Al-Qur'an lebih daripada jumlah keseluruhan kata-katanya, struktur tatabahasanya, gaya bahasanya, irama dan sajaknya. Ia adalah satu risalah, komunikasi langsung antara Tuhan dengan manusia, dan ia merupakan mukjizat sastera yang kekal dan tiada tandingannya. Bangsa Arab, baik pada zaman dahulu mahupun sekarang, tidak mampu menyahut cabaran terbuka yang dinyatakan secara ringkas dalam firman-Nya:

The Qur’aan is more than the sum total of its words, grammatical constructions, figures of speech, rhythms, and rhymes. It is a message, a direct communication between God and man, and it is a permanent inimitable literary miracle. Neither the Arabs of the past nor the present were able to meet the open challenge concisely expressed in the verse:

Saya tidak mempunyai teks ayat yang ingin diterjemahkan. Sila tampal teks daripada buku dalam bahasa Inggeris, dan saya akan menterjemahkannya ke dalam bahasa Melayu.

and the verse:

Al-Qur'an tidak boleh diterjemahkan; sebarang percubaan untuk berbuat demikian adalah kebodohan. Konstruksi tatabahasa Arab, kiasan, rima dan irama tidak dapat diungkapkan dalam bahasa selain bahasa Arab. Selain itu, dalam terjemahan, sifat Al-Qur'an yang tiada tandingan itu hilang dan cabarannya menjadi tidak bermakna, kerana tiada penterjemah, betapapun hebatnya kemahiran sasteranya, boleh mendakwa dirinya tiada tandingan. Al-Qur'an tidak boleh diterjemahkan secara harfiah kerana perkataan Arab sering mempunyai lebih daripada satu makna harfiah, apatah lagi makna kiasannya. Dan, banyak konstruksi Arab mengandungi nuansa makna yang halus yang tidak dapat diungkapkan dalam bahasa lain. Tiada terjemahan boleh dipanggil atau dianggap sebagai firman Tuhan. Firman Tuhan ialah Al-Qur'an dalam bahasa Arab, sebagaimana Dia sendiri berfirman,

The Qur’aan cannot be translated; any attempt to do so is folly. Arabic grammatical constructions, figures of speech, rhyme, and rhythm cannot be expressed in other than Arabic. Besides, in translation the Qur’aan’s inimitable quality is lost and its challenge becomes meaningless, for no translator, no matter how great his literary skills are, can claim inimitability. The Qur’aan cannot be literally translated because Arabic words often have more than one literal meaning, not to mention their figurative meanings. And, many Arabic constructions contain subtle shades of meanings which cannot be expressed in another language. No translation can be called or considered to be God’s word. God’s word is the Arabic Qur’aan, as He Himself said,

Percubaan untuk menangkap keindahan al-Qur'an melalui terjemahan bebas atau longgar juga adalah tindakan yang lancang, mengelirukan, dan pasti gagal. "Simfoni yang tiada tandingannya, yang bunyinya sahaja mampu menggerakkan manusia hingga menitiskan air mata dan mencapai kepuasan jiwa" 26 hanya wujud dalam bahasa Arab.

Attempts to catch the charm of the Qur’aan in loose or free translations are also presumptuous, misleading, and doomed to failure. “The inimitable symphony, the very sounds of which move men to tears and ecstasy” 26 exists only in the Arabic.

Sebarang tahap kejayaan hanya akan memperdaya pembaca sehingga mereka menyangka bahawa mereka sedang mengalami al-Qur'aan, sedangkan hakikatnya, mereka sedang mengalami perasaan penterjemah dan kemahiran sasteranya. Malah dakwaan bahawa terjemahan makna al-Qur'aan itu adalah palsu, kerana penulis terjemahan tersebut memilih makna yang difikirkannya sesuai bagi perkataan Arab yang mempunyai lebih daripada satu makna dan perkataan yang tiada padanan bukan Arab. Dia juga memilih antara makna harfiah dan makna kiasan, dan menterjemahkan yang dianggapnya sesuai. Sebenarnya, semua terjemahan ialah tafsir, sebahagiannya lebih tepat daripada yang lain.

Any degree of success will only dupe readers into thinking that they are experiencing the Qur’aan, whereas in reality, they are experiencing the feelings of the translator and his literary skills. Even claims to translations of the Qur’aan’s meanings are false because the author of such translations chooses meanings which he feels are appropriate in the case of Arabic words which have more than one meaning and words which have no non-Arabic equivalent. He also chooses between literal and figurative meanings and translates the one which he considers appropriate. All translations are in fact tafseers, some more accurate than others.

Kebanyakan terjemahan menyenaraikan dalam mukadimah mereka nama-nama tafsir klasik dan kamus bahasa yang menjadi sandaran. Ini mungkin kelihatan seperti perkara yang sangat halus, tetapi jika ia dinyatakan dengan cara lain, mungkin perbezaannya akan lebih jelas. Mufassir bercakap secara menerangkan, seolah-olah berkata: "Inilah yang saya fahami daripada ayat ini." Penterjemah pula bercakap seolah-olah dia telah benar-benar memahami makna ayat itu dan menterjemahkannya seolah-olah berkata: "Inilah maksud ayat ini." Perbezaan antara kedua-dua pendekatan ini sangat besar. Oleh itu, penterjemah hendaklah menegaskan dalam prakata dan tajuk mereka bahawa ini ialah kefahaman peribadi mereka terhadap Al-Quran. Mungkin pendekatan terbaik bagi seorang penterjemah ialah dengan sekadar menterjemahkan teks asas tafsir-tafsir klasik, dengan menggunakan nota kaki untuk menjelaskan makna lain yang mungkin dan konteks bagi petikan-petikan tertentu apabila diperlukan.

Most translations list in their forewords the names of the classical tafseers and lexicons on which they relied. This may seem to be a very fine point, but if it were put in another way perhaps the difference would be more obvious. The mufassir speaks in an explanatory way as if to say: “This is what I understand from the verse.” The translator speaks as if he has completely understood the verse’s meaning and translated it as if to say: “This is what the verse means.” The difference between the two approaches is quite vast. Hence, translators should emphasize in their prefaces and titles the fact that this is their personal understanding of the Qur’aan. Perhaps the best approach for a translator would be to simply translate the basic text of the classical tafseers using footnotes to explain other possible meanings and the context of the passages where necessary.