Sunnah, dari segi bahasa, bermaksud jalan atau cara. Sebagai istilah dalam ilmu fiqh, "Sunnah" mempunyai makna yang berbeza mengikut pelbagai disiplin dalam budaya Islam.

Sunnah, linguistically, means a path or a way. As a juristic term “Sunnah” has different meanings to various disciplines of the Islamic culture.

Kepada Ulama Hadis:

• To the Ulema of Hadith:

Sunnah merujuk kepada segala yang diriwayatkan daripada Nabi ﷺ, iaitu perbuatan baginda, perkataan baginda, apa yang baginda iktiraf secara diam, serta segala riwayat yang menggambarkan sifat fizikal dan akhlak baginda ﷺ.

Sunnah refers to all that is narrated from the Prophet (saw), his acts, his sayings, whatever he has tacitly approved, and all the reports that describe his physical attributes and character.

Kepada Ulama Fiqh (Yurisprudens):

• To the Ulema of Fiqh (Jurisprudence):

Sunnah merujuk kepada kategori Mandub atau Nafilah. Dalam pengertian ini, Sunnah digunakan secara sinonim dengan Mandub. Sebagai contoh, mendirikan solat sunat tambahan atau berpuasa sunat pada hari-hari selain bulan Ramadan adalah Mandub atau Nafilah.

Sunnah refers to the category of Mandub or Nafilah. In this sense, Sunnah is used synonymously with Mandub. As an example, praying extra prayers or fasting extra days other than in Ramadan is Mandub or Nafilah.

Kepada para Ulama Usul al-Fiqh:

• To the Ulema of Usul al-Fiqh:

Sunnah merujuk kepada satu lagi sumber Syariah di samping al-Quran. Oleh itu, dalam penggunaan Usul al-Fiqh, seseorang boleh berkata bahawa puasa pada hari-hari selain Ramadan adalah daripada Sunnah, yang menandakan bahawa Sunnah telah mengesahkan hukum ini.

Sunnah refers to another source of Shari‟ah along with the Qur‟an. Thus, in the usage of Usul al-Fiqh, one might say that fasting days other than in Ramadan is from Sunnah, denoting that the Sunnah has validated this ruling.

Penggunaan istilah Sunnah dalam Usul al-Fiqh tidak boleh dikelirukan dengan Sunnah dalam Fiqh. Dalam Fiqh, istilah Sunnah sama dengan Nafilah atau Mandub, iaitu perbuatan yang disyorkan. Dalam Usul al-Fiqh pula, ia merupakan sumber untuk mengeluarkan hukum-hukum, dan ia menetapkan jenis-jenis Hukm Shar‟i berikut:

The usage of Sunnah in Usul al-Fiqh should not be confused with the Sunnah in Fiqh. In Fiqh, the term Sunnah is synonymous to Nafilah or Mandub, meaning a recommended act. In Usul al-Fiqh, it is a source for extracting rulings, and it establishes the following types of Hukm Shar‟i:

• Fardu: (فشض) Sebagai contoh, cara solat ditetapkan daripada Sunnah dan bukan daripada al-Quran. Al-Quran mengeluarkan perintah untuk solat.

• Fard: (فشض ) For example, the method of praying the Salah is established from the Sunnah and not the Qur‟an. The Qur‟an issues the command to pray.

• Haram: (قشجَ ) Berpuasa pada hari Eid adalah haram dan ia ditetapkan berdasarkan Sunnah.

• Haram: (قشجَ ) Fasting on the day of Eid is Haram and is established from the Sunnah.

• Mandub / Sunnah: ( ذِٕٚخ/ع ٕس ) Berpuasa pada hari Isnin ialah mandub dan ia thabit daripada Sunnah.

• Mandub / Sunnah: ( ذِٕٚخ/ع ٕس ) Fasting on Monday is Mandub and is established from the Sunnah.

• Makruh: Memakan bawang putih sebelum pergi ke masjid adalah makruh dan perkara ini ditetapkan daripada Sunnah.

• Makruh: (ِىشٖٚ ) Eating garlic before going to masjid is Makruh and is established from the Sunnah.

• Mubah: (رِح ) Kadang-kadang Nabi ﷺ minum air sambil duduk atau sambil berdiri.

• Mubah: (رِح ) At times the Prophet (saw) drank water while sitting or standing.