د انس څخه روایت دی، چې البخاري وویل:

Al-Bukhari narrated from Anas: .

داسې روایت دی چې قیس بن سعد به د پیغمبر ﷺ په مخ کې د امیر په وړاندې د پولیس د دریځ په شان ولاړ و. دلته مراد قیس بن سعد بن عبادة الانصاري الخزرجي دی. [البخاري، صحیح، #7155].

“That Qays ibn Sa’d used to be in front of the Prophet (PBUH) in the position of the policeman towards the amir”. Who is meant here is Qays ibn Sa’d ibn `Ubadah al-Ansari al-Khazraji. [Bukhari, Sahih, #7155].

الترمذی روایت کړي دي:

Al-Tirmidhi narrated: .

قیس بن سعد د امیر په مقابل کې د پولیس په حیثیت د پیغمبر ﷺ په مخ کې اوسیده. الانصاري وویل: دا پدې معنا ده چې هغه د هغو کسانو څخه و چې د هغه (پیغمبر ﷺ) کارونه پوره کول. ابن حبان دا حدیث داسې تشریح کړی دی: "د مشرکانو په وړاندې د پیغمبر ﷺ د ساتنې لپاره د هغه په مجلس کې ولاړ وه کله چې دوی داخلیدل."

“Qays ibn Sa’d used to be in front of the Prophet (PBUH) in the position of the policeman towards the amir. Al-Ansari said: It means he was one of the people that discharged his issues”. Ibn Hibban explained this hadith saying: “To be in the prophet’s guard against the mushriks in his meeting when they entered”. .

روایت شده است از بخاری که رسول الله ﷺ علی بن ابی طالب را فرستاد، و او گفت: «رسول الله ﷺ مرا و زبیر و ابومرثد را فرستاد، و هرکدام ما سواره بودیم. فرمود: "بروید تا به روضهٔ خاخ برسید." ابوعوانه گفت: این حاج است، و در روایت دیگری خاخ است. "در آنجا زنی است که نامهٔ حاطب بن ابی بلتعه را به مشرکان دارد، پس آن را نزد من بیاورید." پس ما بر اسب‌های خود سوار شدیم تا به آن زن رسیدیم، در همان مکانی که رسول الله ﷺ برای ما تعیین کرده بود. او سوار بر شترش در حرکت بود. حاطب به مردم مکه نوشته بود و ایشان را از حرکت رسول الله ﷺ به سوی خودشان آگاه کرده بود. گفتیم: "نامه‌ای که با خود داری کجاست؟" گفت: "من نامه‌ای ندارم." شتر او را خوابانیدیم و در جهاز او جستجو کردیم، اما چیزی نیافتیم. گفتم: "ای دو یار من، ما با او هیچ نامه‌ای نمی‌بینیم. و می‌دانیم که رسول الله ﷺ دروغ نمی‌گوید." سپس علی (رض) سوگند خورد: "به آن کسی که سوگند به نام او یاد می‌شود! یا باید نامه را بیرون آوری، وگرنه تو را برهنه خواهم کرد." پس او خم شد بر گره میانی کمربندش که جامه‌اش را در آن گرفته بود، و نامه را بیرون کشید. آن را نزد رسول الله ﷺ بردند.

It is narrated by Al-Bukhari that the Messenger of Allah (PBUH) sent ’Ali ibn Abi Talib, who said: “The Messenger of Allah (PBUH) sent me, Al-Zubair and Abu Marthad, and each one of us is a knight. He (PBUH) said ‘Set out till you reach Rawdat Haj’. Abu ‘Awanah said it is Hajj, and in another narration Khakh. ‘There is a woman there that has a letter from Hatib ibn Abi Baltaah to the mushriks, so bring it to me.’ So we set out on top of our horses till we reached her at the place mentioned to us by the Messenger of Allah (PBUH). She was travelling on top of her camel. Hatib had written to the people of Makkah informing them of the march of the Messenger of Allah (PBUH) to them. We said, ‘Where is the letter which you have?’ She replied, ‘I have no letter.’ We made her camel kneel, and sought it from the saddle but found nothing. I said, ‘My two friends, we see no letters with her. We know the Messenger of Allah ( PBUH) would not lie.’ Then Ali (ra) swore, ‘By the one in whose name oath is given! You have to get out the letter otherwise I will strip you.’ She lent down over the middle knot of her belt, where she had seized her garment, and pulled out the letter. They took it to the Messenger of Allah (PBUH)”