اگر حسنِ ظن کارکرد و عمل را ترویج کند، درست است، اما اگر به بیکاری و غرق شدن در گناهان فرامی‌خواند، آنگاه فریب است. حسنِ ظن نوعی آرزو است؛ پس هرکس که آرزویش او را به اطاعت خداوند هدایت کند و از ارتکاب گناهان بازدارد، آن آرزویی درست است؛ اما هرکس که آرزویش این باشد که بیکار بماند، قطعاً فریب خورده است. این مانند کسی است که به خداوند حسنِ ظن دارد و با آرزوی قوی رسیدن به بالاترین درجه در بهشت و نعمتی جاودانه، فرمان‌های خداوند را اطاعت نمی‌کند! خداوند فرموده است: ﴿إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هَاجَرُوا وَجَاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أُولَٰئِكَ يَرْجُونَ رَحْمَتَ اللَّهِ﴾ [۲]

If a good opinion advocates work and action then 1t 1s correct, however if it recommends idleness and indulgence in sins, then it is deception. Good opinion is a wish, so whoever' s wish is guiding him to obey Allah ~' and preventing him from committing sins, then it is a sound wish; but whoever's wish is to stay idle, then he is definitely deceived. It is like someone who has good opinion of Allah ~' with a strong wish to achieve the highest level in Paradise, in an eternal Grace, without obeying the Commands of Allah! Allah ~ said: ( Verily, those who have believed, and those who have emigrated (for Allah's Religion) and have striven hard in the way of Allah; all these hope for Allah's Mercy) . 2