از أنس روایت کرده که البخاری گفته است:

Al-Bukhari narrated from Anas: .

«اینکه قیس بن سعد در برابر پیامبر ﷺ در جایگاه نگهبان نسبت به امیر قرار داشت». مقصود از قیس بن سعد، قیس بن سعد بن عبادة الأنصاری الخزرجی است. [البخاری، صحیح، شماره ۷۱۵۵].

“That Qays ibn Sa’d used to be in front of the Prophet (PBUH) in the position of the policeman towards the amir”. Who is meant here is Qays ibn Sa’d ibn `Ubadah al-Ansari al-Khazraji. [Bukhari, Sahih, #7155].

روایت کرده است ترمذی: .

Al-Tirmidhi narrated: .

«قیس بن سعد پیش از پیامبر ﷺ در جایگاه نگهبان نسبت به امیر قرار می‌گرفت». انصاری گفت: یعنی او از کسانی بود که کارهای آن حضرت را انجام می‌داد. ابن حبان این حدیث را چنین توضیح داده است: «نگهبانی پیامبر ﷺ در برابر مشرکان هنگام ورود آنان به مجلس ایشان بودن».

“Qays ibn Sa’d used to be in front of the Prophet (PBUH) in the position of the policeman towards the amir. Al-Ansari said: It means he was one of the people that discharged his issues”. Ibn Hibban explained this hadith saying: “To be in the prophet’s guard against the mushriks in his meeting when they entered”. .

روایت شده است توسط البخاری که رسول خدا ﷺ علی بن ابی طالب را فرستاد، و علی گفت: «رسول خدا ﷺ مرا و زبیر و ابومرثد را فرستاد، و هر یک از ما سوارکار بود. ایشان ﷺ فرمود: "حرکت کنید تا به روضۀ حاج برسید." ابوعوانه گفت: آن حاج است، و در روایت دیگری: خاخ. "در آنجا زنی است که نامه‌ای از حاطب بن ابی بلتعه به مشرکان همراه دارد، پس آن را نزد من بیاورید." پس بر اسب‌های خود سوار شدیم تا به آن زن در همان مکانی که رسول خدا ﷺ به ما گفته بود رسیدیم. او بر شتر خود سوار بود. حاطب به مردم مکه نامه نوشته و ایشان را از حرکت رسول خدا ﷺ به سوی آنان آگاه کرده بود. گفتیم: "نامه‌ای که با خود داری کجاست؟" گفت: "نامه‌ای ندارم." شتر او را خواباندیم و در جهازش جستجو کردیم اما چیزی نیافتیم. گفتم: "ای دو دوست من، ما در همراه او نامه‌ای نمی‌بینیم. می‌دانیم که رسول خدا ﷺ دروغ نمی‌گوید." سپس علی (رض) سوگند خورد: "به آن کس که سوگند به نام اوست! باید نامه را بیرون آوری وگرنه تو را برهنه خواهم کرد." پس او خم شد بر گره میانی کمربندش، جایی که لباسش را گرفته بود، و نامه را بیرون کشید. آن را نزد رسول خدا ﷺ بردند.»

It is narrated by Al-Bukhari that the Messenger of Allah (PBUH) sent ’Ali ibn Abi Talib, who said: “The Messenger of Allah (PBUH) sent me, Al-Zubair and Abu Marthad, and each one of us is a knight. He (PBUH) said ‘Set out till you reach Rawdat Haj’. Abu ‘Awanah said it is Hajj, and in another narration Khakh. ‘There is a woman there that has a letter from Hatib ibn Abi Baltaah to the mushriks, so bring it to me.’ So we set out on top of our horses till we reached her at the place mentioned to us by the Messenger of Allah (PBUH). She was travelling on top of her camel. Hatib had written to the people of Makkah informing them of the march of the Messenger of Allah (PBUH) to them. We said, ‘Where is the letter which you have?’ She replied, ‘I have no letter.’ We made her camel kneel, and sought it from the saddle but found nothing. I said, ‘My two friends, we see no letters with her. We know the Messenger of Allah ( PBUH) would not lie.’ Then Ali (ra) swore, ‘By the one in whose name oath is given! You have to get out the letter otherwise I will strip you.’ She lent down over the middle knot of her belt, where she had seized her garment, and pulled out the letter. They took it to the Messenger of Allah (PBUH)”