گناهان آثار آزاردهنده و زیانباری بر بدن و روح بهجا میگذارند که پیامدهایی هم در این دنیا و هم در آخرت دارند، پیامدهایی که تنها خداوند ﷻ از آنها آگاه است. برخی از این آثار عبارتاند از: محرومیت از علم: علم نوری است که خداوند ﷻ در قلب بنده خود قرار میدهد، اما ارتکاب گناه چنین نوری را خاموش میکند. سلب برکات: پیامبر ﷺ فرمودند: «بنده خدا به سبب گناهی که مرتکب شده از برکات محروم میشود.» همانگونه که ترس از خدا و پرهیزگاری، برکات او را به سوی انسان جلب میکند، نداشتن ترس از خدا به فقر میانجامد. تنهایی: احساس انزوایی که گناهکار در قلب خود نسبت به خداوند ﷻ دارد. با این حال، این تنهایی را نمیتوان با تمام شور و اشتیاقی که انسان به زندگی دنیا دارد مقایسه کرد. همچنین بیگانگی و دوری که ممکن است میان انسان و دیگران، به ویژه نیکان، احساس شود. هرچه این انزوا شدت یابد، انسان از بهرهبردن از آن عالمان نیک محروم میشود و بیش از پیش به حزب شیطان نزدیک میگردد. این انزوا حتی ممکن است بر رابطه انسان با همسر، فرزندان و خویشاوندانش اثر بگذارد، زیرا مانع از آن میشود که انسان خویشتن واقعی خود را ببیند. یکی از علمای گذشته گفته است: «وقتی من خدا را نافرمانی میکنم، اثر آن را در رفتار همسرم و شترم با من میبینم.» روبهرو شدن با سختی: هرگاه کسی برای رسیدن به چیزی اقدام میکند، ممکن است با دشواریهای فزاینده روبهرو شود؛ و این نشان میدهد که هرکس خدا ﷻ را اطاعت کند، در انجام همه کارهایش آسانی مییابد. احساس اضطراب: ممکن است انسان به دلیل افسردگی و اندوه بر او چیره شود، زیرا گناه او تاریکی را در قلبش پدید میآورد. براستی، اطاعت از خداوند ﷻ نور است، اما نافرمانی از خداوند ﷻ تاریکی است. هرچه تاریکی انسان افزایش یابد، سرگردانی او شدت میگیرد، تا آنجا که کورکورانه به دنیای بدعت و گمراهی میافتد، همانگونه که انسان نابینایی که شبانه تنها راه میرود. این تاریکی ممکن است ژرفتر شود و به تدریج به صورت کدری در چهره گناهکار نمایان گردد. عبدالله بن عباس ~ گفت: «کار نیک، روشنایی را بر چهره، نور را در دل، نیرو را در بدن و محبت را در دل‌های مردم پدید می‌آورد. کار بد، به‌صورت تیرگی در چهره، تاریکی در دل، ناتوانی در بدن، کمبود برکت‌ها و نفرت در دل‌های مردم نمایان می‌شود.» بازداشته شدن از انجام دیگر اعمال طاعت: کیفری که از گناه ناشی می‌شود این است که به گناهان دیگر می‌انجامد و بدین‌سان شخص را از طاعت باز می‌دارد، در حالی که طاعت موجب جلب برکت‌ها و فضل الهی ~ است. این مانند کسی است که دچار مسمومیت غذایی شده و از بسیاری از غذاهای لذیذ محروم می‌گردد. کوتاه شدن عمر: گناهان به‌راستی عمر گنهکار را با محروم ساختن او از برکات الهی ~ کوتاه می‌کنند. با این حال، دانشمندان در این مسئله اختلاف کرده‌اند (در مورد کوتاه شدن عمر): گروهی گفته‌اند: کوتاه شدن عمر گنهکار، زدوده شدن برکت‌ها از زندگی اوست و این خود نمودی از آثار گناهان در زندگی اوست. گروهی دیگر گفته‌اند: گناهان واقعاً عمر گنهکار را کوتاه می‌کنند، همان‌گونه که برکت‌های او را کم می‌سازند؛ زیرا الله ~ انگیزه‌های بسیاری برای افزایش برکت در روزی انسان دارد، از جمله برکت در عمر یا سن او. گروه دیگری گفته‌اند: تأثیر گناهان در کوتاه کردن عمر گنهکار به این امر مربوط است که حقیقت زندگی، زندگی دل است، و از همین روست که الله ~ کافر را مرده می‌داند، آنجا که فرمود: ﴿(آنان) مردگانند، نه زندگان﴾. زندگی در حقیقت همان زندگی دل است، پس سن انسان، مدت زندگی واقعی اوست. بنابراین، سن انسان همان زمانی از زندگی اوست که آن را وقف الله ~ می‌کند؛ تقوا، نیکوکاری و طاعت در آن زمان‌ها افزایش می‌یابد، و همان است که حقیقت زندگی او را نشان می‌دهد، و جز این، زندگی‌ای نیست. در واقع، هنگامی که انسان از الله ~ روی می‌گرداند و خود را وقف ارتکاب گناهان می‌کند، زندگی واقعی خود را در این دنیا تباه کرده است، و روزی خواهد گفت: (ای وای! ای کاش برای این زندگی‌ام آماده شده بودم)۲ زندگی انسان همان مدت عمر اوست، زیرا زندگی‌ای جز زندگی در بندگی پروردگار نیست؛ ستایش او، یادکردن او و خشنود ساختن او.

Sins leave disturbing and damaging effects, on the body and soul, which have consequences both in this world and the Hereafter, which Allah ~' Alone, knows. Some of these effects are: Deprivation of knowledge: As knowledge is a light that Allah ~ places inside the heart of His Servant, however ( committing) a sin extinguishes such a light. Withdrawal of blessings: The Prophet ~ said: "A Servant of Allah is denied blessings because of a sin he has committed." Just as having awe for Allah and being righteous attracts His Blessings, not having awe for Allah leads to poverty. Loneliness: A sense of isolation, which a sinner feels in his/her heart, towards Allah ~ - Yet, this loneliness cannot be compared to all the passion and appetite ones has for this worldly life. Also there is the alienation one may feel between oneself and others, especially righteous people. When one's isolation intensifies, one is deprived from benefiting from those good people of knowledge, and so one is drawn ever closer to the party of Satan. This isolation may even affect one's relation with one's spouse, children and relatives, as it prevents one from seeing one's true self. One scholar of the past has said: "When I disobey Allah, I see its effect in the conduct of my wife and my (riding) camel towards me. Facing hardship: Whenever someone sets out to achieve something, he/she may face mounting difficulties; and this goes to show that whoever obeys Allah ~ finds ease in conducting all his/her matters. Feeling anxiety: One may feel overcome by depression and sadness, because one's sin leads to darkness in one's heart. Indeed, obedience to Allah is light, but disobedience to Allah is darkness . When one's darkness increases, one's confusion intensifies, until one falls blindly into the world of innovation and misguidance, just as a blind person walking alone, at night. This darkness may become deeper and gradually shows up as dullness in the face of a sinner. Abdullah bin 'Abbas ~ said: "A good deed brings illumination to the face, light in the heart, power in the body, and love in the people's hearts. A bad deed shows as dullness in the face, darkness in the heart, weakness in the body, shortage of blessings, and hatred in people's hearts." Prevention from doing other obedient acts: The punishment which comes from a misdeed is that it leads to other misdeeds, thus preventing someone from being obedient, which would attract the Blessings and Grace of Allah ~- It is like a person with food poisoning, deprived of many delicious meals. The shortening of one's lifespan: Indeed, sins shorten the life of a sinner by denying him/her Allah's Blessings. However, people have differed regarding this matter (the shortening of one's life): One group say: The shortening of the life of a sinner is the removal of the blessings in his/her life, representing some effects of sins in his/her life . Another group say: Sins truly shorten the life of a sinner, just as they reduce one's blessings; for Allah ~ has many reasons for increasing the blessings in one's sustenance, including the blessings of one's lifespan or age. Another group say: The effects of sins in shortening the life of a sinner is related to the fact that the reality of life is that of the life of the heart, which is the reason why Allah ~ considers the disbeliever as dead, for He ~ said: ((They are) dead, not alive. ) 1 Life, in reality, is that of the heart, so the age of a person is the duration of his/her proper life . Therefore, one's age is the time in one ' s life that one devotes to Allah ~ - Piety, righteousness and obedience increase at those times, which represent the reality of his life, and there is no life except this . In effect, when a person turns away from Allah, and dedicates him/herself to committing sins, he/she would waste his/her real life here, about which he/she would say one day : ( Oh! If only I had prepared for this life of mine) 2 The life of a person is the duration of his/her life, for there is no life except that of devotion to the Lord; praising Him, remembering Him and pleasing Him.