گناهان بینش دل را کور می‌کنند، نور آن را محو می‌سازند و هر راهی را به سوی هدایت درست آن می‌بندند. هنگامی که امام مالک، خدا از او خشنود باد، نشانه‌های دانش شگرف را در امام شافعی دید، به او گفت: «می‌بینم که الله ~ نوری بر تو افکنده است، پس آن را با تاریکیِ نافرمانی از او (با ارتکاب گناه) خاموش مکن.» هنگامی که انسان پیوسته مرتکب گناه شود، نوری نخستین که الله ~ در دلش افکنده بود، رو به کاستی می‌گذارد، زیرا تاریکیِ گناهان چیره می‌شود، تا آنجا که تمام دل را فرا می‌گیرد و آن را در جهان تاریکی، یعنی جهان تباهیِ خویشتن، می‌افکند. این تاریکی در اعضای بدن گسترش می‌یابد تا به چهره می‌رسد و آن را به پیکری غمگین و ناامید بدل می‌کند. این اثر به زندگی پس از مرگ نیز منتقل می‌شود و بر تاریکی گور می‌افزاید. پیامبر ﷺ فرمود: «این گورها بر اهلشان از تاریکی پر است، اما الله با نماز من بر ایشان، بر آنان نور می‌افشاند.» در روز قیامت، همه مردم گرد آورده می‌شوند، در حالی که چهره‌هایشان برافراشته است و همگان آن را به روشنی می‌بینند. چهره‌های گناهکاران سیاه می‌شود، همچون زغال. این کیفری است که با همه خواهش‌های دنیوی برابر نیست؛ پس باید در این جهان شکیبا بود.

Sins blind the heart ' s insight, blot out its light, and block all means towards its right guidance. When Imam Malik, may Allah be pleased with him, saw signs of remarkable knowledge in Imam Shafi'i, he told him: "I see that Allah ~ has cast a light upon you, so do not extinguish it with the darkness of disobedience to Him (by committing a misdeed)." When a person continues to do misdeeds, the original light, which Allah ~ had cast in his/her heart, continues to decrease, as the darkness of sins takes over, until it overwhelms the whole heart, and casts it in the world of darkness; the world of self-destruction. This darkness spreads in the limbs until it reaches the face, turning it into a gloomy disillusioned figure. This effect is also carried over to the Life After Death, and adds to the darkness of the grave. The Prophet ~ said: "These graves are filled with darkness, over its people, but Allah sheds light on them, with my prayer upon them." On the Day of Resurrection, all people would be gathered, with their faces raised high and clearly seen by everyone. The faces of sinners will be blackened, like charcoal. It is a punishment which is not equal in weight to all the worldly desires; so one must be patient in this world.