د خلیفہ لپاره د دې مقام او د بیعت د صحت لپاره لازمه ده چې اوه قراردادي شرطونه پوره کړي. که له دې شرطونو څخه یو هم موجود نه وي، نو د خلیفہ د ټاکلو قرارداد باطل کیږي.

The Khalifah must satisfy seven contractual conditions in order to qualify for the post and for the Bayah to be valid. If any one of the conditions is absent, the contract appointing the Khalifah would be nullified.

1. خلیفه باید مسلمان وي. کافر ته بیعت نشي ورکول کیدای او که هغه ته بیعت ورکړل شي هم د هغه اطاعت جائز نه دی. دا ځکه چې الله (سبحانه و تعالی) فرمایي: .

1. The Khalifah must be Muslim. A disbeliever cannot be given bayah and it would not be allowed to obey him if he was. This is because Allah(S.W.T) says: .

او الله به هیڅکله (لن) د کافرانو لپاره د مؤمنانو په وړاندې هیڅ لاره (د واک) نه درکوي۔ [TMQ؛ ۴: ۱۴۱]

And Allah will never (lan) give the disbelievers any way (of authority) against the believers.) [TMQ; 4: 141]..

حاکم د خپل مقام له مخې په هغو کسانو واک لري چې هغه یې حکومت کوي. «لن» (هیڅکله نه) کلمه د کافر لخوا د مسلمانانو په واکمنۍ کې د هرډول واکمنۍ مقام اخیستو باندې قطعي منع کول معنا لري، که دا مقام خلافت وي او که کوم بل د واک مقام. له همدې امله دا مسلمان ته منع کوي چې کافر د ځان باندې د واکمن په توګه ومني. الله (س.و.ت) مشخص کړي چې د مسلمانانو د چارو مسؤل سړی باید مسلمان وي. الله (س.و.ت) په قرآن کې فرمایي: «ای هغو کسانو چې ایمان یې راوړی دی! الله اطاعت وکړئ، او رسول ﷺ او هغو کسانو اطاعت وکړئ چې له تاسو څخه واک لري (اولي الامر).» - [تفسیر تحریر؛ 4: 59].

Through his position a ruler has power over those whom he rules. The term ‘lan’ (never), means the categorical prohibition of the disbeliever (Kafir) from taking a post of authority over the Muslims, whether as Khalifah or any other position in authority. This, therefore, forbids the Muslim to accept the Kafir to rule over them. Allah(S.W.T) has specified that the person in charge of the affairs of Muslims must be Muslim. Allah (S.W.T) says in the Quran: “O you who believe, obey Allah and obey the Messenger and those in authority (Ulil-Amr) from amongst you.” - [TMQ; 4: 59].

هغه (س.و.ت) همدارنګه فرمایی: «کله چې دوی ته د عامه امنیت یا ویرې پورې تړلې کومه خبره ورسیږي، نو دوی یې خپروي. که دوی دا خبره یوازې رسول ته یا د دوی له منځه د واکمنو خلکو (اولي الامر) ته ارجاع کړې وای». [TMQ; 4: 83]

He (S.W.T) also says: “When there comes to them some matter touching public safety or fear they divulge it. If they had only referred it to the Messenger or to the people of authority (Ulil- Amr) from among them” [TMQ; 4: 83]

د «اولي الامر» دا اصطلاح یوازې د مسلمانانو په اړه کارول کیږي او هیڅکله د غیر مسلمانانو په اړه نه کارول کیږي. دا د دې ښکاره ثبوت دی چې واکمنان باید مسلمانان وي. ځکه خلیفه د واک په لوړ مقام کې دی او د واک نورو مقامونو، لکه د خپلو مرستندویانو، والیانو او عاملانو د ټاکلو مسؤلیت لري، نو هغه پخپله هم باید مسلمان وي.

The phrase “Ulil-Amr” is only used when referring to Muslims and never when referring to non-Muslims. This provides further evidence that those in authority must be Muslim. Since the Khalifah is in the highest position of authority and is responsible for appointing others to positions of authority such as his assistants, Walis and ‘amils, he himself, must be Muslim. .

د خلیفې (خلیفه) لپاره مرد ہونا شرط دی۔

2. The Khalifah must be male. .

خلیفہ باید مرد وي، نه ښځه. امام البخاري روایت کړي چې کله د الله رسول ﷺ واورېدل چې د فارس خلکو د کسرا لور د ملکې په توګه وټاکله، نو وفرمایل:

The Khalifah must be a man, not a woman. It is narrated by Al-Bukhari that when the Messenger of Allah (S.A.W) heard that the people of Persia had appointed the daughter of Chosroes (Kisra) as queen, he said: .

«هغه قوم هیڅکله بریالی نشي چې خپل واکمن یوه ښځه ټاکي.» [بخاری، صحیح، #4425]

“People who appoint (Wallau) a woman as their leader will never succeed.” [Bukhari, Sahih. #4425] .

د پیغمبر ﷺ د دې خبرې له مخې چې څوک کښې ناکامي د یوې ښځې د واکمنۍ ټاکلو سره تړي، دا په ګوته کېږي چې مسلمانانو لپاره دا کار حرام دی. دا حدیث د یوې غوښتنې په بڼه دی، چې هغو کسانو ته ملامت وايي چې یوه ښځه یې د خپلو چارو د چلولو لپاره ټاکي. دا د قرینې په توګه ښیي چې دا غوښتنه قطعي ده، یعنې د ښځې د واکمن په توګه ټاکلو باندې منع.

By associating failure with the appointment of a woman as ruler, the Messenger of Allah (S.A.W) indicates that it is forbidden for Muslims. This hadith is in the form of a request that admonished those who appoint a woman to run their affairs. This gives an indication (qarinah) that the request is decisive which means a prohibition on appointing a woman as a ruler. .

اِسْتِعْمَالُ الطَّلَبِ فِي صُورَةِ الْعَتْبِ عَلَى مَنْ يُوَلِّي أَمْرَهُ امْرَأَةً بِحِرْمَانِهِمْ مِنَ الْفَلَاحِ يَدُلُّ عَلَى قَرِينَةٍ تُفِيدُ الْجَزْمَ، فَجَاءَ النَّهْيُ عَنْ تَوْلِيَةِ الْمَرْأَةِ الْوِلَايَةَ هُنَا مُقْتَرِنًا بِمَا يَدُلُّ عَلَى النَّهْيِ الْجَازِمِ. وَعَلَيْهِ فَإِنَّ تَوْلِيَةَ الْمَرْأَةِ وَلِيَّ الْأَمْرِ حَرَامٌ. وَيَشْمَلُ ذَلِكَ كُلَّ مَنصِبٍ فِي الْحُكْمِ، سَوَاءٌ كَانَ مَنْصِبَ الْخَلِيفَةِ أَوْ أَيَّ مَنْصِبٍ آخَرَ فِيهِ سُلْطَةٌ مُفَوَّضَةٌ فِي الْحُكْمِ. وَذَلِكَ لِأَنَّ مَوْضُوعَ الْحَدِيثِ هُوَ تَوْلِيَةُ ابْنَةِ كِسْرَى الْمُلْكَ، وَهُوَ مُتَعَلِّقٌ بِمَسْأَلَةِ الْحُكْمِ نَفْسِهَا، لَا بِخُصُوصِ ابْنَةِ كِسْرَى أَوْ بِصِفَةِ الْمَلِكَةِ. وَالْحَدِيثُ لَيْسَ عَامًّا يَشْمَلُ كُلَّ مَا يَتَعَلَّقُ بِالْحُكْمِ، فَلَا يَدْخُلُ فِيهِ الْمَنَاصِبُ الْقَضَائِيَّةُ، وَلَا مَجْلِسُ الشُّورَى، وَلَا مُحَاسَبَةُ الْحُكَّامِ، وَلَا انْتِخَابُ الْحَاكِمِ. بَلْ كُلُّ ذَلِكَ جَائِزٌ لِلْمَرْأَةِ كَمَا سَيَأْتِي بَيَانُهُ فِي مَوَاضِعِهِ.