په شرعي حکم کې اعتکاف مستحب دی او د نذر له امله واجب کیږي. په دې کې هیڅ اختلاف نشته، مګر هغه څه چې د مالک څخه روایت شوي دي چې هغه دا کار د دې ویرې له امله مکروه ګڼلی و چې شرطونه به یې پوره نه شي. په رمضان کې د اعتکاف فضیلت د نورو وختونو په پرتله ډیر دی، په ځانګړي ډول د دې میاشتې په وروستیو لسو ورځو کې، ځکه چې د نبي ﷺ وروستی اعتکاف په همدې وخت کې وشو. اعتکاف عموماً یو ځانګړي ځای، ځانګړي وخت، ځانګړو شرطونو او ځانګړو کړنو څخه ډک عبادت دی چې په ځانګړو ډولونو څخه ځان ساتنه پکې شامله ده.

Ftikif is recommended in the law and is obligatory after a vow. There is no dispute about this, except what is related from Malik that he disapproved undertaking it under the apprehension that its conditions would not be met. It has greater merit in Ramadan than at other times, especially during its last ten days, as that was when the last iHikaf of the Prophet (God’s peace and blessings be upon him) took place. It generally consists of specific tasks, at a specific location, at a particular time, with special conditions, and with specific kinds of abstention.

دې عمل ته چې ځانګړی دی، دوه نظرونه دي. ویل کیږي چې لمونځ، د الله ذکر [په زړه او په ژبه] او د قرآن تلاوت یوازې هغه عملونه دي چې د تقوا او د الله سره د نږدې کیدو لپاره لازم دي. دا د ابن القاسم نظر دی. همداراز ویل کیږي چې دا ټول هغه عملونه شامل دي چې د الله سره د نږدې کیدو او تقوا لپاره لازم دي او یوازې د آخرت سره ځانګړي دي. دا د ابن وهب نظر دی. د دې نظر له مخې عبادت کوونکی کیدای شي جنازو ته لاړ شي، ناروغان وګوري او په زده کړه بوخت وي، خو د لومړي نظر له مخې داسې نه دي. دا د الثوري نظر هم دی، پداسې حال کې چې لومړی نظر د الشافعي او ابو حنیفه نظر دی.