گناهان موجب خواری و ذلت گنهکاران می‌شوند. تمام عزت در اطاعت از خداوند است؛ او ﷻ فرموده است: (هر که عزت و سربلندی می‌خواهد، پس عزت و سربلندی همه از آنِ خداوند است) ۱، یعنی باید عزت را با فرمانبرداری از خداوند جست‌وجو کرد. یکی از عالمان گذشته چنین دعا می‌کرد: «ای خدا! مرا با فرمانبرداری از خودت گرامی بدار، و با نافرمانی از خودت خوار مگردان.» حسن بصری گفت: «ذلت گناه هرگز از گنهکاران جدا نمی‌شود، زیرا خداوند ﷻ خواسته است که هر که را نافرمانی کند، خوار گرداند.» گناهان عقل را تباه می‌کنند. گناه، ذهن را فاسد می‌سازد، زیرا عقل بینشی دارد و گناه ناگزیر آن بینش را خاموش می‌کند. یکی از عالمان گذشته گفته است: «هیچ‌کس خداوند ﷻ را نافرمانی نمی‌کند مگر آنکه عقلش غایب (یا ناقص) باشد؛ و این روشن است، زیرا اگر عقل فردی حاضر بود و او را از ارتکاب گناه بازمی‌داشت، آنگاه زیر حفاظت خداوند ﷻ قرار می‌گرفت که از تمام احوال او کاملاً آگاه است.» انباشته شدن گناهان به مُهر خوردن دل می‌انجامد. هنگامی که انسان پیوسته در گناه و خطا غرق شود، دلش مهر می‌خورد و بی‌توجه و غافل می‌گردد، چنان‌که یکی از عالمان در تفسیر این آیه نقل کرده است: (نه، بلکه بر دل‌هایشان زنگار [پوششی از گناهان و کردارهای زشت] است که همواره آن را کسب می‌کردند) ۲؛ او گفت: «این گناهی پس از گناهی دیگر است.»

Sins bring down dishonour and humiliation on sinners. All dignity is in obeying Allah ~; He ~ said: (Whosoever desires honour and glory, then to Allah belong all honour and glory) 1 i.e. one should seek it honour and glory by being obedient to Allah~- One supplication of a scholar of the past was: "O Allah! Honour me with my obedience to You, but do not disgrace me with my disobedience to You." Al-Hasan Al-Basri said: "The disgrace of a sin never leaves sinners, for Allah ~ has willed that He will disgrace whoever disobeys Him." Sins corrupts one's intellect Sins corrupt the mind; for the mind has its insight, and a sin inevitably extinguishes that insight. One scholar of the past has said: "No one disobeys Allah ~ unless their mind is absent (or deficient); and this is evident, for if one's mind were present, to prevent him from committing a sin, one would be under the Protection of Allah ~ ' Who is fully aware of all his conditions." The accumulation of sins leads to the sealing of the heart When a person indulges incessantly in sin and wrongdoings, his/her heart becomes sealed up, and he/she would be careless and thoughtless, as reported by a scholar in his interpretation of the Verse: (Nay, but on their hearts is the Raan ( covering of sins and evil deeds) which they used to earn) , he said: "It is one sin after another sin." 2

قال الحسن البصري: «إنه الذنب بعد الذنب، حتى يعمى القلب». وقال آخرون: «إذا كثرت ذنوب العصاة وخطاياهم أحاطت بقلوبهم». وحقيقة هذا الداء أن القلب يصدأ بسبب الذنب؛ فإذا كثرت الذنوب زاد الصدأ حتى يحيط بالقلب كله، حتى يغلب عليه، فيصير ختماً عليه.

Al-Hasan Al-Basri said: "It is one sin on top of another sin, until the heart becomes blind." Others have said: "When the wrongdoings and misdeeds of sinners become vastly increased, they will surround their hearts." The reality of this ailment is that the heart becomes rusty because of a sin; so when sins increase, the rust increases until it surrounds all the heart, until it dominates it, becoming a seal over it.