گناهان بر قلب انسان اثر می‌گذارند، به‌گونه‌ای که قلب از تعظیم پروردگار باز می‌ماند و احساس آرامش آن ضعیف می‌شود. اگر قلب انسان مملوّ از هوشیاری و بیداری می‌بود، هرگز جرأت ارتکاب هیچ گناهی را پیدا نمی‌کرد. برخی از فریب‌خوردگان می‌گویند: «آنچه گاهی مرا به ارتکاب گناهان وامی‌دارد، امید بهره‌مند شدن از رحمت خداوند است، نه ضعف تعظیم او در قلبم.» این صرفاً خودفریبی است؛ زیرا تعظیم خداوند ~ در قلب، یعنی تعظیم قدوسیت او، و این با ارتکاب هر گناهی در تضاد است. کسانی که با جسارت در نافرمانی خداوند ~ فرو می‌روند، او را آن‌گونه که شایسته است ارج نمی‌نهند. این کیفری از جانب خداوند ~ است که احساس ترس را از دل بندگانش برمی‌دارد، تا گنهکاران همان‌گونه که حرمت فرمان‌های خداوند ~ را نگه نداشتند، مورد تحقیر قرار گیرند. مردم بر حسب میزان محبت فرد به خداوند ~ او را دوست می‌دارند؛ بر حسب میزان ترس او از خداوند از او می‌ترسند؛ و بر حسب میزان ستایش او نسبت به خداوند ~ او را ستایش می‌کنند. چگونه کسی می‌تواند حرمت خداوند ~ را بشکند و انتظار داشته باشد که مردم حرمت او را نگه دارند؟ خداوند ~ در کتاب خود (قرآن) کیفر گناهان را بیان کرده است. او ~ گنهکاران بزرگ را به سبب آنچه به دست آورده بودند، به کفر کشانده است. او ~ دل‌های ایشان را با گناهانشان مهر زده، و آنان را فراموش کرده است، همان‌گونه که ایشان پروردگارشان را فراموش کرده بودند. او ~ ایشان را تباه کرده، همان‌گونه که ایشان دین او را تباه کرده بودند. خداوند ~ در کتاب خود، پس از توصیف سجده تمام مخلوقاتش برای او، فرموده است: {و هر که را خداوند خوار کند، هیچ گرامی‌دارنده‌ای نخواهد داشت}؛ چون آنان سجده برای خداوند ~ را خوار شمردند و از انجام آن سر باز زدند، او ~ ایشان را خوار ساخت؛ و پس از آنکه خداوند ~ ایشان را خوار کرد، هیچ‌کس نمی‌تواند آنان را گرامی دارد.

Sins affect one's heart so it fails to glorify the Lord ~ and weakens its sense of tranquillity. If one's heart was filled with sobriety it would not have dared to commit any sin. Some deceived people say: "What induces me sometimes to commit sins is the hope of benefiting from Allah's Mercy, not the weakness of glorifying Him in my heart." This is simply self-deception; because glorifying Allah ~ in one's heart means glorifying His Sanctity, which would oppose the committing of any sins. Those who boldly indulge in disobeying Allah ~ do not consider Him with the correct estimation due to Him~. This is a punishment from Allah ~ which removes the sense of fear from the hearts of His Servants, so that sinners would despise hitn/her the way he/she disrespected the Commands of Allah ~ - People love another person according to his/her level of love for Allah ~ ; they fear hitn/her according to the level of his/her fear of Allah; they praise him/her according to the level of his/her praise for Allah ~. How could a person violate the sanctity of Allah ~ and not expect people to violate his/her sanctity? Allah ~ has stated in His Book (the Qur'an) the punishment due for sins. He ~ cast the big sinners into a state of disbelief for what they had earned. He ~ sealed their hearts with their sins, and forgot them the way they had forgotten their Lord. He ~ wasted them the way they had wasted His Religion. Allah ~ stated in His Book, after describing the prostration of all His Creatures to Him: (Whomsoever Allah disgraces, none can honour him)1; when they despised the act of prostrating to Allah ~ and refused to perform it, He ~ disgraced them; and no one could honour them after they had been humiliated by Allah ~-