دین هم یک عمل باطنی است و هم یک عمل ظاهری، و محبت و اراده، پایه‌ی همه‌ی این اعمال‌اند. دین به این‌گونه تعریف می‌شود: اطاعت از الله، عبادت الله، و اخلاق نیکوی محبوب نزد الله ~. این همان اطاعت لازم و مستمری است که به خوی و سرشت اسلام تبدیل شده است. به همین سبب، داشتن اخلاق نیکو به‌عنوان راه حقیقی دین تفسیر شده است، در آیه: (به یقین تو، ای محمد، بر خُلقی عظیم هستی.)۲ ابن عباس ~ گفت از عایشه $ درباره‌ی اخلاق پیامبر ~ پرسید، و او پاسخ داد: «اخلاق او قرآن بود.» باور باطنی انسان مستلزم محبت راستین و تسلیم در عبادت الله ~ است، در حالی که باور ظاهری او لزوماً چنین محبتی را نمی‌طلبد، با این که در همه‌ی کردارهای ظاهری عبادت، نشانه‌های اطاعت و فروتنی وجود دارد. الله ~ روز قیامت را «یوم الدین» نامیده است؛ روزی که مردم بر اساس اعمالشان داوری می‌شوند و برای کارهای نیکشان پاداش نیکو و برای کارهای بدشان کیفر می‌بینند. همچنین آن را روز جزا یا روز حساب نیز نامیده‌اند. الله ~ فرموده است: (پس اگر شما از این حساب و جزا معاف هستید، چرا جان را به بدنش بازنمی‌گردانید، اگر راست می‌گویید؟)۱ این آیه بر همه‌ی کسانی نازل شد که رستاخیز و حساب را انکار می‌کنند؛ آنان کافرند، زیرا قدرت مطلق، الوهیت و حکمت خدا را انکار می‌کنند. الله ~ آنان را به چالش می‌کشد که فرشته‌ی مرگ را از گرفتن جانشان در لحظه‌ی مرگ بازدارند، یا اگر جان گرفته شد، آن را دوباره بازگردانند. اسلام دینی قانون‌گذار و فرمان‌دهنده، و دین حساب و جزای روز قیامت است. الله ~ تنها به آنچه دوست دارد و از آن خشنود است فرمان می‌دهد، و آنچه را دوست ندارد و مکروه او است، منع می‌کند. بنابراین اسلام، دین الله، سراسر بر پایه‌ی محبت و خشنودی الله ~ استوار است. پیامبر ﷺ فرمود: «کسی که به خدا به‌عنوان پروردگار، به اسلام به‌عنوان آیین زندگی، و به محمد ﷺ به‌عنوان فرستادهٔ خدا خشنود شود، طعم ایمان را خواهد چشید.» اسلام بر پایهٔ عشق استوار است؛ به همین سبب است که تشریع و قانون‌گذاری شده و اسلام بر آن بنا گردیده است. جنبهٔ حسابرسی آن عبارت است از پاداش دادن به نیکوکار برای نیکی‌اش، و کیفر دادن به بدکار برای بدی‌هایش، زیرا هر دو امر نزد خداوند محبوب‌اند، چراکه از عدل و بخشندگی او سرچشمه می‌گیرند، که هر دو از صفات کمال او هستند. اسلام، دین خداست و راه راست است، و خداوند ~ در فرمان‌ها، نهی‌ها، پاداش‌ها و کیفرهایش بر راه راست است. خداوند ~ ما را از پیامبرش هود ~ آگاه ساخته که به قوم خود گفت: («خدا را گواه می‌گیرم و شما را گواه می‌گیرم که من از آنچه شما به‌عنوان شریک در پرستش او قرار می‌دهید بیزارم. پس همگی علیه من نیرنگ کنید و مهلتم ندهید. من بر خدا توکل کرده‌ام که پروردگار من و پروردگار شماست! هیچ جنبنده‌ای نیست مگر اینکه او زمام آن را در دست دارد. بی‌گمان پروردگار من بر راه راست است.»)۱ هود ~ به قدرت مطلق خداوند ~ ایمان خود را اعلام کرد و از قوم کافرش نترسید، زیرا کارهای آنان در قبضهٔ قدرت خداوند ~ بود. هر زمان که مسلمان باور داشته باشد که خداوند ~ در تمام تقدیرهای الهی‌اش بر راه راست است، دیگر از این نمی‌ترسد که مورد ستم ناروا قرار گیرد. پیامبر ~ فرمود: «هرگاه مسلمانی دچار اندوه و سختی شود و بگوید: "خدایا، من بندهٔ تو هستم، فرزند بندهٔ تو، فرزند کنیزت. موی پیشانی‌ام در دست توست، فرمان تو بر من همواره جاری است، حکم تو درباره‌ام عادلانه است.» از تو می‌خواهم، به هر نامی که از آنِ تو است، که خودت را به آن نامیده‌ای، یا در کتابت نازل کرده‌ای، یا به هیچ‌یک از آفریدگانت آموخته‌ای، یا در علم غیب که نزد توست پنهان داشته‌ای؛ که قرآن را بهار دلم و نور سینه‌ام، و زدایندهٔ اندوهم، و رهاکنندهٔ دلواپسی‌ام گردانی». خداوند اندوه و غم او را برمی‌دارد و آن را به آسایش و خوشی بدل می‌کند. صحابه گفتند: «آیا آن‌ها را بیاموزیم؟» فرمود: «آری، هر مسلمانی که آن‌ها را شنیده است، باید بیاموزدش.» [1]

Religion is both an inner and manifest deed; and love and will form the basis of all those deeds. Religion is defined as obedience to Allah, worship of Allah, and good character beloved to Allah ~ - It is the necessary and continuous obedience (to Allah), which has become the character of Islam. It is for this reason that having good character has been interpreted as the true way of religion, in the Verse: (Verily, you (0 Muhammad) are on an exalted standard of character.)2 lbn 'Abbas ~ said that he had asked 'Aishah $ about the character of the Prophet ~' to which she replied: "His character was the Qur'an." One's inner belief necessitates true love and submission, in worshipping Allah ~. whereas one's manifest belief does not necessarily require this love, despite the fact that there are signs of obedience and humiliation in all the visible actions of worship. Allah ~ called the Day of Resurrection, the Day of the Religion (Yawm-ud-Deen); it is the Day on which people are judged for their deeds, and receive good rewards for their good deeds, and punishment for their bad deeds. It is also called the Day of Requital or the Day of Reckoning. Allah ~ said: (Then why do you not, if you are exempt from this reckoning and recompense, bring back the soul to its body if you are truthful?) 1 This Verse was revealed to all those who deny the resurrection and reckoning; they are disbelievers because they deny God His Omnipotence, Godliness and Wisdom. Allah ~ challenges them to stop the Angel of Death from taking away their soul in their dying moments, or to bring it back again once it is taken away. Islam is a legislative and commanding religion, and the Religion of the Reckoning and Recompense of the Day of Resurrection. Allah ~ only commands what He loves and is pleased with, so whatever He ~ hates and dislikes He prohibits. Therefore, Islam, the Religion of Allah, is all based upon Allah ' s Love and Pleasure. The Prophet ~ said: "He would relish the flavour of faith (Iman) , whoever became pleased with Allah as Lord, with al- Islam as the code of life, and with Muhammad as the Messenger of Allah."2 Islam stands firmly with love, for which reason it has been prescribed and legislated, and upon which it is based. Its reckoning aspect consists of recompensing a good-doer for his/her beneficence, and an evil-doer for his/her misdeeds, as both matters are loved by Allah ~' for they are derived from His Justice and Graciousness, which are Attributes of His Perfection. Islam, the Religion of Allah is the Right Path, and Allah ~ is on the Right Path; in His Commands, Prohibitions, Rewards and Punishments. Allah ~ has, informed us about His Prophet Hud ~ ,, who said to his people: ("I call Allah to witness and bear witness upon you that I am free from that which you ascribe, as partners in worship with Him. So plot against me, all of you, and give me no respite. I put my trust in Allah, my Lord and your Lord! There is not a moving living creature but He has the grasp of its forelock. Verily, my Lord is on the Straight Path.")1 Hud ~I declared his belief in the Omnipotence of Allah ~. and that he did not fear his disbelieving people, whose affairs were under the Grasp of Allah~- Whenever a Muslim believes that Allah ~ is on the Straight Path, in all His Divine Decrees, he is no longer scared that he might be unjustly treated. The Prophet ~ said: "When a Muslim is afflicted with grief and distress, and says: 'O Allah, I am Your Servant, son of Your Servant, son of Your Maidservant, my forelock is in Your Hand, Your Command over me is forever executed, Your Decree over me is just. I ask You; by every Name belonging to You, which You named Yourself, or revealed in Your Book, or that You taught any of Your creation, or that You have preserved in the Knowledge of the unseen that is with You; that You make the Qur' an the life of my heart and the light of my breast, and the departure for my sorrow, and a release for my anxiety' , Allah ~ removes his worry and grief from him, and changes them to relief and pleasure." The Companions said: "Should we learn them?" He ~ replied: " Yes, every Muslim who has heard them should learn them." 1