بدترین فریب‌خورده کسی است که دنیا او را فریفته باشد و آن را بر آخرت ترجیح دهد؛ کسی که لذت دنیا را بیش از لذت آخرت بجوید و بگوید: لذت دنیا یقینی است، در حالی که لذت آخرت نامعلوم است؛ پس آنچه را یقینی است رها نمی‌کنم و به امری مشکوک امید نمی‌بندم. این یکی از بزرگ‌ترین فریب‌ها و وسوسه‌های شیطان است. حتی حیوانات از آن مردمِ فریب‌خورده خردمندترند؛ زیرا حیوان هرگز راهی را که به جانش زیان یا آسیب برساند در پیش نمی‌گیرد. کسانی که می‌گویند هرگز یقین را به خاطر شک رها نمی‌کنند (چنان‌که ادعا می‌کنند)، یا در وعده‌ی خداوند ~ و پاداش و کیفر او و در راستگویی پیامبرانش تردید دارند، یا به آن یقین دارند. اگر به آن یقین داری، پس تو کسی هستی که به این دنیای زودگذر ارزش زیادی نمی‌دهی، بلکه به جهانی استوارتر و جاودانه دل می‌بندی. اما اگر تردیدی داری، باید آیات وحی (در قرآن) را بازنگری کنی که وجود، قدرت مطلق، اراده و یگانگی او را ثابت می‌کنند. این آیات همچنین دلیل راستگویی فرستادگان خداوند را در تمامی آگاهی‌هایی که درباره‌ی او داده‌اند، به تو عرضه می‌کنند. با بی‌طرفی به دنبال حقیقت باش، و خواهی یافت که پیامی که فرستادگان از جانب خداوند ~ آورده‌اند بی‌گمان حق است؛ و اینکه آفریدگار این جهان و پروردگار آسمان‌ها و زمین، فراتر از آفریدگانش است. قانون فراگیری که همه‌چیز در برابرش تسلیم است، راه خداوند ~ شاه باشکوه است که آفرینش و فرمانروایی از آن اوست؛ پس هرکس این برتری را به خداوند ~ نسبت ندهد، در پروردگاری و فرمانروایی او منکر خداوند ~ شده است. هنگامی که انسان در وضعیت خود می‌اندیشد؛ کسی که آفرینشش از نُطفه (زygote یا تخم لقاح‌یافته) آغاز شد و به شکلی کامل و با اندازه‌ای متناسب رشد یافت، برای او روشن می‌شود که آن که چنین از او نگهداری کرده و او را از این مراحل گذرانده، او را بی‌توجه رها نمی‌کند یا به سادگی نادیده نمی‌گیرد، بی‌آنکه فرمان‌ها و بازدارنده‌ها، آگاهی از حقوق، وعده‌های پاداش و هشدارهای کیفر را برای او قرار داده باشد. اگر انسان در این موضوع به‌دقت تأمل کند، هر آنچه می‌بیند و نیز آنچه را نمی‌تواند ببیند، برای او دلیلی بر توحید (یگانگی خداوند، به‌عنوان پروردگار یگانهٔ پشت این جهان)، بر نبوت [محمد ﷺ]، بر آخرت، و بر این‌که قرآن کلام خداوند است، خواهد بود. ما دلیل این حقیقت را در کتاب «سوگندهای قرآن» یادآور شده‌ایم، آنجا که خداوند فرموده است: {پس سوگند به آنچه می‌بینید و به آنچه نمی‌بینید، که این قطعاً گفتهٔ فرستادهٔ گرامی است} ۱، و در تفسیر آیهٔ {و در خود شما نیز؛ آیا نمی‌بینید؟} ، که هستی انسان دلیلی بر ... ۲