6.1 Wahyu Pertama
6.1 The First Revelation
Allah menurunkan Al-Qur'an dari Al-Lawh Al-Mahfuzh (Lauh Mahfuz) tempat ia tertulis ke langit yang terendah. Dalam wahyu ini, seluruh Al-Qur'an diturunkan sekaligus ke sebuah kedudukan di langit yang terendah yang dikenali sebagai "Baitul 'Izzah" (Rumah Kemuliaan atau Kekuasaan). Malam yang diberkati ketika penurunan ini berlaku dinamakan "Lailatul-Qadr" (Malam Ketetapan), salah satu malam ganjil dalam sepuluh hari terakhir bulan Ramadan.
Allaah caused the Qur’aan to descend from the Protected Tablet (al-Lawh alMahfooth) on which it was written to the lowest heaven. In this revelation all of the Qur’aan was sent down at one time to a station in the lowest heaven referred to as “Bayt al-‘Izzah” (The House of Honor or Power). The blessed night on which this descent took place is called “Laylatul-Qadr” (The Night of Decree), one of the odd-numbered nights in the last ten days of the month of Ramadaan.
Allah merujuk wahyu awal ini sebagaimana berikut:
Allaah referred to this initial revelation as follows:
Haa Meem. Demi Kitab yang jelas, sesungguhnya Kami menurunkannya pada malam yang diberkahi. 36
“Haa Meem. By the Clear Book, verily, I revealed it in a blessed night.” 36
"Sesungguhnya Aku telah menurunkannya pada Malam Qadar." 37
“Verily, I revealed it on the Night of Decree.” 37
"Bulan Ramadan yang di dalamnya Aku menurunkan Al-Qur'an sebagai petunjuk bagi manusia ..."
“The month of Ramadaan in which I revealed the Qur’aan as guidance to mankind ...” 38
Ayat-ayat ini mesti merujuk kepada wahyu yang pertama kerana ia adalah perkara yang diketahui umum bahawa keseluruhan Al-Qur'an tidak diturunkan kepada Nabi Muhammad ﷺ dalam satu malam di bulan Ramadan.
These verses have to refer to the initial revelation because it is a known fact that the whole Qur’aan was not revealed to Prophet Muhammad (r) on a single night in Ramadaan.
Ibn ‘Abbaas menyatakan bahawa al-Qur’aan mula-mula dipisahkan dari kedudukannya di langit tertinggi dan diletakkan di Bayt al-‘Izzah di langit yang paling bawah.39 Satu riwayat menyatakan bahawa ini berlaku pada Malam al-Qadr di bulan Ramadhaan.40 Sekiranya itu kehendak Allah, al-Qur’aan kemudian boleh diturunkan sekaligus secara keseluruhan kepada
Ibn ‘Abbaas stated that the Qur’aan was first separated from its station in the upper heavens and placed in Bayt al-‘Izzah in the lowest heaven.39 One version states that this took place on the Night of Decree in Ramadaan. 40 Had it been Allaah’s wish, the Qur’aan could then have been revealed as a whole to the
Nabi (ﷺ) dalam satu wahyu. Inilah cara yang digunakan untuk menurunkan semua kitab wahyu yang terdahulu. 41 Akan tetapi, Allah memilih untuk membahagikan wahyu kepada dua bahagian. Wahyu pertama di langit merupakan satu pengumuman kepada penghuni langit bahawa kitab wahyu yang terakhir sedang diturunkan kepada nabi yang terakhir.
Prophet (ﷺ) in a single revelation. This was the method by which all of the earlier books of revelation were sent down. 41 But, Allaah chose to divide the revelation into two parts. The first revelation within the heavens represented an announcement to the inhabitants of the heavens that the final book of revelation was being sent down upon the last of the prophets.
36 Surah ad-Dukhaan (44):1-3.
36 Soorah ad-Dukhaan (44):1-3.
Surah al-Qadr (97):1.
37 Soorah al-Qadr (97):1.
38 Surah al-Baqarah (2):185.
38 Soorah al-Baqarah (2):185.
Dikumpulkan oleh al-Haakim dalam al-Mustadrak, jilid 2, hlm. 665-6, no. 4216. Walaupun pernyataan ini tidak disandarkan oleh Ibn ‘Abbaas kepada Nabi ﷺ, ia berkaitan dengan perkara ghaib dan tidak mungkin dibuat berdasarkan akal. Salah seorang perawi dalam isnad, al-A‘mash, adalah thiqah (boleh dipercayai), tetapi beliau adalah seorang mudallis, yang bermaksud riwayatnya tidak boleh diterima, kecuali beliau secara jelas menyatakan bahawa beliau mendengar hadis itu daripada orang yang disandarkannya. Beliau tidak berbuat demikian di sini, maka isnad ini adalah dha‘if (lemah).
39 Collected by al-Haakim in al-Mustadrak, vol. 2, pp. 665-6, no. 4216. Although the statement was not raised by Ibn ‘Abbaas to the Prophet (r), it relates to the unseen world and could not have been made on the basis of reasoning. One of the narrators in the isnaad, al-A‘mash is reliable, but he is a mudallis, which means his reports cannot be accepted, unless he explicitly states that he heard the hadeeth from the person he attributed it to. He didn’t do that here, so the isnaad is weak.
40 Diriwayatkan oleh an-Nasaa'ee dalam as-Sunan al-Kubraa, jilid 5, halaman 7, no. 7991, dan oleh at-Tabaraanee dalam al-Mu'jam al-Kabeer. Sanad at-Tabaraanee mengandungi seorang perawi yang lemah. Perawi-perawi an-Nasaa'ee semuanya boleh dipercayai, tetapi salah seorang daripada mereka ialah al-A'mash. Dalam versi ini juga, beliau tidak menyatakan secara jelas bahawa beliau mendengar hadis itu daripada orang yang disandarkannya kepada, maka kedua-dua sanad itu adalah lemah. Walau bagaimanapun, an-Nasaa'ee meriwayatkan dua riwayat penyokong dengan sanad yang sahih dalam bab yang sama. Kedua-duanya menyebut tentang pemindahan al-Qur'aan ke langit terendah pada Lailatul-Qadr, tetapi tidak menyebut Baitul-'Izzah.
40 Collected by an-Nasaa’ee in as-Sunan al-Kubraa, vol. 5, p. 7, no. 7991, and by at-Tabaraanee in al-Mu‘jam al-Kabeer. At-Tabaraanee’s isnaad includes a weak narrator. Nasaa’ee’s narrators are all reliable, but one of them is al-A‘mash. In this version also, he didn’t explicitly state that he heard the hadeeth from the person he attributed it to, so both isnaads are weak. However, anNasaa’ee collected two supporting narrations with authentic isnaads in the same chapter. They both mention the transferal of the Qur’aan to the lowest heaven during Laylatul-Qadr, but they don’t mention Bayt al-‘Izzah.
41 As-Suyuti berkata, "Bahawa kitab-kitab terdahulu diturunkan sekaligus adalah perkara yang masyhur daripada kenyataan para ulama, sehingga ia boleh dianggap sebagai ijmak. Namun, saya telah melihat beberapa orang ulama kontemporari yang terkemuka mempersoalkan pendirian ini, dengan mengatakan bahawa tiada dalil baginya dan bahawa sebenarnya kitab-kitab itu diturunkan secara beransur-ansur sebagaimana al-Qur'an. Saya berpendapat bahawa pendirian yang betul ialah yang pertama. Antara dalil bagi pendirian itu ialah ayat [32] daripada Surah al-Furqan [\"Dan orang-orang yang kafir berkata, 'Mengapa al-Qur'an tidak diturunkan kepadanya sekaligus?' (Ia diturunkan) begitu supaya Aku menguatkan hatimu dengannya, dan Aku telah menyusunnya dengan teratur.\"] "Ibnu Abi Hatim meriwayatkan daripada Sa'id bin Jubair, yang memetik Ibnu 'Abbas bahawa orang-orang Yahudi berkata, 'Wahai Muhammad ﷺ, mengapa al-Qur'an tidak diturunkan sekaligus, sebagaimana Taurat diturunkan kepada Musa?' Kemudian turunlah ayat (dari Surah al-Furqan) itu.' Beliau juga meriwayatkan dengan sanad yang lain satu riwayat yang serupa, kecuali bahawa para penanya itu ialah golongan musyrik. Beliau turut mengumpulkan riwayat-riwayat yang serupa daripada Qatadah dan as-Suddi."
41 As-Suyootee says, “That the previous books were revealed all at once is well known from the statements of the scholars, such that it may practically be called ijmaa‘. However, I have seen some prominent contemporary scholars questioning this position, saying that there is no evidence for it and that, in fact, they were revealed over a period of time like the Qur’aan. I say the correct position is the first one. Among the evidences for that is the verse [32] from Soorah al-Furqaan [“And those who disbelieve say, ‘Why is the Qur’aan not revealed to him all at once?’ (It is revealed) thus so I may strengthen your heart by it, and I have arranged it in right order.”] “Ibn Abee Haatim reports from Sa‘eed ibn Jubayr who quotes Ibn ‘Abbaas that the Jews said, ‘O Muhammad, why wasn’t the Qur’aan revealed all at once, as the Torah was revealed to Moosaa? Then the verse (from Soorah al-Furqaan) was revealed.” He reported by another isnaad a similar report, except that the questioners were idolaters. He gathered similar reports on the authority of Qataadah and as-Suddee.
"Jika anda mengatakan bahawa al-Qur’an tidak menyatakan perkara ini secara jelas, dan bahawa walaupun riwayat-riwayat ini sahih, kenyataan-kenyataan tersebut dibuat oleh orang-orang kafir, maka saya akan menjawab seperti berikut:"
“If you were to say that the Qur’aan is not explicit on this, and that even if these reports are authentic, these statements were made by disbelievers, I would reply as follows:
"Fakta bahawa Allah menyebut bantahan mereka tanpa mencabar kebenaran sejarah dakwaan mereka, sebaliknya menerangkan hikmah di sebalik (penurunan secara beransur-ansur), menunjukkan bahawa kenyataan mereka adalah betul dari segi fakta. Sekiranya kitab-kitab terdahulu diturunkan secara beransur-ansur, sudah memadai untuk menolak mereka dengan mengatakan bahawa itu adalah amalan tetap Allah terhadap kitab-kitab yang Dia turunkan kepada nabi-nabi terdahulu. Begitulah cara Dia menjawab bantahan mereka, 'Apakah yang terjadi kepada rasul ini, makan makanan dan berjalan di pasar-pasar?' () [Dan Kami tidak mengutus rasul-rasul sebelum engkau melainkan mereka semua makan makanan dan berjalan di pasar-pasar.] ()." Al-Itqaan fee 'Uloom al-Qur'aan, jld. 1, hlm. 122.