د دې کتاب بحث په څو برخو ویشل شوی دی. لومړۍ برخه د زکات الفطر د حکم د پیژندنې په اړه ده. دوهمه برخه د هغه شخص د پیژندنې په اړه ده چې په هغه باندې دا واجب دی. دریمه برخه د هغه اندازې او د کومو توکو په ډولونو کې د ورکولو په اړه ده. څلورمه برخه د هغه وخت په اړه ده چې دا ورکول واجب کیږي. پنځمه برخه د هغه شخص په اړه ده چې دا ورکړه ورته رسیږي.

The discussion in this book is covered in sections. The first is about the identification of the hukm ofi zakat al-fitr, The second is about the identification of the person on whom it is obligatory. The third relates to the amount that is due and in what kinds of commodities. The fourth is about the time when it is due. The fifth is about the person entitled to receive- it.

اکثر فقهاء دا قول کوي چې زکات الفطر واجب دی. د امام مالک د مذهب څینو وروستیو فقهاؤ دا ویلي دي چې دا سنت دی، او د عراق فقهاؤ هم همدا رأی درلودې. د فقهاؤ یوې ډلې ویلي دي چې دا حکم د مال د زکات د حکم په واسطه منسوخ شوی دی.

The majority of the jurists maintain that zakat al-fitr is an obligation. Some of the later jurists in Malik’s school held that it is a sunna, and this was also the opinion of the jurists of Iraq. One group of jurists said that it stands abrogated by the injunction of zakat (on wealth).

د دوی د اختلاف سبب په دې مسئلې کې د حدیثونو تعارض دی. دا ځکه چې د عبدالله بن عمر رضي الله عنهما په صحیح حدیث کې راغلي دي، چې هغه وایي: «فرض رسول الله ﷺ زكاة الفطر من رمضان على الناس صاعا من تمر أو صاعا من شعير على كل حر أو عبد، ذكر أو أنثى، من المسلمين»، يعني رسول الله ﷺ د رمضان د روژې په پای کې د فطر زکات په خلکو فرض کړ، د خرما یو صاع یا د جوارو یو صاع، د هر آزاد او غلام، نارینه او ښځې، له مسلمانانو څخه. د دې ظاهر مفهوم دا دی چې دا واجب دی، سره له دې چې دا د هغو کسانو قول دی چې د صحابي قول په دې پوهیدو کې واجب ګڼي، یا دا دې ته اشاره کوي چې د نبي ﷺ امر استحباب دی، ځکه چې د هغه ﷺ صحیح الفاظ زموږ لپاره نه دي نقل شوي. همدارنګه ثابته ده چې رسول الله ﷺ په هغه مشهور حدیث کې چې د اعرابي په اړه دی، زکات یادونه کړې ده؛ سړي وپوښتل: «هل علي غيرها؟» (آیا پر ما بل څه واجب دي؟) رسول الله ﷺ وفرمایل: «لا، إلا أن تطوع». (نه، مګر دا چې ته په خپله خوښه ورکړې.) اکثرو علماوو وویل چې دا زکات د هغه مقرر زکات څخه دی (یعنی د واجب حکم لري)، پداسې حال کې چې نورو وویل چې دا داسې نه دی. دوی د قیس بن سعد بن عبادة رضي الله عنه هغه روایت پر بنسټ دلیل ونیو چې هغه وایي: «كان رسول الله ﷺ يأمرنا بصدقة الفطر قبل أن تنزل الزكاة، فلما نزلت آية الزكاة لم يأمرنا ولم ينهنا عنها، ونحن نفعله».

The reason for their disagreement arises from the conflict of the traditions on the issue. This is so as in the authentic tradition of cAbd Allah ibn TJmar, in which he says, “The Messenger of Allah (God’s peace and blessings be upon him) declared zakat al-fitr as prescribed for the people at the end of Ramadan, one wc of dates or one sdl of barley for each freeman or slave, male or female, from among the Muslims”. The apparent implication of this is an obligation in accordance with the opinion of those who follow the opinion of a Companion in comprehending it as an obligation, or it implies a recommenda­ tion in the command of the Prophet (God’s peace and blessings be upon him) as his exact words have not been stated for us. It is also established that the Messenger of Allah (God’s peace and blessings be upon him) in the well- known tradition about the Bedouin mentioned zakdt\ the man asked: “Is there another obligation on me besides this?” The Messenger of Allah (God’s peace and blessings be upon him) replied, “No! unless you pay voluntarily”. The majority maintained that this zakat is included in the prescribed zakat (that is, it takes the same hukm of obligation), while others held that it is not. They argued on the basis of what is related from Qays ibn SaM ibn TJbada that he said, “The Messenger of Allah (God’s peace and blessings be upon him) used to order us to pay it prior to the revelation of the verse of zakat. When the verse of zakat was revealed he did not command us to pay it nor did he prohibit us from doing so, and we still pay it”.