اتخاذ شعار یا سرودی که بتوان آن را به‌عنوان نشانه‌ای برای تمایز یک گروه خاص از دیگران، یا یک دولت خاص از دولت‌های دیگر فریاد زد، از جمله اموری مباح است۔ مسلمانان در گذشته شعاری داشتند که هنگام رویارویی با دشمنانشان در میدان نبرد به کار می‌بردند۔ این شعار در زمان رسول‌الله ﷺ و با تأیید ایشان مورد استفاده قرار می‌گرفت۔ آنان در جنگ خندق و قُریظه شعار «حم، لا يُنصَرون» را برگزیدند، و در بنی المصطلق شعار «يا منصورُ أمِت، أمِت» را، و همچنین در موارد دیگر۔

Adopting a slogan/anthem that can be acclaimed to distinguish a certain group of people from others, or a certain state from others is one of the permissible matters. The Muslims in the past had a slogan which they used when they met their enemies on the battle field. This was used at the time of the Messenger of Allah (PBUH) and by his agreement. They took the slogan of (Ha Mim, they are not helped) in the battle of the trench and Qurayzah, and the slogan of (You, the helped, bring death, bring death) in Banu Al-Mustaliq, and so on. .

این، علاوه بر نعمت‌هایی که الله (س.ت.) به انسان عطا کرده و صفاتی مانند شنوایی، بینایی و گویایی که در او آفریده است، همه در زمرهٔ دلایل اباحه قرار می‌گیرند. بنابراین انسان هرچه بخواهد می‌بیند، سخن می‌گوید و تأیید می‌کند، مگر آنکه دلیل مشخصی دربارهٔ هر یک از آن‌ها وجود داشته باشد که در آن صورت باید آن را رعایت کند.

This is besides the favours bestowed by Allah (S.W.T) upon man of the characteristics created in him such as hearing, sight and speaking, all of these are included in the evidences of ibaha. So, man sees, speaks and applauds whatever he wants unless there is specific evidence related to any of them, which then he must observe. .

بنابراین، برای دولت اسلامی جایز است که شعاری را برگزیند که با آن ابراز خرسندی کند و خود را با آن از دیگر دولت‌ها متمایز سازد؛ آن را در روابطش با سایر دولت‌ها به کار ببرد و خلیفه را در دیدارهایش با سران دیگر کشورها، یا هنگام دیدار ایشان از او، همراهی کند. همچنین مردم نیز می‌توانند در مناسبت‌های خود از آن استفاده کنند؛ یعنی با آن در مجالس، گردهمایی‌های عمومی، مدارس و برنامه‌های پخش‌شده و مانند آن ابراز شادی و تأیید کنند.

Therefore, it is allowed for the Islamic State to adopt a slogan with which it applauds and by which it distinguishes itself from other states, where it uses it in its relations with other states, and it accompanies the Khalifah in his visits to other heads of states or during their visits to him. It can also be used by the public in their occasions, where they applaud with it in their assemblies, public gatherings, schools and broadcasts, and the like. .

در مورد شیوه‌ی تشویق و تحسین، یعنی بلندی یا پستی صدا، یا ادا کردن آن با یا بدون صدای بینی و مانند آن، همه‌ی این‌ها جایز است، زیرا مسلمانان اشعار خود را با صدایی هیجان‌انگیز، متناسب با موقعیتی که آن را تحسین می‌کردند، می‌خواندند.

In regards to the method of applauding, i.e. the intensity of the voice, the lowering, or speaking with or without a nasal sound etc, all of this is allowed, because the Muslims used to declaim their poems with an exciting voice in accordance with the occasion they were applauding. .

دولت تصمیم گرفته است که سرودی داشته باشد که هنگام نیاز از آن استفاده می‌کند و در دیدارهای رسمی خلیفه با سران کشورها همراه او باشد. افزون بر این، امت در مناسبت‌های خاصی از آن بهره خواهد برد. برای سرود خلافت راشدۀ دوم، پس از تأسیس آن به اذن الله (سبحانه و تعالی)، این موارد در نظر گرفته شده است: ۱- باید به تحقق بشارت رسول خدا ﷺ دربارۀ بازگشت خلافت راشدۀ دوم و برافراشته شدن دوبارۀ پرچم عُقاب، پرچم رسول خدا ﷺ، اشاره کند.

The state has adopted that it should have an anthem, which it uses when necessary, and it accompanies the Khalifah in his official meetings with the heads of states. Additionally the Ummah would use it on certain occasions. The following has been noted for the anthem of the second rightly guided Khilafah after its establishment by the permission of Allah (S.W.T): 1-It should mention the fulfilment of the glad tidings of the Messenger of Allah (PBUH) regarding the return of the second guided Khilafah, and the rise again of the banner of the Uqab, the banner of the Messenger of Allah (PBUH). .

۲- این حدیث باید بشارت پیامبر خدا ﷺ را دربارهٔ برپایی خلافت یادآور شود، آنگاه که زمین گنجینه‌های خود را بیرون می‌ریزد، آسمان برکات خود را فرو می‌فرستد، و زمین پس از آنکه از ستم آکنده شده باشد، از عدل پر خواهد شد.

2-It should mention the glad tidings of the Messenger of Allah ( PBUH) when the Khilafah is established and the earth will bring out its treasures and the heaven will send down its blessings, and the earth will be filled with justice after being filled with tyranny. .

۳- این باید به فتوحات و گسترش خیر در همه مناطق جهان اشاره کند، در حالی که خلافت بر همه حکم می‌راند، به‌ویژه بر سرزمین‌های سه مسجدی که به سوی آن‌ها سفر می‌شود: المسجد الحرام، مسجد نبوی ﷺ، و المسجد الأقصى، پس از ریشه‌کن کردن موجودیت یهودیان.

3-It should mention the conquests and spreading of goodness in all of the worlds regions with the Khilafah ruling over all, particularly the lands of the three mosques to which journeys are made: al-Masjid ul Haram, the prophetic masjid, and al-Masjid ul-Aqsa after uprooting the entity of the Jews. .

۴- این امر با بازگشت امت به آنچه خداوند او را خواسته است، به نتیجه می‌رسد: بهترین امتی که برای بشریت برانگیخته شده، که هدف اصلی‌اش کسب رضای خداوند (سبحانه و تعالی) است؛ خداوندی که او را به فضل، رحمت و بهشت برین فردوس گرامی خواهد داشت.

4-It would be concluded by the return of the Ummah as Allah wanted her to be: The best Ummah brought to mankind, where its main goal is to attain the good pleasure of Allah (S.W.T), Who would honour her with His favour, Mercy and the High Garden of Al-Firdaws. .

«تکبیر» باید در آن تکرار شود. این به خاطر آن است که تکبیر در اسلام و در زندگی یک مسلمان تأثیر ویژهای دارد. این تکبیر است که در پیروزیهایشان، در عیدهایشان تکرار میشود، بر زبانشان جاری است و در هر موقعیت مؤثری یاد میشود.

5-Takbeer has to be repeated in it. This is because takbeer has a special impact in Islam and in a Muslim’s life. It is takbeer that reiterates in their victories, and in their holidays, and on their tongues and is mentioned on every effective occasion. .

در پرتو نکات یادشده، پیوست این کتاب سرود مورد نظر و روش آن را دربر خواهد داشت؛ به خواست خداوند (سبحانه و تعالی) در زمان مناسب اعلام خواهد شد،

In light of the mentioned points, the appendix of this book will contain the targeted anthem and its method; it will be announced at the right time by the will of Allah (S.W.T),

دعای پایانی ما ستایش خداوندی است که پروردگار جهانیان است.

Our last prayer is to celebrate the praise of Allah, the Lord of the worlds.