Hujjiyyatul Qur'aan (Hujjar Alkur'ani da ingancinsa)
Hujjiyat ul Qur’aan (Its proof and validity)
Alkur'ani littafi ne wanda yake Balarabe a harshe da salo, wanda Muhammad (saw) ya zo da shi. Saboda haka, ko dai ya fito daga Larabawa ne, ko kuma daga Muhammad, ko kuma ya fito daga Allah Ta'ala. Ba zai yiwu ya fito daga wani banda wadannan uku ba, saboda yana cikin harshe da salon Larabci.
The Qur’aan is a book which is Arabic in terms of language and style, which Muhammad (saw) came with. It can therefore either have come from the Arabs, or from Muhammad or it could have come from Allah Ta’Aalaa. It is not possible for it to have come from any other than these three due to it being Arabic in language and style.
Amma batun cewa ya fito daga Larabawa, to wannan ƙarya ce kuma ba shi da tushe, domin Alƙur'ani ya ƙalubalance su su zo da irinsa, ko da sura ɗaya kacal mai kama da shi. Allah Ta'ala ya ce:
As for it having come from the Arabs then this is false and invalid because the Qur’aan challenged them to come with and reproduce the like of it, indeed just one Soorah like it. Allah Ta’Aalaa said:
Ko kuwa suna cewa: "Ya ƙirƙiro shi?" Ka ce: "To, ku kawo sura irinsa, kuma ku kira duk wanda za ku iya [don neman taimako] baicin Allah, idan kun kasance masu gaskiya" (Yunus 38).
Or do they say [about the Prophet]: "He invented it?" Say: "Then bring forth a Soorah like it and call upon [for assistance] whomever you can besides Allah, if you should be truthful" (Yousuf 38).
Don haka ba daga Larabawa yake ba, domin su sun kasa, ba su da ikon kwaikwayon irinsa ko wata sura makamanciyarsa. Kasawarsu ta tabbata kuma an tabbatar da ita, kuma har yanzu suna nan a kasawarsu ta kawo irinsa.
It is therefore not from the Arabs because they were incapable and did not have the ability to reproduce the like of it or a Soorah like it. Their inability was established and verified and they still remain incapable of bringing the like of it.
Dangane da cewa asalin Alƙur'ani ya fito daga Muhammadu (saw), to wannan ma ƙarya ne kuma ba shi da tushe, domin Muhammadu (saw) mutumin Larabawa ne, kuma duk girman basirarsa ko fasaharsa a magana, yana cikin al'ummarsu. Matuƙar Larabawa ba su iya kawo irinsa ba, kuma matuƙar Muhammadu ɗaya ne daga cikinsu, to abin da ya shafe su ya shafe shi ma. Bugu da ƙari, maganganun Muhammadu (saw) (Hadisai) sun iso mana ta hanyar Tawatur (ingantaccen isarwa), kamar Hadisin: "Duk wanda ya yi ƙarya a kaina da gangan, to ya shirya wurin zamansa a wuta" (Al-Bukhari da Muslim). Idan aka kwatanta wannan Hadisi ko kowane Hadisi da wata Aya ta Alƙur'ani, ba za a iya samun kamanni a salo tsakaninsu ba.
As for it having originally come from Muhammad (saw) then this is also false and invalid because Muhammad (saw) was an Arab and whatever the level of his genius or eloquence, he was still one from amongst his society. As long as the Arabs were not able to bring the like of it and as long as Muhammad (saw) is one of them, then what applies to them also applies to him. In addition to that Muhammad (saw) has Ahaadeeth (speech) that has reached us by way of Tawaatur (definite transmission) like the Hadeeth: “Whosoever lies about me deliberately then let him take his seat in the fire” (Al-Bukhaari and Muslim). If this Hadeeth or any Hadeeth is compared to an Aayah of the Qur’aan no resemblance in style can be found between them.
Ita kanta larabawa ba su yi da'awar cewa Alqur'ani maganar Muhammadu ﷺ ce ba, amma daya daga cikin da'awarsu ita ce wani saurayi Banasare mai suna Jabar ne ke kawo masa shi. Sai Allah Ta'ala ya karyata su da Maganarsa:
The Arabs themselves did not make the claim that the Qur’aan was the speech of Muhammad (saw) but rather one of their claims was that a Christian youth called Jabar would bring it to him. Allah Ta’Aalaa then refuted them by His Qawl:
Kuma lalle mun san cewa suna cewa, "Mutum ne kawai ke koya wa Annabi." Harshen wanda suke nufin shi na waje ne, kuma wannan Alƙur'ani yana cikin harshen Larabci bayyananne (An-Nahl 103).
And We certainly know that they say, "It is only a human being who teaches the Prophet." The tongue of the one they refer to is foreign, and this Qur'an is [in] a clear Arabic language (An-Nahl 103).
Saboda haka Alƙur'ani ba asali daga Muhammadu ﷺ yake ba.
The Qur’aan is therefore not originally from Muhammad (saw).
Saboda haka dole ne Alƙur'ani ya zama Kalmar (magana) Allah Ta'aala. Mu'ujiza ce ga Muhammadu ﷺ wacce ke nuna kuma ke shiryarwa zuwa ga gaskiyar cewa shi Annabi ne kuma Manzo wanda Allah Ta'aala ya aiko.
The Qur’aan must therefore definitely be the Kalaam (speech) of Allah Ta’Aalaa. It is a miracle for Muhammad (saw) to indicate and guide to the fact that he is a Nabi and Rasool sent by Allah Ta’Aalaa.
Wannan yana nuna hujja da shaida ta hankali (‘Aqliy) game da cewa Alkur'ani daga Allah yake, kuma an tabbatar da kuma tabbatar da shi ta hanyar Tawaatur (ingantaccen watsa-labari daga jama'a masu yawa) cewa shi ne Alkur'ani iri ɗaya da Allah Ta'aala ya saukar wa Muhammadu ﷺ.
This represents the rational and intellectual (‘Aqliy) proof and evidence in respect to the Qur’aan being from Allah and it has been established and affirmed by Tawaatur (definite transmission) that it is the same Qur’aan that Allah Ta’Aalaa revealed upon Muhammad (saw).
Allah Ta'aala ya yi magana da mutane a cikin wannan Alkur'ani a cikin ayoyi da dama, yana umurtarsu da su bi abin da aka saukar a cikinsa. Allah Ta'aala ya ce:
Allah Ta’Aalaa has addressed mankind in this Qur’aan in a number of Aayaat demanding that they follow that which was revealed in it. Allah Ta’Aalaa said:
Kuma wannan ita ce Hanyata madaidaiciya, don haka ku bi ta, kuma kada ku bi wasu hanyoyi, domin za su raba ku da Hanyarsa (Al-An'aam 153).
And verily, this is my Straight Path, so follow it, and do not follow (other) paths, for they will separate you away from His Path (Al-An’aam 153).
Kuma Ya ce Subhanahu wa Ta'ala ya umarce su da su yi mulki da hukunci da abin da Ya saukar a cikinsa.
And He Ta’Aalaa demanded that they rule and judge by what He had revealed in it:
Saboda haka ka yi hukunci a tsakaninsu da abin da Allah ya saukar, kada ka bi son zuciyarsu, kuma ka yi taka-tsantsan da su, kada su karkatar da kai daga wani sashe na abin da Allah ya saukar maka.
And so judge between them by what Allah has revealed and do not follow their desires and beware of them lest they seduce away from some of that which Allah has sent down to you (Al-Maa’idah 49).
Kuma Allah Ta'ala ya ce:
And He Ta’Aalaa said:
Duk wanda ba ya yin hukunci da abin da Allah ya saukar ba, to waɗannan su ne kafirai.
And whosoever does not judge by what Allah has revealed then they are the disbelievers (Al-Maa’idah 44).
Saboda haka Alkur'ani hujja ce (dalili da hujja) ga bil'adama, kuma hukunce-hukuncensa wajibi ne a bi su.
The Qur’aan is therefore a Hujjah (proof and argument) over mankind and its Ahkaam are obligatory to be followed.