هنگامی که شرع، نصب خلیفه را بر امت واجب کرد، روش نصب خلیفه را نیز برای آن تعیین کرد. این روش در کتاب و سنت ثابت است. مسلمانانی که باید بیعت دهند، کسانی هستند که در آن زمان شهروندان خلافت باشند. در صورتی که خلافتی وجود نداشته باشد، مسلمانانی که مسئول دادن بیعت هستند، کسانی‌اند که در منطقه‌ای زندگی می‌کنند که خلافت باید در آن برقرار شود.

When Shara made it incumbent upon the Ummah to appoint a Khalifah, it determined for her the method by which the Khalifah is appointed. This method is proven in the Book and the Sunnah. The Muslims who must give the bayah are those that are citizens of the Khilafah at that time. In the case where there is no Khilafah the Muslims responsible for giving the bayah are those living in the region where the Khilafah should be implemented. .

روش انتخاب خلیفه از طریق بیعت، از الگوی بیعتی که مسلمانان با پیامبر ﷺ انجام دادند و از دستور رسول خدا ﷺ به ما، مبنی بر بیعت با امام، ثابت می‌شود. بیعت مسلمانان با رسول خدا ﷺ بیعت بر نبوت نبود، بلکه بیعت بر حکومت بود، زیرا به عمل مربوط بود نه به عقیده. بنابراین با رسول خدا ﷺ به عنوان حاکم بیعت شد، نه به عنوان پیامبر یا فرستاده‌ی خدا ﷺ. این به این دلیل است که پذیرش نبوت و رسالت به ایمان مربوط است، نه به بیعت. از این رو، بیعت با آن حضرت ﷺ تنها به سبب جایگاه ایشان به عنوان رئیس دولت بود.

The method of electing the Khalifah through a bayah is proved from the example of the Bayah given by the Muslims to the Prophet (P.B.U.H), and from the order of the Messenger (P.B.U.H) to us, to pledge Bay’ah to the Imam. The Bayah of the Muslims to the Messenger (P.B.U.H) was not a Bayah on Prophethood, but a Bayah over ruling, for it was regarding action not belief. Therefore, Rasool Allah (P.B.U.H) was pledged allegiance to as a ruler, and not as a Prophet or a Messenger (P.B.U.H). This is because acknowledging the Prophethood and Messengership is linked to belief (Iman), and not a Bayah. Hence the Bayah to Him (P.B.U.H) was only in his capacity as the head of the state. .

بیعت در قرآن و حدیث نیز ذکر شده است. الله (س.ب.ت) می‌فرماید:

The Bayah is also mentioned in the Qur’an and Hadith. Allah (S.W.T) says:.

ای پیامبر! هرگاه زنان مؤمن نزد تو آیند تا با تو بیعت کنند که چیزی را با خدا شریک نگردانند، دزدی نکنند، زنا نکنند، فرزندان خود را نکشند، بهتان و تهمتی را که از پیش خود ساخته باشند نیاورند، و در هیچ کار شایسته‌ای نافرمانی تو نکنند، بیعتشان را بپذیر. [قرآن: ۶۰:۱۲] در آیه‌ای دیگر خداوند سبحان می‌فرماید: .

"O Prophet! If the believers come to you to take the oath (Bay’ah) that they will not associate [in worship] anything with Allah, that they will not steal, that they will not commit adultery, that they will not kill their children, that they will not utter slander, intentionally forging falsehood, and they will not disobey you in any just matter (Ma’roof), then receive their oath (Bayah)." [TMQ: 60:12] In another verse Allah (S.W.T) says: .

بی‌گمان کسانی که با تو بیعت می‌کنند، در حقیقت با خدا بیعت می‌کنند: دست خدا بالای دست‌های ایشان است." [TMQ: 48:10].

Verily those who pledge their allegiance to you do no less than pledge their allegiance to Allah: The Hand of Allah is over their hands." [TMQ: 48:10].

روایت کرد بخاری از اسماعیل، که از مالک روایت کرد، که از یحیی بن سعید روایت کرد که گفت: عبادة بن الولید به من گفت که پدرم به من گفت که عبادة بن الصامت گفت:

Al-Bukhari narrated on the authority of Isma’il, who reported on the authority of Malik, who reported on the authority of Yahya bin Sa‘id who said: “Ubadah bin Al-walid told me, that my father told me that Ubadah bin al-Samit said: .

ما با پیامبر خدا ﷺ بیعت کردیم که در آسانی و سختی شنوا و فرمانبردار باشیم، و اینکه با اهل امر (فرمانروایان) در این امر نزاع نکنیم، و هرجا که باشیم حق را برپا داریم و بر زبان آوریم، و در راه خدا از سرزنش هیچ سرزنشگری نهراسیم. [بخاری، صحیح، شماره ۷۰۵۴ و مسلم، صحیح، شماره ۴۷۴۸]

"We have pledged allegiance to the Messenger of Allah to listen and obey in ease and in hardship and that we do not dispute the matter (authority) with its people and that we stand for and speak the truth wherever we are and that in the service of Allah we would fear the blame of no one.” [Bukhari, Sahih, #7054 and Muslim, Sahih, #4748] .

روایت شده است که مسلم از عبدالله بن عمرو بن العاص نقل کرده که رسول الله ﷺ فرمود:

Muslim has reported that Abdullah ibn Amru ibn al-As narrated that the Messenger of Allah (P.B.U.H) said: .

«هر کس با دادن دست خود به امامی بیعت کند، اگر بتواند، باید از او اطاعت کند؛ و اگر کسی دیگر برای منازعه با او بیاید، آن دومی را بکشید.» [احمد، المسند، ۳/۱۰] ..

"Whosoever pledges allegiance to an Imam by giving him the clasp of his hand, let him obey him if he is able to do so, but if another comes along to dispute with him, then kill the latter." [Ahmad, Musnad, 3/10] ..

و در صحیح مسلم از ابو سعید الخدری روایت شده که رسول الله ﷺ فرمود:

Also in Muslim it is narrated that Abu Saeed Al-Khudri reported that the Messenger of Allah (P.B.U.H) said: .

«اگر با دو خلیفه بیعت شد، پس آخرین آن دو را بکشید.» [مسلم، صحیح، شماره ۱۸۵۳] ..

“If two Khulafaa’ were pledged allegiance, then kill the latter of them." [Muslim, Sahih, #1853] ..

روایت مسلم از ابی حازم که گفت: «پنج سال با ابوهریره همراه بودم و شنیدم که از قول پیامبر ﷺ سخن می‌گفت: "بنی اسرائیل را پیامبران سیاست می‌کردند؛ هرگاه پیامبری می‌مرد، پیامبری دیگر جانشین او می‌شد، و پس از من پیامبری نیست. خلفایی خواهند بود و شمارشان بسیار خواهد شد." گفتند: "ما را به چه چیزی فرمان می‌دهی؟" فرمود: "بیعتِ هریک از آنان را پس از دیگری ادا کنید، و حقِ آنان را بدهید؛ زیرا خداوند از آنچه به ایشان سپرده، از آنان بازخواست خواهد کرد."» [بخاری، صحیح، شماره ۳۴۵۵]

Muslim narrated on the authority of Abi Hazim who said: “I accompanied Abu Huraira for five years and I heard him talk of the Prophet’s (P.B.U.H) saying: "Banu Israel used to be governed by Prophet, every time a Prophet died, another came after him, and there is not Prophet after me. There will be Khulafa’ and they will number many". They said: "What would you order us to do?" He (P.B.U.H said: "Fulfil the Bayah to them one after the other, and give them their due right, surely Allah will account them for that which He entrusted them with".” [Bukhari, Sahih, #3455] .

این متون از کتاب و سنت صراحتاً بیان می‌کنند که روش تعیین خلیفه، بیعت است. این مطلب را همه صحابه درک و بدان عمل کردند. بیعتی که به خلفای راشدین داده شد در این زمینه روشن بود.

These texts from the Book and the Sunnah explicitly state that the method of appointing a Khalifah is by the Bayah. This was understood and practiced by all of the Sahabah. The bayah given to the rightly guided Khulafaa’ was clear in this regard. .