1.2 Upatikanaji wa Uislamu kwa Wote
1.2 The Universal Applicability of Islam
Shariah (sheria ya Kiislamu) inawashughulikia wanaume na wanawake kama binadamu, si kama watu wanaoishi katika wakati fulani au mahali fulani. Mwanamume au mwanamke aliye hai sasa au baada ya miaka 100 bado atakuwa na mahitaji na silika za msingi zile zile, kama vile hitaji la kula na kunywa au hamu ya kuzaa, na mahitaji haya bado yanapaswa kutimizwa. Vilevile, Uislamu hauwachukulii binadamu kuwa viumbe wa kiuchumi au kijamii pekee, bali kama kitu kilicho kamili na kilichounganika, ambapo kila mtu ana mahitaji mbalimbali, awe ya kijamii, kiuchumi, ya kuzaliana au mengineyo. Uislamu umetoa hukmu (amri ya Mwenyezi Mungu) kwa maeneo haya yote mbalimbali ya maisha.
The Shari‘ah (Islamic law) addresses men and women as human beings, not as people living in a particular time or place. And whether a man or a woman is living now or in 100 years time, they would still have the same basic needs and instincts, such as the need to eat and drink or the desire to procreate, and these would still have to be satisfied. As well it does not regard humans as just economic or social beings, rather as an integrated whole, with each person having various needs, be they social, economic, procreational or otherwise. Islam has given a hukm (divine rule) for all of these different areas in life.