Dunia haiwan mempunyai banyak spesies. Manusia hanya memanfaatkan beberapa daripadanya. Inilah yang dikenali oleh orang Arab sebagai al-an'am. Unta, lembu, kerbau, biri-biri dan kambing, semuanya termasuk dalam apa yang dikurniakan Tuhan kepada hamba-hamba-Nya. Manfaat haiwan-haiwan ini disebut di beberapa tempat dalam Kitab Suci-Nya. Dalam surah an-Nahl, yang kadangkala dinamakan surah al-An'am (binatang ternakan), Tuhan berfirman: "Dan binatang ternakan Dia ciptakan untuk kamu; padanya ada bahan pakaian yang menghangatkan dan pelbagai manfaat, dan sebahagian daripadanya kamu makan. Dan padanya ada keindahan bagi kamu ketika kamu membawanya pulang pada petang hari dan ketika kamu melepaskannya ke padang ragut pada waktu pagi. Dan ia memikul beban-beban berat kamu ke negeri-negeri yang kamu tidak sampai ke sana kecuali dengan susah payah diri. Sesungguhnya Tuhan kamu benar-benar Maha Pengasih, lagi Maha Penyayang."1 Juga: "Dan sesungguhnya bagi kamu pada binatang ternakan itu ada pengajaran. Kami memberi minum kepada kamu daripada apa yang ada dalam perutnya, di antara kotoran dan darah, susu yang bersih, yang lazat bagi orang-orang yang meminumnya."2 "Dan Dia menjadikan untuk kamu daripada kulit binatang-binatang itu khemah-khemah tempat tinggal yang kamu rasakan ringan ketika kamu bermusafir dan ketika kamu bermastautin, dan daripada bulu biri-biri, bulu unta dan bulu kambing, perkakas dan kesenangan hingga ke suatu waktu."3 Dalam surah Yasin: "Tidakkah mereka melihat bahawa Kami telah menciptakan untuk mereka, di antara apa yang tangan Kami telah ciptakan, binatang-binatang ternakan, lalu mereka menguasainya? Dan Kami tundukkan binatang-binatang itu untuk mereka; maka sebahagiannya menjadi tunggangan mereka dan sebahagiannya mereka makan. Dan mereka memperoleh pelbagai manfaat dan minuman daripadanya. Maka mengapa mereka tidak bersyukur?"4 Tuhan telah menciptakan ternakan ini untuk manusia, dan Dia menundukkannya kepada manusia untuk dinaiki dan untuk dimanfaatkan kulit serta bulunya. Tidaklah menghairankan bahawa Tuhan meminta manusia bersyukur.

The animal kingdom has many species. Mankind has made use of only a few of them. This is what is known by Arabs as al an'am. Camels, cows, buffalo, sheep, and goats, are all part of what God bestowed on His servants. Their benefits are mentioned in several places in His Holy Book. In sura al Nahl - sometimes called sura al An'am (livestock) - God says "and cattle He has created for you, from which ye derive warmth, and numerous benefits, and of their meat ye eat. And ye have a sense of pride and beauty in them as ye drive them home in the evening, and as ye lead them forth to pasture in the morning, And they carry your heavy loads to lands that ye could not otherwise reach except with souls distressed, for your Lord is indeed most kind, moat merciful,"1 Also "and buried in cattle will ye find an instructive sign, from what is within their body between excretions and blood, we produce for your drink, milk, pure and agreeable to those who drink it,"2 "and made for you, out of the skins of animals, tents for dwellings, which ye find so light and handy when in travel and when ye stop, and out of their wool, and their soft fibers, and their hair, furniture and articles for all convenience to serve you for a time"3. In sura Yasin, "See they not that we have created for them among the things which our hands have fashioned, cattle which are under their domination. And that we have subjected them to their use: of them some do carry them and some they eat, and they have other profits from them besides, and they get milk to drink. Will they not then be grateful?".4 God fashioned this livestock for mankind, and He subjects then to humans to ride and to make use of their skin and hair. It is not surprising that God asks people to be thankful.

Cara bersyukur yang paling jelas dan praktikal yang digesa oleh Al-Qur'an yang Mulia dan sunnah Nabi (p) yang suci ialah kewajipan zakat. Nisab dan kadarnya ditentukan, pengutip dihantar setiap tahun kepada pemilik ternakan, dan amaran diberikan kepada mereka yang enggan menunaikannya. Ternakan, terutamanya unta, adalah harta yang paling berguna bagi orang Arab pada zaman Nabi ﷺ. Oleh itu, Sunnah menentukan nisab dan kadarnya dengan sangat jelas. Di banyak negara hari ini, terutamanya negara-negara Islam, ternakan masih merupakan antara aset negara dan sumber pendapatan yang paling penting.

The most obvious and practical thankfulness urged by the Holy Qur'an and the purified tradition of the Prophet (p) is the obligation of zakah. Its nisab and rates are determined, collectors are sent every year to owners of cattle, and warning to those who refuse its payment is put forth. Livestock, especially camels, were the most useful asset for the Arabs at the time of the Prophet (p). Consequently, Sunnah determined their nisab and rates very clearly. In many countries today especially Muslim countries, livestock still represent one of the most important national assets and source of income.

Bahagian-bahagian berikut bertujuan memberikan penjelasan lengkap tentang zakat ke atas binatang ternakan.

The following sections attempt to provide full account of zakah on livestock.

Zakat tidak dikenakan ke atas ternakan dalam setiap jumlah dan jenis. Terdapat syarat-syarat tertentu yang mesti dipenuhi agar ternakan itu wajib dizakatkan, yang disenaraikan di sini:

Zakah is not imposed on livestock of all quantity and kind. There are certain conditions that should be fulfilled for the zakatability of livestock which are ennumerated here:

Syarat pertama ialah nisab, kerana zakat hanya dikenakan ke atas orang kaya, dan bukan setiap pemilik ternakan itu kaya. Sentiasa mesti ada had yang melebihinya orang dianggap kaya. Had ini ialah nisab. Ia ialah lima ekor unta menurut kesepakatan ulama Islam selama berkurun-kurun. Tiada zakat yang wajib ke atas apa-apa jua di bawah lima ekor unta; nisab bagi kambing biri-biri ialah empat puluh ekor, yang juga disepakati. Nisab ditentukan berdasarkan sabda Nabi ﷺ, amalan sebenar baginda ﷺ, dan pelaksanaan para pengganti baginda. Nisab bagi lembu berbeza-beza dari lima hingga tiga puluh dua hingga lima puluh, bergantung kepada mazhab fiqh yang dipegang.

The first condition is nisab, since zakah is only on the rich, and not every owner of livestock is rich. There always should be a limit above which persons are considered rich. This limit is nisab. It is five camels by unanimous agreement of Muslims for centuries. There is no obligated zakah for anything below five camel, nisab for sheep is forty sheep, also unanimous. Nisab is determined by sayings of the Prophet (p), by his actual practice and by the application of his successors. Nisab for cows varies from five to thirty-two to fifty, depending upon the school of jurisprudence one adopts.

Diriwayatkan secara sahih daripada Nabi (ﷺ) dan para khalifah baginda. Mereka biasa menghantar pemungut zakat sekali setahun untuk mengira bilangan ternakan. Telah ditunjukkan dalam bab sebelum ini bahawa syarat berlalunya setahun qamariah bagi harta bukan pendapatan diterima secara sebulat suara. Di sini boleh ditambah bahawa majoriti yang menegaskan syarat ini bagi pendapatan yang diusahakan tidak mensyaratkannya bagi anak ternakan yang lahir hasil pembiakan dalam tahun tersebut, dan mereka menerima bahawa tahun zakat bagi anak ternakan itu ialah tahun induknya.

This is reported authentically from the Prophet (p) and his successors. They used to send zakah collectors once every year to take the count on livestock. It was shown in the previous chapter that the condition of the passage of one full lunar year for non-earned assets is accepted unanimously. One can add here that the majority who assert this condition on earned income do not require it on the offspring of livestock that result from reproduction during the year, and accept the zakatable year for offspring to be that of their mothers.

Binatang ternakan yang digembala ialah binatang yang dibiarkan merumput di tanah ragut semula jadi yang tidak memerlukan kos, bagi sebahagian besar tahun, dengan tujuan untuk dibiakkan, diperah susunya, dan ditambah beratnya.5 Lawan kepada pemakanan melalui gembalaan semula jadi ialah membeli makanan ternakan.

Pastured livestock are those that are grazed on natural and cost-free pasture land during the major part of the year for the purpose of breeding, milking, and putting on weight.5 The opposite of natural grazing is buying feed.

Syaratnya dipenuhi jika ternakan dibiarkan merumput secara semula jadi sepanjang kebanyakan tahun.

The condition is satisfied if livestock is pastured naturally most of the year.

Penggembalaan (al-sawm) hendaklah dilakukan untuk tujuan pertumbuhan, pembiakan dan pemerahan susu; oleh itu, jika ia dilakukan untuk tujuan menunggang atau memakan dagingnya sendiri, haiwan-haiwan ini tidak dikenakan zakat, kerana peruntukan sedemikian mengeluarkan haiwan daripada kategori aset pertumbuhan dan memasukkannya ke dalam kategori penggunaan peribadi yang tidak dikenakan zakat, sebagaimana akan ditunjukkan dalam subseksyen berikutnya.

Pasturing should be made for the purpose of growth, reproduction, and milking; thus if it is made for the purpose of personal riding or eating, these animals are not zakatable, since such allocation removes animals from being growth assets and put them in the category of personal use which is not zakatable as shall be shown in the next subsection.

Alasan bagi syarat ini ialah bahawa zakat diwajibkan ke atas lebihan, iaitu apa yang mudah bagi seseorang untuk membayarnya, selaras dengan firman Allah, "ambillah lebihan"{6} dan firman-Nya "apabila mereka bertanya kepadamu apa yang hendak mereka belanjakan, katakanlah: yang lebihan"{7}, iaitu pada apa yang tidak menelan kos yang banyak dan berkembang dengan pesat. Ini hanya dapat dipenuhi jika haiwan itu diragut tanpa kos, kerana haiwan yang diberi makan secara buatan mempunyai kos yang tinggi, yang menyukarkan orang ramai untuk mengeluarkannya sebagai zakat.

The reason for this condition is that zakah is obligated on the surplus, what is easy for persons to pay, in accordance to the verse, "take the surplus"6 and the verse "when they ask you what to spend, say the surplus"7, that is, on what does not cost much and grows rapidly. This can only be fulfilled if the animals pastured cost-free, since artificially fed animals have high cost, which makes it hard for people to give then away as zakah.

Ini adalah syarat keempat dan terakhir bagi wajibnya zakat ke atas binatang ternakan. Maksudnya, binatang tersebut tidak boleh digunakan untuk bercucuk tanam, membawa air atau muatan, atau untuk dinaiki, dan sebagainya. Syarat ini hanya terpakai ke atas unta dan lembu. Abu Ubaid meriwayatkan daripada 'Ali bahawa: "Tiada sedekah (zakat) ke atas lembu yang digunakan untuk bekerja." Terdapat juga riwayat bahawa Jabir bin 'Abd Allah berkata: "Binatang yang digunakan untuk bercucuk tanam tidak wajib zakat." Abu Daud, dalam Sunan-nya, meriwayatkan daripada Zuhair: "Kami diberitahu oleh Abu Ishaq daripada 'Asem bin Damurah dan al-Harith daripada 'Ali (Zuhair berkata: "Saya rasa daripada Nabi ﷺ") bahawa baginda bersabda, "Bawakan kepadaku satu perempat daripada satu persepuluh, iaitu bagi setiap empat puluh dirham, satu dirham..." dan beliau meneruskan, "dan tiada apa-apa yang wajib ke atas binatang yang digunakan untuk bekerja." Riwayat ini juga dinukilkan oleh Ibn Abi Shaibah secara bersambung kepada Nabi ﷺ, dan oleh 'Abd Al-Razzaq dalam Musannaf-nya, melalui al-Thawri dan Mamar, sebagai daripada 'Ali sahaja.12

This is the fourth and last condition for zakatability of livestock. It means that they should not be used for cultivation, carrying water or loads or riding, etc. This condition only applies to camels and cows. Abu Ubaid reports from 'Ali, that " There is no sadaqah on working cows."There is also a report that Jabir bin 'Abd Allah said "Animals working in cultivation are not zakatable."11 Abu Daud, in his Sunan, reports from Zuhair "We are told by Abu Ishaq from 'Asem bin Damurah and al Harith from 'Ali, (Zuhair said "I think from the Prophet") that he said, "Bring me one-fourth of a tenth, i.e. on each forty dirhams one dirham..." and he continued, "and there is nothing due on working animals." This is reported also by Ibn Abi Shaibah linked to the Prophet, and by 'Abd Al Razzaq, in his Musannaf, via al Thawri and Mamar as from 'Ali only.12

Laporan serupa juga wujud yang datang daripada Ibrahim, Mujahid, al-Zuhri, Umar bin 'Abd al-Aziz, dan beberapa Tabi'in yang lain.13 Ia juga pandangan Abu Hanifah, al-Thawri, al-Shafi'i, dan golongan Zaidiyyah. Ia merupakan pendapat al-Layth berkenaan lembu sahaja.

Similar reports exist as coming from Ibrahim, Mujahid, al Zuhri, Umar bin 'Abd al Aziz, and some other Followers.13 It is also the view of Abu Hanifah, al Thawri, al Shafi'i, and the Zaidis. It is the opinion of al Layth as far as cows are concerned.

Dua perkara menyokong riwayat-riwayat ini dan pandangan ini. Yang pertama ialah prinsip bahawa aset yang diperuntukkan untuk kegunaan dan khidmat peribadi tidak dikenakan zakat, dan begitu juga, ternakan yang diperuntukkan untuk pertanian, atau pengangkutan peribadi tidak sepatutnya dikenakan zakat. Jelas bahawa haiwan sedemikian bukan sebahagian daripada aset yang dilaburkan untuk pertumbuhan.

Ijmak (kesepakatan) sebulat suara dalam kalangan kaum Muslimin, serta beberapa sabda sahih Rasulullah ﷺ dan riwayat daripada para sahabat baginda, menunjukkan bahawa nisab unta dan kadar zakat bagi setiap nisab adalah seperti berikut:

The unanimous agreement of Muslims, as well as several correct sayings of the Messenger of God (p) and reports from his Companions indicate nisab of camels and the rates of nisab on them are as follows:

Terdapat ijma' mengenai jadual ini, kecuali satu riwayat daripada 'Ali bahawa bagi setiap 25 ekor unta terdapat lima ekor kambing, dan bagi 26 ekor unta terdapat seekor unta betina berumur antara satu hingga dua tahun.20 Ibn al-Mundhir berkata: Ijma' itu tidak terbatal, kerana apa yang diriwayatkan daripada 'Ali itu tidak sahih. Kata-kata Anas mengenai kadar dan jumlah ini adalah benar, dan terdapat persetujuan sebulat suara mengenai kandungannya.21 Bagi lebih daripada 120 ekor unta, pandangan majoriti ialah bahawa bagi setiap tambahan 50 ekor unta, tambahan zakat ialah seekor unta betina berumur antara tiga hingga empat tahun, manakala bagi setiap tambahan 40 ekor unta, tambahan zakat ialah seekor unta betina berumur antara dua hingga tiga tahun.22 Perkara ini ditunjukkan dalam jadual berikut:

There is ijma on this schedule,l9 except for a report from 'Ali that on 25 camels there is five sheep and on 26 camels there is one female camel between one and two years old.20 Ibn al Mundhir says. The unanimity is net broken, because what is reported from 'Ali is not authentic. The saying of Anas on these quantities and amounts is correct and there is a unanimous agreement on its content.21 For more than 120 camels the majority's view is that for each additional 50 camels the additional amount of zakah is a female camel between three and four years old while on each additional 40 camels the additional amount of zakah is a female camel between two and three years old.22 This is shown in the following table :

Dapat dilihat daripada jadual bahawa bagi bilangan unta yang besar, penambahan kurang daripada sepuluh ekor unta tidak memberi kesan kepada jumlah zakat. Apabila bilangannya bertambah sebanyak sepuluh, maka seseorang itu naik satu tahap dalam jumlah zakat yang wajib menurut kaedah yang sama seperti yang disebutkan di atas. Jelas daripada dua jadual ini bahawa jika bilangan unta yang dimiliki kurang daripada lima ekor, maka tiada zakat. Apabila bilangannya mencecah lima ekor, jumlah yang wajib ialah seekor kambing. Pengarang kitab al Mabsut memetik seorang ulama yang berkata: "Ini bermakna nilai haiwan ternakan itu diambil kira. Unta yang berumur antara satu hingga dua tahun dahulunya dinilai empat puluh dirham dan seekor kambing lima dirham, maka lima ekor unta bersamaan 200 dirham dan juga bersamaan 40 ekor kambing. Ini membayangkan bahawa had minimum untuk wajib zakat bagi unta, kambing dan wang perak adalah sama." Ibn al Humam dalam al Fath dan Ibn Nujaim dalam al Bahr menjawab, terdapat satu kenyataan yang menyatakan: "Sesiapa yang wajib mengeluarkan zakat seekor unta daripada kumpulan umur tertentu, tetapi tidak memiliki unta dalam umur tersebut, boleh membayar gantinya dengan purata 10 dirham bagi seekor kambing, jika dia tidak memiliki kambing." Ini merupakan nas yang jelas yang bercanggah dengan penjelasan al Sarakhsi.24 Kenyataan yang dirujuk itu diriwayatkan oleh al Bahr daripada Anas.

It is seen from the table that for big numbers, an increase of less than ten camels does not affect the amount of zakah. Once it is increased by ten, then you go one step higher in the amount of zakah due according to the same rule mentioned above. It is obvious from these two tables that if the number of camels owned is less than five then there is no zakah. Once they reach five , the amount due is one sheep. The author of al Mabsut quotes a scholar as saying, "this means that the value of the livestock is considered. Camels between one and two years old used to be priced at forty dirhams and a sheep at five dirhams, so five camels equal 200 dirhams also equal 40 sheep. This implies that the minimum for zakatability of camels, sheep, and silver money is the same. Ibn al Humam in al Fath and Ibn Nujaim in al Bahr reply, there is a saying that states "Whoever is obliged to give as zakah a camel of a certain age group, but does not own any in that age, can pay in substitution on the average of 10 dirhams for a sheep, if he does not have a sheep. This is an explicit text that contradicts the explanation of al Sarakhsi.24 The saying referred to is reported by al Bahr from Anas.

Syariat mewajibkan zakat berupa kambing ke atas unta jika bilangan unta yang wajib dizakatkan kurang daripada 25, walaupun biasanya zakat dibayar daripada jenis yang sama dengan harta yang dizakatkan.

Shari'ah obligates sheep as zakah on camels if the number of zakatable camels is lees than 25, though usually zakah is paid out of the same kind of the zakated assets.

Anas meriwayatkan bahawa Abu Bakr, yang benar, menulis surat ini ketika dia mengutusnya ke Bahrain:

Anas narrated that Abu Bakr, the Truthful wrote this message when he sent him to Bahrain:

Dengan nama Tuhan, Yang Maha Pemurah, Maha Penyayang. Ini adalah kewajiban sedekah yang dibebankan ke atas kaum Muslimin oleh Rasulullah ﷺ, sebagaimana diperintahkan Tuhan kepada baginda.

In the name of God, most merciful, most gracious. This is the obligation of sadaqah imposed on Muslims by the Messenger of God (P), as ordained to him by God.

Sesiapa yang diminta membayarnya mengikut peraturan ini wajib menunaikannya, dan sesiapa yang diminta membayar lebih hendaklah menolak. Bagi setiap 24 ekor unta atau kurang, zakat diwajibkan dalam bentuk kambing biri-biri. Bagi setiap lima ekor unta, seekor kambing biri-biri diwajibkan. Apabila jumlahnya mencecah 25 dan sehingga 35, seekor unta betina berumur satu hingga dua tahun diwajibkan. Dari 36 hingga 45, terdapat seekor unta betina berumur dua hingga tiga tahun.

Whoever is asked to pay it according to these rules must give it, and whoever is asked to pay more should refuse. On each 24 camels or less, zakah is due in sheep. On each five camels, one sheep is required. Once they reach 25 and up to 35 one female camel, one to two years old, is required. From 36 to 45, there is one she-camel two to three years old.

Jika jumlahnya mencapai 46 hingga 60, wajib dikeluarkan seekor unta betina berumur tiga hingga empat tahun, yang sudah boleh dibiakkan. Jika jumlahnya mencapai 61 hingga 75, wajib dikeluarkan seekor unta betina berumur empat hingga lima tahun. Jika jumlahnya mencapai 76

If they reach 46 to 60, there is one she-camel three to four years old due, one that can be bred. If they reach 61 to 75, one she-camel four to five years old is due. If they reach 76

Sehingga 90 ekor, terdapat dua ekor unta betina berumur dua hingga tiga tahun yang wajib dikeluarkan. Jika bilangannya mencapai 91 hingga 120, terdapat dua ekor unta betina, berumur tiga hingga empat tahun, yang wajib dikeluarkan. Jika bilangannya melebihi 120, maka bagi setiap 40

to 90, there is two she-camels two to three years old due. If they reach 91 to 120, there are two she-camels, three to four years old due. If they are more than 120, for each 40

Terdapat seekor unta betina berumur dua hingga tiga tahun, dan bagi setiap 50 ekor terdapat seekor unta betina berumur tiga hingga empat tahun. Seseorang yang memiliki [sehingga] empat ekor unta tidak wajib membayar zakat melainkan jika dia memberi secara sukarela, tetapi jika jumlahnya mencapai lima ekor unta, seekor kambing wajib dikeluarkan sebagai zakat ke atasnya. Dalam sedekah kambing, jika ia dibiarkan mencari makan sendiri di padang rumput tanpa sebarang kos, dan jumlahnya antara 40 hingga 120 ekor kambing, maka seekor kambing wajib dikeluarkan. Bagi lebih daripada 120 dan sehingga 200 ekor, terdapat dua ekor kambing.

Saya telah menyatakan lebih awal bahawa terdapat pandangan yang berbeza di kalangan para fuqaha mengenai zakat bagi unta melebihi 120 ekor. Malik, Shafi'i, Ahmad dan majoriti berpendapat bahawa kadarnya ialah seekor unta betina berumur tiga hingga empat tahun bagi setiap tambahan 50 ekor, dan seekor unta betina berumur dua hingga tiga tahun bagi setiap tambahan 40 ekor, sebagaimana disebut dalam surat Abu Bakar dan 'Umar yang diriwayatkan berturut-turut oleh Anas dan Ibn 'Umar. Perkara yang sama juga terdapat dalam surat Ibn Hazm dan Ziad bin Labid kepada penduduk Hadramaut, dan dalam sabda Nabi ﷺ: "Jika jumlahnya melebihi 120, maka bagi setiap 40 ekor seekor unta betina berumur dua hingga tiga tahun, dan bagi setiap 50 ekor seekor unta betina berumur tiga hingga empat tahun." Sebahagian versi sabda yang terakhir ini diringkaskan oleh perawinya sebagai "Bagi setiap 50 ekor seekor unta betina ..." tanpa menyebut kadar bagi setiap tambahan 40 ekor, tetapi versi-versi yang berbeza itu saling melengkapi.

I pointed out earlier that there are varying views among jurists on zakah on above 120 camels. Malik, Shafi'i, Ahmad, and the majority consider the rate to be one female camel, three to four years old for each additional 50, and one female camel, two to three years old, for each additional 40,39 as mentioned in the message of Abu Bakr and 'Umar narrated successively by Anas and Ibn 'Umar. The same also appears in the messages of Ibn Hazm and Ziad bin Labid to the people of Hadramut,40 in the words of the Prophet (p) "If they exceed 120, then for each 40 one female camel two to three years old, and for each 50 one female camel three to four years old". Some versions of the last saying are summarized by that narrator, as "In each 50 one female camel ..." without mentioning the rate for each additional 40, but the different versions complete each other.

Al-Nakha'i, Al-Thawri, dan Abu Hanifah41 berpendapat bahawa "bagi apa yang melebihi 120, kadar dimulakan semula dari permulaan, iaitu, bagi tambahan lima hingga 24 ekor unta, kadarnya ialah seekor kambing bagi setiap 5 ekor unta, dan bagi tambahan 25 ekor unta, zakat yang wajib ialah seekor unta betina, berumur satu hingga dua tahun, dan seterusnya." Jadual berikut menunjukkan jumlah yang wajib menurut pendapat ini:

Al Nakha'i, Al Thawri, and Abu Hanifah41 say that "for what is above 120, we start the rates from the beginning, i,e., for an additional five to 24 camels, the rate is one sheep for each 5 camels, and for an additional 25 camels zakah due is one female camel, one to two years old, etc."The following table shows the amount due according to this opinion:

Selepas 200 ekor, kadar itu berulang, iaitu seekor kambing bagi setiap tambahan lima ekor unta, dan setiap kali bilangan unta yang wajib dizakatkan tambahan mencapai lima puluh, zakat yang wajib ke atasnya ialah seekor unta betina berumur tiga hingga empat tahun.

After 200 the rate repeats itself, one sheep for each additional five camels, and each time the additional zakatable camels reach fifty, the amount of zakah due on it is one female camel three to four years old.

Golongan Hanafi berhujah bahawa Abu Daud meriwayatkannya sebagai mursal [kata-kata yang rantaian periwayatannya tidak menyebut nama sahabat yang meriwayatkan], begitu juga Ishaq dalam Musnadnya dan al-Tahawi dalam Mushkil-nya, daripada Hammad bin Salamah, yang berkata, "Aku memberitahu Qais bin Sa'd supaya mendapatkan untukku surat Muhammad bin Hazm, lalu dia memberiku sepucuk surat yang katanya dia ambil daripada Abu Bakr bin Muhammad bin Hazm, yang berkata bahawa Nabi ﷺ menulisnya kepada datuknya. Aku membacanya dan mendapati di dalamnya kadar zakat unta… " dan beliau meriwayatkan kata-kata itu sehingga, "Apabila jumlahnya melebihi 120, wajib pada setiap 30 ekor seekor unta betina berumur tiga hingga empat tahun. Bagi tambahan, mulakan semula kadar dari awal; dan bagi bilangan kurang daripada 25 ekor unta tambahan, zakat wajib dibayar dengan kambing, seekor kambing bagi setiap lima ekor." Ini dilaporkan dalam Nasb al-Rayah oleh al-Zaila'i. Satu versi yang serupa diriwayatkan oleh 'Asim bin Damrah daripada Ali, yang disandarkan kepada Nabi ﷺ serta berakhir pada 'Ali, dan Ibn Mas'ud juga diriwayatkan pernah mengatakan perkara yang serupa. Ibn Rushd menyatakan bahawa golongan Hanafi berhujah bahawa perkara seperti ini tidak boleh ditetapkan melainkan dengan arahan daripada Nabi ﷺ, kerana ia bukan sesuatu yang boleh disimpulkan melalui qiyas.44

The Hanafites argue that Abu Daud reports as mursal [saying in whose chain the name of the reporting Companion is not mentioned], Ishaq in his Musnad and al Tahawi in his Mushkel from Hmmad bin Salamah, who said, "I told Qais bin Sa'd to get me the message of Mohammad bin Hazm, so he gave me a letter which he said he took from Abu Bakr bin Mohammad bin Hazm, who said that the Prophet (p), wrote it to my grandfather. I read it and found in it the rates of zakah on camels... " and he narrated the saying until, "Once they exceed 120 make due on each 30 one female camel three to four years old. For the increments, restart the rates from the beginning, and for what is less than 25 camel increments, the amount of zakah is due in sheep, one sheep for each five." This is reported in Nasb Al Rayah by al Zaila'i.42 A similar version is narrated by 'Asem bin Damurah from Ali, linked to the Prophet as well as ending at 'Ali,43 and Ibn Mas'ud is reported to have said similar things. The Hanafites are said by Ibn Rushd to have argued that such a thing cannot be decided but by instructions from the Prophet, because it is not anything that can be deducted by analogy.44

Abu Ja'far al Tabari menyatakan pandangan ketiga yang mendamaikan, dengan menegaskan bahawa kedua-dua pendapat itu boleh diterima, dan terpulang kepada badan kutipan zakat untuk memilih pendapat mana yang hendak dilaksanakan.52 Pada pendapat saya, pendekatan ini lebih baik, kerana seseorang tidak sepatutnya menganggap kandungan sesuatu hadis telah dimansukhkan dan dibatalkan selagi ada walau sedikit kemungkinan untuk mendamaikan semua riwayat daripada Nabi ﷺ. Perdamaian yang dicadangkan oleh al Tabari jelas boleh diterima jika kita ingat bahawa penentuan umur dan jumlah unta yang wajib dizakatkan bertujuan untuk memudahkan pengiraan, pembayaran dan kutipan zakat, serta untuk meringkaskan prosedur supaya badan kutipan zakat dapat menggunakan sedikit budi bicara.

Abu Ja'far al Tabari expresses a third, reconciling view, stating that both opinions are acceptable, and it is up to the zakah collection agency to select which view to apply.52 In my opinion this is a better approach, since one should not consider the content of a saying superseded and annulled if there is the slightest chance of a reconciliation of all the reports from the Prophet (p). The reconciliation proposed by al Tabari is undoubtedly acceptable if we keep in mind that the determination of ages and quantity of camels due as zakah is meant to facilitate zakah calculation, payment, and collection, and to simplify the procedures so that the zakah collecting agency can exercise some discretion.

Melihat pelbagai versi mesej mengenai zakat yang diriwayatkan daripada Rasulullah (p), dan para Khalifah Rasyidin yang bijaksana, seseorang akan mendapati beberapa perbezaan kecil. Satu contoh ialah sama ada perbezaan nilai antara unta berumur yang berbeza ialah sepuluh dirham (atau dua ekor kambing) atau dua puluh dirham (atau dua ekor kambing)53. Bagaimanakah perbezaan antara surat 'Ali dengan surat-surat Abu Bakar dan 'Umar boleh dijelaskan? Diketahui bahawa riwayat 'Ali tidak tepat sebagaimana dihubungkan kepada Nabi ﷺ, tetapi diketahui juga bahawa versi yang menyatakan bahawa ia adalah kata-kata 'Ali sendiri adalah benar. Bagaimanakah 'Ali boleh berbeza dengan surat Nabi ﷺ? Bagaimanakah beliau, yang hidup pada zaman Abu Bakar dan 'Umar, tidak mengetahui surat-surat dan amalan mereka? Adakah beliau percaya bahawa beliau mempunyai maklumat yang mengatasi maklumat yang terkandung dalam surat yang satu lagi?

Looking at the different versions of messages about zakah reported from the Messenger of God (p), and his Wise Successors, one would find some minor differences. An example is whether the difference in value between different age camels is ten dirhams (or two sheep) or twenty dirhams (or two sheep)53. How can the difference between the letter of 'Ali and those of Abu Bakr and 'Umar be explained? It is known that the report of 'Ali is incorrect as linked to the Prophet (p), but it is also known that the version stating that it is a saying of 'Ali himself is correct. How could 'Ali differ with the letter of the Prophet (p)? How could he, who lived the era of Abu Bakr and 'Umar not be aware of their letters and application? Did he believe that he had information which superseded that contained in the other letter?

Menurut pendapat saya, semua soalan ini dijawab secara negatif, dan nampaknya perbezaan kecil itu perlu ditafsirkan dengan cara lain. Saya berpendapat bahawa sebahagian daripada persamaan ini, seperti nilai kambing dalam perak, diberikan oleh Nabi (ﷺ) dalam kapasitinya sebagai ketua negara. Harga pada zamannya ialah seekor kambing bersamaan kira-kira sepuluh dirham. Diketahui bahawa harga berubah-ubah dari masa ke masa, dan apabila Nabi (ﷺ) menetapkan nisbah dua puluh dirham bagi dua ekor kambing, baginda sebenarnya menyebut harga semasa pada zamannya. Pada zaman pemerintahan 'Ali, harga kambing telah berbeza, dan beliau menetapkan harga sepuluh dirham bagi dua ekor kambing. Ini bukanlah satu pelanggaran terhadap sabda Nabi (ﷺ), sebaliknya ialah penerapan kaedah yang digunakan oleh Nabi (ﷺ) kepada apa yang sesuai dengan zaman 'Ali. Tafsiran ini, pada pendapat saya, lebih baik daripada sebarang percubaan untuk mengabaikan mana-mana teks yang berbeza, seperti yang dilakukan oleh Yahya bin Ma'in apabila mendakwa bahawa tiada satu pun yang sahih diriwayatkan tentang penentuan kadar dan kuantiti zakat.

Lembu, yang digunakan oleh manusia untuk mengerjakan tanah, dagingnya dan susunya, adalah satu lagi nikmat Tuhan kepada hamba-hamba-Nya. Kegunaan spesies ini pernah begitu besar sehingga sesetengah bangsa, seperti orang Mesir purba dan orang Hindu zaman kini, menyembah haiwan ini.

Cows, used by mankind for land cultivation, meat and milk, are another bounty of God on His servants. The usefulness of this species was so great at times that some peoples, such as the ancient Egyptians and contemporary Hindus worshiped this animal.

Kerbau dikira bersama lembu oleh semua fuqaha Muslim, sebagaimana yang dinyatakan oleh Ibn al-Mundhir.

Buffalo is counted with the cows by all Muslim jurists, as stated by Ibn al Mundhir.

Zakat ke atas lembu wajib berdasarkan Sunnah dan Ijma'. Al-Bukhari, dalam kitab sahihnya, meriwayatkan daripada Abu Dharr: "Aku datang kepada Nabi ﷺ lalu baginda bersabda: 'Demi Tuhan yang memegang jiwaku di tangan-Nya,' atau 'Demi Tuhan yang tiada tuhan selain-Nya. Tiada seorang pun yang memiliki unta, lembu atau kambing biri-biri, lalu tidak menunaikan haknya, melainkan pada Hari Kiamat ia akan dipijak olehnya dalam keadaan yang paling besar dan paling gemuk. Haiwan-haiwan itu akan memijaknya dengan kuku-kukunya dan menanduknya dengan tanduknya; dan apabila yang terakhir selesai daripadanya, yang pertama dikembalikan semula, sehinggalah dijatuhkan hukuman ke atas semua manusia.'" Imam al-Bukhari berkata: "Ia juga diriwayatkan oleh Bakir daripada Abu Salih daripada Abu Hurairah daripada Nabi ﷺ." "Hak" yang disebut dalam hadis itu bermaksud zakat sebelum apa-apa yang lain. Zakat ialah hak ke atas harta sebagaimana yang ditakrifkan oleh Abu Bakr ketika memerangi mereka yang enggan membayar zakat; takrif ini diperakui oleh 'Umar dan semua sahabat yang lain (diriwayatkan oleh al-Bukhari dan Muslim). Dalam riwayat Muslim, perkataan "zakat" digunakan menggantikan perkataan "hak", selain itu, umat Islam sepanjang generasi telah sebulat suara mengesahkan bahawa zakat wajib ke atas lembu. Tiada seorang ulama pun yang berbeza pendapat. Namun, terdapat perbezaan dalam menentukan nisab dan kadar zakat ke atas lembu.

Zakah on cows is obligated by Sunnah and Ijma. Bukhari, in his correct collection, reports from Abu Dharr "I came to the Prophet (p)58 and he said 'I swear by He who holds my soul in His hand,' or 'I swear by the one beside whom there is no God. No man who has camels, cows or sheep and does not pay their right due but on the Day of Judgement will be trampled by them at their largest and heaviest. They will be stepping on him with their hooves and ramming him with their horns, and when the last one is done with him the first is brought back until judgement has been given to all people." Imam al Bukhari said "It is also narrated by Bakir from Abu Saleh from Abu Hurairah from the Prophet (p). The "right due" mentioned in the saying means zakah before any other thing. Zakah is the right due on wealth as defined by Abu Bakr at the time of fighting those who rejected zakah, this definition was approved by 'Umar and all other Companions, (reported by al Bukhari and Muslim). In the version reported by Muslim the word "zakah" is used in place of the word "right due", moreover, Muslims through all generations have unanimously confirmed that zakah is obligated on cows. Not a single scholar disagrees.59 There are however, differences in determining nisab and zakah rates on cows.

Tiada hadis sahih yang menyatakan nisab dan kadar zakat lembu sebagaimana yang kita dapati bagi unta. Ini mungkin kerana lembu jarang terdapat di kawasan Hijaz (sekitar Makkah dan Madinah); mungkin juga kerana lembu hampir sama saiz dan nilainya dengan unta, maka Nabi ﷺ tidak menetapkan kadarnya atas andaian persamaan yang jelas itu. Namun, hakikat bahawa tiada hadis sahih mengenai isu ini menyebabkan para fuqaha mempunyai pandangan yang berbeza dalam menentukan nisab dan kadar zakat.

There is no correct saying that provides us with the nisab and rates of zakah on cows as we have seen on camels. This may be because cows were rare in the area of Hijaz (around Makkah and Madinah); it may be also because cows are close in size and value to camels, so the Prophet did not determine their rates on the assumption of their obvious similarity. But the fact that there is no correct saying on the issue left the jurists with varying views on the determination of nisab and rates.

Pendirian yang masyhur dipegang oleh empat mazhab fiqh ialah bahawa nisab adalah 30

The reputed position upheld by the four schools of jurisprudence is that nisab is 30

...kor lembu, dan tiada zakat yang wajib ke atas kurang daripada 30 ekor lembu. Bagi 30 ekor lembu, seekor anak lembu berumur setahun wajib dikeluarkan, dan bagi 40 hingga 59 ekor lembu, seekor lembu berumur dua tahun wajib dikeluarkan. Bagi 60 ekor lembu, dua ekor anak lembu berumur setahun wajib dikeluarkan; bagi 70 ekor lembu, seekor anak lembu berumur setahun dan seekor lembu berumur dua tahun; bagi 80...

cows, and there is no obligated zakah on less than 30 cows. For 30 cows, a one-year old cow is due, and for 40 to 59 cows there is one cow, two years old, due. For 60 cows, two one-year-old cows are due; for 70 cows, a one-year-old and a two-year-old; for 80

lembu, dua ekor berumur dua tahun; untuk 90 ekor lembu, tiga ekor berumur satu tahun; untuk 100 ekor lembu, seekor berumur dua tahun dan dua ekor berumur satu tahun; untuk 110 ekor, dua ekor lembu berumur dua tahun dan seekor lembu berumur satu tahun, dan untuk 120 ekor lembu, tiga ekor berumur dua tahun atau empat ekor berumur satu tahun.

cows, two two-year olds; for 90 cows, three one- year-olds; for 100 cows, one two-year old and two one-year-olds; for 110, two cows two year olds and one cow one year old, and for 120 cows, three two-year olds or four one-year olds.

Pendapat ini bersandarkan kepada hadis yang diriwayatkan oleh Ahmad dan empat kitab Sunan, iaitu al-Tirmidhi, al-Nasa'i, Abu Daud dan Ibn Majah, daripada Masruq, daripada Mu'adh bin Jabal yang berkata: "Rasulullah ﷺ mengutus aku ke Yaman. Baginda memerintahkan aku supaya mengambil daripada setiap 30 ekor lembu, seekor anak lembu berumur setahun, dan daripada setiap 40 ekor lembu, seekor lembu berumur dua tahun."60 Hadis ini dinilai baik (hasan) oleh al-Tirmidhi, dan sahih oleh Ibn Hibban dan al-Hakim. Ibn 'Abd al-Barr berkata: "Sanadnya sahih, bersambung dan thabit," dan kenyataan serupa dibuat oleh Ibn Battal. Ibn Hajar berkata dalam al-Fath: "Kita perlu meneliti sebarang hukum tentang kesahihan hadis ini, kerana Masruq [seorang tabi'in] tidak pernah bertemu Mu'adh." al-Tirmidhi menganggapnya baik kerana terdapat riwayat lain yang menyokongnya, seperti riwayat dalam al-Muwatta' daripada Taus daripada Mu'adh, namun Taus juga tidak pernah bertemu Mu'adh.61

This opinion relies on the saying reported by Ahmad and the four books of Sunan al Tirmidhi, al Nasa'i, Abu Daud and Ibn Majah from Masruq from Mu'adh bin Jabal who said "The Messenger of God, (p) sent me to Yemen. He instructed me to collect on each 30 cows, a one year-old cow, and on each 40 cows one two-year-old"60. This saying is graded as good by al Tirmidhi and as correct by Ibn Habban and al Hakim, Ibn 'Abd al Barr comments "Its chain is correct, continuous and authentic" and similar statement is made by Ibn Battal. Ibn Hajar said in al Fath "We need to scrutinise any ruling about the correctness of this saying, because Masruq [The follower] did not meet Mu'adh." al Tirmidhi considers it good because there are other sayings that testify with it, such as the one in al Muwatta, from Taus from Mu'adh, but Taus did not meet Mu'adh either.61

Ibn Jarir al-Tabari berpendapat bahawa nisab mestilah 50 ekor lembu, dan bahawa sudah pasti disepakati bahawa bagi setiap 50 ekor lembu terdapat zakat wajib sebanyak seekor lembu. Apa-apa di bawah 50 ekor adalah diperselisihkan dan tidak disokong oleh nas yang jelas.69 Ibn Hazm dalam al-Muhalla menyokong pendapat ini atas dasar yang sama seperti al-Tabari. Beliau berkata: "Apa-apa yang diperselisihkan dan tidak ada nas yang mewajibkannya tidak boleh dikenakan ke atas manusia, kerana ia bermakna merampas sebahagian harta seorang Muslim tanpa kepastian tentang kewajipannya berdasarkan nas yang sahih daripada Allah atau Rasul-Nya ﷺ."70 Beliau kemudian memetik, melalui sanadnya sendiri, daripada 'Amr bin Dinar, bahawa "para pemungut zakat Ibn al-Zubair serta Ibn 'Auf biasa mengambil seekor lembu daripada setiap 50 ekor lembu,71 dua ekor daripada setiap 100 ekor, dan bagi jumlah yang lebih daripada itu, kadarnya ialah seekor daripada setiap 50 ekor."72 Para pemungut zakat ini menjalankan tugas mereka di hadapan ramai sahabat di Madinah, dan perbuatan ini tidak dibantah.

Ibn Jarir al Tabari argues that nisab must be 50 cows, that if is undoubtedly unanimous that for each 50 cows there is an obligatory zakah of one cow. Anything below 50 is controversial and not supported by a clear text.69 Ibn Hazm in al Muhalla supports this opinion on the same grounds as al Tabari. He comments "Anything that is controversial and on which there is no text making it obligatory must not be imposed on people, because it means confiscating a part of a Muslim's wealth without being certain about its requirement by virtue of a correct text from God or His messenger (p).70 He went on to quote, through his own chain, from 'Amr bin Dinar, "The commissioners of Ibn al Zubair as well as Ibn 'Auf used to collect one cow from each 50 cows,71 2 cow from each 100 and for more than that, the rate was one cow out of each 50.72 These commissioners were performing their duties in the presence of many, many Companions in Madinah, and this performance was not objected to.

Tetapi pendapat ini boleh disangkal atas dua alasan:

But one may disprove this opinion on two grounds:

A. Dari sudut pandang teks. Hadith panjang 'Amr bin Hazm tentang zakat menyebut, "dan dari setiap 30 ekor lembu, ambillah seekor anak lembu berumur setahun, dan dari setiap 40 ekor lembu, seekor lembu". Hadith ini dinilai baik oleh segelintir ulama terkemuka, dan ia digunakan oleh al-Tabari untuk menentang pandangan Taqiy al-Din bin Daqiq al-'Id dalam kitabnya Al-Imam.

Dua orang ulama terkemuka, Sa'id bin al-Musayyab dan Muhammad bin Shihab al-Zuhri, bersama Abu Qilabah dan yang lainnya, berpendapat bahawa nisab bagi lembu adalah sama dengan nisab bagi unta, dan kadar zakat unta juga sama bagi lembu dengan perubahan kecil, iaitu dengan mengabaikan umur unta. Pendapat yang serupa diriwayatkan sebagai sebahagian daripada surat 'Umar bin al-Khattab mengenai zakat, daripada Jabir bin 'Abdullah dan yang lainnya yang telah membayar zakat pada zaman Nabi ﷺ. Abu 'Ubaid meriwayatkan daripada Muhammad bin 'Abd al-Rahman bahawa arahan yang ditulis oleh 'Umar bin al-Khattab mengenai zakat termasuk "daripada lembu, hendaklah diambil sama seperti daripada unta." Abu 'Ubaid menyambung, "Orang lain telah ditanya mengenai zakat lembu, dan jawapannya ialah ia sama seperti unta."

Two leading scholars, Said bin al Musayyeb and Muhammad bin Shehab al Zuhri, along with Abu Qulabah and others view nisab on cows to be the same as nisab on camels, and the zakah rate of camels to be the same for cows with only a minor change, that is, disregarding the ages of camels. A similar opinion is reported as a version of the letter of 'Umar bin Al Khattab on zakah, from Jabir bin 'Abd Allah and others who paid zakah at the time of the Prophet (p). Abu 'Ubaid reported from Mohammad bin 'Abd al Rahman that the instructions 'Umar bin al Khattab wrote on zakah included "from cows one should take the same as from camels." Abu 'Ubaid continues "Others were asked about zakah on cows and the answer was it is the same on camels".

Ibn Hazm meriwayatkan dengan sanadnya sendiri daripada al-Zuhri dan Qatadah, kedua-duanya daripada Jabir bin 'Abd Allah, bahawa beliau berkata: "Pada setiap lima ekor lembu, wajib satu ekor kambing; pada sepuluh, dua ekor kambing; pada lima belas, tiga ekor kambing; dan pada dua puluh, empat ekor kambing wajib dikeluarkan." Al-Zuhri berkata: "Zakat lembu adalah seperti zakat unta, kecuali dari segi umurnya. Iaitu, jika bilangan lembu antara 25 hingga 75..."

Ibn Hazm reports with his own chain from al Zuhri and Qatadah, both from Jabir bin 'Abd Allah his saying that "in each five cows there is one sheep due, in ten two sheep, in 15, three sheep, and in 20, four sheep due." Al Zuhri says "zakah on cows is like zakah on camels except for the ages. That is, if the number of cows were between 25 and 75

jumlah zakat yang wajib atasnya ialah seekor unta; antara 76 hingga 120, dua ekor unta. Lebih daripada 120, bagi setiap tambahan 40 ekor unta ada seekor unta tambahan. Kami diberitahu bahawa pernyataan 'pada setiap 30 ekor lembu wajib seekor lembu berumur setahun, dan pada setiap 40 ekor lembu wajib seekor lembu' hanyalah satu peringkatan dan pengurangan kadar bagi penduduk Yaman, yang kemudiannya diabaikan. Turut diriwayatkan daripada 'Ikrimah bin Walid, katanya: kemudian saya ditugaskan untuk zakat 'Ikk dan saya bertemu beberapa orang tua yang membayar zakat pada zaman Rasulullah ﷺ. Mereka berselisih pendapat: sebahagian daripada mereka berkata, buatlah zakat lembu seperti zakat unta; sebahagian lain berkata, daripada setiap 30 ekor lembu kamu ambil seekor lembu berumur setahun; manakala sebahagian yang lain pula berkata, daripada setiap 40 ekor lembu kamu hendaklah mengambil seekor lembu berumur dua tahun. Ibn Hazm meriwayatkan melalui sanadnya sendiri daripada Ibn al-Musayyib, Abu Qulabah dan seorang ulama lain, satu pandangan yang serupa dengan pandangan al-Zuhri. Beliau juga meriwayatkan daripada 'Umar bin 'Abd al-Rahman bin Khildah al-Ansari: "Zakat lembu adalah sama dengan zakat unta kecuali pada umur haiwan."

A. Pendapat ini disokong oleh satu riwayat Abu Ubaid dengan sanadnya sendiri daripada Muhammad bin 'Abd al Rahman, "Terdapat dalam surat Nabi ﷺ mengenai zakat, dan dalam surat 'Umar bin al Khattab, bahawa daripada lembu hendaklah diambil sama seperti yang diambil daripada unta."78

A. This opinion is supported by a report of Abu Ubaid with his own chain from Muhammad bin 'Abd al Rahman, "It is in the Prophet's letter on zakah and in the letter of 'Umar bin al Khattab that from cows, one should take the same as from camels."78

Pendapat ini juga disokong oleh riwayat yang dinukilkan oleh 'Abd al-Razzaq daripada Ma'mar, yang berkata: "Sammak bin al-Fadl memberikan kepada saya sepucuk surat daripada Nabi ﷺ kepada Malik bin Kuflanis al-Mus'abiyn, dan di dalamnya saya membaca: 'dan ke atas lembu wajib zakat sama seperti ke atas unta.'"79

Also, this view is supported by what is reported by 'Abd al Razzaq from Ma'mar, who said, " Sammak bin al Fadl gave me a letter from the Prophet, to Malik bin Kuflanis Al Mus'abiyn, in which I read, 'and on cows is due the same as on camels.'"79

B. Ini disahkan oleh apa yang disebut oleh al-Zuhri bahawa ia adalah riwayat yang terakhir daripada Rasulullah ﷺ, dan bahawa mengambil seekor lembu berumur setahun daripada setiap 30 ekor lembu pada mulanya merupakan suatu kemudahan bagi penduduk Yaman. Riwayat ini adalah mursal, tetapi ia disokong oleh hadis yang terdahulu dan oleh kenyataan daripada sebahagian para Sahabat.

B. This is confirmed by what is mentioned by al Zuhri that it was the latest report from the Messenger of God (p), and that taking a one-year-old cow of each 30 cows was, at the beginning, a matter of favor for the peoples of Yemen. This report is mursal, but it is supported by the previous saying and by statements from some Companions.

Ibn Hazm mengulas, "Sekiranya kata-kata mursal boleh diterima daripada sesiapa sahaja, maka ia wajar diterima daripada al-Zuhri kerana beliau sangat mahir dalam Sunnah dan pernah bertemu dengan sebilangan para Sahabat."80

Ibn Hazm comments "If a mursal saying would be accepted from anyone, it deserves to be accepted from al Zuhri because he was well versed in Suunah and met a number of the Companions".80

C. Pandangan ini juga disokong oleh kaedah umum yang tersirat dalam hadis yang disebut pada permulaan Bahagian 3: "Dan sesiapa yang memiliki lembu dan tidak menunaikan haknya, nescaya dia akan dibaringkan untuk dipijak oleh lembu-lembu itu pada Hari Kiamat." Dihujahkan bahawa ini adalah nas yang umum, meliputi lembu dalam apa jua bilangan, kecuali sekatan yang dibawa oleh nas atau ijmak. Dihujahkan lagi bahawa sabda yang menyatakan bahawa seekor lembu berumur satu tahun wajib bagi setiap 30 ekor, dan seekor lembu berumur dua tahun wajib bagi setiap 40 ekor, turut menyokong pandangan ini kerana ia tidak menggugurkan zakat daripada lembu yang kurang daripada 30 ekor. Ia hanyalah satu penyataan kadar zakat.

Ibn Rushd mengemukakan lagi satu pendapat tanpa menyebut nama pengarangnya mahupun hujahnya: Pada setiap sepuluh ekor lembu, zakat yang wajib ialah satu ekor kambing, sehingga mencapai 30 ekor lembu, yang wajibnya ialah seekor lembu berumur setahun.84 Saya dapati Ibn Abi Shaibah dalam al-Musannaf beliau menisbahkan pendapat ini kepada Shahr bin Haushab. Beliau berkata: "Zakat hendaklah satu ekor kambing bagi setiap sepuluh ekor lembu, dua ekor kambing bagi setiap dua puluh ekor lembu, dan seekor lembu berumur setahun bagi 30 ekor lembu."

Ibn Rushd gives yet another opinion without providing the name of its author nor its argument: On each ten cows there is one sheep due, until they reach 30 cows, on which there is a one-year-old cow due.84 I find that Ibn Abi Shaibah attributes this view to Shahr bin Haushab in his al Musannaf. The latter says "zakah should be one sheep due on each ten cows, two sheep on each twenty cows, and one cow, one year old, on 30

cows."85 Ini bermakna nisab lembu ialah sepuluh berbanding lima dalam pendapat yang disebutkan sebelum ini. Ibn Abi Shaibah tidak memberikan sebarang dalil sokongan. Mungkin timbul di fikiran bahawa hujah ini boleh disokong dengan athar yang menetapkan diyat bagi kehilangan nyawa pada 100 unta atau 200 ekor lembu. Ia dilaporkan sebagai kata-kata 'Umar, serta dikaitkan kepada Nabi ﷺ.86 Ini memberi maksud bahawa seekor unta bersamaan dengan dua ekor lembu. Jika nisab unta ialah lima, maka nisab lembu mestilah sepuluh, dan jika bagi setiap lima ekor unta zakat yang wajib ialah seekor kambing, maka sepatutnya wajib seekor kambing bagi setiap sepuluh ekor lembu.

cows."85 This means that nisab of cows is ten as compared to five in the previously mentioned opinion. No evidence of support is given by Ibn Abi Shaibah. It may come to mind that this argument can be supported by the saying that estimates the compensation for the loss of life at 100 camels or 200 cows. This is reported as said by 'Umar, as well as linked to the Prophet (p).86 This implies that one camel equals two cows. If nisab for camels is five, that of cows must be ten, and if for each five camels the amount of zakah due is one sheep, there should be one sheep due for each ten cows.

Setelah menyenaraikan semua pendapat ini,87 nampaknya pada pandangan saya pendapat majoriti tentang kadar bagi setiap 30 dan 40 ekor lembu adalah yang lebih berat timbangannya, berdasarkan sabda Mu'adh dan Amr bin Hazm. Namun, perlu diberi perhatian bahawa kedua-dua sabda ini tidak memberikan maklumat tentang apa yang berada di bawah 30 ekor lembu, sama ada secara negatif atau positif, tetapi hanya menentukan kadar zakat dan bukannya nisab, kecuali secara perbandingan. Menariknya, sabda Ibn Hazm meneruskan dengan menyatakan, "Dan pada setiap 40 dinar (emas) wajib dikeluarkan satu dinar". Majoriti fuqaha bersepakat bahawa nisab emas ialah 20 dinar dan bukan 40, yang menunjukkan bahawa sabda ini diberikan untuk menentukan kadar zakat dan bukan semestinya nisabnya, memandangkan kadar zakat emas ialah dua setengah peratus atau satu perempat puluh.

After listing all these opinions,87 it seems to ms the view of the majority about the rate on each 30 and 40 cows is the one that carries more weight, on the basis of the saying of Mu'adh and Amr bin Hazm. However, it is notable that these two sayings do not give information about what is below 30 cows, whether negative or positive, but only determine the rate of zakah rather than its nisab, except by contrast. Interestingly enough, the saying of Ibn Hazm goes on to state, "And on each 40 dinars (of gold) there is due one dinar". The majority of jurists agree that nisab on gold is 20 dinar and not 40, which indicates that this saying was given to determine the rate of zakah and not necessarily its nisab, since the rate on gold is two-and-half percent or one-fortieth.

Ia boleh digabungkan pendapat ini dengan pendapat Ibn al-Musayyib, al-Zuhri dan kumpulan pengikut mereka yang menetapkan nisab lembu pada lima ekor, terutamanya kerana ia ditetapkan pada lima ekor dalam satu versi surat 'Umar tentang zakat, sebagaimana riwayat daripada Jabir bin 'Abd Allah, seorang Sahabat, dan kadang-kadang ia dinisbahkan kepada surat Nabi ﷺ. Abu 'Ubaid mengulas bahawa pendapat ini tidak diketahui oleh orang ramai, tetapi telah ditunjukkan sebelum ini bahawa ia sebenarnya diketahui oleh sejumlah Sahabat dan Tabi'in. Selain itu, seseorang boleh berhujah bahawa qiyas antara lembu dan unta adalah qiyas yang kuat, dan bantahan Ibn Hazm boleh diketepikan kerana ia berdasarkan pandangan peribadinya bahawa semua qiyas adalah tidak sah. Majoriti ulama sependapat atas prinsip bahawa qiyas yang tepat ialah sumber istinbat dalam Syariah.

It is possible to combine this opinion with that of Ibn al Musayyib, al Zuhri and their group of followers in putting nisab on cows at five, especially since it is put at five in a version of 'Umar's letter on zakah, as a report from Jabir bin 'Abd Allah, a Companion, and is sometimes attributed to the letter of the Prophet (p). Abu 'Ubaid comments that this opinion was not known by people, but it was shown earlier that it was in fact known to a number of Companions and Followers. Additionally, one can argue that the analogy of cows and camels is a strong one and the objection of Ibn Hazm can be disregarded as based on his personal view that all analogy is invalid. The majority of scholars are in accord on the principle that the correct analogy is a source of deduction in Shari'ah.

Zakat ke atas kambing diwajibkan berdasarkan Sunnah dan Ijma'. Dalam Sunnah, Anas meriwayatkan dalam surat arahan Abu Bakr yang disebutkan sebelum ini bahawa: "Adapun sedekah ke atas kambing yang dibiarkan merumput secara semula jadi, daripada setiap 40 ekor, seekor kambing wajib dikeluarkan, sehingga 120 ekor."

Zakah on sheep is obligating by virtue of Sunnah and Ijma'. In Sunnah, Anas narrates in the letter of instruction of Abu Bakr mentioned earlier that "As for sadaqah on sheep, naturally cost-free pastured, out of each 40 there is one sheep due, up to 120.

Jika bilangannya bertambah, maka dua ekor kambing wajib dibayar sehingga 200, dan jika bilangannya bertambah satu hingga 300, maka tiga ekor kambing wajib dibayar. Jika melebihi 300, maka satu ekor kambing diambil bagi setiap tambahan 100. Jika kambing yang diragut secara semula jadi, tanpa kos, kurang daripada 40, walaupun hanya kurang satu, tidak ada sedekah wajib ke atasnya melainkan jika pemiliknya ingin bersedekah secara sukarela. Sebagai zakat, tidak boleh diterima kambing yang tua, yang cacat, atau kambing jantan kecuali jika diberikan secara sukarela oleh pemiliknya. Pernyataan yang serupa turut terdapat dalam hadis daripada Ibnu 'Umar dan dalam beberapa riwayat yang lain.

If the number increased, then two sheep are due up to 200, and if the number increases by one up to 300, there are three sheep due. If it is above 300,90 then one sheep is taken for each additional 100. If naturally, cost-free pastured sheep are less than 40, even by only one, there is no obligatory sadaqah on it unless the owner wishes to volunteer, As zakah one should not accept the old, the damaged, or the ram except when volunteered by the owners." Similar statements appear in the saying from Ibn 'Umar and in several others.

Para fuqaha sebulat suara bersetuju bahawa zakat wajib ke atas kambing biri-biri. Terdapat juga pendapat sebulat suara bahawa perkataan "ghanam" merangkumi kedua-dua kambing biri-biri dan kambing, sedemikian rupa sehingga kedua-duanya digabungkan bersama sebagai satu jenis.91

Jurists unanimously agree that zakah is obligatory on sheep. There is also unanimous opinion that the word "ghanam" includes both sheep and goats in such a way that they are combined together as one item.91

Berdasarkan kata-kata ini, jadual berikut boleh disusun:

According to this saying the following table can be drawn:

Kita akan membincangkan dalam bahagian 6 tentang penerangan mengenai jenis haiwan yang patut dikeluarkan sebagai zakat dari segi saiz, umur dan jantinanya.

We will discuss in section 6 the description of what animal should be taken as zakah as for its size, age and sex.

Adalah diperhatikan bahawa Syariah mengurangkan kadar zakat ke atas kambing apabila bilangannya bertambah. Daripada jadual sebelum ini dapat dilihat bahawa apabila bilangannya melebihi 120, kadarnya menjadi stabil pada satu peratus, berbeza dengan kadar biasa dua setengah peratus ke atas aset perniagaan, wang dan aset-aset lain. Apakah rasional di sebalik pengurangan ini? Sebahagian penyelidik kontemporari cuba menjelaskan pengurangan ini dengan hujah bahawa Syariah bermaksud menggalakkan penternakan haiwan melalui pengurangan ini, memandangkan kadar ke atas 40

It is notable that Shari'ah reduced the rate on sheep as their number increases. From the previous schedule it is observed that as the number grows above 120 the rate stabilizes at one percent in contrast with the usual two-and-half percent on business assets, money and other assests. What is the rationale for this reduction? Some contemporary researchers92 attempt to explain this reduction with the argument that Shari'ah intends to encourage animal breeding by this reduction, since the rate on 40

Kambing ialah dua setengah peratus dan ia berkurang pada 200, menjadi satu peratus bersih. Tetapi timbul persoalan, jika penjelasan ini betul, mengapa perkara yang sama tidak digunakan pada zakat bagi jenis binatang ternakan yang lain? Kadar bagi unta dan lembu kedua-duanya menstabil sekitar dua setengah peratus pada bilangan yang besar, yang selaras dengan kadar umum zakat. Jika tafsiran yang disebutkan di atas itu betul, ia sepatutnya terpakai juga kepada binatang-binatang lain.

sheep is two-and-half percent and it regresses at 200, going clean to one percent. But one wonders, if this explanation is correct, why the same is not applied on zakah on other kinds of livestock. The rate on both camel and cows stabilizes around two-and half percent on big numbers, which is consistent with the general rate of zakah. If the above-mentioned interpretation is correct, it should apply to other animals as well.

Menurut pandangan saya — wallahu a'lam (Tuhan yang lebih mengetahui) — apabila bilangan kambing bertambah, jumlah keseluruhan harta kambing akan mengandungi banyak anak kambing kerana kebanyakan kambing melahirkan lebih daripada sekali setahun. Anak-anak ini dikira dalam bilangan kambing tetapi tidak diterima sebagai bayaran zakat, sebagaimana akan ditunjukkan dalam dua seksyen berikut. Nampaknya kepada saya bahawa keadilan memerlukan pengurangan tertentu dalam kadar bagi sebab ini. Jika kadar dikekalkan pada satu daripada setiap 40 sedangkan kawanan mengandungi banyak anak, kadar sebenar menjadi jauh lebih tinggi. Adapun 40 yang pertama, kadarnya ialah dua setengah peratus kerana dijangkakan anak-anak tidak akan dikira dalam 40 yang pertama, sebagaimana akan dijelaskan dalam Seksyen lima.

The way I see it --God knows best-- is that once the number of sheep grows, the total assests of sheep shall contain many baby lambs because most sheep give birth more than once a year, These babies are counted in the number of sheep but not accepted as payment of zakah, as shall be shown in the following two sections. It seems to me that the justice requires certain reduction in the rate for this reason. If the rate is kept at one out of each 40 while the herd contains many babies, the actual rate becomes much higher. As for the first 40, the rate is two-and-half percent because it is expected that babies would not be counted in the first 40, as will be explained in Section five.

Ahmad, Abu Daud, dan al-Nasa'i meriwayatkan daripada Suaid bin Ghaflah, bahawa "amil zakat Rasulullah (p) datang kepada kami. Kami duduk dekat dengannya dan saya mendengar dia berkata: 'Dalam arahan saya ada tertulis bahawa saya tidak boleh mengambil daripada haiwan yang menyusukan anaknya'.94 Ini menunjukkan bahawa anak haiwan ternakan tidak dikenakan zakat, dan ini adalah pendapat sekumpulan ulama terkemuka. Namun, rangkaian perawi hadis ini dipertikaikan. Sebaliknya, Malik dalam al-Muwatta' meriwayatkan bahawa 'Umar berkata kepada amilnya, Sufian bin 'Abd Allah al-Thaqafi, supaya "Kira anak-anak haiwan itu, walaupun yang dibawa oleh gembala di tangannya, tetapi jangan terima anak-anak itu sebagai bayaran."95 Ini juga diriwayatkan oleh al-Shafi'i dan Abu 'Ubaid.96 Riwayat 'Umar ini bercanggah dengan riwayat sebelumnya dan menunjukkan bahawa anak haiwan dikira dalam nisab dan oleh itu dikenakan zakat. Inilah pendirian sekumpulan ahli fiqh, sehingga jika semua haiwan yang wajib zakat itu anak-anak, salah seekor daripadanya boleh diterima sebagai bayaran,"97 walaupun yang lain berpendapat bahawa pemilik haiwan itu hendaklah diminta membeli haiwan yang lebih dewasa dari luar untuk memenuhi bayaran zakat.98

Ahmad, Abu Daud, and al Nasa'i report from Suaid Bin Ghaflah that "the zakah commissioner of the Messenger of god (p), came to us. We sat close to him and I heard him saying 'In my instructions it is pleased that I should not take from nursing animals'.94 This indicates that baby livestock are not zakatable, and this is the opinion of a group of leading scholars. But the chain of this saying is contested. On the other hand, Malik in al Muwatta reports that 'Umar told his commissioner, Sufian bin 'Abd Allah al Thaqafi, to "Count the babies in them, even those carried by the shephered in his hands, but do not accept them in payment."95 This is also reported by al Shafi'i and 'Abu Ubaid.96 This report of 'Umar contradicts the previous report and indicates that baby animals are counted in nisab and consequently zakatable. This is what a group of jurists adopt, to the extent that if all the zakatable animals were babies, one of them would be acceptable as payment,"97 though others say the owner should be asked to buy an older animal from outside to fulfil the payment of the zakah.98

Sebahagian ulama cuba mendamaikan riwayat 'Umar dengan kata-kata Su'aid dengan tidak mewajibkan zakat ke atas haiwan anak sekiranya ia merupakan keseluruhan haiwan yang wajib dizakatkan, sambil menyatakan bahawa di situlah berlakunya kata-kata Su'aid, manakala haiwan anak dikira apabila ia bersama ibunya. Namun, sebahagian ahli fiqh berpendapat bahawa haiwan anak hanya dikira dalam jumlah keseluruhan kawanan yang wajib dizakatkan jika haiwan dewasa membentuk nisab yang diperlukan untuk wajib zakat. Ini ialah pandangan Abu Hanifah, al-Shafi'i, Ibn Hazm dan lain-lain.

Beberapa syarat diperlukan bagi haiwan yang boleh dibayar sebagai zakat, antaranya:

A few conditions are required of the animals that can be paid as zakah, which include:

1. Bebas daripada cacat dan kerosakan. Haiwan tersebut hendaklah bebas daripada penyakit, tulang patah, usia tua, atau cacat dan kerosakan sejak lahir atau akibat kemalangan. Al-Quran berfirman: "dan janganlah kamu sengaja memilih yang buruk daripada hartamu untuk kamu infakkan{100}", dan Nabi ﷺ bersabda: "Tidak boleh diberikan haiwan yang tua atau cacat, dan tidak boleh juga pemungut zakat menerima kambing jantan kecuali jika pembayar zakat itu sendiri mahu menyerahkannya secara sukarela." Ini sebahagian daripada hadis daripada Anas. Menerima haiwan yang rosak sebagai pembayaran zakat tidak adil kepada golongan miskin dan penerima lain yang berhak; ia adalah berat sebelah memihak kepada pemilik, dan itu tidak wajar.

1. Free of defects and damage. The animal should be free of illness, bone fracture, old age, or birth and accidental defects or damages. The Qur'an says "and do not aim at getting anything which is bad, in order that out of it ye may spend "100 and the Prophet (p) states "and one should not give an old or defective animal, nor should a collector accept a ram unless the payer wishes to volunteer it". This is part of the saying from Anas. Accepting damaged animals as zakah payment is not fair to the poor and other deserving recipients; it is a bias in favor of the owner, which is improper.

Mengenai takrif cacat atau kerosakan, majoriti berpendapat bahawa ia adalah takrif yang sama seperti yang digunakan dalam kontrak jual beli, walaupun ada yang berpendapat bahawa apa-apa yang tidak diterima untuk korban tidak diterima sebagai zakat.l0l Perlu disebut satu kes yang unik, iaitu haiwan yang cacat atau rosak diterima sebagai zakat, iaitu jika semua haiwan yang dizakatkan mempunyai cacat atau kerosakan yang sama, seperti penyakit yang biasa. Ini kerana hukum zakat menuntut pembayaran daripada apa yang dimiliki oleh orang yang wajib zakat, tanpa memaksanya membeli dari luar seekor haiwan yang baik semata-mata untuk pembayaran zakat.l02

As for the definition of defect or damages, the majority are of the view that it is the same definition used in sales contracts, though some say that anything not accepted for sacrifice is not accepted as zakah.l0l One should mentions unique case where a defected or damaged animal is accepted as zakah, which is if all the animals being zakated have the same defect or damage, such as a common disease. This is because the ordinance of zakah asks payment from what the zakatable person owns without forcing him or her to purchase from outside a good animal only for the payment of zakah.l02

4. Yang pertengahan Pemungut zakat tidak boleh mengambil yang terbaik atau yang terburuk dari segi kualiti, tetapi yang pertengahan daripada haiwan yang wajib dizakatkan. Ibn 'Abbas meriwayatkan bahawa Nabi ﷺ berkata kepada Mu'adh, "Jauhilah harta terbaik milik manusia, dan takutlah kepada doa orang yang dizalimi, kerana tiada tabir antara doa itu dengan Tuhan." Ibn Abi Shaibah melaporkan bahawa Nabi ﷺ melihat di antara unta-unta yang dikumpulkan sebagai sedekah, seekor unta betina yang sangat baik. Baginda sangat marah kepada pemungut itu dan berkata, "Apakah ini?" Pemungut itu menjawab, "Saya menukarnya dengan dua ekor unta yang kualitinya lebih rendah." Nabi ﷺ bersabda, "Kalau begitu, tidak mengapa."115

4. The average The zakah collector should not take the best or the worst in quality, but the average of the animals owed. Ibn 'Abbas narrates that the Prophet (p) said to Mu'adh, "Avoid the best of people's wealth, and be fearful of the prayer of the oppressed, for there is no curtain between it and God." Ibn Abi Shaibah reports that the Prophet (p) saw among the camels collected as sadaqah, an excellent she-camel. He was furious at the collector and said, "What is this?" The collector answered "I exchanged it for two lesser quality camels". The Prophet said, "Then it is all right."115

Ini pada asasnya kerana zakat didasarkan atas keadilan terhadap kedua-dua pihak, iaitu pembayar dan penerima, dan mengambil yang terbaik atau yang terburuk bermakna memihak kepada salah satu daripada mereka. Walau bagaimanapun, jelas bahawa yang terbaik atau yang terburuk boleh diambil berdasarkan nilai, mengikut pilihan pemilik ternakan. Abu Daud meriwayatkan, melalui rangkaian sanadnya sendiri, daripada Nabi ﷺ: "Terdapat tiga perkara, sesiapa yang melaksanakannya akan merasai kemanisan iman: menyembah God semata-mata, menyedari bahawa tiada tuhan melainkan God, memberi zakat ke atas harta anda dengan jiwa yang reda ketika membayarnya setiap tahun... dan jangan memberi yang tua, yang sakit atau yang kecil, atau haiwan yang cacat yang memberi sedikit susu, tetapi berilah daripada purata harta anda. God tidak meminta anda memberi yang terbaik daripadanya, dan Dia juga tidak memerintahkan anda memberi yang terburuk daripadanya."116 Sebagai bayaran zakat, pemungut tidak boleh mengambil haiwan yang sedang menyusukan anak, haiwan yang bunting, bibit kambing biri-biri, atau haiwan yang disediakan untuk menjadi daging bagi keluarga pembayar zakat.117 Malik meriwayatkan dalam al-Muwatta daripada 'Aishah bahawa 'Umar bin al-Khattab melintasi kambing biri-biri yang diambil sebagai sedekah, lalu beliau melihat seekor yang buah susunya besar, lalu beliau bertanya, "Apakah kambing ini?" Beliau dijawab, "Yang diambil sebagai sedekah." Beliau berkata, "Pemiliknya tidak memberikannya dengan senang hati, maka jangan paksa orang berpaling, dan jangan ambil yang terbaik daripada harta orang Islam."

Adalah menjadi perkara biasa bagi pemilik ternakan untuk menggabungkan ternakan mereka bagi menjimatkan kos overhed. Adakah semua ternakan yang digabungkan itu patut dianggap sebagai satu unit dalam menentukan nisab dan kadar zakat? Atau adakah ia patut dipertimbangkan bagi setiap pemilik secara berasingan?

It is common for livestock owners, to put together their cattles in order to save on overhead expenses. Should all gathered livestock be treated as one unit in determining the nisab and rate of zakah? or should they be considered for each owner alone?

Untuk menangani persoalan ini, perlu diperhatikan bahawa terdapat dua bentuk utama pembiakan haiwan secara bersama. Bentuk pertama ialah apabila pemilikan kekal berasingan dan para pemilik hanya berkongsi sebahagian perbelanjaan tertentu, manakala bentuk kedua ialah apabila haiwan ternakan dimiliki bersama di kalangan para rakan kongsi. Dalam bentuk kedua, bahagian setiap pemilik tidak ditentukan dengan bilangan ekor, sebaliknya hanya sebagai perkadaran daripada jumlah keseluruhan, manakala dalam bentuk pertama, haiwan milik setiap orang dibezakan. Kedua-dua bentuk pelaburan bersama ini tidak semestinya memberi kesan yang sama terhadap kewajipan zakat.

To deal with this question one should note that there are two leading forms of collective breeding. One involves keeping the ownership separate and sharing in certain expenses, and the other is when the cattle is owned commonly among the partners. In the latter form, the share of each owner is not determined in number but only as a proportion of the total, whereas in the former each person's own animals are distinguished. These two forms of investing together need not have the same effect on zakatability.

Ibn Rushd dalam Bidayat al Mujtahid, meringkaskan pandangan para fuqaha mengikut yang berikut:

Ibn Rushd in Bidayat al Mujtahid, summarizes the views of jurists according to the following:

Kebanyakan ahli fiqh berpandangan bahawa percampuran haiwan memberi kesan kepada kewajipan zakat, kecuali Abu Hanifah dan murid-muridnya, yang berpendapat bahawa percampuran haiwan tidak memberi sebarang kesan terhadap nisab atau kadar yang dikenakan. Malik, al-Shafi'i dan kebanyakan ahli fiqh bersepakat bahawa kumpulan penternak yang mencampurkan ternakan mereka dilayan seolah-olah mereka adalah satu pemilik. Namun, ahli-ahli fiqh tersebut berbeza pendapat dalam dua perkara: penentuan nisab dan takrifan percampuran yang berkesan.

Most jurists view mixing animals as affecting the zakatability except for Abu Hanifah and his disciples, who believe that mixing together of animals does not have any effect on nisab or on the applicable rate. Malik, al Shafi'i, and most jurists agree that the group of breeders who mix their cattles together are treated as if they were one owner. Those jurists however differ in two areas: the determination of nisab and the definition of effective mixing together.

Adalah disepakati di kalangan umat Islam bahawa kuda yang dimiliki untuk tujuan tunggangan peribadi, membawa beban peribadi, dan berjihad di jalan Allah, dikecualikan daripada zakat sama ada ia dibiarkan merumput secara semula jadi atau diberi makan di ladang ternakan, kerana ia untuk kegunaan peribadi dan isi rumah, dan bukan aset yang berkembang melebihi keperluan peribadi.126 Sebaliknya, semua umat Islam kecuali golongan Zahiriyyah telah bersepakat bahawa kuda yang digunakan sebagai inventori perniagaan, yang dimiliki oleh peniaga kuda, adalah tertakluk kepada zakat sama ada ia dibiarkan merumput secara semula jadi atau diberi makan secara manual, atas alasan bahawa kuda yang disediakan untuk inventori perniagaan adalah barangan dagangan, sama seperti aset perniagaan yang lain.127 Juga telah disepakati bahawa kuda yang diberi makan oleh pemiliknya sepanjang kebanyakan tahun, yang tidak dimiliki untuk mana-mana tujuan yang telah disebutkan sebelum ini, dikecualikan daripada zakat, kerana pembiaran merumput secara bebas dan semula jadi merupakan syarat kewajipan zakat bagi haiwan, menurut majoriti ulama.128

It is agreed upon among Muslims that horses owned for the purpose of personal riding, carrying personal loads, and fighting for the sake of God are exempt whether they are naturally pastured or fed in ranches, because they are for personal and household use and are not growing assets in excess of personal needs.126 On the other hand, all Muslims except Zahirites have agreed that horses used as business inventory owned by horses' merchants, are zakatable whether they are naturally pastured or manually fed on the grounds that horses designed for business inventory are commodities, like other business asset.127 It is also agreed upon that horses that are fed by owners most of the year, which are not owned for any of the previously mentioned purposes, are exempt from zakah, because natural free pasturing is a condition for zakatability of animals, according to the majority of scholars.128

Terdapat dua pendapat mengenai kewajiban zakat atas kuda yang dibiarkan merumput secara percuma di padang ragut dan dikhaskan untuk dibiakkan serta dibesarkan. Abu Hanifah berpendapat kuda-kuda tersebut wajib dizakatkan, dengan syarat tidak semua kuda yang dimiliki itu jantan, kerana dalam keadaan tersebut kuda-kuda itu tidak dapat dibiakkan.129 Majoriti fuqaha pula berpendapat kuda-kuda ini dikecualikan daripada zakat. Pendapat ini diriwayatkan oleh Ibn al Mundhir daripada 'Ali, Ibn 'Amr al Sha'bi, 'Ata, al Husain al Abdi, 'Umar bin 'Abd al Aziz, al Thawri, Abu Yusuf, Muhammad (dua orang murid Abu Hanifah), Abu Thawr, Abu Khaithamah dan Abu Bakr bin Shaibah. Ada pihak lain yang menisbahkan pendapat ini kepada 'Umar, Malik, al Awza'i, al Laith dan Daud.130

There are two opinions on the zakatability of naturally cost-free pastured horses that are designated for breeding and growth. Abu Hanifah believe they are zakatable, provided that not all horses owned are males since in this case they cannot breed.129 The majority of jurists consider these horses exempt from zakah, and this is narrated by Ibn al Mundhir from 'Ali, Ibn 'Amr al Sha'bi, 'Ata, al Husain al Abdi, 'Uamar bin 'Abd al Aziz, al Thawri, Abu Yusuf, Muhammad (the two disciples of Abu Hanifah) Abu Thawr, Abu Khaithamah, and Abu Bakr bin Shaibah. Others attribute this opinion to 'Umar, Malik, al Awza'i, al Laith and Daud.130

1. Diriwayatkan dalam dua kitab sahih dan selainnya daripada Abu Hurairah bahawa Nabi ﷺ bersabda: "Tidak ada sedekah yang wajib ke atas orang Islam pada hamba mereka dan kuda tunggangan mereka."131 Pengecualian ini meliputi semua kuda, sama ada dibiarkan merumput secara bebas atau tidak, betina atau jantan, kerana hadis ini bersifat umum.

1. It is reported in the two correct books and in others from Abu Hurairah that the Prophet (p) said " There is no sadaqah obligated on Muslims on their slaves and mares."131 This exemption includes all horses, naturally pastured or not, female or male because it is general.

2. Riwayat Ahmad, Abu Daud, dan al-Tirmidhi daripada Ali daripada Nabi ﷺ

2. The report of Ahmad, Abu Daud, and al Tirmidhi from Ali from the Prophet (p)

"Aku telah membebaskan kamu daripada zakat ke atas kuda dan hamba. Bayarlah zakat ke atas wang perak, satu dirham bagi setiap 40."132

"I waived for you sadaqah on horses and slaves. Pay sadaqah on silver money, one dirham for each 40."132

3. Perbuatan Nabi (s) tidak termasuk memungut zakat ke atas kuda, walaupun zakat dipungut ke atas unta, lembu dan kambing. Rasul ﷺ ialah orang yang memberi perincian tentang kewajipan yang digariskan dalam al-Quran, dan perkataan serta perbuatan baginda menunjukkan bahawa kuda tidak dikenakan zakat.

3. The actions of the Prophet (p) did not include collecting zakah on horses, even though it was collected on camels, cows and sheep. The Messenger is the one who gives the details of the obligation outlined in the Qur'an, and his word and deed indicate that horses are not zakatable.

4. Mereka juga berhujah bahawa ternakan yang wajib dizakatkan jelas sangat berbeza daripada kuda, dan kuda tidak boleh diwajibkan zakat melalui kiasan kerana terdapat perbezaan asas dalam kegunaan dan tujuan pemilikan haiwan-haiwan jenis ini. Kuda diperoleh untuk digunakan dalam peperangan, untuk menegakkan agama ini, dan untuk mempertahankan diri daripada musuh, maka orang ramai patut digalakkan untuk memperolehnya dan memeliharanya bagi tujuan-tujuan tersebut. Tuhan berfirman, "Dan sediakanlah untuk menghadapi mereka apa jua kekuatan yang kamu upayakan, termasuk kuda-kuda perang."133 Kuda perang ialah peralatan peperangan, sama seperti senjata dan alat-alat perang lain, dan tidak wajib dizakatkan selagi ia tidak digunakan sebagai barangan untuk perdagangan.134

Abu Hanifah, yang berpendapat bahawa kuda yang dibela dengan cara digembalakan secara semula jadi wajib dizakatkan, mengemukakan hujah-hujah berikut:

Abu Hanifah, who believes that naturally pastured horses are zakatable, provides the following arguments:

Pertama, al-Bukhari meriwayatkan dalam kitab sahihnya daripada Abu Hurairah bahawa Nabi ﷺ bersabda: "Kuda itu bagi seseorang menjadi sumber pahala, bagi seorang lagi menjadi sumber rezeki, dan bagi yang lain pula menjadi sumber dosa. Orang yang bagi dirinya kuda itu menjadi sumber pahala ialah lelaki yang memiliki kuda untuk berjuang di jalan Allah, lalu menungganginya dalam peperangan atau memberikannya kepada orang lain untuk ditunggang dalam peperangan. Maka itulah yang menjadikannya sumber pahala. Bagi orang yang memelihara kuda untuk pengangkutan peribadinya supaya dia tidak perlu bergantung kepada orang lain, dan dia tidak melupakan hak Tuhan pada kuda itu atau hak orang lain untuk ditumpangkan di atas belakangnya, maka kuda itu menjadi sumber rezeki. Dan bagi orang yang memelihara kuda kerana bermegah-megah dan untuk memerangi umat Islam, kuda itu menjadi sumber dosa." Hadis ini menunjukkan bahawa terdapat hak Tuhan pada kuda, iaitu zakat, dan memberikan tumpangan di atas belakangnya. Ulama lain pula berpendapat bahawa yang dimaksudkan dengan hak pada kuda ialah penggunaan kuda dalam peperangan.137

Firstly, al Bukhari reports in his correct collection from Abu Hurairah that the Prophet (p) said "Steeds are for a person a source of reward, for another they are a source of sustenance, and for yet another they are a source of sin. He for whom they are a source of reward is the man who owns horses for the purpose of fighting for the sake of God, to ride it in battle or to give it to someone else to ride in battle. That is why they are a source of reward. For one who keeps horses for personal transportation so he does not need others, and does not forget God's right on the horses or the right of people to be given lifts on their backs, they are source of sustenance. And for the person who keeps steeds as a matter of pride and to fight against the people of Islam, they are a source of sin."135 This saying indicates that there is a right of God on horses, zakah and giving lifts on their backs.136 Other jurists argue that what is meant by the right on horses is the use of horses in fighting.137

Secondly, it is reported from Jabir from the Prophet ﷺ, "On each naturally pastured mare there is due one dinar or ten dirhams." It is reported by al-Daraqutni and al-Baihaqi, and they grade it weak. For this reason, the majority of jurists argue that it cannot stand against the correct saying of the Prophet ﷺ, "There is no zakah on the slaves and mares of Muslims." Thirdly, by analogy to camels, both are growing and useful animals, and in both the condition for zakatability, natural cost-free pasturing, is fulfilled. The claimed differences between horses and other livestock are no more than those among the other kinds of livestock, since each animal has its unique characteristics. There are many differences between camels and sheep, yet both are zakatable. Abu Hanifah holds to this argument on the basis that the reason for the obligation of zakah is a matter that can be rationalized and not a matter of worship only. This reason is growth or growth potential, and once growth exists in another asset, zakatability must be extended to it.

Abu Hanifah tidak menetapkan nisab bagi kuda. Pengarang al-Durr al-Mukhtar menulis, "Telah masyhur bahawa Abu Hanifah tidak menetapkan nisab bagi kuda; kami tidak mempunyai riwayat daripadanya mengenai hal itu."146 Ibn 'Abidin dalam ulasannya memetik kata-kata al-Qahastani, "Sebahagian menyatakan nisabnya pada tiga ekor dan sebahagian lain menyatakannya pada lima ekor."147 Nampaknya penetapan lima ekor adalah lebih tepat kerana persamaannya dengan nisab unta. Bilangan lima banyak digunakan dalam nisab: nisab unta ialah lima ekor, nisab perak ialah lima 'uqiyyah [bersamaan 200 dirham], dan nisab biji-bijian ialah 5 wasq.

Abu Hanifah does not determine a nisab for horses. The author of al Durr al Mukhtar writes "It is best known that Abu Hanifah does not estimate nisab for horses; we have no report from him about that."146 Ibn 'Abidin in his commentary quotes al Qahastani as saying "Some indicate nisab at three and others indicate it at five."147 It seems that the estimation of five is mare correct because of its similarity to that of camels. The number five is often used in nisab . nisab is five camels, five 'uqiyyah of silver [equals 200 dirhams] and 5 wasq of grain.

Kadar ini dijelaskan oleh Ibn Abidin daripada Abu Hanifah: Pemilik kuda Arab diberi pilihan untuk membayar satu dinar bagi setiap ekor, atau menilai kuda-kuda mereka dan membayar 5

The rate is explained by Ibn Abidin from Abu Hanifah: Owners of Arabian horses are given the choice of paying one dinar on each or evaluating their horses and paying 5

dirham bagi setiap 200 dirham nilai, kadarnya hanyalah dua setengah. Bagi kuda bukan Arab, hanya nilainya yang diambil kira.148

dirhams for each 200 dirhams of value - the rate is just two-and-half. For non-arabian horses, only the value is considered.148

Selepas membincangkan kedua-dua hujah ini, bagi saya nampaknya Rasulullah ﷺ tidak menafikan wujudnya zakat ke atas kuda secara jelas, tetapi baginda juga tidak mewajibkannya secara jelas. Kata-kata daripada Abu Hurairah, "Tidak ada sedekah ke atas hamba dan kuda betina seorang Muslim", tidak menyentuh apa-apa selain kuda yang digunakan untuk pengangkutan peribadi dan sebagai tunggangan dalam peperangan. Penjelasan ini disokong oleh tafsiran Zaid bin Thabit dan 'Abbas, yang diriwayatkan dengan betul daripada baginda. Frasa "hamba dan kuda betinanya" dalam hadith itu sendiri juga seolah-olah menunjukkan makna ini. Selain itu, terdapat ijmak di kalangan fuqaha bahawa zakat wajib ke atas kuda dan hamba apabila ia menjadi sebahagian daripada stok perniagaan, kecuali golongan Zahiriyyah. Abu Hurairah cenderung berpegang kepada lafaz nas, dan dikenali di kalangan para sahabat kerana ketepatan ingatannya, tetapi beliau tidak mempunyai reputasi dalam menganalisis dan mengembangkan hukum seperti Zaid dan Ibn 'Abbas. Adapun kata-kata daripada 'Ali, "Aku telah memaafkan kamu zakat ke atas kuda dan hamba", al-Daraqutni menilainya sahih apabila ia berhenti pada 'Ali dan tidak dikaitkan kepada Nabi ﷺ. Sudah masyhur bahawa al-Daraqutni adalah pakar dalam perkara sebegini. Namun, lafaz "aku memaafkan kamu" membayangkan bahawa harta-harta ini pada asasnya tertakluk kepada zakat, tetapi Nabi ﷺ memaafkan zakat ke atasnya kerana sebab tertentu. Sebab itu mungkin ialah keperluan mendesak akan kuda untuk peperangan, atau hakikat bahawa kuda bukanlah harta yang besar nilainya di Tanah Arab.

After discussing the two arguments, it seems to me that the Messenger (p) did not negate the existence of zakah on horses in a clear way, but neither did he obligate it clearly. The saying from Abu Hurairah, "There is no sadaqah on a Muslim's slave and mare" does not touch on anything other than the horse used for personal transportation and as a mount for war. This explanation is supported by the interpretation from Zaid bin Thabit and 'Abbas, correctly reported to him. The very words "His slave and his mare" in the saying seem to indicate this meaning. Also, that it is unanimous by Ijma' among jurists -- except Zahirites-- that zakah is obligatory on horses and slaves when they are part of business inventory. Abu Hurairah was inclined to hold to the letters of texts, and was known among the Companions for his precise memory, and did not have a reputation of analyzing and elaborating like Zaid and Ibn 'Abbas. The saying from 'Ali, "I have waived for you the sadaqah on horses and slaves" is noted by al Daraqutni as correct when it ends at 'Ali and is not linked to the Prophet. It is well known that al Daraqutni is the expert on such matters. However the words "waived for you" imply that these assets should be in principle zakatable but the Prophet (p) waived the zakah are them for certain reason.l49 This could be the desperate need for steeds of war or the fact that horses were not a substantial item of wealth in Arabia.

Perbincangan terdahulu membawa kita untuk mencurahkan beberapa perenggan bagi membincangkan perkara penting ini. Seseorang harus sentiasa melihat keadaan dan latar belakang yang meliputi sesuatu sabda Nabi ﷺ serta pokok perkara sabda tersebut, untuk meneliti sama ada ia berkaitan dengan urusan duniawi, politik, ekonomi, ketenteraan, atau pentadbiran, ataupun dengan prinsip cara hidup Islam. Kadangkala terdapat nas lain yang menunjukkan prinsip kekal dengan penerapan khusus yang bersifat duniawi, atau peristiwa yang serupa mungkin telah ditangani secara berbeza, yang menunjukkan bahawa pengendalian tersebut lebih bersifat sementara daripada bersifat agama.

The previous discussion leads us to devote a few paragraphs to deal with this important point. One should always look at the circumstances that surround a statement made by the Prophet (p) and the subject matter of the saying to see whether it relates to temporal, political, economic, military, or administrative affairs, or to the principles of the Islamic way of life. There may exist sometimes another text that indicates the enduring principle of a special temporal application, or similar events may have been differently treated, which indicates this treatment may be temporal rather than religious.

Sebagai contoh, al-Qarafi dalam kitabnya al-Ihkam menyebut tentang sabda: "Sesiapa yang membunuh seorang tentera musuh, maka harta peribadinya adalah miliknya." Malik berpendapat bahawa ini adalah keputusan Nabi ﷺ sebagai ketua negara, dan bukan satu kaedah umum. Jika pemimpin negara Islam mengisytiharkan peraturan seperti ini pada permulaan peperangan, maka ia hendaklah dilaksanakan; tetapi jika tidak, prinsip umum bahawa harta rampasan perang diagihkan mengikut nas al-Quran dalam surah lapan (al-Anfal) tetap terpakai. Malik mengemukakan hujah-hujah berikut untuk menyokong pandangan ini:

An example is give by al Qarafi in his al Ihkam about the saying "One who kills an enemy soldier shall have his personal property". Malik says this is a decision by the Prophet (p) as a head of state and is not a general rule. If the leaders of the Islamic state declare such a regulation at the beginning of a war, then it should apply, but otherwise, the general principle that war booty is distributed according to the text of the Qur'an in sura eight (al Anfal) remains applicable. Malik gives the following arguments to support this view:

1. Ayat tentang pembahagian harta rampasan perang dalam surah (al-Anfal) bertentangan dengan hadis ini.

1. The verse about the distribution of war booties in sura (al Anfal) contradicts this saying.

2. Peraturan sedemikian mungkin mengganggu dan mengalihkan niat para pejuang daripada bertujuan kerana Tuhan kepada keinginan untuk memperoleh harta musuh.

Bahagian ini membincangkan kes umum haiwan ternakan yang dibela secara semula jadi di padang ragut tanpa kos dan dipelihara untuk tujuan keuntungan. Bolehkah kita mengitlakkan kes zakat ke atas semua haiwan seperti ini atau tidak? Dengan kata lain, adakah zakat hanya terhad kepada empat jenis haiwan yang disebutkan sebelum ini, atau ia harus merangkumi semua haiwan ternakan? Sebahagian profesor pengajian Islam terkemuka masa kini, termasuk Muhammad Abu Zahra, 'Abd al 'Wahab Khallaf, dan 'Abd al Rahman Hasan, membuat kesimpulan daripada amalan 'Umar bahawa qiyas boleh digunakan dalam zakat.

This section deals with the general case of naturally cost-free pastured domestic animals maintained for profit. Can we generalize the case of zakah on all such animals or not? In other words should zakah be restricted to the four previously mentioned species or should it include all domestic animals? Some of today's leading professors of Islamic studies, including Muhammad Abu Zahra, 'Abd al 'Wahab Khallaf, and 'Abd al Rahman Hasan, deduct from the practice of 'Umar that one can apply analogy on zakah.

'Umar bin al-Khattab mewajibkan zakat ke atas kuda melalui qiyas, dengan alasan bahawa kuda sedang menjadi aset yang bernilai. Pendapat ini dipegang oleh Abu Hanifah, tokoh yang mahir dalam penggunaan qiyas. Mereka yang tidak mewajibkan zakat ke atas kuda bukan kerana menolak qiyas, tetapi kerana mereka menganggap sifat ternakan yang boleh dimakan sebagai sebab penting bagi wajibnya zakat. Oleh kerana kuda tidak boleh dimakan, mereka enggan melanjutkan kewajipan zakat kepada kuda. Pengarang kitab al-Mughni menulis: "Qiyas kuda kepada ternakan adalah tidak tepat, kerana ternakan ialah harta yang berkembang dan digunakan untuk diperah susunya dan dagingnya, serta boleh digunakan untuk korban." Majoriti ulama tidak menganggap sifat berkembang sahaja sebagai sebab wajibnya zakat.

'Umar bin al Khattab obligated zakah on horses by analogy, on the grounds that horses were becoming valuable assets. This is upheld by Abu Hanifah, the master in the application of analogy. Those who do not obligate zakah on horses do not do so in denial of analogy, but because they consider the edible character of livestock an important reason for their zakatability. Since horses are not edible, they refuse to extend zakatability to horses. The author of al Mughni writes "The analogy of horses and livestock is incorrect, because the latter are growing wealth that is used for milking and meat and can be used for sacrifice." The majority of scholars does not consider the character of growth alone the reason for zakatability.

Ketiga-tiga profesor ini menambah: Jika Khalifah yang Bijaksana 'Umar menganggap pertumbuhan sebagai syarat asas untuk zakat, dan diikuti oleh Abu Hanifah, maka kita boleh memperluaskan penggunaannya kepada haiwan-haiwan lain dan mengisytiharkan bahawa semua haiwan yang membesar dan digembalakan secara semula jadi tanpa kos adalah wajib zakat, apabila ia mencapai had minimum untuk wajib zakat (nisab), iaitu dua puluh dinar, pada kadar 2.5%. Nisab dianggarkan berdasarkan emas, kerana 'Umar menerima prinsip menilai kuda untuk menentukan zakat, dan nilai pada masa ini dianggarkan dalam emas.158

Perbincangan dalam bahagian-bahagian terdahulu bab ini telah panjang kerana Syariah sendiri menetapkan banyak prinsip dan hukum mengenai zakat ke atas binatang ternakan yang mungkin tidak sedetail dalam bidang zakat yang lain, dan kerana analisis yang panjang mengenai isu ini membongkar prinsip-prinsip penting yang akan sangat bermanfaat dalam memahami hakikat zakat secara umum. Antara prinsip-prinsip tersebut ialah seperti berikut:

The discussion in the previous sections of this chapter has been lengthy because Shari'ah itself dictates many principles and rulings about zakah on livestock that may not be as detailed in other areas of zakah, and because the lengthy analysis of this issue uncovers important principles that will be of great benefit in understanding the essence of zakah in general. Among these principles are the following:

1. Zakat, walaupun merupakan satu ibadah, juga merupakan satu institusi awam yang diselia oleh negara Islam. Melantik dan menghantar pegawai zakat adalah tanggungjawab negara Islam.

1. Zakah, although a worship, is also a public institution supervised by the Islamic state. Appointing and sending zakah commissioners is the duty of the Islamic state.

2. Peraturan zakat mengimbangi kepentingan golongan fakir miskin di satu pihak dan kepentingan golongan kaya di pihak yang lain, sehingga harta dalam kuantiti yang kecil dikecualikan daripada zakat dan hanya harta berkualiti sederhana sahaja diterima sebagai pembayaran zakat.

2. Zakah regulations balance the concerns of the poor on one hand and the interests of the rich on the other hand, so that small quantities of wealth are exempted from zakah and average quality assets only are accepted as zakah payment.

3. Kos penyelenggaraan yang mahal bagi sesuatu aset mengurangkan zakat atau menggugurkan zakat ke atas aset tersebut. Atas sebab itu, majoriti ulama fiqh terkemuka berpendapat bahawa haiwan ternakan yang diberi makan secara manual dikecualikan daripada zakat, dengan alasan bahawa kos pemeliharaannya sama dengan keuntungan yang diperoleh pemiliknya.

3. The expensive upkeep of an asset reduces zakah or waives it on that asset. For that reason, the majority of leading jurists consider manually fed animals exempt from zakah on the ground that they cost as much as they profit the owner.

4. Peralihan aset yang sedang berkembang daripada penggunaannya untuk keuntungan kepada penggunaan peribadi membebaskannya daripada zakat, menurut majoriti ulama berkenaan lembu dan unta yang digunakan untuk mengairi, bercucuk tanam, dan membawa beban peribadi.

4. A transformation of a growing asset from its use for profit to personal use exempts it from zakah, according to the majority of scholars with regard to cows and camels used for watering, cultivation, and carrying personal loads.