Al-Haram (Abin Da Aka Haramta)
Al-haraam (the Prohibited)
Al-Haraam bisa ga ma'anar Istilaahi Ash-Shar'i (ma'anar ƙa'idar Shari'a):
Al-Haraam in accordance to the Istilaah Ash-Shar’i (terminological Shar’iy definition):
Abin da Shari'a (Mai shari'a) ta nema a guji yin sa ta hanyar buƙata mai ƙarfi (Talab Jaazim), kuma shi ne mai yinsa ake zargi da hukunta shi. Al-Haraam kuma yana da ma'ana iri ɗaya da kalmar Mahzhoor.
It is that which the Shaari’ (Legislator) has requested not to be performed by way of a decisive request (Talab Jaazim) and it is that which its doer is censured and punished for. Al-Haraam is synonymous with the word Mahzhoor.
A cikin ra'ayin Hanafiyyah, ba a amfani da kalmar "Haraam" sai dai idan dalilin hukuncin ya kasance Qat'iy (tabbatacce), kuma idan ya kasance Zhanniy (mai shakka), sai su kira shi "Makrooh Tahreeman".
In the view of the Hanafiyah the word Haraam is not used unless the Daleel for the Hukm was Qat’iy (definite) and if it was Zhanniy (indefinite) they called it ‘Makrooh Tahreeman’.
Duk da haka, babu bambanci tsakanin Hanafiyya da sauran madhhabai dangane da haramun da makruhi tahreemi, ta fuskar cewa wanda ya bar shi za a saka masa da lada, kuma wanda ya aikata shi za a yi masa azaba.
There is however no difference between the Hanafiyah and others in relation to both the Haraam and the Makrooh Tahreeman in respect to the person leaving it being rewarded and the one doing it being punished.
Misalan abubuwan haram sun haɗa da abin da aka ambata a cikin Maganar Allah Ta'ala:
Examples of the Haraam include that which was mentioned in the Qawl of Allah Ta’Aalaa:
An haramta muku (abinci): mushen dabba (dabbobin da suka mutu - dabbar da ba a yanka ta ba), jini, naman alade…
Prohibited to you (for food) are: Al-Maytah (the dead animals - cattle-beast not slaughtered), blood, the flesh of swine… (Al-Maa’idah 3).
Kuma a cikin Faɗinsa (SWT):
And in His Qawl (swt):
Kuma Allah ya halatta muku ciniki, kuma ya haramta riba (Al-Baqarah 275).
And Allah has made trade Halaal for you and has made Ribaa (usury) Haraam (Al-Baqarah 275).
Kuma a cikin maganar Manzon Allah ﷺ:
And in the speech of the Messenger of Allah (saw):
Kowane Musulmi, dangane da (wani) Musulmi, haramun ne (ba a halatta ba); jininsa da dukiyarsa da mutuncinsa (Muslim).
Every Muslim in respect to (another) Muslim is Haraam (inviolable); his blood and his property and his honour (Muslim).
'Uqoobah (hukunci) na haram na iya kasancewa a Dunyaa (rayuwar duniya) kamar a cikin Maganarsa (SWT):
The ‘Uqoobah (punishment) for the Haraam could be in the Dunyaa (life of this world) like in His Qawl (swt):
Waɗanda suke zargin mata masu tsarki, kuma ba su kawo shaidu huɗu ba, to ku yi musu bulala da bulala tamanin, kuma kada ku karɓi shaidarsu har abada, waɗannan su ne Fasiqun (masu tawaye, masu rashin biyayya ga Allah) (An-Nur 4).
And those who accuse chaste women, and produce not four witnesses, flog them with eighty stripes, and reject their testimony forever, they indeed are the Fasiqun (rebellious, disobedient to Allah) (An-Nur 4).
Kuma azabar haram (hukunci) za ta iya kasancewa a cikin Lahira ma, kamar yadda aka zo da ita a cikin Maganar Allah Ta'ala:
And the ‘Uqoobah (punishment) for the Haraam can also be in the Aakhirah (hereafter) like has come in the Qawl of Allah Ta’Aalaa:
Lalle waɗanda suke cin dukiyar marayu da zalunci, suna cin wuta ne kawai a cikin cikunansu, kuma za a ƙone su a cikin Wuta mai ci! (An-Nisaa’ 10).
Verily, those who unjustly eat up the property of orphans, they eat up only a fire into their bellies, and they will be burnt in the blazing Fire! (An-Nisaa’ 10).