Keinginan untuk diyakinkan oleh hujah-hujah yang logik merupakan sebahagian daripada fitrah manusia.

The desire to be convinced by logical arguments is a part of human nature.

Manusia, secara umumnya, suka berbahas dan berdebat walaupun tentang perkara-perkara yang pengetahuan mereka yang terbatas tidak dapat memastikan sama ada ia betul atau salah. Allah telah mengisyaratkan sifat ini dalam Al-Qur'an, dengan firman-Nya,

Human beings, generally speaking, like to argue and debate even about things which their limited knowledge cannot verify to be correct or incorrect. Allaah alluded to this nature in the Qur’aan, saying,

Oleh yang demikian, Allah memerintahkan Nabi ﷺ untuk berdebat dengan orang-orang musyrik, tetapi hanya dengan cara yang lembut yang dapat menyentuh hati mereka:

Consequently, Allaah ordered the Prophet (r) to enter into debates with the pagans, but only in a gentle way which might move their hearts:

Beliau juga membenarkan kaum Muslimin berdiskusi dengan kaum Nasrani dan Yahudi untuk menzahirkan kebenaran.

He also allowed Muslims to have discussions with the Christians and Jews in order to bring the truth to light:

Oleh kerana al-Qur'an ditujukan kepada manusia, adalah wajar bahawa aspek sifat semula jadi manusia ini diambil kira apabila sesuatu topik dikemukakan. Oleh itu, banyak contoh perdebatan (jadal) boleh ditemui di seluruh al-Qur'an. Walau bagaimanapun, hujah-hujah yang dikemukakan dalam al-Qur'an sangat mudah dan mudah difahami, kerana ia sentiasa bergantung, dalam satu cara atau yang lain, kepada fakta yang boleh diperhatikan untuk membuktikan perkara yang tidak dapat diperhatikan.

Since the Qur’aan addresses man, it is only natural that this aspect of human nature be taken into account when topics are presented. Hence, numerous examples of debate (jadal) can be found throughout the Qur’aan. However, the arguments raised in the Qur’aan are very simple and easily understood, as they always rely in one way or another on observable facts to prove the unobservable.

Berikut ialah beberapa jenis hujah yang terdapat dalam al-Qur'an:

The following are a few types of arguments found in the Qur’aan:

jika tidak, akan berlaku kekacauan melainkan mereka semua bersetuju atau mereka tunduk kepada keputusan salah seorang daripada mereka. Persetujuan atau ketundukan kedua-duanya membayangkan ketidakupayaan dan kelemahan yang tidak sepatutnya dimiliki oleh mana-mana pencipta yang benar. Malah, gambaran kelemahan sedemikian menurunkan Pencipta alam semesta kepada taraf sekumpulan manusia yang bertelagah dalam keluarga, sebagaimana orang Yunani, Rom, Hindu, Mesir dan lain-lain membayangkan tuhan-tuhan mereka.

be chaos unless they all agreed or they submitted to the decision of one of them. Agreement or submission both imply an inability and weakness which no true creator should possess. In fact, such descriptions of weakness reduce the Creator of the universe to the status of a squabbling family of human beings in the way that the Greeks, Romans, Hindus, and Egyptians, etc., imagined their gods to be

Jika seseorang merenungkan bagaimana manusia diciptakan secara menakjubkan dan dibentuk dari asal-usul yang begitu hina, maka seharusnya tidak sulit untuk membayangkan penciptaan kembali dan kebangkitan manusia. Sebab penciptaan semula sesuatu selalu lebih mudah daripada penciptaan pertamanya, sebagaimana Allah telah menyatakannya dengan jelas

If one reflects on how humans are wondrously created and molded from such lowly origins, there should be no difficulty in conceiving the re-creation and resurrection of humanity. For the re-creation of a thing is always easier than its initial creation, as Allaah explicitly stated