Perlu untuk mendefinisikan al-Qur'an. Dari definisi ini kita akan mengetahui apa yang dibolehkan untuk dibaca dalam solat dan apa yang tidak. Apakah yang menjadi dalil dalam Hukm Shara'i dan apa yang bukan. Ia juga memberitahu kita apa yang menjadikan seseorang kafir kerana apa yang dia ingkari, dan apa yang tidak merupakan kekufuran. Maka apabila kita mendefinisikan al-Qur'an, yang kita maksudkan ialah al-Qur'an sebagai dalil dalam Fiqh.

It is necessary to define the Qur‟an, from this definition we will know what is allowed to be read in prayer and what is not. What is a proof in Hukm Shara‟i and what is not? It also tells us what makes somebody a Kafir due to what he denies and what does not constitute disbelief. So when we define Qur‟an we mean the Qur‟an as evidence in Fiqh.

Al-Qur'an berasal dari kata Qara'a, yang bermaksud membaca atau membacakan. Oleh itu, secara bahasa, Al-Qur'an bermaksud kitab yang telah dibaca atau dibacakan.

Qur‟an is derived from the word Qara‟a, which means to read or recite. Therefore, Qur‟an linguistically means the book that has been read or recited.

Sebagai istilah, Al-Qur'an ialah kalam Allah (SWT) yang mukjizat, yang diwahyukan kepada Muhammad ﷺ dalam bahasa Arab dan disampaikan kepada kita melalui kaedah Tawatur. Membaca Al-Qur'an dianggap sebagai satu „Ibadah (perbuatan ibadat). Dengan kalam Allah (SWT) dimaksudkan bahawa Al-Qur'an ialah lafaz-lafaz tepat daripada Allah (SWT). Ia diwahyukan kepada Muhammad ﷺ sebagaimana wujudnya hari ini. Dengan „mukjizat‟ dimaksudkan bahawa tiada seorang pun yang dapat menghasilkan sesuatu yang serupa dengannya.3

As a term, Qur‟an is Allah‟s (swt) miraculous speech revealed unto Muhammad (saw) in Arabic and transferred to us by the Tawatur method. The recitation of Qur‟an is considered as an „„Ibadah (act of worship). By Allah‟s (swt) speech it is meant that the Qur‟an is the exact words of Allah (swt). It was revealed to Muhammad (saw) as it exists today. By „miraculous‟ it is meant that no one can produce something similar to it.3

Istilah "dalam bahasa Arab" merujuk kepada bahasa Al-Qur'an, bukan kepada cakupan atau gagasannya, kerana Al-Qur'an ditujukan kepada semua orang Arab dan bukan Arab. Kaedah-kaedah Al-Qur'an bersifat sejagat dan tidak terhad kepada satu kumpulan etnik, kawasan tertentu, atau masa tertentu. Keseluruhan Al-Qur'an adalah sepenuhnya dalam bahasa Arab dan tidak mengandungi sebarang bahasa asing. Imam Shafi'i berkata dalam kitab Risalahnya, "Al-Qur'an menunjukkan bahawa tiada sebahagian pun dalam Kitab Allah yang tidak berbahasa Arab. Sesiapa yang menyatakan pendapat sedemikian [mengenai kata-kata asing dalam Al-Qur'an] mungkin telah menemui beberapa orang yang menerimanya dengan [semata-mata] bertaqlid kepada pendapatnya, dengan meninggalkan persoalan pembuktian kepadanya dan kepada mereka yang berbeza pendapat dengannya. Namun, dengan sekadar bertaqlid, mereka telah mengabaikan [kewajipan mereka]; semoga Allah mengampuni mereka dan kita. Tetapi, mungkin, sesiapa yang berpendapat bahawa terdapat dalam Al-Qur'an [kata-kata] yang bukan daripada bahasa Arab, dan pendapatnya diterima oleh orang lain, maksudnya ialah terdapat [kata-kata] tertentu yang tidak difahami oleh sebahagian orang Arab." Tambahan pula, kejahilan sebahagian orang Arab tentang beberapa kata dalam Al-Qur'an bukanlah bukti bahawa Al-Qur'an mengandungi kata-kata asing. Sebaliknya, terdapat kemungkinan bahawa sebahagian orang bukan Arab telah mempelajari beberapa perkataan Arab, lalu ia tersebar luas dalam bahasa mereka. Oleh itu, sebahagian perkataan mereka mungkin sepadan dengan perkataan yang disebut dalam Al-Qur'an, atau mungkin ada perkataan asing yang masuk ke dalam bahasa Arab. Maka ia menjadi sebahagian daripada bahasa Arab itu sendiri dan tidak lagi boleh dianggap sebagai perkataan asing, kerana orang Arab telah menggunakannya sebagai sebahagian daripada bahasa mereka, walaupun akarnya berasal dari bahasa asing.

The term “in Arabic” refers to the language of the Qur‟an, not to its scope or ideas because Qur‟an addresses all Arabs and non-Arabs. The rules of Qur‟an are universal and not restricted to one ethnic group or a specific area or time. All the Qu‟ran is completely in Arabic and contains no foreign tongue. Imam Shafi says in his Risala, “The Qu‟ran indicates that there is no portion in the Book of Allah that is not in the Arab tongue. He who expressed such an opinion [concerning foreign words in the Qu‟ran] may have found some [men] who accepted it by [sheer] submission (taqlid) to his authority, leaving the matter of proof up to him and to those who have disagreed with him. However, by mere submission they have neglected [their duty]; Allah forgive them and us. But, perhaps, he who expressed the opinion that there are in the Quran [words] which are not of the Arab tongue-and his opinion was accepted by others meant that there are certain particular [words] which are not understood by some Arabs.” Furthermore, the ignorance of the Arabs about some words of the Quran is not evidence that the Quran contains foreign words. Rather there is a possibility that some non-Arabs learned some Arabic words and then it became wide spread in their language. Because of this some of their words may correspond to some words mentioned in the Quran, or maybe some foreign words entered in the Arabic language. And hence it became part of the Arabic language itself and therefore cannot be considered a foreign word anymore as the Arabs used it as part of their language, even if its root is foreign.

Banyak ayat menunjukkan bahawa al-Quran sepenuhnya dalam bahasa Arab, seperti:

Many verses point that the Quran is completely in Arabic such as:

"Sesungguhnya Kami telah menurunkannya sebagai Al-Qur'an dalam bahasa Arab."

“Verily, We have sent it down as an Arabic Qur‟an.” (TMQ Yusuf: 2)

"Sebuah Kitab yang ayat-ayatnya dijelaskan secara terperinci - sebuah Al-Qur'an dalam bahasa Arab untuk kaum yang mengetahui." (TMQ Fussilat: 3)

“A Book whereof the Verses are explained in detail - a Qur‟an in Arabic for people who know.” (TMQ Fussilat: 3)

Al-Quran dalam bahasa Arab yang tiada kebengkokan padanya, mudah-mudahan mereka bertakwa kepada Tuhan. (TMQ Al-Zumar: 29)

“An Arabic Quran with no crookedness in it, perchance they will be God fearing.” (TMQ Al-Zumar: 29)

Demikianlah Kami menurunkannya sebagai Hukum dalam bahasa Arab. (TMQ Ar-Ra‟ad: 37)

“Thus We sent it down as an Arabic Law.” (TMQ Ar-Ra‟ad: 37)

"Dan begitulah Kami wahyukan kepadamu (wahai Muhammad ﷺ) sebuah Al-Qur'an (dalam bahasa Arab)." (TMQ Asy-Syura: 7)

“And thus We have revealed unto you (O Muhammad [saw]) a Qur‟an (in Arabic).” (TMQ Shurah: 7)

"Sesungguhnya Kami menjadikannya Al-Qur'an dalam bahasa Arab." (TMQ Az-Zukhruf: 3)

“We verily, have made it a Qur‟an in Arabic.” (TMQ Zukhruf: 3)

Yang dimaksudkan dengan kaedah Tawatur ialah bahawa sekumpulan orang yang mustahil bagi mereka untuk berdusta atau berpakat mereka-reka sesuatu dusta telah menyampaikannya kepada kita. Al-Qur'an telah dipindahkan kepada kita melalui satu generasi yang lengkap, bukan sekadar oleh sekumpulan orang, kepada generasi penerus mereka, sehingga sampai kepada generasi masa kini, tanpa sebarang jurang dalam pemindahan ini.

By Tawatur method it is meant that a group or people for whom it is impossible to lie or conspire to fabricate a lie conveyed it to us. The Qur‟an was transferred to us through an entire generation, not just by a group, to its successors, until it reached the present generation, without any interval in this transference.

Membaca Al-Qur'an dalam bahasa Arab tanpa memahami maknanya pun dianggap sebagai ibadah. Dalam hal ini, Al-Qur'an berbeza daripada Hadis, yang tidak boleh dibaca sebagai satu amalan ibadah. Namun, merenungi makna kedua-dua Al-Qur'an dan Hadis dianggap sebagai ibadah.

Reciting Qur‟an in Arabic by itself, without even comprehending its meaning is considered an „„Ibadah. In this regard, Qur‟an is different from Hadith, which cannot be recited as an act of „„Ibadah. However, thinking about the meanings of both the Qur‟an and Hadith is considered an „„Ibadah.