Al-alfaazh (Kalmomi/Furucin da aka yi amfani da su) a cikin Littafi da Sunnah
Al-alfaazh (worded Expressions/wordings) In The Kitaab And The Sunnah
Gabatarwa:
Introduction:
Ƙirƙirar hukunce-hukuncen shari'a (Ahkaam Ash-Shar'iyah) daga Alƙur'ani Mai Girma da Sunnar Annabi (SAW) ya dogara ne akan sanin harshen Larabci, sanin rarrabuwar ilimominsa (ƙungiyoyinsa) da kuma Dalaalaat (ma'anoni da alamu da yake nunawa). Wannan saboda Alƙur'ani da Hadisi sun zo ne da harshen Larabci. Alƙur'ani Larabci ne gabaki ɗaya, babu kalma a cikinsa wadda ba Larabci ba, kuma hakan ya tabbata ta nassi tabbatacce na Alƙur'ani. Allah (SWT) ya ce:
Deducing the Ahkaam Ash-Shar’iyah from the Qur’aan Al-Kareem and the Sunnah An-Nabawiyah rests upon knowledge of the Arabic language, knowledge of its categories (disciplines) and its Dalaalaat (implications and indications). That is because the Qur’aan and the Hadeeth have come in the Arabic language. The Qur’aan is Arabic in its entirety and there is no word in it which is not Arabic. That has been established by the Qat’iy (definite) text of the Qur’aan. Allah (swt) said:
Lalle ne, Mun sanya shi Alkur'ani cikin harshen Larabci domin ku fahimta.
Verily, We have made it and Arabic Qur’aan so that may understand (Az-Zukhruf 3)
Da kuma:
And:
Da harshe Larabci bayyananne (Ash-Shu'araa 195).
In a clear Arabic tongue (language) (Ash-Shu’araa 195).
Kuma Allah Ta'ala ya ce:
And Allah Ta’Aalaa said:
Alkur'ani ne da harshen Larabci, ba tare da wani karkata ba, domin su zama masu takawa.
[It is] an Arabic Qur'an, without any crookedness so that they might become righteous. (Az-Zumar 28).
Game da cewa Alkur'ani ya ƙunshi kalmomi (Alfaazh) daga wasu harsuna, to waɗannan kalmomi an yi musu Larabci, kuma Larabawa sun yi amfani da su kafin saukar Alkur'ani. Daga cikinsu akwai kalmomi irin su: المشكاة, السجيل, القسطاص, القرطاس, da sauran su. Waɗannan kalmomi da kalmomin da suke kamancensu sun zama Larabci bayan Larabawa sun mayar da su Larabci, watau bayan sun tsara su bisa ƙa'idojin harshen Larabci da haruffansa. Daga nan wasu daga cikin mawakansu suka yi amfani da su kafin saukar Alkur'ani Mai girma. Misali, Tarfah bin Al-'Abd ya yi amfani da kalmar 'Qirtaas' (القرطاس) wajen siffanta dokinsa a cikin wani layin waka, alhali kalmar asalinta Helenanci ce 'Kuartees', mai ma'anar takarda ko ganyaye.
As for the Qur’aan containing Alfaazh (worded expressions) from other languages, then these Alfaazh have been arabized and they were used by the Arabs before the descent of the Qur’aan. These include words like: المشكاة, السجيل, القسطاص, القرطاس amongst others These Alfaazh and those similar to them became Arabic after the Arabs arabized them i.e. after they framed them in accordance to the workings of the Arabic language and its letters. They were then used by some of their poets before the revelation of the Qur’aan Al-Kareem. For example Tarfah Bin Al-‘Abd used the word ‘Qirtaas’ (القرطاس (to describe his horse in a line of poetry in the case where the word is of Greek orgin ‘Kuartees’ with the meaning of paper or leaves.
Saboda haka yana da matukar muhimmanci Usool ul-Fiqh ya ƙunshi wasu daga cikin karatuttukan da suka shafi harshen Larabci da rukunansa ko fannoninsa, musamman waɗanda ke da alaƙa kai tsaye da Istinbaat (fitar da hukunce-hukuncen shari'a) daga nassoshin Littafi da Sunnah. Amma sauran fannonin karatun Larabci waɗanda ke shiga cikin wannan maudu'i dalla-dalla, zurfi da cikakken bayani, to waɗannan sun kasance hurumi da fannin ƙwarewar malaman harshe, kamar Malamai na Nahw (nahawu) da Al-Balaagha (fasahar magana da amfani da misalai da kalmomi a ma'ana ta alama), tare da Fuqahaa' na harshen.
It is therefore essential for Usool ul-Fiqh to include within it some of the studies related to the Arabic language and its categories or disciplines and particularly in regards to that which is directly related to the Istinbaat (deduction) of the Ahkaam Ash-Shar’iyah from the texts of the Kitaab and the Sunnah. As for the remainder of the areas of Arabic study that go into the subject at length, in depth and great detail, then these are the remit and area of speciality of the scholars of language like the ‘Ulamaa of An-Nahw (grammar) and Al-Balaaghah (eloquence/metaphorical usage) in addition to the Fuqahaa’ of the language.
A cikin wannan babin za mu yi ƙoƙarin gabatar da fannonin nazari na harshen Larabci waɗanda littattafan Usulul-Fiqhu na dā ko na gargajiya suka ambata suka kuma tattauna su kamar yadda suke. Bayan haka, za mu gabatar da ra'ayinmu tare da bayyana abin da muka yi imani da shi cewa daidai ne game da wannan batu. Mun kuma ƙara wani fanni mai alaƙa da fannonin harshen Larabci ga waɗanda suke so su yi bincike da duba wannan fanni, domin su ƙara amfana.