قوه قضائیه مسئول صدور حکم به منظور اجرای آن است. این قوه اختلافات میان مردم را فیصله می‌دهد، از هر آنچه ممکن است به حقوق جامعه آسیب برساند جلوگیری می‌کند، و نیز اختلافات میان مردم و هر فردی را که جزو نظام حکومتی است، خواه حاکمان باشند یا کارمندان دولتی، خلیفه باشد یا هر شخص دیگری، فیصله می‌دهد.

The Judiciary is responsible for delivering the verdict for the purpose of enforcing it. It settles disputes between people, prevents whatever may harm the rights of the community and also settles the disputes between people and any person who is part of the ruling system, whether they are rulers or civil servants, the Khalifah or any other person. .

ریشه‌های نظام قضایی و اعتبار آن، کتاب و سنت است. اما از کتاب، خداوند (سبحانه و تعالی) می‌فرماید:

The origins of the judicial system and its validity are the Book and the Sunnah. As for the Book, Allah (S.W.T) says: .

﴿وَأَنِ احْكُم بَيْنَهُم بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ﴾ [۵:۴۹]

"And judge between them by that which Allah has revealed." [5:49]. .

و او (ص) همچنین می‌فرماید: {و چون به سوی خدا و پیامبرش فراخوانده شوند تا میانشان داوری کند} [۲۴:۴۸].

And He (S.W.T) also says: "And if they were invited to Allah and His Messenger to judge between them." [24:48].

و اما سنت، پس رسول الله ﷺ خود متولی امر قضاوت بود و میان مردم داوری می‌کرد.

As for the Sunnah, the Messenger of Allah (PBUH) was himself in charge of the Judiciary and he judged between people. .

پیامبر خدا ﷺ قاضیان را منصوب می‌کردند. ایشان علی را به‌عنوان قاضی یمن منصوب کرد و درباره‌ی چگونگی قضاوت به او دستورالعمل داد و فرمود:

The Messenger of Allah (PBUH) used to appoint the judges. He appointed ‘Ali as judge over Yemen and he gave him instructions about how to judge by saying: .

«اگر دو مرد نزد تو آیند، برای یکی از آن دو حکم نکن تا آنچه را که دیگری گفته است بشنوی؛ آنگاه خواهی توانست قضاوت کنی»، به روایت ترمذی [السنن، ۱۳۳۱] و احمد [المسند، ۲/۱۶۵]. و در روایتی دیگر از احمد:

"If two men come to you do not give a judgement for one of them until you have heard what the other has had to say, then you will be able to judge" as narrated by Tirmidhi [Sunan, #1331] and Ahmad [Musnad, 2/165]. In another narration by Ahmad: .

«اگر دو مرد متخاصم در برابرت بنشینند، تا زمانی که سخن طرف دیگر را همان‌گونه که سخن نخستین را شنیدی نشنوی، سخن مگو.» [مسند، ۲/۱۶۵]

"If the two disputing men sat before you do not speak until you hear from the other as you heard from the first." [Musnad, 2/165] .

او (ﷺ) همچنین معاذ را به عنوان قاضی بر جند منصوب کرد. هر یک از این‌ها دلایلی است که بر مشروعیت قضاوت دلالت دارد.

He (PBUH) also appointed Muadh as a judge over al-Janad. Each of these is evidences point to the validity of the judiciary. .

تعریف قضا شامل داوری میان مردم، آن‌گونه که در بالا ذکر شد، نیز می‌شود. همچنین شامل الحسبہ (نظارت بر نظم عمومی) می‌شود که به معنای:

The definition of judiciary includes the judgement between people as mentioned above. It also includes the Hisbah (public order) which means: .

«اخبار از حکم الهی به قصد اجرای آن درباره آنچه به حقوق جامعه آسیب می‌زند.» این موضوع در حدیث کپه‌ی غذا برجسته شده است. در صحیح مسلم از ابوهریره روایت شده که:

"Informing of the divine rule for the purpose of enforcing it regarding that which causes harm to the rights of the community." This is highlighted in the Hadith of the heap of food. It has been reported in Sahih Muslim on the authority of Abu Hurairah that: .

پیامبر خدا (ﷺ) از کنار پشته‌ای از خوراکی گذشت. هنگامی که دستش را در آن فرو برد، انگشتانش خیس شد. پس به فروشنده فرمود: «این چیست؟» گفت: «ای پیامبر خدا، باران به آن رسیده است.» فرمود: «چرا آن را روی آن قرار ندادی تا مردم آن را ببینند؟ کسی که به ما نیرنگ بزند از ما نیست.» [مسلم، صحیح، شماره ۱۰۲]

"The Messenger of Allah (S.W.T) passed by a heap of food. As he put his hand inside it his fingers got wet, so he said to the vendor: “What is this?” He said: “It was dampened by the rain O Messenger of Allah.” He (PBUH) said: “Why don't you put it on the top so that people can see it? He who cheats us is not one of us." [Muslim, Sahih, #102] .

همچنین مظالم را شامل می‌شود، زیرا آنها بخشی از قوه قضاییه هستند و نه بخشی از حکومت، چون شکایت‌ها علیه حاکم‌اند. مظالم چنین تعریف می‌شود: «اجرای حکم الهی از طریق الزام، در مورد هر نزاعی که میان شهروندان و خلیفه یا هر یک از والیان یا کارگزاران او وجود داشته باشد، یا هر اختلافی میان مسلمانان درباره تفسیر هر یک از نصوص شرعی که برای داوری بر اساس آنها و حکم کردن به موجب آنها به کار می‌رود.» مظالم (ستم‌ها) در حدیث رسول خدا ﷺ درباره تعیین قیمت‌ها نیز آمده است، آنجا که فرمود:

It also includes the Mazalim (unjust acts), because they are part of the judiciary and not part of the ruling, because they are complaints against the ruler. The Muzalims would be defined as: "Delivering of the divine rule by way of compulsion in regarding any dispute there may be between the citizens and the Khalifah or any of his Walis or employees, or any difference between the Muslims about the interpretation of any of the Shariah texts to be used in order to judge by them and to rule according to them." The Mazalim (unjust acts) were mentioned in the Hadith of the Messenger of Allah (PBUH) regarding the fixing of prices where he said: .

«و إني لأرجو أن ألقى الله عز وجل وليس أحد يطلبني بمظلمة ظلمتها إياه في دم ولا مال». [رواه أحمد عن أنس. انظر: الهيثمي، مجمع الزوائد، ج۴، ص۱۰۲]. این امر نشان می‌دهد که شکایت‌ها علیه حاکم، یا والی، یا کارمند دولت باید نزد قاضی مظالم برده شود، و قاضی مظالم با اجرای حکم، حکم الهی را اجرا می‌کند. بنابراین، این تعریف سه حوزه‌ی قضاوت را که در احادیث و اقدامات رسول خدا ﷺ منعکس شده است در بر می‌گیرد، و آن‌ها عبارت‌اند از: حل‌وفصل اختلافات میان مردم، پیشگیری از هر آنچه ممکن است به منافع جامعه آسیب برساند، و حل‌وفصل اختلافات میان شهروندان و حاکمان، یا میان شهروندان و کارمندان دولت، در چارچوب وظایفشان.

“And verily I hope that I will meet Allah ‘azza wa jall without having anyone claiming against me a Mazlama, that I inflicted on him, be it of blood or funds.” [Ahmad narrated on the authority of Anas. See al-Haythami, Majma’ al-Zawa’id, vol.4, p.102]. This indicates that complaints against the ruler, or the Wali or the civil servant should be submitted to the judge of Mazalim, and the Judge of Mazalim would deliver the divine rule by way of enforcement. Therefore the definition would include the three areas of judiciary reflected in the Ahadith and actions of the Messenger of Allah (PBUH) and these are: settling disputes between people, preventing whatever may harm the interests of the community and the settling of the disputes between the citizens and the rulers or between the citizens and the civil servants within their duties.