یک مورد این است که یک مشرک ادعا می‌کند تنها قصدش تعظیم جلال خداوند است، و بر این باور است که عظمت خداوند ایجاب می‌کند که انسان از طریق واسطه‌ها به حضور او برسد، همان‌گونه که به دیدار پادشاه یا رئیس‌جمهور می‌رود. مشرک در این حالت بر این باور است که نباید به جلال معبود بی‌حرمتی کند، بلکه باید او را گرامی بدارد. او می‌گوید: «من این واسطه‌ها را می‌پرستم تا به خدا نزدیک شوم و به حضور او راه یابم؛ پس چرا این حکم الهی خشم و لعنت او را بر من می‌آورد، و مرا به زندگی جاودانه در آتش دوزخ در آخرت محکوم می‌کند، و کشتن و تصرف خانواده و مال مرا روا می‌سازد؟» از پرسش بالا پرسش دیگری پدید می‌آید: آیا ممکن است که الله ~ برای بندگانش تشریع کند که از طریق واسطه‌ها و شفیعان به او نزدیک شوند، آن‌گونه که از حرام بودن آن در قانون اسلامی فهمیده می‌شود؟ یا این‌که چنین کارهایی از نظر فطرت و عقل انسانی نیز مردود است، و از این رو شریعت نباید آن را روا بدارد؟ راز این‌که الله ~ هیچ شکلی از شرک را در میان همه گناهان نمی‌آمرزد چیست، زیرا فرموده است: {همانا خداوند شرک ورزیدن به او را نمی‌آمرزد، و جز آن را برای هر که بخواهد می‌آمرزد}؟ در این پرسش نیک بیندیشید تا تفاوت میان مشرکان و موحدان را دریابید؛ کسانی را که الله ~ را می‌شناسند از کسانی که از او غافلند جدا خواهید کرد؛ و اهل بهشت را از اهل آتش. به یاری الله ~ که تنها بندگانش را به راه راست هدایت می‌کند، می‌گویم: شرک دو گونه است: (1) شرکی که به صفات، نام‌ها و افعال خداوند مربوط است. (2) شرکی که به پرستش او و رفتار انسان نسبت به او مربوط است، هرچند که در برخی موارد ممکن است شخص همچنان باور داشته باشد که خداوند تنهاست و شریکی در صفات، نام‌ها و افعال او وجود ندارد. نوع اول شرک نیز به دو گونه تقسیم می‌شود: نخست، گونه‌ای از شرک که «تعطیل» نامیده می‌شود، یعنی... مفهومی که تمام صفات خداوند را نفی می‌کند، مانند حال فرعون که گفت: (و پروردگار جهانیان چیست؟)۲. الله ~ همچنین ما را از شرک فرعون آگاه ساخته و فرموده است: (فرعون گفت: «ای هامان! برای من برجی بساز تا به راه‌ها برسم؛ راه‌های آسمان‌ها، و به خدای موسی نظر کنم. و به یقین من او را دروغگو می‌پندارم.»)۳. این مفهوم کلامی، برتری، کمال و قدرت مطلق خداوند بر آفریده‌هایش را انکار می‌کند. همچنین هدف وجودی خالص بنده را که برپا داشتن توحید اسلامی (پرستش تنها الله ~) است، نفی می‌کند. دوم، نوعی شرک، از آنِ کسانی است که برای الله ~ شریک قرار می‌دهند، بی‌آنکه نام‌ها یا خدایی او را انکار کنند؛ مانند شرک مسیحیان که خدا را سومین از سه (در تثلیث) می‌دانند، با مسیح به‌عنوان خدا و مادرش (و/یا روح‌القدس) به‌عنوان خدا. همچنین شرک مجوس (زرتشتیان) است که همه رویدادهای نیک را به نور و همه رویدادهای بد را به تاریکی نسبت می‌دهند. در این زمینه، فرقه‌های مشرک بسیاری وجود دارند، مانند القدریه که مکتبی کلامی از صدر اسلام است و اختیار انسان را اثبات کرده و اراده الله را در کردارهای آفریدگانش انکار می‌کند؛ و صابئیان که از ستاره‌شناسی پیروی می‌کنند و ستارگان و سیاره‌ها را می‌پرستند، و بر این باورند که آنها امور این جهان را تدبیر می‌کنند، و غیر آن...

There is a case where a polytheist claims that he/she only intends to honour the Majesty of God, believing that the Greatness of God requires that he should enter upon Him through mediators, just like visiting a king or president. The polytheist, in this case, believes that he/she should not offend the Honour of the Deity, but dignify Him, instead. Say: "I worship these mediators to get closer to God and enter His Presence; so, why does this Divine Decree bring His Anger and Curse upon me; sentencing me to live eternally in the Hell-Fire, in the Hereafter, legalising my killing, and the possession of my family and property?" Another question results from the above question: Is it possible that Allah ~ could legislate for His Servants to approach Him through mediators and intercessors, as its forbiddance may be understood from Islamic legislation, or is it that such acts are also rejected by human nature and reason, and so Shari' ah should not allow it? What is the secret to the fact that Allah ~ does not forgive any form of polytheism, among all sins, for He ~ said: (Verily, Allah does not forgive that partners should be set up with Hirn (in worship), but He forgives anything else, for whom He wills) 1? Consider this question well, and you will come to realise the difference between polytheists and monotheists; you will distinguish those who know Allah ~ from those who ignore Him; the people of Paradise from the people of the Hell-Fire. With the Success of Allah ~' Who Alone guides His Servants to the Right Path, I say: There are two types of polytheism: ( 1) That which is related to God's Attributes, Names and Actions. (2) That which is related to worshipping Him and conducting oneself towards Him, even though in some cases, a person may still believe that God is Alone, having no partners to share His Attributes, Names and Actions with. The first type of polytheism is also divided to two types: First, a type of polytheism called "ta 'teef' i.e. a concept which denies God all His Attributes, like the case of Pharaoh, who said: (and what is the Lord of the 'Alamin (mankind, jinn and all that exists)?)2 . Allah ~ has also informed us about the polytheism of Pharaoh, saying: (Pharaoh said: "0 Haman! Build me a tower that I may arrive at the ways - the ways of the heavens, and I may look on Musa's God." Truly, I think he is a liar.)3 This theological concept denies God His Supremacy, Perfection and Omnipotence over His Creation. It denies the purpose of a servant his/her pure existence, which is to establish Islamic Monotheism (worshipping Allah~ Alone). Second, a type of polytheism is of those who associate partners with Allah ~. without denying Him His Names or Godship, like the polytheism of the Christians who consider God as the third of the three (in a Trinity), with the Messiah as a god, and his mother (and/or the Holy Spirit) as a god. There is also the polytheism of the Magi (Zoroastrians) who relate all good events to light, and all bad events to darkness. There are indeed many polytheist sects in this context, like Al-Qadariyah, which is another theological school of early Islam, who assert man's freewill , and deny the Will of Allah in the actions of His Creation; the Sabians follow astrology, worshipping stars and planets, believing that they are managing the affairs of this world, etc ...