10.9 Isroil armiyasining 1949-yildagi ivrit nomlar qo‘mitasi: Yevropadan kelgan ko‘chmanchilarni mahalliylashtirish va o‘z-o‘zini qayta nomlash
10.9 The Israeli Army’s Hebrew Names Committee Of 1949: Indigenising The European Settlers And Self-renaming
Britaniyalik yahudiy tarixchisi ser Lyuis Bernshteyn Namier (1888–1960) 1907-yilda Buyuk Britaniyaga ko'chib kelgan, uzoq yillar sionist bo'lgan hamda Xaim Vaytsmanning yaqin do'sti va hamkori edi. U, shuningdek, Falastindagi Yahudiy agentligida siyosiy kotib bo'lib ishlagan (1929–1931). Namier hozirgi Polsha hududining bir qismida tug'ilgan va uning ismi Ludvik Niemirovskiy edi; sionizmga sadoqati uning ismining inglizlashtirilishiga to'sqinlik qilmadi. Sharqiy Yevropadan ko'chib kelgan Britaniya yoki Amerika sionist yahudiylari orasida ismlarni o'zgartirish inglizlashtirish yoki amerikalashtirish jarayonining bir qismi bo'lgan bo'lsa, Falastindagi sionist muhojirlar orasida ismlarni o'zgartirish Mandat davrida boshlanib, muhojir ko'chmanchilarning ivrilashtirish va injil ruhida nomlanish jarayonining ajralmas qismiga aylandi (Brisman 2000: 129). Bu tashabbusni Isroilning ikkinchi prezidenti Yitshak ben-Tsvi boshlagan hamda Ben-Gurion armiya ofitserlariga yozgan ko'rsatmasida ularning o'z ismlarini ivrilashtirish ularning axloqiy burchi ekanini, bu boshqalarga namuna bo'lishini ta'kidlagan. Natijada armiya ofitserlari va askarlariga ivrit ismlarini taklif qilish uchun Armiyada Ivrit ismlari qo'mitasi tashkil etildi. Qo'mita rahbari Mordexay Nimtsa-Bi (1903–1949) tomonidan broshyura tuzildi. Tuzuvchilar ivrit ismlarining to'rt guruhini taklif qildilar: familiyalar, taanim19 va amoraim nomlari,20
British Jewish historian Sir Lewis Bernstein Namier (1888–1960), who immigrated to the UK in 1907, was a long-time Zionist and a close friend and associate of Chaim Weizmann. He also worked as political secretary for the Jewish Agency in Palestine (1929–1931). Namier was born Ludwik Niemirowski in what is now part of Poland, and his devotion to Zionism did not prevent the Anglicisation of his name. While name changing among British or American Zionist Jews who emigrated from Eastern Europe became part of the process of Anglicisation or Americanisation, name changing in Palestine among Zionist settlers began during the Mandatory period and became an integral part of the Hebrewisation and biblicisation of the immigrant settlers (Brisman 2000: 129). The initiative was begun by Yitzhak ben-Tzvi, the second President of Israel, and by a directive written by Ben-Gurion to army officers that it was their moral duty to Hebraicise their names as an example. As a result the Army set up a Hebrew Names Committee to propose Hebrew names to officers and soldiers in the Army. A booklet was compiled by Mordechai Nimtsa-Bi (1903‒1949), the head of the Names Committee. The compilers offered four groups of suggested Hebrew name: family names, names of Taanim19 and Amoraim,20
Bibliya nomlari va ibroniycha shaxs ismlari. Shunga o'xshash ro'yxat bir necha yil o'tib Yaakov Arikha tomonidan "Behar likha shem mishpaha 'Ivri" (Oʻzingiz uchun ibroniycha familiya tanlang) nomi ostida tuzilgan. 1954 yilda Quddusda Isroil Ibroniy tili akademiyasi tomonidan nashr etilgan bu risola (akademiya Eliezer Ben-Yehuda rahbarligidagi Ibroniy tili qo'mitasi o'rnini egallagan edi, qarang: pastda) familiyalarni o'zgartirish bo'yicha maslahatlar hamda namuna sifatida xizmat qiluvchi ibroniycha ismlar ro'yxatini o'z ichiga olgan (Brisman 2000: 129).
biblical names and Hebrew personal names. A similar list was compiled a few years later by Yaakov Arikha under the title, Behar likha shem mishpaha ‘Ivri (Select for yourself a Hebrew family name). The booklet, published in Jerusalem in 1954 by the Israeli Academy for the Hebrew Language (which had replaced the Hebrew language Committee of Eliezer Ben-Yehuda, see below) included advice on how to change family names, and lists of Hebrew names serving as an example (Brisman 2000: 129).