Untuk sesebuah kitab suci layak dianggap diwahyukan oleh Tuhan, ia mestilah tepat sepenuhnya dalam gambarannya tentang realiti: masa lalu, masa kini dan masa depan. Al-Qur'an mengandungi banyak kisah tentang nabi-nabi terdahulu dan kaum mereka. Sebahagian daripada kisah-kisah ini mengandungi unsur-unsur yang boleh diperiksa ketepatannya.

For a scripture to qualify as divinely revealed it must be totally accurate in its descriptions of reality: the past, the present and the future. The Qur’aan has many stories about previous prophets and their peoples. Some of these stories have elements in them that can be checked out for their accuracy.

Salah satu contoh ketepatan Al-Qur’an dalam pemerian sejarahnya ialah kisah Nabi Yusuf (Joseph), yang dijual sebagai hamba di Mesir, tetapi kemudian naik menjadi pegawai penting dalam kerajaan, sehingga beliau dapat membawa seluruh keluarganya tinggal di sana dengan penuh kehormatan. Kebanyakan ahli sejarah bersepakat bahawa kemasukan Bani Israel ke Mesir berlaku ketika separuh utara negara itu diperintah oleh kaum Hyksos, penceroboh Semitik yang merupakan golongan bukan Mesir pertama yang memerintah negara itu sejak kebangkitan Kerajaan Lama. Al-Qur’an sentiasa menggelarkan raja Mesir yang berhadapan dengan Musa sebagai “Fir‘aun”. Setiap raja Mesir digelar dengan gelaran ini bermula dari pemerintahan Amenhotep IV pada abad ke-14 SM, tetapi tidak sebelum itu. Nabi Yusuf hidup sekurang-kurangnya dua ratus tahun sebelum Amenhotep IV. Al-Qur’an secara konsisten merujuk kepada raja pada zaman Yusuf sebagai “al-malik”, iaitu raja.

One example of the Qur’aan’s precision in its historical descriptions is in the story of Prophet Yoosuf (Joseph), who was sold as a slave in Egypt, but rose to become an important official in the government, which made it possible for him to bring his whole family to live there in honor. Most historians agree that the entry of the Children of Israel into Egypt occurred when the northern half of the country was ruled by the Hyksos, Semitic invaders who were the first nonEgyptians to rule that country since the rise of the Old Kingdom. The Qur’aan always calls the Egyptian ruler who confronted Moses by the title of “Pharaoah.” Every Egyptian ruler was called by this title starting from the reign of Amenhotep IV in the 14th century BC, but not before that. Yoosuf lived at least two hundred years before Amenhotep IV. The Qur’aan consistently refers to the ruler in Yoosuf’s time, as “ al-malik,” the king:

Perlu diperhatikan bahawa Bible merujuk kepada penguasa pada zaman Yusuf sebagai "Pharaoah", iaitu suatu anakronisme yang dimasukkan oleh penulis-penulis kitab Perjanjian Lama beberapa abad selepas Musa.50

It should be noted that the Bible refers to the ruler of Joseph’s time as “Pharaoah,” which was an anachronism inserted by the scribes who wrote the books of the Old Testament centuries after Moses.50

Sebahagian pengkritik telah memilih butiran tertentu untuk cuba menyerang ketepatan sejarah al-Quran. Satu contoh yang terkenal ialah kata-kata kaumnya kepada Maryam (Ar. Maryam) ketika dia muncul bersama bayi Isa selepas melahirkannya di tempat yang terpencil:

Some critics have seized on certain details to try attack the Qur’aan’s historical accuracy. A famous example is the statement of her people to Mary (Ar.Maryam) when she appeared with the baby Jesus after giving birth to him in an isolated place:

Para pengkritik berhujah bahawa pengarang telah mengelirukan dua tokoh sejarah: Maryam, ibu kepada Nabi Isa, dan Miriam, saudara perempuan Harun. Kekeliruan ini sebenarnya berpunca daripada kejahilan mereka tentang cara orang Arab menggunakan bahasa mereka. Al-Quran merujuk kepada Nabi Hud sebagai saudara kaum 'Ad:

The critics argue that the author confused two historical figures: Mary, the mother of Jesus, and Miriam, the sister of Aaron. The confusion here is really a result of their ignorance about how the Arabs use their language. The Qur’aan refers to Prophet Hood as the brother of ‘Aad:

Orang Arab merujuk kepada puak dengan nama bapa leluhur yang mereka turuni. Puak 'Aad berketurunan daripada seorang lelaki bernama 'Aad. Hud bukanlah saudara lelaki kepada lelaki itu secara harfiah, dan bukan juga saudara lelaki kepada setiap anggota puaknya secara harfiah, tetapi ini ialah ungkapan yang digunakan oleh orang Arab untuk menunjukkan hubungan dengan sesuatu kaum. Maryam ialah keturunan Harun. Sebab itulah beliau dirujuk sebagai saudara perempuan Harun. Dalam penggunaan yang serupa, Perjanjian Baharu merujuk kepada Elisabet, ibu kepada Yohanes Pembaptis, sebagai anak perempuan Harun.53

The Arabs refer to tribes by the patriarch from whom they are descended. The tribe of ‘Aad was descended from a man named ‘Aad. Hood was not literally that man’s brother, nor was he literally the brother of every member of his tribe, but this is an expression used by the Arabs to indicate association with a people. Mary was a descendant of Aaron. That is why she is referred to as the sister of Aaron. In a similar usage, the New Testament refers to Elizabeth, the mother of John the Baptist as a daughter of Aaron.53