9.3 Madaniyat (thaqafa) va ilmlarni egallash
9.3 Acquisition Of Culture (thaqafa) And Sciences
Islom madaniyatini o‘rganishni rag‘batlantirish musulmonlarni faqat shu madaniyatni o‘rganish bilan cheklash degani emas, balki aslida nazarda tutilgan narsa shuki, u madaniyatni tarbiyalash va ta’lim berishning asosi, shuningdek boshqa madaniyatlar va fanlarni o‘rganish joiz ekanligining asosi qilinishi kerak. Musulmon o‘ziga yoqqan har qanday madaniyatdan istagan narsasini o‘rganish huquqiga ega va o‘ziga ma’qul keladigan fanlarni egallashi mumkin. Biroq har qanday madaniyatni egallash atrofida aylanishi kerak bo‘lgan asosiy tayanch islomiy shaxsiyat (shaxsiyya islamiyya) bo‘lishi shart. Musulmonlar avval o‘z farzandlariga islom madaniyatini o‘rgatishga intilganlar va faqat shu madaniyat ularning ongida mustahkam o‘rnashganiga ishonch hosil qilgandan keyingina boshqa madaniyatlarni o‘rganishga eshiklarini ochganlar. Aynan shu o‘rganish usuli islomiy shaxsiyatni islomiy holicha saqlab qoladi, uni boshqa insoniy shaxsiyatlardan ajratib turadigan o‘ziga xos xususiyatlarga ega qiladi.
Encouraging the study of Islamic culture does not mean restricting the Muslims to its study alone , infact, what is meant is that it should be made the basis for culturing, teaching, and the basis for the permissibility of studying other cultures and sciences. The Muslim has the right to learn whatever he wants from the cultures and learn the sciences that appeal to him. However, the Islamic personality (shakhsiyya islamiyya) must be the basic premise around which the acquisition of any culture revolves. The Muslims endeavoured to teach their sons the Islamic culture first and only after they were assured that this culture was consolidated in their minds did they open the doors to the study of other cultures. And it is only this method of learning which keeps the Islamic personality Islamic and none other, having specific attributes which distinguish it from the other human personalities.