خلیفه فرمانده ارتش است و اوست که رئیس ستاد را منصوب می‌کند و برای هر لشکر یک امیر و برای هر فرقه یک فرمانده تعیین می‌کند. در مورد سایر مناصب ارتش، آنها توسط فرماندهان لشکرها منصوب می‌شوند. اما در مورد انتصاب فردی به ستاد، این باید بر اساس فرهنگ نظامی او باشد و توسط رئیس ستاد منصوب می‌شود.

The Khalifah is the leader of the army and he is the one who appoints the Chief of Staff and an Amir to every brigade, and a commander to every division. In regards to the other posts in the army they are appointed by the commanders of the brigades. In regards to appointing a person to the staff, it has to be according to his military culture and he is appointed by the Chief of Staff. .

این از آن روست که خلیفه رهبری عمومی همه مسلمانان در جهان است، برای برپایی احکام شریعت و رساندن پیام به جهانیان. و راه رساندن پیام به جهانیان از طریق جهاد است. بنابراین خلیفه باید زمامداری جهاد را بر عهده گیرد، زیرا قرارداد خلافت تنها به او سپرده شده است، پس جایز نیست که هیچ کس جز خودِ او آن را انجام دهد. از این رو خلیفه خود مسئولیت جهاد را بر عهده می‌گیرد. جایز نیست که کسی غیر از او آن را برعهده گیرد، هرچند هر مسلمانی جهاد می‌کند. پس انجام جهاد یک چیز است و مسئولیت داشتن آن چیز دیگری است. جهاد بر هر مسلمانی واجب است، اما مسئولیت جهاد تنها بر عهده خلیفه است.

This is because the Khalifah is the general leadership of all the Muslims in the world, for establishing the Shariah rules and conveying the message to the world. The way of conveying the message to the world is through Jihad. Therefore, the Khalifah should take charge of the Jihad because the Khilafah contract has been convened to him alone, so it is not allowed for any other person to carry it out other than himself. Thus the Khalifah takes responsibility for Jihad himself. It is not allowed for anyone other than him to undertake it, although every Muslim carries out Jihad. Hence carrying out Jihad is one matter and holding the responsibility for it is another. Jihad is a duty upon every Muslim, but holding the responsibility for the Jihad is only for the Khalifah. .

با این حال، خلیفه میتواند شخص دیگری را از جانب خود برای انجام این وظیفه تعیین کند؛ این کار زمانی جایز است که زیر نظر و نظارت خود خلیفه باشد، اما انجام آن به شکل مستقل و بدون نظارت و مراقبت او جایز نیست. این نوع تفویض، با کار دستیار خلیفه یکسان نیست. گزارش دادن به خلیفه در این زمینه به این معناست که کسی که جهاد را از جانب او انجام میدهد باید تحت نظارت او باشد. رهبری لشکر با این قید، یعنی زیر نظر و نظارت خلیفه، میتواند به هر کس که او بخواهد واگذار شود. اما زمام امور لشکر را بدون نظر و نظارت او در دست گرفتن، به طوری که خلیفه تنها یک نماد تشریفاتی باقی بماند، جایز نیست. این به آن دلیل است که قرارداد خلافت بر دوش او نهاده شده، پس او باید مسئولیت امور جهاد را بر عهده بگیرد. از این رو، آنچه در نظامهای غیراسلامی معمولاً گفته میشود این است که رئیس دولت فرمانده عالی لشکر است، یعنی او تنها رهبر رسمی است، در حالی که رهبر دیگری لشکر را به طور مستقل اداره میکند؛ دیدگاهی که از نظر اسلام باطل شمرده میشود. این امری است که شریعت آن را تأیید نمیکند، بلکه شریعت خلیفه را ملزم میکند که رهبر واقعی لشکر باشد. اما برای سایر انواع رهبری، مانند امور اداری و فنی، خلیفه میتواند شخصی را از جانب خود تعیین کند تا آنها را به طور مستقل انجام دهد، و لازم است که آنان همچون رهبری لشکر، زیر نظارت واقعی او باشند.

However the Khalifah may appoint another person on his behalf to carry out this duty, which is allowed under his own observation and supervision but it is not allowed for it to be done in an independent way without his observation and supervision. This type of delegation is not the same as the work of an assistant to the Khalifah. Reporting to the Khalifah in this context means that the one who carries out Jihad on his behalf should be under his supervision. Leadership of the army with this restriction i.e. under the Khalifah’s observation and supervision, is allowed to be given to whomever he wishes. But to take charge of the army without his observation and supervision leaving the Khalifah only as a figurehead, is not allowed. This is because the Khilafah contract has been convened upon him, so he has to take the responsibility for the matters of Jihad. Therefore, what is usually said in the non-Islamic systems is that the head of State is the supreme leader of the army, meaning he is a formal leader only, while another leader runs the army independently, an opinion which is considered invalid in the view of Islam. It is a matter which is not approved by the Shariah, rather, shara obliges the Khalifah to be the actual leader of the army. However for other types of leadership issues like the administrative and technical matters, the Khalifah is allowed to appoint someone on his behalf to carry them out independently, and it is necessary that they be under his actual observation like the leadership. .

همچنین فرستاده‌ی خدا ﷺ خود فرماندهی لشکر را برعهده می‌گرفت، رهبری نبردها را خود بر عهده داشت، و نیز فرماندهانی برای بخش‌های لشکر که بدون او به جهاد می‌رفتند، یعنی سریه‌ها، تعیین می‌کرد. برای هر سریه فرماندهی تعیین می‌کرد و در برخی موارد احتیاط می‌کرد و نام کسی را که پس از فرمانده جانشین او شود، در صورت کشته شدن او، مشخص می‌ساخت، چنان‌که در سریه‌ی مؤتہ چنین شد. البخاری از عبدالله بن عمر روایت کرده که گفت:

Also the Messenger (PBUH) used to undertake the leadership of the army himself, undertake the leadership of the battles and he also appointed leaders of the divisions of the army which went out for fighting without him, namely the expeditions. For every expedition he used to appoint a commander and in some cases he used to take the precaution of naming who should succeed the commander in case he was killed as happened in the expedition of Mu’ta. Al Bukhari narrated on the authority of Abdullah b. ‘Umar who said: .

فرستاده خدا ﷺ زید بن حارثه را در جنگ موته به فرماندهی گماشت. فرستاده خدا ﷺ فرمود: «اگر زید کشته شود، جعفر (فرمانده خواهد بود) و اگر جعفر کشته شود، عبدالله بن رواحه (فرمانده خواهد بود).» پس خلیفه کسی است که فرماندهان لشکرها را تعیین می‌کند، پرچم‌ها را برای آنان می‌بندد و سرپرستان دسته‌ها را منصوب می‌کند.

“The Messenger of Allah (PBUH) appointed Zayd bin Harith as an Amir in the battle of Mu’ta. The Messenger of Allah (PBUH) said: “If Zayd is killed, then it will be Ja’far (as the Amir) and if Ja’far is killed then it will be Abdullah b. Ruwahah (as the Amir ).’” So the Khalifah is the one who appoints the leaders of the armies, its commanders, ties for them the flags and appoints the leaders of the divisions. .

بنابراین، لشکری که به شام فرستاده شد، مانند لشکر موته و لشکر اسامه، یک لواء (تیپ) بود، زیرا دلیل بر این امر آن است که پیامبر ﷺ پرچم را به اسامه بسته بود. همچنین سریه‌هایی که در شبه جزیرهٔ عربستان می‌جنگیدند و سپس به مدینه بازمی‌گشتند، مانند سریهٔ سعد بن أبی وقاص که به سوی مکه فرستاده شد، به صورت فرقه‌ها (شعبه‌ها) بودند. این نشان می‌دهد که امیران لواءها و فرمانده‌ان فرقه‌ها را خلیفه تعیین می‌کند. اما جز امیران لشکر و لواءها و فرقه‌ها، ثابت نشده است که پیامبر ﷺ آنان را تعیین کرده باشد. این بدان معناست که ایشان تعیین فرماندهان دیگر در لشکر را به رهبران آنان واگذار کرده است. و اما رئیس ستاد که مسئول امور فنی است، او نیز مانند فرمانده لشکر از سوی خلیفه تعیین می‌شود و می‌تواند مستقل گردانیده شود و بدون نظارت مستقیم خلیفه وظایف خود را انجام دهد، هرچند باید تحت فرمان او باشد.

So the army which was sent to Syria like the Army of Mu’ta and the army of Usama, was one brigade because the evidence for this is that the Prophet (PBUH) had tied the flag to Usama. Also the expeditions which fought in the Arabian Peninsula and would return back to Madinah such as the expedition of Sa’d bin Waqqas which he sent towards Makkah were in the form of divisions. This indicates that the Amirs of the brigades and the commanders of the divisions are appointed by the Khalifah. However, other than the amirs of the army and brigades of the divisions, it was not proved that the Messenger (PBUH) appointed them. This means he left their appointment in the expedition to their leaders. In regards to the Chief of Staff who is responsible for the technical matters, he is like the army leader in terms of being appointed by the Khalifah and he can be made independent and carry out his duties without being directly supervised by the Khalifah, although he has to be under his command.