Kata-kata dan ungkapan boleh menyampaikan makna sama ada melalui binaan eksplisitnya atau melalui implikasinya. Makna yang diperoleh daripada aspek eksplisit kata-kata atau ungkapan dinamakan mantooq, manakala makna yang diperoleh daripada implikasinya dinamakan mafhoom.

Words and expressions may convey ideas either by their explicit constructions or by implication. Meaning derived from the explicit aspect of words or expressions are referred to as mantooq, while those derived from their implications are called mafhoom.

Makna mantuq (eksplisit) boleh diperoleh dalam lima cara yang berbeza, bergantung pada jenis binaan tatabahasa Arab yang digunakan.

Mantooq (explicit) meanings may be derived in five different ways, depending on the type of Arabic grammatical construction used.

Kaedah memperoleh makna manṭūq ini merujuk kepada mana-mana ungkapan yang secara jelas menunjukkan sesuatu maksud, tanpa memberi ruang kepada tafsiran lain; contohnya, ayat berikut memerintahkan mereka yang berniat haji tamattu‘, tetapi tidak mampu menyembelih haiwan:

This method of deriving the mantooq meaning refers to any expression which clearly indicates an idea, leaving no room for other interpretations; for example, the following verse orders those who intend hajj tamattu‘, but are unable to slaughter an animal:

Kata sifat (sifah) "lengkap" menghapuskan sebarang keraguan bahawa sepuluh bermaksud lebih kurang sepuluh, mengikut penggunaan kiasan.

The adjective (sifah) “complete” removes any doubt that ten meant approximately ten, according to figurative usage.

Istilah ini merujuk kepada makna yang paling jelas dan paling mungkin bagi sesuatu ungkapan, yang juga boleh menunjukkan makna lain, walaupun kurang berkemungkinan. Contoh zahir dapat dilihat dalam ayat yang merujuk kepada pengambilan daging yang diharamkan:

This term refers to the most obvious and likely meaning of a given expression which could indicate another, though less likely, meaning. An example of the thaahir can be found in the verse referring to the consumption of forbidden meats:

Istilah "baaghin" juga boleh bermaksud "jahil", tetapi dalam konteks ini makna "menderhaka dengan sengaja" lebih jelas sesuai. Satu lagi contoh ungkapan jenis ini ialah ayat berkaitan hubungan kelamin dengan wanita yang sedang haid:

The term “baaghin” could also mean “ignorant,” but in this context the meaning “willfully disobedient” is more obviously suited. Another example of this type of expression is the verse concerning sexual relations with menstruating women:

"Yat-hurna" boleh membawa maksud sama ada berakhirnya kitaran haid, sehingga wudhu' menjadi wajib

“Yat-hurna” could mean either the end of the menstrual cycle, making wudoo’ 114

atau mandi wajib. 115 Namun, kemungkinan ia bermaksud mandi wajib lebih besar daripada makna-makna lain yang mungkin.

or taking a ghusl. 115 However, the likelihood of it meaning a ghusl is greater than the other possible meanings.

Dalam kes ini, makna yang jelas bagi sesuatu ungkapan dielakkan kerana ia tidak sesuai. Iaitu, makna ungkapan yang kurang jelas diutamakan kerana sesuatu faktor yang tidak membenarkan makna yang jelas itu. Sebagai contoh, Allah memerintahkan kita dalam hubungan dengan ibu bapa seperti berikut:

In this case, the obvious meaning of an expression is avoided due to its inappropriateness. That is, the less obvious meaning of the expression is favored due to some factor(s) which disallow the obvious meaning. For example, Allaah commands us in our relations with parents as follows:

Frasa "sayap kerendahan hati" difahami sebagai sikap patuh, taat kepada ibu bapa, dan melayani ibu bapa dengan baik, kerana manusia mustahil mempunyai sayap.

The phrase “wing of humility” is taken to mean submissiveness, obedience to parents, and good treatment of parents, due to the impossibility of human beings having wings.

Contoh lain ialah dalam ayat ke-6 Surah al-Mā'idah:

Another example is in verse 6 of Soorah al-Maa’idah:

Maksud zahir ayat itu ialah seseorang wajib berwuduk selepas dia bangun untuk menunaikan solat. Oleh kerana tiada riwayat bahawa Nabi ﷺ dan para sahabat baginda membiasakan diri berwuduk selepas iqamah dilaungkan, para ulama bersepakat bahawa maksud sebenar ayat itu ialah seseorang wajib berwuduk apabila dia berniat hendak solat, dan itu pun hanya jika dia telah batal wuduknya yang terdahulu. Mengenai perkara kedua ini, mazhab Zahiri berbeza pendapat, kerana mereka berpegang kepada makna literal ayat tersebut. Majoriti ulama membantah mereka berdasarkan hadis Sulaiman bin Buraidah bahawa Nabi ﷺ menunaikan semua solat dengan satu wuduk pada hari baginda kembali ke Makkah sebagai pemenang.

The apparent meaning of the verse is that one must perform wudoo’ after one stands to perform salaah. Since there is no record of the Prophet (ﷺ) and his companions making a habit of performing wudoo’ after the iqaamah was called, the scholars agree that the intended meaning is that one must perform wudoo’ when one intends to pray, and then only if one has lost his previous wudoo’. The second point is disputed by the Thaahiree school, who adhere to the literal implication of the verse. The majority of scholars argue against them on the basis of the hadeeth of Sulaymaan ibn Buraydah that the Prophet (r) prayed all the prayers with a single wudoo’ on the day of his victorious reentry into Makkah.

Apabila 'Umar bertanya kepadanya tentang perkara itu, sambil menyatakan bahawa dia belum pernah melihat baginda melakukannya sebelum ini, Nabi ﷺ bersabda kepadanya,

When ‘Umar asked him about it, remarking that he had never seen him do so before, the Prophet (ﷺ) told him,

Kadang-kadang makna yang betul bagi sesuatu ungkapan Arab bergantung kepada andaian tentang suatu perkataan atau frasa yang digugurkan. Kaedah terbitan makna mantooq seperti ini dinamakan "dalaalah al-iqtidaa'", iaitu penunjukan makna melalui andaian yang perlu.118 Satu contoh klasik bagi jenis ini boleh didapati dalam ayat tentang puasa:

Sometimes the correct meaning of an Arabic expression depends on the supposition of a deleted word or phrase. Such a method of derivation of a mantooq meaning is called “dalaalah al-iqtidaa;” that is, indication of the meaning by a necessary supposition.118 A classical example of this type can be found in the verse on fasting:

Frasa "fa aftara" ("dan berbuka puasa") mesti dianggap tersirat selepas "bermusafir", kerana seorang musafir hanya diwajibkan mengganti hari puasa jika dia berbuka puasa ketika bermusafir. Begitu juga, orang yang sakit tetapi tidak berbuka puasanya tidak mempunyai puasa untuk diganti.120

The phrase, “ fa aftara” (“and breaks fast”), has to be supposed after “travelling,” because a traveller is only required to make up days of fasting if he or she breaks fast while travelling. Likewise, one who is sick but does not break his or her fast would have no fasts to make up.120

Pada waktu lain, sesuatu ungkapan boleh menunjukkan makna sekunder tanpa memerlukan sebarang andaian perkataan atau frasa. Jenis makna mantuq ini dinamakan "dilaalah al-ishaarah"; iaitu, penunjukan makna melalui isyarat. Jika seseorang memerhatikan, sebagai contoh, ayat:

At other times, an expression may indicate a secondary meaning without requiring any supposition of words or phrases. This type of mantooq meaning is called “dilaalah al-ishaarah;” that is, indication of the meaning by suggestion. If one considers, for example, the verse:

Ini menunjukkan bahawa adalah dibolehkan untuk memulakan puasa dalam keadaan janabah,122 kerana persetubuhan dibenarkan pada waktu malam sehingga fajar, dan mungkin tidak memberi peluang kepada seseorang untuk kembali kepada keadaan suci dengan mandi; oleh itu, memasuki waktu pagi puasa dalam keadaan tidak suci mestilah, secara terpaksa, dibenarkan.

This indicates that it is acceptable to begin the fast in a state of janaabah,122 since intercourse is allowable at night up until dawn, possibly leaving no opportunity for one to regain his or her state of purity by bathing; thus, entering the morning of a fast in a state of impurity must, of necessity, be allowable.