Para ulama berbeza pendapat mengenai jumlah keseluruhan sahabat yang telah menghafal seluruh Al-Quran dan membacakannya kepada Nabi (ﷺ) sebelum baginda wafat. Imam Al-Bukhari meriwayatkan dalam Sahihnya satu kenyataan Anas bin Malik bahawa hanya empat orang yang telah mengumpulkan seluruh Al-Quran semasa hayat Nabi (ﷺ), iaitu Abu Ad-Darda', Mu'adz bin Jabal, Zaid bin Tsabit dan Abu Zaid.92 Para ulama bersepakat bahawa pengkhususan yang tersirat dalam kenyataan Anas sama ada bukan yang dimaksudkannya, atau jika dia memang memaksudkannya, maka ia tidak tepat. Nampaknya kenyataan ini dibuat dalam rangka perbahasan mesra antara ahli dua kabilah Ansar mengenai kelebihan masing-masing. Individu-individu yang dinamakan Anas semuanya berasal dari kabilah Khazraj, kabilah yang dia sendiri termasuk di dalamnya, dan maksudnya ialah tiada seorang pun daripada kabilah Aws yang telah menghafal keseluruhannya.93 Terdapat dua versi kenyataan ini. Versi yang satu lagi hanya menyatakan bahawa empat orang menghafal seluruh Al-Quran, tanpa menyebut bahawa mereka sahaja yang berbuat demikian, dan ia menyebut Ubay bin Ka'b sebagai ganti Abu Ad-Darda'.94

Scholars differ on the total number of sahaabah who had memorized all of the Qur’aan and read it back to the Prophet (ﷺ) before his death. Imaam AlBukhaaree collected in his Saheeh a statement of Anas ibn Maalik that only four people had gathered the whole Qur’aan in the Prophet’s lifetime: Aboo adDardaa’, Mu‘aath ibn Jabal, Zayd ibn Thaabit and Aboo Zayd.92 Scholars agree that the apparent limitation in Anas’s statement is either not what he intended or, if he did intend it, that it was not accurate. It seems he made this statement in the course of a friendly argument between members of the two tribes of the Ansaar about the virtues of each tribe. The individuals Anas named were all from the Khazraj tribe to which he belonged, and he meant to say that no one from the Aws tribe had memorized all of it.93 There are two versions of this statement. The other version simply states that four people memorized the whole Qur’aan, without saying they were the only ones, and it mentions Ubayy ibn Ka‘b in place of Aboo ad-Dardaa’.94

Dalam riwayat lain yang dikumpulkan oleh al-Bukhaari, Nabi (ﷺ) memerintahkan para sahabatnya untuk mempelajari al-Qur'aan daripada Ibnu Mas'ood, Saalim, hamba yang telah dibebaskan milik Abu Huthaifah, Mu'aath dan Ubayy. 95 Bukti sahih lain menunjukkan bahawa Abu Bakar dan 'Abdullah bin 'Amr bin al-'Aas telah menghafal keseluruhannya.96 Namun, terdapat dua hadis yang diriwayatkan oleh al-Bukhaari yang menunjukkan bahawa bilangannya lebih daripada itu. Dalam peristiwa Bi'r Ma'unah, tujuh puluh sahabat, kesemuanya qurraa', telah diserang hendap dan dibunuh.97 Perkataan qurraa' ialah bentuk jamak bagi qaari', iaitu istilah bagi seorang penghafal al-Qur'aan yang mahir membacanya, walaupun para sahabat nampaknya turut menggunakan istilah ini bagi orang yang mengetahui maknanya. Tujuh puluh orang sahabat yang telah menghafal keseluruhan al-Qur'aan, kebanyakannya daripada golongan Ansar, gugur dalam pertempuran Yamamah hanya dua tahun selepas kewafatan Nabi (ﷺ).98 Sekiranya mereka belum menyempurnakan hafalan mereka sebelum kewafatan baginda, mereka tentunya telah menghafal sebahagian besar daripadanya.

In another report collected by al-Bukhaaree, the Prophet (r) instructed his companions to learn the Qur’aan from Ibn Mas‘ood, Saalim, the freed slave of Aboo Huthayfah, Mu‘aath and Ubayy. 95 Other authentic evidence indicates that Aboo Bakr and ‘Abdullaah ibn ‘Amr ibn al-‘Aas had memorized all of it.96 However, there are two hadeeths reported by al-Bukhaaree to indicate that the number was higher than that. In the incident of Bi’r Ma‘oonah, seventy sahaabah, all of them qurraa’, were ambushed and killed.97 The word qurraa’ is the plural of qaaree’, which is used for a memorizer of the Qur’aan who is proficient in reciting it, although the sahaabah seem to have also used the term for one who is knowledgeable about its meanings. Seventy of the sahaabah who had memorized the whole Qur’aan, most of them from the Ansaar, died fighting in the battle of Yamaamah only two years after the death of the Prophet (r).98 If they had not completed their memorization of it before his death, they must have done so for a substantial portion of it.

Sebahagian orang telah cuba berhujah berdasarkan kenyataan Anas yang dirawikan oleh al-Bukhaaree bahawa bilangan orang yang menghafal al-Qur'aan semasa hayat Nabi ﷺ adalah terlalu sedikit untuk menyokong dakwaan Muslim bahawa al-Qur'aan disampaikan kepada kita secara tawaatur.99 Walaupun kita menerima riwayat ini sebagaimana zahirnya, penggunaannya untuk menyokong hujah tersebut tidaklah kukuh, kerana, walaupun bilangan orang yang telah menghafal keseluruhan al-Qur'aan semasa hayat Nabi ﷺ mungkin terhad, ramai yang lain telah menghafal bahagian-bahagian yang besar dan bertindih. Maka semasa hayat baginda, bilangan penghafal bagi mana-mana bahagian al-Qur'aan adalah ramai. Ramai daripada mereka menyempurnakan hafalan mereka selepas kewafatan baginda ﷺ.

Some people have tried to argue on the basis of Anas’s statement collected by al-Bukhaaree that the number of people who memorized the Qur’aan during the lifetime of the Prophet (r) was too small to support the Muslim claim that the Qur’aan was conveyed to us by tawaatur.99 Even if we accept this report at face value, its use to support that argument is not strong, because, although the number of people who had memorized the whole Qur’aan in the Prophet’s lifetime may have been limited, many others had memorized substantial, overlapping portions. So during his lifetime the number of memorizers was great for any given portion of the Qur’aan. Many of these completed their memorization of it after his death.

Malah, dengan setiap generasi Muslim yang berturut-turut, bilangan mereka yang menghafal keseluruhan Al-Qur'an terus bertambah. Hari ini terdapat secara harfiah ratusan ribu orang Islam di seluruh dunia yang telah berbuat demikian.

In fact, with every succeeding generation of Muslims, the numbers of those who memorized all of the Qur’aan has increased. Today there are literally hundreds of thousands of Muslims throughout the world who have done so.

Tiada kitab lain, sama ada agama atau bukan, yang pernah dihafal pada skala ini dalam sejarah yang direkodkan. Al-Qur'an kira-kira empat perlima panjang Perjanjian Baru orang Kristian, namun tiada seorang pun dalam sejarah yang direkodkan diketahui telah menghafal Perjanjian Baru sepenuhnya. Malah, jika semua buku di dunia entah bagaimana musnah, satu-satunya kitab yang boleh ditulis semula, perkataan demi perkataan, tanpa sebarang kesilapan ialah Al-Qur'an yang Mulia.

There is no other book, religious or otherwise, which has been memorized on this scale in recorded history. The Qur’aan is about four-fifths the length of the New Testament of the Christians, yet not a single person in recorded history is known to have memorized the New Testament completely. In fact, if all of the books in the world were somehow destroyed, the only book which could be rewritten, word for word, without a single mistake is the Glorious Qur’aan.

Seorang orientalis terkemuka, Kenneth Cragg, berkata mengenai hafalan dan pemeliharaan teks Al-Qur'an, "Fenomena bacaan Al-Qur'an ini bermaksud bahawa teks tersebut telah melalui berabad-abad dalam satu rangkaian hidup yang tidak terputus dari ibadah. Oleh itu, ia tidak boleh diperlakukan sebagai benda antik, mahupun sebagai dokumen sejarah dari masa lampau yang jauh." 100 Seorang lagi ahli orientalis, William Graham, menulis: "Bagi berjuta-juta umat Islam sepanjang lebih empat belas abad sejarah Islam, 'kitab suci', al-kitab, merupakan sebuah kitab yang dipelajari, dibaca dan diwariskan melalui pengulangan lisan dan hafalan. Al-Qur'an bertulis mungkin 'mengukuhkan' secara nyata teks yang berwibawa daripada Firman Ilahi dengan cara yang tidak pernah diketahui dalam sejarah, tetapi keberwibawaan kitab Al-Qur'an hanya benar-benar terlaksana dalam kesempurnaannya apabila ia dibaca dengan betul." 101 Seorang lagi, John Burton, menyatakan: "Kaedah memindahkan Al-Qur'an dari satu generasi ke generasi berikutnya, dengan menjadikan golongan muda menghafal tradisi lisan orang tua mereka, telah sejak awal lagi sedikit sebanyak mengurangkan bahaya terburuk akibat bergantung semata-mata pada rekod bertulis..." 102 Pada penghujung sebuah karya yang tebal mengenai pengumpulan Al-Qur'an, Burton menyatakan bahawa teks Al-Qur'an yang ada hari ini ialah "teks yang telah sampai kepada kita dalam bentuk yang disusun dan disahkan oleh Nabi ﷺ.... Apa yang ada di tangan kita hari ini ialah mushaf 103 Muhammad ﷺ."104

One of the leading orientalists, Kenneth Cragg, said the following regarding the memorization and preservation of the Qur’aanic text, “This phenomenon of Qur’anic recital means that the text has traversed the centuries in an unbroken living sequence of devotion. It cannot, therefore, be handled as an antiquarian thing, nor as a historical document out of a distant past.” 100 Another orientalist scholar, William Graham, wrote: “For countless millions of Muslims over more than fourteen centuries of Islamic history, ‘scripture’, al-kitab, has been a book learned, read and passed on by vocal repetition and memorisation. The written Qur’an may ‘fix’ visibly the authori-tative text of the Divine Word in a way unknown in history, but the authoritativeness of the Qur’anic book is only realised in its fullness and perfection when it is correctly recited.” 101 Yet another, John Burton, stated: “The method of transmitting the Qur’an from one generation to the next by having the young memorise the oral tradition of their elders had mitigated somewhat from the beginning the worst perils of relying solely on written records...” 102 At the end of a voluminous work on the Qur’aan’s collection, Burton stated that the text of the Qur’aan available today is “the text which has come down to us in the form in which it was organised and approved by the Prophet....What we have today in our hands is the mus-haf 103 of Muhammad.”104