یقیناً پیش‌تر گفته شده است که یکی از وظایف دستیار اجرایی، میانجی بودن میان خلیفه و دولت‌ها در روابط بین‌المللی است.

It has been mentioned before that one of the tasks of the executive assistant is to be an intermediary between the Khalifah and the states concerning the international relations. .

پیامبر ﷺ و خلفای راشدین، این روابط را مستقیماً از طریق منشی خود، یعنی دستیار اجرایی، پیگیری می‌کردند.

The Messenger (PBUH) and the khulafa’ rashidun used to address these relations directly through their secretary, i.e. the executive assistant. .

فرستاده‌ی خدا ﷺ همان کسی بود که نامه‌نگاری درباره‌ی صلح حدیبیه را انجام داد و پیمان صلح را منعقد کرد. همچنین از عمر (رض) روایت شده است که وقتی فرستاده‌ی کسری نزد او آمد، او را در یکی از دروازه‌های مدینه‌ی منوره در خواب یافت.

The Messenger (PBUH) is the one that carried the correspondence regarding the Hudaybiyah treaty and concluding the peace agreement. It was also reported from ‘Umar (ra) that when the delegate from Kisra came to him he found him sleeping at one of the gates of al-Madin al-Munawwarah. .

با این حال، خلیفه مجاز است که روابط بین‌الملل را مستقیماً از طریق دستیار اجرایی خود و همچنین از طریق تعیین مدیری مسئول روابط بین‌الملل اداره کند، همانند هر سازمان دیگری در دولت.

However, the Khalifah is allowed to address the international relations directly through his executive assistant as well as through appointing a manager in charge of international relations, the same as any other organisation in the State. .

بنابراین، این چهار بخش را می‌توان زیر یک بخش گرد آورد که «بخش امیر جهاد» نام دارد، زیرا موضوع آن‌ها به هم پیوسته است. همچنین می‌توانند، چنان‌که پیش‌تر ذکر شد، جدا از یکدیگر باشند، همان‌گونه که پیامبر ﷺ به آن‌ها پرداخته است.

Therefore, these four departments can be assembled under one department, called the department of the amir of jihad, because their subject is linked together. They can also be separate from one another as dealt by the Messenger (PBUH), as mentioned before. .

این چهار دستگاه در برگیرندهٔ گستره‌ای وسیع است، به‌ویژه با توجه به آنچه امروز شاهد آن هستیم که حوزه‌های متعددی وجود دارد. این حوزه‌ها شامل ارتش‌ها، مشکلات داخلی، و هنر دسیسه‌هایی است که دولت‌ها طراحی می‌کنند، و نیز عوامل، طبقات سیاستمداران مزدور، جرایم گوناگون و پیچیدگی‌های روابط بین‌المللی. افزون بر این، میدان‌های گوناگون صنعت و ابزارهای پیشرفتهٔ فنی نیز در کار است. از این رو، و برای آنکه اختیارات الزامی امیر جهاد گسترش نیابد، زیرا ممکن است به آن منجر شود که او مرکز قدرت دولت را در دست گیرد و اگر تقوایش سست شود به دولت زیان رساند، بر اساس همهٔ این نکات، بر آن هستیم که این دستگاه‌ها را از یکدیگر جدا نگه داریم و هر یک را، به‌عنوان دستگاه‌هایی مستقل از تشکیلات دولت، به خلیفه پیوند دهیم، به این شرح:

The work these four departments cover is vast, particularly as witnessed today where there are numerous fields. These include those of the armies, internal problems, and art of intrigues devised by the states, agents, classes of the mercenary politicians, various crimes, and complications in the international relations. In addition to this, there are various fields of industry and advanced technical means in use. Hence, in order that the mandatory powers of the amir of jihad do not expand, which may lead to him holding the centre of the State’s power that might cause harm to the State if his taqwa declined; Due to all these points we adopt keeping these departments separate from each other, and linked to the Khalifah as departments independent from the State’s organisations, as follows:.

امیر جهاد (وزارت جنگ / ارتش)

• Amir of jihad- war department (army) .

• ادارهٔ امنیت داخلی.

• Department of internal security .

• اداره صنایع

• Department of industry .

• بخش امور خارجی.

• Foreign department.