د یوه ځانګړي ډلې یا یوې ځانګړې دولت د نورو څخه د توپیر لپاره د یو شعار یا سرود غوره کول چې ورباندې نعرې وهل کیدای شي، د جایزو کارونو له جملې څخه دی. مسلمانانو په تیرو وختونو کې یو شعار درلود چې کله به یې د جګړې په میدان کې له دښمنانو سره مخ کیدل نو هغه به یې کاراوه. دا شعار د رسول الله ﷺ په وخت کې هم کارول کیده او د هغه ﷺ په رضا سره. دوی د خندق او د قریظې په جګړه کې د (حم، لا ینصرون) شعار غوره کړی و، او د بني المصطلق په جګړه کې د (یا منصور، أمت، أمت) شعار، او داسې نور.

Adopting a slogan/anthem that can be acclaimed to distinguish a certain group of people from others, or a certain state from others is one of the permissible matters. The Muslims in the past had a slogan which they used when they met their enemies on the battle field. This was used at the time of the Messenger of Allah (PBUH) and by his agreement. They took the slogan of (Ha Mim, they are not helped) in the battle of the trench and Qurayzah, and the slogan of (You, the helped, bring death, bring death) in Banu Al-Mustaliq, and so on. .

دا د الله (سبحانه و تعالیٰ) هغه نعمتونو سربیره دی چې انسان ته یې ورکړي دي، هغه صفتونه چې په انسان کې پیدا شوي دي، لکه اوریدل، لیدل او خبرې کول. دا ټول د اباحت د دلیلونو په جملو کې شامل دي. نو انسان هر هغه څه ګوري، خبرې کوي او ستاینه کوي چې غواړي، پرته لدې چې د دې څخه کوم یو ته د ځانګړي دلیل له امله پابندي وي، چې په هغه صورت کې باید هغه ته غاړه کیښودل شي.

This is besides the favours bestowed by Allah (S.W.T) upon man of the characteristics created in him such as hearing, sight and speaking, all of these are included in the evidences of ibaha. So, man sees, speaks and applauds whatever he wants unless there is specific evidence related to any of them, which then he must observe. .

لہذا اسلامی ریاست کے لیے یہ جائز ہے کہ وہ ایک ایسا نعرہ اپنائے جس سے وہ سلامی دیتی ہو اور جس کے ذریعے وہ دیگر ریاستوں سے اپنا امتیاز ظاہر کرے، اور وہ اسے دیگر ریاستوں کے ساتھ اپنے تعلقات میں استعمال کرے، اور خلیفہ جب دیگر سربراہانِ مملکت کے پاس جائے یا وہ اس کے پاس آئیں تو اس کے ساتھ یہ نعرہ ہو۔ اسی طرح عوام بھی اپنی تقریبات میں اسے استعمال کر سکتے ہیں، جہاں وہ اپنی مجالس، عوامی اجتماعات، مدارس اور نشریات وغیرہ میں اس کے ساتھ سلامی دیں۔

Therefore, it is allowed for the Islamic State to adopt a slogan with which it applauds and by which it distinguishes itself from other states, where it uses it in its relations with other states, and it accompanies the Khalifah in his visits to other heads of states or during their visits to him. It can also be used by the public in their occasions, where they applaud with it in their assemblies, public gatherings, schools and broadcasts, and the like. .

د تحسین (ستاینې) د طریقې په اړه، یعنې د غږ د لوړوالي یا ټيټوالي، یا پوزې په غږ کولو او نورو کې، دا ټول جائز دي، ځکه مسلمانان به د خپلو شعرونو په لوستلو کې د هغه پيښې سره سم چې ستايل به يې، هيجاني غږ سره شعرونه لوستل.

In regards to the method of applauding, i.e. the intensity of the voice, the lowering, or speaking with or without a nasal sound etc, all of this is allowed, because the Muslims used to declaim their poems with an exciting voice in accordance with the occasion they were applauding. .

ریاست دا فیصله کړې ده چې دې ته یو سرود ولري، چې کله اړتیا وي هغه کاروي، او خلیفه په خپلو رسمي غونډو کې د دولتونو د مشرانو سره دا سرود سره ملګری کوي. سربیره پردې، امت به په ځینو ځانګړو مناسبتونو کې دا سرود کاروي. د الله (سبحانه وتعالیٰ) د اجازې په واسطه د دویم راشد خلافت د تاسیس وروسته، د هغه د سرود لپاره لاندې شیان یادداشت شوي دي: 1- دا باید د رسول الله ﷺ د هغه زیری پوره کیدو یادونه وکړي چې د دویم راشد خلافت د بیرته راګرځیدو په اړه دی، او د عقاب د بیرغ، د رسول الله ﷺ د بیرغ، بیا لوړیدو یادونه وکړي.

The state has adopted that it should have an anthem, which it uses when necessary, and it accompanies the Khalifah in his official meetings with the heads of states. Additionally the Ummah would use it on certain occasions. The following has been noted for the anthem of the second rightly guided Khilafah after its establishment by the permission of Allah (S.W.T): 1-It should mention the fulfilment of the glad tidings of the Messenger of Allah (PBUH) regarding the return of the second guided Khilafah, and the rise again of the banner of the Uqab, the banner of the Messenger of Allah (PBUH). .

دا باید د رسول الله ﷺ هغه زیری ورکړه یاده کړي چې کله خلافت قائمیږي، ځمکه خپل خزانې راوباسي او اسمان خپلې برکتونه راښکته کړي، او ځمکه، وروسته له دې چې د ظلم څخه ډکه شوې وه، د انصاف څخه ډکه شي.

2-It should mention the glad tidings of the Messenger of Allah ( PBUH) when the Khilafah is established and the earth will bring out its treasures and the heaven will send down its blessings, and the earth will be filled with justice after being filled with tyranny. .

3- دا باید د ټولو نړیو په سیمو کې د فتوحاتو او د خیر د خپریدو یادونه وکړي، کله چې خلافت پر ټولو حکومت کوي، په ځانګړې توګه هغه ځمکې چې هلته سفرونه کیږي: المسجد الحرام، د نبوي مسجد، او المسجد الأقصى، کله چې د یهودو موجودیت له منځه یوړل شي.

3-It should mention the conquests and spreading of goodness in all of the worlds regions with the Khilafah ruling over all, particularly the lands of the three mosques to which journeys are made: al-Masjid ul Haram, the prophetic masjid, and al-Masjid ul-Aqsa after uprooting the entity of the Jews. .

۴- دا به داسې نتیجه ولري چې امت بیرته هغه شان ته راستون شي لکه څنګه چې الله (ج) غوښتي دی چې دا وي: د انسانیت ته راوستل شوی غوره امت، چې اصلي موخه یې د الله (ج) رضا ترلاسه کول دي، هغه ذات چې د خپل احسان، رحمت او د فردوس د لوړ جنت په ورکولو سره دې امت ته عزت درکوي.

4-It would be concluded by the return of the Ummah as Allah wanted her to be: The best Ummah brought to mankind, where its main goal is to attain the good pleasure of Allah (S.W.T), Who would honour her with His favour, Mercy and the High Garden of Al-Firdaws. .

5-تکبیر باید په دې کې تکرار شي. دا ځکه چې تکبیر په اسلام او د مسلمان په ژوند کې ځانګړی اغیز لري. دا تکبیر دی چې د دوی په بریاوو، په اختر ورځو کې تکرارېږي، په ژبو باندې وي او په هر اغیزمن وخت کې یادېږي.

5-Takbeer has to be repeated in it. This is because takbeer has a special impact in Islam and in a Muslim’s life. It is takbeer that reiterates in their victories, and in their holidays, and on their tongues and is mentioned on every effective occasion. .

په یادشوو ټکو په رڼا کې، د دې کتاب په ضمیمه کې به هدفي سرود او د هغه طریقه شامله وي؛ دا به د الله (سبحانه وتعالی) د خوښې په وخت کې اعلان شي.

In light of the mentioned points, the appendix of this book will contain the targeted anthem and its method; it will be announced at the right time by the will of Allah (S.W.T),

زما وروستۍ دعا دا ده چې د عالمینو رب، الله ﷻ د ستاینې لمانځنه وکړو.

Our last prayer is to celebrate the praise of Allah, the Lord of the worlds.