تمام قراردادها و معاملاتی که پیش از تأسیس خلافت منعقد شده و همچنین احکام قضایی‌ای که پیش از آن تأیید و اجرا شده‌اند، تا پایان اجرایشان پیش از خلافت، میان طرفین آنها معتبر شمرده می‌شوند. دستگاه قضایی در خلافت آنها را نقض نمی‌کند و از نو آغاز نمی‌نماید. پس از تأسیس خلافت، هیچ دعوای تازه‌ای در مورد آنها پذیرفته نخواهد شد.

The contracts and transactions that were concluded, together with the courts' verdicts that were confirmed and executed before the establishment of the Khilafah are considered valid between their parties till the end of their execution before the Khilafah. Judiciary in the Khilafah would not repeal them and nor start them again. No new lawsuits would be accepted regarding them after the establishment of the Khilafah. .

دو مورد از این قاعده مستثنا خواهند بود:

Two cases would be excluded of that: .

اگر حکمی که قطعی شده و اجرای آن پایان یافته، همچنان اثر مستمری داشته باشد که با اسلام در تعارض باشد.

1. If the case that was confirmed and its execution was finished still have a continuous effect that contradicts Islam. .

۲. اگر این مورد مربوط به کسی باشد که به اسلام و مسلمانان آسیب رسانده است.

2. If the case relates to somebody that hurt Islam and Muslims.

دلیل بر عدم فسخ قراردادها، معاملات و دعاوایی که تأیید شده و اجرای آنها پیش از استقرار خلافت به پایان رسیده، و همچنین بازگشایی آنها در غیر از دو مورد یادشده، این است که پیامبر ﷺ پس از فتح مکه به خانه‌ای که از آن هجرت کرده بود بازنگشت. عقیل بن ابی‌طالب، بر اساس قوانین قریش، خانه‌های خویشاوندانش را که اسلام آورده و هجرت کرده بودند به ارث برده بود.

The evidence for not repealing the contracts, transactions and lawsuits that were confirmed and whose implementation finished before the establishment of the Khilafah, and nor raising them again in other than the above mentioned two cases is that the Messenger (PBUH) did not return back after the conquest of Makkah to his house from which he emigrated. Uqayl ibn Abi Talib had, according to the laws of Quraish, inherited the houses of his relatives that embraced Islam and emigrated.

او خانهها را فروخته و به فروش رسانده بود، از جمله خانهٔ رسول خدا ﷺ را. در آن هنگام به رسول خدا ﷺ گفته شد: «در کدام خانه فرود خواهی آمد؟» ایشان ﷺ فرمودند: «آیا عقیل خانهای از خانههای ما را باقی گذاشته است؟» [بخاری، صحیح، شمارهٔ ۳۰۵۸]. در روایتی دیگر فرمود: «آیا عقیل خانهای برای ما باقی گذاشت؟» سپس خانههای رسول خدا ﷺ را فروخته بودند، اما رسول خدا ﷺ آنها را باطل نکردند. این حدیث را بخاری از اسامة بن زید روایت کرده است که گفت: «در روز فتح [مکه] گفت: ای رسول خدا ﷺ، فردا کجا می‌خواهی فرود آیی؟ پیامبر ﷺ فرمودند: آیا عقیل برای ما خانهای باقی گذاشته است؟» [بخاری، صحیح، شمارهٔ ۳۰۵۸].

He had disposed of them and sold them, including the house of the Messenger of Allah (PBUH). It was said at that time to the Messenger (PBUH):. "In which house are you going to stay?" He (PBUH) said: "Has Uqayl left any of our houses?" [Bukhari, Sahih, #3058]. In another narration, he said: "Did Uqayl leave to us any house?" He had then sold the houses of the Messenger of Allah (PBUH), but the Messenger (PBUH) did not repeal them. The hadith is reported by Al-Bukhari through Usama ibn Zayd, he said: "That he said on the day of the conquest, ‘O Messenger of Allah, where do you want to stay tomorrow?’ The Prophet (PBUH) said, ‘Did Uqayl leave us any house?’" [Bukhari, Sahih, #3058] .

همچنین روایت شده است که هنگامی که ابوالعاص بن الربیع اسلام آورد و به مدینه هجرت کرد، همسرش زینب که پیش از او اسلام آورده و پس از جنگ بدر هجرت کرده بود، در حالی که او در مکه مشرک مانده بود، پیامبر خدا ﷺ همسرش را به او بازگرداند، بی آنکه عقد ازدواجشان را تجدید کند. این نشانهٔ پذیرش عقد ازدواجی بود که در دوران جاهلیت بسته شده بود. ابن ماجه از طریق ابن عباس (رضی الله عنه) روایت کرده است: «پیامبر خدا ﷺ دخترش، یعنی زینب، را پس از دو سال و بر اساس عقد نخستین او، به ابوالعاص بن الربیع بازگرداند». [ترمذی، السنن، شماره ۱۱۴۲]

It was also narrated that when Abu Al-‘As ibn Al-Rabi' embraced Islam and emigrated to Al-Madinah, his wife Zainab had then embraced Islam and emigrated after Badr, while he remained Mushrik in Makkah, the Messenger of Allah (PBUH) returned to him his wife, without renewing her marriage contract to him. This was recognition of the marriage contract concluded at Jahiliyyah time. Ibn Majah reported through Ibn Abbas (ra): "That the Messenger of Allah (PBUH) sent back his daughter, i.e. Zainab to Abu Al-‘As ibn Al-Rabi' after two years based on her first marriage contract". [Tirmidhi, Sunan, #1142] .

با توجه به رفع دعاوی دارای اثر مستمر که مخالف اسلام است، پیامبر ﷺ پس از آنکه مردم به دولت اسلامی درآمدند، رباهایی را که به نفع عباس بر عهده مردم باقی مانده بود لغو کرد و تنها اصل سرمایهٔ آنان را به ایشان داد. این بدان معناست که پس از دار الاسلام، رباهای باقیماندهٔ بر عهدهٔ آنان، رباهای ملغی خواهد بود. ابوداود از طریق سلیمان بن عمرو از پدرش روایت کرده که گفت:

With regard to raising the lawsuits that have continuous effect contradictory to Islam, the Messenger (PBUH) had cancelled the usury left to Abbas on the people after they came to the Islamic State, and only gave their actual capital. This means after dar ul-Islam, the usury left upon them would become cancelled usury. Abu Dawud narrated through Suleiman ibn Amru from his father, he said: .

از پیامبر خدا ﷺ شنیدم که در حجة الوداع می‌فرمود:

"I heard the Messenger of Allah (PBUH) say in the farewell pilgrimage: .

هان! هر ربایی از دوران جاهلیت لغو شده است. تنها سرمایه‌های خود را دارید، که در آن نه ستم می‌کنید و نه به شما ستم می‌شود.

"Behold! Any usury from the days of Jahiliyyah is cancelled. You are only entitled of your capitals, where you do not wrong (others) and nor are you wronged." .

علاوه بر این، کسانی که بر اساس قوانین جاهلیت با بیش از چهار همسر ازدواج کرده بودند، پس از ورود به دارالاسلام موظف شدند تنها به چهار همسر اکتفا کنند. الترمذی از طریق عبدالله بن عمر روایت کرده است که غیلان بن سلمه الثقفی در دوران جاهلیت در حالی که ده همسر داشت اسلام آورد، و آنان نیز همراه او اسلام آوردند.

Moreover, those who were married to more than four wives according to the laws of Jahiliyyah were obliged after dar ul-Islam to hold to four only. Al- Tirmidhi reported through Abdullah ibn ‘Umar that Ghaylan ibn Salamah Al- Thaqafi embraced Islam while having ten wives in Jahiliyyah, and they embraced Islam together with him. .

پیامبر (ﷺ) به او فرمان داد که از میان آنان چهار نفر را برگزیند۔ بنابراین، قراردادهایی که دارای اثر مستمر و مغایر با اسلام هستند، پس از برپایی خلافت، این آثار از میان برده می‌شوند۔ این زدودن واجب است۔ برای نمونه، اگر زنی مسلمان پیش از اسلام با مردی مسیحی ازدواج کرده باشد، پس از برپایی خلافت، این قرارداد بر اساس احکام شرع لغو می‌شود۔

"The Prophet (PBUH) commanded him to choose four of them.". Therefore, the contracts that have continuous effect contradictory to Islam, such effects are removed after the establishment of the Khilafah. This removal is obligatory. If for example a Muslim woman was married to a Christian before Islam, then after the establishment of the Khilafah this contract is cancelled in accordance with the rules of shara. .

در مورد طرح دعاوی علیه کسانی که به اسلام و مسلمانان آسیب رساندند، این کار جایز است؛ زیرا پیامبر ﷺ هنگام فتح مکه خون برخی از افراد را هدر اعلام کرد، چرا که آنان در جاهلیت به اسلام و مسلمانان زیان می‌رساندند. ایشان دستور داد خونشان ریخته شود، حتی اگر به پرده‌های کعبه آویزان شده باشند. این در حالی است که پیامبر ﷺ فرموده است: «الإسلام يجُبّ ما قبله» (اسلام آنچه را پیش از آن بوده، می‌زداید)، که احمد و طبرانی از عمرو بن عاص روایت کرده‌اند. این بدان معناست که کسانی که به اسلام و مسلمانان آسیب رسانده‌اند، از این حدیث مستثنا هستند. و از آنجا که پیامبر ﷺ بعدها برخی از آنان را بخشید، مانند بخشش ایشان به عکرمه بن ابی جهل، بنابراین خلیفه مجاز است علیه اینان دعوی طرح کند یا از آنان درگذرد. این حکم شامل کسانی می‌شود که مسلمانان را به سبب بیان حق شکنجه می‌کردند یا به اسلام توهین می‌کردند. حدیث «الإسلام يجُبّ ما قبله» [احمد، المسند، ۴/۱۹۹] شامل اینان نمی‌شود، زیرا از آن مستثنا هستند و بر اساس نظر خلیفه علیه ایشان دعوی طرح می‌شود. در غیر این دو مورد، قراردادهایی که پیش از برپایی خلافت منعقد شده‌اند، همراه با معاملات و دعاوی، لغو نمی‌شوند و طرح دعوای تازه برای آنها نیز پذیرفته نمی‌شود، تا زمانی که تأیید شده و اجرای آنها پیش از برپایی خلافت به پایان رسیده باشد. برای مثال، اگر مردی به دو سال زندان به اتهام شکستن درهای یک مدرسه محکوم شده باشد و دوران محکومیتش را پیش از برپایی خلافت گذرانده و از زندان آزاد شده باشد، سپس پس از برپایی خلافت بخواهد علیه کسی که او را به این اتهام زندانی کرده دعوی کند، چون معتقد است سزاوار زندان نبوده، چنین دعوایی پذیرفته نمی‌شود؛ زیرا این امر رخ داده، حکمی درباره‌اش صادر شده و اجرای آن پیش از برپایی خلافت به پایان رسیده است. او باید این موضوع را به الله (سبحانه و تعالی) واگذارد. (س) ثواب آن را از Ùˆ امید داشته باشد. اما اگر این مرد به ده سال زندان محکوم شده باشد Ú©Ù‡ از آن دو سال گذشته باشد، Ùˆ خلاÙت برپا شود، در این صورت خلیÙÙ‡ مجاز است Ú©Ù‡ پرونده را بررسی کند؛ یا Ø­Ú©Ù… مجازات را از ابتدا لغو کند Ùˆ به این ترتیب او را با برائت از اتهام از زندان آزاد کند، یا به مدتی Ú©Ù‡ سپرده است اکتÙا کند Ùˆ او از زندان بیرون آید. همچنین ممکن است Ú©Ù‡ باقیمانده مدت Ø­Ú©Ù… بررسی شود، با در نظر گرÙتن احکام الهی مرتبط Ùˆ مصلحت شهروندان، به ویژه مسائلی Ú©Ù‡ به حقوق مردم مربوط است، به گونه‌ای Ú©Ù‡ اختلا٠را از بین ببرد.

In regards to starting lawsuits related to those who harmed Islam and the Muslims, this is permitted because the Messenger (PBUH), when he conquered Makkah declared the blood of some people to be shed with impunity as they used to harm Islam and Muslims in Jahiliyyah. He asked that their blood be shed even if they hung themselves to the curtains of the Ka’bah. This is despite the Messenger of Allah (PBUH) saying: "Islam removes that which comes before it", as narrated by Ahmad and Tabarani from Amr ibn Al-As. This means the one that harmed Islam and Muslims are excluded from this hadith.. Since the Messenger (PBUH) forgave some of them later on, such as his forgiving to Ikrimah ibn Abu Jahl, therefore the Khalifah is allowed to start a lawsuit against these or forgive them. This applies to those who used to torture Muslims for saying the truth or those who defamed Islam. The hadith: "Islam removes that which comes before it", [Ahmad, Musnad, 4/199] does not apply to them, for they are excluded of it, and a case is started against them according to the view of the Khalifah.. In other than these two cases the contracts concluded before the establishment of the Khilafah, together with the transactions and lawsuits are not cancelled and nor started as long as they were confirmed and their implementation finished before the establishment of the Khilafah.. Thus, if a man for example was sentenced with two years of imprisonment for a charge of breaking the doors of a school, and he finished the two years before the establishment of the Khilafah and he left the prison. Then after the establishment of the Khilafah he wanted to start a case against the one that imprisoned him for that charge because he views that he did not deserve imprisonment. Such a case is not accepted, because it happened, and a sentence was given for it and its implementation finished before the establishment of the Khilafah. He has to refer this matter to Allah (S.W.T), anticipating reward from Him (S.W.T).. If however, this man was sentenced for ten years, of which two had finished, and the Khilafah was established; in this case the Khalifah is allowed to examine the case, either by cancelling the sentence of punishment from its origin, thus letting him come out of the prison as free of the charge, or to be satisfied with the period he already spent, and he comes out of the prison. It is also possible to study the remaining time of the sentence taking into consideration the relevant divine rules and the interest of the citizens, particularly the issues related to the rights of the people, such that it removes the discord.