گنهکار همواره با نام‌های زشت شناسانده می‌شود. او از نام‌هایی چون مؤمن، فرمانبردار، پرهیزگار، باتقوا، مطیع و مانند آن‌ها محروم است، اما با نام‌هایی چون بی‌شرم، نافرمان، مخالف، گستاخ، تباهکار، شرور، ملعون، زناکار، دزد، قاتل، دروغگو، خائن، همجنس‌گرا، طردشده، منزوی، فتنه‌انگیز و مانند آن‌ها خوانده می‌شود. خداوند ~ فرموده است: {وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ ۖ بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِيمَانِ} [الحجرات: ۱۱] (بد است نام فسوق پس از ایمان، یعنی برادر مسلمان و مؤمن خود را «ای فاسق» یا «ای گنهکار» خطاب کنی). او ~ این نام‌های بی‌شرمانه را که خشم و لعنت او را به همراه دارند، نکوهش کرده است. اما نام‌های نیک، رحمت و خشنودی او و ورود به بهشتش را جلب می‌کنند. این نام‌ها را خداوند ~ به بندگان مؤمن و فرمانبردارش عطا می‌کند. بنابراین، هیچ‌کس نمی‌تواند مانع آنچه او خواسته عطا کند شود، و نیز هیچ‌کس نمی‌تواند آنچه را او خواسته باز دارد عطا کند.

A sinner is always identified with despicable names. He is denied such names as: believer, dutiful, reverent, pious, obedient, etc. but he is labelled with names such as: impudent, disobedient, opponent, insolent, corrupt, evil, cursed, adulterer, thief, killer, liar, traitor, homosexual, out cast, loner, trouble maker, etc. Allah ~ said: (How bad is it to insult one's brother in Islam after having faith (i.e. to address your Muslim brother (a faithful believer) as: "0 wicked", or "O sinner"))5 He ~ has cursed such names of impudence which attract His Anger and Curse. However, good names, attract His Mercy, His Pleasure, and entry to His Paradise. These names are granted by Allah ~ to His devoted believers. Thus, none can prevent what He has willed to bestow, nor can anyone bestow what He has willed to prevent.