10.6 Sof darajadagi Sionistlar mustamlakachi koloniyasi va bir tilli tafakkur: Falastin arab Mashasi va Sajaradan Isroil Kfar Tavor va Ilaniyagacha
10.6 The Pure Zionist Settler Colony And A Monolingual Mindset: From Palestinian Arab Masha And Sajara To Israeli Kfar Tavor And Ilaniya
Sionistik posyolka (moshava) Kfar Tavor 1909-yilda Quyi Galileyada Yevropa Yahudiy Kolonizatsiya Assotsiatsiyasi tomonidan Sharqiy Yevropadan kelgan ashkenazi ko'chmanchilar guruhi uchun tashkil etilgan. Ibroniycha nomning kelib chiqishi yonidagi Tabor tog'idir (nom Zabur 89:12 dan olingan).
The Zionist settlement (moshava) of Kfar Tavor was founded in lower Galilee in 1909 by the Jewish Colonisation Association for a group of Ashkenazi settlers from Eastern Europe. The origin of the Hebrew name is neighbouring Mount Tabor (the name taken from Psalm 89:12).
Mandat davrida bu aholi punkti Yishuvning sionistik rahbariyati orasida ko'proq Mesha nomi bilan mashhur edi. Bu nom Falastin arab tilidagi Masha joy nomining ashkenazi talaffuzi edi. Yaqin atrofdagi sionistik aholi punkti Sejera (keyinchalik Ilaniya deb nomlangan) o'n yil oldin, 1900‒1902 yillarda Sionistik kolonizatsiya assotsiatsiyasi tomonidan tashkil etilgan. Bu nom ham Falastinning eng qadimgi va eng muhim sionistik aholi punktlaridan biri uchun arabcha Sajara nomining (Falastin shevasida "daraxt" degani) ashkenazi talaffuzi edi.
Throughout the Mandatory period this settlement was better known to the Zionist leadership of the Yishuv as Mescha, which was the Ashekenazi rendering of the Palestinian Arabic toponym, Masha. The nearby Zionist settlement Sejera (later renamed Ilaniya) was established a decade earlier, in 1900‒1902, by the Zionist Colonisation Association. This too was an Ashkenazi rendering of the Palestinian Arabic name Sajara (Palestinian dialect for ‘tree’) for one of the earliest and most important Zionist settlements in Palestine.
Sionizmning dastlabki dunyoviy yetakchilarining bir qismi uchun Masha kabi arab toponimlarini ibroniylashtirish masalasi har doim ham birinchi darajali vazifa bo‘lmagan. XX asr boshida Haifada Technikum – hozirgi Technion – ning tashkil etilishi va uni dunyoviy nemis sionistik tashkiloti tomonidan ochilishi hamda o‘qitish tili (nemis yoki ivrit) haqidagi munozara “Tillar urushi”ni belgilab berdi (Margalit, S.
The issue of Hebraicising Arabic toponyms such as Masha was not always a top priority of some of the fiercely secular early Zionist settler leaders in Palestine. The establishment of the Technikum in Haifa – now the Technion – by a secular German Zionist organisation at the beginning of the 20th century and the controversy about the language of instruction (German or Hebrew) marked the ‘War of the Languages’ (Margalit, S.
1994) Falastindagi sionistlar koloniyasida (Yishuv). Chapdagi dunyoviy Po'ale Tzion sionistik harakatining ba'zi yetakchilari, masalan, Ukrainadan tug'ilgan va 1910 yilda Falastinga ko'chib kelgan Ya'akov Zerubavel (asli Ya'akov Vitkin), sionist yozuvchi, nashriyotchi va yiddish gazetasining muharriri, yiddish tilining qat'iy tarafdorlari edi. Yiddish Markaziy va Sharqiy Yevropa yahudiy jamoalari orasida tarqalgan nemis tilining lahjasidir. Ular, ko'pgina chap dunyoviy sionistlar singari, ibroniy tilini faqat bir necha yahudiy ziyolilarining tili deb hisoblashdi va shuning uchun bu tilni partiyaning asosan yiddish tilida so'zlashuvchi Sharqiy Yevropa ommasiga yetib borish maqsadiga mos kelmaydi, deb bilishdi (Chaver 2004: 97). Yiddish ashkenazi yahudiylarning tarixiy va aslida "ona tili" (mame-loshn) hisoblanadi, uni "muqaddas til" (loshn koydesh), ya'ni ibroniy va aramiy tillaridan ajratib turadi. Yiddish sintaksis va lug'at jihatidan asosan nemis tilidan olingan, lekin slavyan tillari hamda ibroniy va aramiy tillaridan o'zlashmalarga ega. Biroq, dastlabki sionist koloniya yetakchilarining aksariyati uchun yiddish tili xor qilingan va feminizatsiyalangan diasporadagi ashkenazi yahudiyligi bilan chambarchas bog'liq edi, zamonaviy ibroniy tili esa yangi, erkaklashtirilgan, koloniyachi ibroniy erkagini ifodalardi. Hatto Ya'akov Vitkin ham familiyasini Ya'akov Zerubavelga o'zgartirdi. Shunday qilib, Yishuvdagi "tillar urushi" "yangi ibroniy" tarafining g'alabasi bilan yakunlandi, uning yuksalishi esa sionizmning "siyosiy-ijtimoiy mifologiyasi" (Azaryahu 1995), siyosiy sionizm va Yishuv koloniyasining jangari sionistik yahudiy "milliy" o'ziga xosligini shakllantirishda markaziy ahamiyatga ega bo'ldi.
1994) in the Zionist colony (Yishuv) in Palestine. Some leaders of the leftwing secular Po’ale Tzion Zionist movement, such as Ya’akov Zerubavel (born Ya’akov Vitkin in the Ukraine, immigrated to Palestine in 1910), who was a Zionist writer, publisher and editor of a Yiddish newspaper, were strong proponents of Yiddish – a German dialect spoken by the Jewish communities of Central and Eastern Europe – shared the view of many left-wing secular Zionists that Hebrew was the language of only a few Jewish intellectuals and therefore not suitable for the party’s goal of reaching the primarily Yiddish-speaking masses in Eastern Europe (Chaver 2004: 97). Yiddish is the historical and literally the ‘mother language’ (mame-loshn) of the Ashkenazi Jews, distinguishing it from the ‘holy tongue’ (loshn koydesh), meaning Hebrew and Aramaic. Yiddish takes most of its syntax and vocabulary from German but has loans from Slavic languages and Hebrew and Aramaic. However, for most early Zionist settler leaders Yiddish was closely associated with the despised and feminised diaspora Ashkenazi Judaism, while modern Hebrew represented the new masculinised settler-colonising Hebrew Man. Even Ya’akov Vitkin changed his family name to Ya’akov Zerubavel. Thus the ‘War of the Languages’ in the early Yishuv ended in victory for the ‘new Hebrew’, whose ascendancy was central to the formulation of the ‘politico- social myths’ of Zionism (Azaryahu 1995), of political Zionism and the construction of the militant Zionist Jewish ‘national’ identity of the Yishuv colony.
Sejara'dagi dastlabki sionistik ishchilar orasida Devid Grün ham bor edi. U 1906-yilda Rossiya imperiyasining Polsha qismidan Falastinga ko‘chib kelgan va keyinchalik Devid Ben-Gurion (1886–1973) nomi bilan tanilgan, Isroilning asoschisi hamda uning birinchi Bosh vaziri bo‘lgan. Sejara va Mesxa dastlabki sionistik ko‘chmanchilari, ishchilari va rahbarlari, asosan, rus yoki sharqiy yevropalik fuqarolar bo‘lib, Falastinda yahudiy mudofaa tashkilotini yaratdilar: 1909-yilda sotsialistik sionistlar tomonidan tashkil etilgan Hashmor (ibroniycha «Qo‘riqchi» ma’nosini anglatadi).
Among the early Zionist workers in Sejara was David Grün, who immigrated to Palestine from the Polish part of the Russian empire in 1906 and who later became known as David Ben-Gurion (1886–1973), the founding father of Israel and its first Prime Minister. The early Zionist settlers, workers and leaders of Sejara and Mescha, mostly Russian or East European nationals, created a Jewish defence organisation in Palestine: Hashmor (Hebrew for ‘the Guard’), which was organised in 1909 by socialist Zionists.
Bu Mandat davrida, 1920 yilda Haganah (ivritcha "mudofaa" degani) tashkil etilgach, tugatilgan; keyinchalik, 1948 yil o'rtalarida, Isroil armiyasi aynan shundan kelib chiqdi. Hashomer ning erta ko'chmanchilari va yetakchilari o'zlarini mahalliylashtirish va yerlilashtirish strategiyalarining bir qismi sifatida mahalliy falastinlik arablarga o'xshab kiyinishdi hamda "Sabra", ya'ni "yangi yahudiy" yoki "Yangi Ibroniy inson" obrazini shakllantirishdi. Bu obraz "mahalliy", o'z-o'zini ta'minlaydigan va qurollangan yahudiy sifatida qayta nomlandi, u Falastin zaminida "ildiz otgan" deb tasvirlandi.
This was disbanded during the Mandatory period after the founding of the Haganah (Hebrew for ‘defence’) in 1920 from which the Israeli army emerged in mid-1948. The indigenising and nativising strategies of early settlers and leaders of Hashomer included dressing up like local Palestinian Arabs and cultivating an image of the Sabra, the ‘new Jew’ or the New Hebrew Man, rebranded as a ‘native’, self-reliant and armed Jew ‘rooted’ in the land of Palestine.
Britaniya mandati davrida Sejara, Mesha singari, Yishuv aholisi va butun sionistik rahbariyat orasida o'zining yangi ibroniycha nomi Ilaniya emas, balki arabcha toponimi bilan ko'proq tanilgan. Bu joy nomi yonidagi arab-falastin qishlog'i al-Sharaja (arabcha «daraxt» ma'nosini anglatadi) dialektiga asoslangan edi. Falastin arab qishlog'i al-Sharaja keyinchalik 1948 yilda Haganah kuchlari tomonidan vayron qilindi, sionistik Sejara koloniyasi esa bugungi kunda Isroilda Ilaniya nomi bilan ataladi, bu ham arabcha «daraxt» ma'nosidagi toponimning ibroniycha tarjimasidir.
Throughout the British Mandatory period Sejara, like Mescha, remained better known to the settlers and the entire Zionist leadership of the Yishuv by its Arabic toponym (not its new Hebrew toponym Ilaniya), a place name which was based on the Arabic dialect of the adjacent Palestinian Arab village al-Sharaja (‘tree’ in Arabic). The Palestinian village al-Sharaja was subsequently destroyed by Haganah forces in 1948 and the Zionist colony of Sejara is known in Israel today as Ilaniya, which is also the Hebrew rendering of the Arabic toponym for ‘tree’.