در آنچه پیش از این گذشت، دلایل بیعت را به عنوان روش مقرر برای برگزیدن خلیفه در اسلام بیان کردیم. از نظر اجرای عملی، بیعت هم از طریق دست دادن و هم از طریق نوشتن انجام می‌شود. از عبدالله بن دینار روایت شده که گفت: «هنگامی که مردم بر عبدالملک بن مروان اجماع کردند، ابن عمر را دیدم که می‌گفت: "با نوشتن این سطور اعلام می‌کنم که به عبدالله عبدالملک، امیرالمؤمنین، بر اساس کتاب خدا و سنت پیامبرش، و تا آنجا که توانم دارم، گوش فرا می‌دهم و فرمان می‌برم."» بیعت می‌تواند از هر راه دیگری نیز انجام شود.

In the aforementioned we have explained the evidences for the bayah as the prescribed method of electing a Khaleefah in Islam. Regarding its practical implementation, it is through shaking the hand as well as by writing. It has been narrated by Abdullah ibn Dinar that: "I witnessed Ibn ‘Umar when people agreed on Abdul Malik ibn Marwan saying: "I write herewith that I agree to hear and obey Abdullah Abdul Malik, the Amir of the believers, according to the Book of Allah and the Sunnah of His Messenger, and to the best of my ability."” The bayah can also be given by any other means. .

بیعت تنها باید از سوی بالغ داده شود، زیرا بیعت نابالغ معتبر نیست. ابوعقیل زهره بن معبد از جد خود عبدالله بن هشام روایت کرده است، کسی که در زمان رسول خدا ﷺ زندگی می‌کرد، که مادرش زینب دختر حمید او را نزد رسول خدا ﷺ برد و گفت: «ای رسول خدا، از او بیعت بگیر.» رسول خدا ﷺ فرمود: «او کوچک است.» سپس دست بر سر او کشید و برایش دعا کرد، چنان‌که بخاری آن را روایت کرده است [صحیح، شماره ۷۲۱۰]. .

The bayah should only be given by an adult as the bayah of the minor is not valid. Abu Aqil Zahrah Ibn Ma‘bad reported on the authority of his grand- father Abdullah Ibn Hisham who lived during the time of the Messenger of Allah (P.B.U.H) that his mother Zainab Ibnatu Hamid took him to the Messenger of Allah (P.B.U.H) and said: . “O Messenger of Allah, take a bay’ah from him.” Upon this the Messenger of Allah (P.B.U.H) said: "He is young." He (P.B.U.H) wiped over his head and prayed for him, as narrated by al-Bukhari [Sahih, #7210]. .

در مورد عبارت بیعت، این عبارت به هیچ لفظ خاصی محدود نیست، اما باید شامل این تعهد باشد که خلیفه طبق کتاب خدا و سنت پیامبر او ﷺ عمل می‌کند، و اینکه کسی که بیعت می‌دهد باید تعهد کند که در خوشی و ناخوشی، و در آسانی و سختی، اطاعت خواهد کرد. قانونی منتشر خواهد شد که این عبارت را مطابق با نکات پیشین تعیین خواهد کرد.

As for the wording of the Bayah, it is not restricted to any specific wording, but it should include the commitment that the Khalifah acts according to the Book of Allah and the Sunnah of His Messenger; and that the person who gives the Bayah should pledge to obey in good and bad and in ease and hardship. A law will be published that will determine this wording in accordance with the previous points. .

هنگامی که بیعت به خلیفه داده شد، آن بیعت امانتی بر گردن کسی می‌شود که بیعت داده است، و او حق ندارد آن را پس بگیرد. زیرا این حق (مسلمان) است در تعیین خلیفه، تا زمانی که آن را بدهد؛ اما هنگامی که آن را داد، حق ندارد آن را پس بگیرد. حتی اگر بخواهد چنین کند، برایش روا نیست که بیعتش را پس بگیرد. بخاری از جابر بن عبدالله (خدا از ایشان خشنود باد) روایت کرده است که یک بادیه‌نشین بر اسلام با رسول خدا ﷺ بیعت کرد، اما بیمار شد، پس گفت: «بیعتم را از من بردار»، رسول خدا ﷺ نپذیرفت. سپس او بار دیگر آمد و همان را گفت، و پیامبر ﷺ رد کرد. پس او شهر را ترک کرد. رسول خدا ﷺ فرمود: «شهر مانند دم آهنگر است، که ناپاکی‌اش را می‌زداید و نیکی‌اش (بوی خوشش) آشکار می‌شود». [بخاری، صحیح، شماره ۷۲۰۹] مسلم نیز از نافع، از عبدالله بن عمر روایت کرده است که از رسول خدا ﷺ شنید که فرمود:

Once the Bayah is given to the Khalifah, then the Bayah becomes a trust on the neck of the one who gave the Bayah, where he is not allowed to withdraw it. For it is his right (of the Muslim) in terms of appointing the Khalifah till he gives it. But once he gave it, he is not allowed to withdraw it. Even if he wanted to do so, he is not permitted to withdraw his bayah. Al Bukhari narrated from Jabir ibn Abdullah (may Allah be pleased with them) that a Bedouin gave the bayah to the Messenger of Allah (P.B.U.H) on Islam, but he became unwell, so he said: . "Relieve me of my bayah", the Messenger of Allah (P.B.U.H) refused. Then he came and said the same, but the Messenger (P.B.U.H) rejected. So he left the town. The Messenger of Allah (P.B.U.H) said: "The town is like the mason’s bellow (or furnace), it gets rid of (cleans) its impurity, and its goodness (scent) manifests (shines)". .[Bukhari, Sahih, #7209] Muslim also narrated from Nafi’ on the authority of Abdullah ibn ‘Umar that he heard the Messenger of Allah (P.B.U.H) say: .

«هر کس دستش را از فرمانبرداری (کشد)، روز قیامت در حالی به دیدار خدا خواهد رفت که هیچ حجتی برای خود نخواهد داشت» [مسلم، صحیح، شماره ۱۸۵۱].

"Whoever withdraws a hand from obedience, he would meet Allah on the day of judgement without having proof for himself" [Muslim, Sahih, #1851]..

نقض بیعت با خلیفه، دست کشیدن از فرمانبرداری از الله است. با این حال، این حکم در صورتی است که بیعت او با خلیفه، بیعت عقدی بوده باشد، یا بیعت فرمانبرداری از خلیفه پذیرفته شده و مسلمانان با او بیعت کرده باشند. اما اگر کسی ابتدا با خلیفه‌ای بیعت کرده باشد، ولی بیعت از سوی مسلمانان بر او تمام نشده باشد، آنگاه او حق دارد خود را از آن بیعت رها سازد، از آن رو که بیعت عقدی از سوی مسلمانان برای او منعقد نشده است. بنابراین نهی موجود در حدیث بر نقض بیعت با خلیفه متمرکز است، نه بر کسی که عقد خلافت برای او تمام نشده است.

Breaking the bayah to the Khalifah is a withdrawal of the hand from the obedience to Allah. However, this is the case if his bayah to the Khalifah was a bayah of contract, or a bayah of obedience to a Khalifah was accepted and pledged by the Muslims. But if he pledged himself to a Khalifah initially, and the bayah was not completed to him (by the Muslim), then he has the right to relieve himself from that bayah, in view of the fact that the contracting bayah has not been concluded to him from the Muslims. So the prohibition in the hadith is focused on withdrawing a bayah to a Khalifah, not to a man for whom the Khilafah contract was not completed. .