Saya yakin pembaca kini sedar bahawa zakat ialah satu sistem yang unik, yang tiada duplikasinya dalam mana-mana undang-undang ilahi mahupun undang-undang ciptaan manusia. Ia ialah gabungan kewangan, ekonomi, sosial, politik, moral dan agama.

I believe the reader realizes by now that zakah is a unique system, unprecedented by any divine or man-made laws. It is a financial, economic, social, political, moral, and religious blend.

Ia adalah cukai kewangan yang ditetapkan dengan jelas, kadangkala dikenakan ke atas kepala, seperti zakat fitrah, dan pada waktu lain dikenakan ke atas modal dan pendapatan. Dengan itu, ia mewakili aliran sumber yang kekal dan berterusan ke dalam perbendaharaan awam negara Islam, yang diperuntukkan untuk membebaskan lelaki dan wanita daripada belenggu kemiskinan serta memenuhi keperluan ekonomi mereka. Ia memerangi pengumpulan harta dan penyimpanannya daripada peredaran dan pelaburan. Ia juga merupakan satu sistem sosial kerana zakat memberikan jaminan kepada individu terhadap kecacatan, kemalangan dan bencana. Ia merealisasikan aspirasi kemanusiaan berupa perpaduan dan kerjasama sosial, di mana golongan berada membantu golongan yang tidak berada, yang kuat memikul yang lemah, dan yang kaya memberi kepada orang miskin dan musafir. Jurang antara si kaya dan si miskin mengecil, dan unsur iri hati, bangga diri serta kebencian menjadi berkurangan. Selain itu, sistem zakat turut membantu secara kewangan golongan pembaharu dan pendamai pertikaian untuk meneruskan misi-misi besar tersebut, demi mencapai objektif sosial dan moral yang mulia bagi zakat.

It is a well-defined financial tax imposed on heads sometimes, like zakah of al fitr, and other times on capital and income. Thus it represents a permanent and continuous flow of resources to the public treasury of the Islamic state, devoted to liberating men and women from the bondage of need and fulfilling their economic necessities. It fights accumulation of wealth and hoarding it away from circulation and investment It is a social system because zakah secures individuals against disability, accidents, and catastrophes. It realizes humanistic aspirations of social solidarity and cooperation, in which the haves help the have-nots, the strong carry the weak, and the rich give the indigent and wayfarer. The distance shrinks between the rich and the poor, and elements of jealousy, vanity, and hatred are diminished. Moreover, the zakah system financially aids reformers and mediators of disputes to carry on such great missions in order to fulfill the noble social and moral objectives of zakah.

Ia juga bersifat politik, kerana institusi zakat merupakan sebahagian daripada negara. Kerajaan Islam mengambil tanggungjawab penuh untuk mengutip dan mengagihkan zakat mengikut prinsip keadilan, serta melantik kakitangan yang diperlukan. Selain itu, sesetengah kategori agihan hanya boleh diputuskan oleh negara, seperti dana untuk melunakkan hati (mu'allafah qulubuhum) dan, secara umumnya, bahagian yang dibelanjakan "pada jalan Tuhan" (fi sabilillah). Ia mempunyai tujuan moral kerana matlamat utama zakat ialah untuk membersihkan dan menyucikan jiwa orang kaya daripada sifat pementingan diri dan keinginan untuk mengumpul harta. Ia bertujuan melatih orang kaya untuk berkorban dan menyumbang kepada kebajikan orang lain. Zakat ialah pedang melawan iri hati dan kesombongan. Ia bertujuan memastikan persaudaraan dan kasih sayang berkembang dalam kalangan semua manusia dalam masyarakat.

It is political as well, because the institution of zakah is part of the state. The Islamic government takes full responsibility for collecting and distributing zakah according to the principles of justice, and to appoint necessary personal. Additionally, some categories of distribution can only be decided by the state, such as heart reconciliation and, in general, the share spent "in the way of God." It has a moral purpose because the very objective of zakah is to cleanse and purify the souls of the rich from selfishness and desire for accumulation. It aims to train the rich to sacrifice and to contribute to the welfare of other people. Zakah is a sword against jealousy and vanity. It aims at making brotherhood and love prevail among all people in the society.

Pertama sekali, zakat adalah satu ibadah, kerana menunaikan zakat merupakan penegak satu rukun Islam yang penting. Ia termasuk antara bentuk ibadah asas yang melaluinya lelaki dan perempuan taat kepada Tuhan dan mendapat keredaan-Nya. Selain itu, sebahagian daripada perbelanjaannya berkait secara langsung dengan kemajuan agama: menjadikan Islam dikenali oleh seluruh manusia, dan menjinakkan hati kepada Islam, sama ada hati mereka yang baru memeluk Islam atau bakal memeluknya. Perbelanjaan zakat "pada jalan Tuhan" bertujuan menjadikan kalimah Tuhan tertinggi - satu matlamat agama yang amat mulia.

Before all, it is a religious worship, for performing zakah establishes an essential pillar of Islam. It is one of the basic forms of worship through which men and women obey God and please Him. Additionally, some of its expenditures deal directly with the progress of religion: making Islam know to all people, and reconciling hearts to Islam whether they are hearts of new or prospective converts. The spending of zakah "in the way of God" aims at making the word of God supreme - what a glorious religious objective.

Akhirnya, zakat sahaja sudah menjadi bukti yang nyata bahawa agama ini datang daripada Tuhan. Muhammad ﷺ, seorang lelaki yang buta huruf dari masyarakat yang buta huruf dan mundur, tidak mungkin dapat mencipta sistem yang unik dan adil seperti ini dengan usahanya sendiri, walaupun dengan segala maklumat dan sumber yang dapat dikumpulkannya, jika ia bukan diturunkan oleh Tuhan ayat demi ayat, sebagai petunjuk bagi seluruh manusia, dan jika ia bukan diajarkan kepadanya oleh Yang Maha Mengetahui. Sesungguhnya nikmat-nikmat Tuhan ke atas Muhammad ﷺ dan ke atas seluruh umat manusia amatlah besar.

Lastly, zakah alone is bright evidence that this religion is from God, for Muhammad (p), an illiterate man from an illiterate and backward society, could never have thought of such a unique and just system on his own, not with all the information and resources he could muster, if it were not descending from God verse after verse, as a guidance to all human beings, if it were not taught to him by the Most Knowledgeable. Indeed, the bounties of God on Muhammad (p) and on all humanity are magnificent.

Sistem zakat yang unik ini, yang sering disalahfahami dan sering dilaksanakan dengan tidak betul oleh ramai orang Islam, mendapat sanjungan daripada penulis bukan Islam yang telah mengkajinya dan memberikan pendapat mereka mengenainya. Dalam bukunya The Preaching of Islam, Thomas Arnold menghuraikan sebahagian daripada ibadat Islam, terutamanya haji, dan kemudian beliau memperkatakan tentang zakat: "Selain institusi haji, kita dapati pelaksanaan zakat sebagai satu lagi kewajipan asas yang mengingatkan setiap orang Islam kepada firman Tuhan, 'Orang-orang beriman itu hanyalah saudara,' iaitu satu cita-cita keagamaan yang direalisasikan dengan hebat dalam masyarakat Islam dengan cara yang mengejutkan kita semua. Ia kelihatan dalam semua tindakan kasih sayang terhadap sesama Muslim, tanpa mengira bangsa, jantina, warna kulit atau keturunan. Seorang Muslim menjadi ahli dalam ikatan orang-orang beriman dan serta-merta menduduki tempat yang sama dengan Muslim yang lain." Lloyd Rouch berkata, "Saya mendapati dalam Islam penyelesaian kepada dua masalah sosial utama yang menyibukkan fikiran dunia. Yang pertama terdapat dalam pernyataan al-Qur'an, '{Orang-orang beriman itu hanyalah saudara}.' Ini ialah prinsip sosialisme yang paling indah. Yang kedua ialah kewajipan zakat ke atas setiap orang kaya dan membenarkan orang miskin mengambilnya secara paksa jika orang kaya enggan membayarnya dengan sukarela, dan inilah penawar kepada anarki."2

This unique system of zakah, which is misunderstood and often badly applied by many Muslims, finds admirers among non-Muslims writers who have studied it and given their opinions about it. In his book The Preaching of Islam, Thomas Arnold describes some of the rites of Islam, especially pilgrimage, and then goes on to speak about zakah: "Besides the institution of pilgrimage, we find the performance of zakah another basic obligation which reminds every Muslim of the verse of God, 'Believers are but one brotherhood,' which is a religious ideal realized magnificently in Islamic society in such a way that surprises all of us. It is seen in all acts of tenderness toward fellow Muslims, regardless of race, sex, color, or ancestry. A Muslim becomes a member in the bond of believers and immediately takes his place equal to other Muslims." Lloyd Rouch says, "I find in Islam the solution of the two major social problems that occupy the minds of the world. The first is in the statement of the Qur'an, 'Believers are but one single brotherhood.' This is the most beautiful principle of socialism. The second is the obligation of zakah on every wealthy person and allowing the poor to take it by force if the rich refuse to pay it voluntarily, and this is the cure for anarchy."2

Muhammad Kurd 'Ali memetik kata-kata seorang penulis asing yang lain mengenai zakat: "Cukai ini, selain menjadi kewajiban agama yang dikenakan ke atas semua orang, merupakan sebuah sistem sosial dan sumber pendapatan bagi negara Muhammadiyah yang digunakan untuk membekalkan dan memperkaya golongan miskin secara sistematik dan terus terang, tanpa sebarang kesewenang-wenangan atau perhambaan. Ia bukanlah suatu peristiwa yang remeh dalam kehidupan masyarakat Muslim. Sistem yang menakjubkan ini telah ditegakkan oleh Islam buat pertama kalinya dalam sejarah manusia. Cukai zakat ini, yang diwajibkan ke atas tuan-tuan tanah, pedagang, dan orang kaya untuk dibelanjakan kepada golongan fakir, miskin dan orang kurang upaya, telah meruntuhkan segala penghalang yang membahagikan bangsa kepada kelas-kelas, dan menyatukan umat Islam menjadi satu kumpulan sosial yang berasaskan keadilan. Dengan itu, sistem Islam membuktikan bahawa ia tidak berdasarkan kebencian atau sifat mementingkan diri sendiri."3 Muhammad 'Ali turut memetik seorang orientalis Perancis yang terkenal, Massignon, yang berkata: "Agama Islam ini mempunyai keupayaan untuk bersungguh-sungguh dalam merealisasikan prinsip kesaksamaan, dengan mengenakan zakat ke atas setiap individu, dibayar kepada perbendaharaan awam, serta dengan menentang pinjaman berfaedah dan cukai tidak langsung yang biasanya dikenakan ke atas barang keperluan. Pada masa yang sama, agama ini menyokong pemilikan persendirian dan modal perdagangan. Dengan itu Islam sekali lagi berdiri di tengah, seimbang antara teori kapitalisme borjuis dan komunisme Bolshevik."4

Selepas petikan daripada orientalis, kami memberikan beberapa petikan daripada penulis Muslim mengenai zakat. Muhammad Rashid Rida, dalam tafsirnya terhadap al-Qur'an, mencatatkan:

After quotations from orientalists, we give a few quotations from Muslim writers about zakah. Muhammad Rashid Rida, in his explanation of the Qur'an notes:

Dalam mewajibkan zakat, Islam berbeza daripada semua agama dan perundangan lain, sebagaimana diakui oleh kebanyakan penulis dari pelbagai latar belakang. Sekiranya kaum Muslimin benar-benar menegakkan rukun agama mereka ini, nescaya tidak akan wujud orang miskin, orang yang memerlukan, atau orang yang tertekan dengan hutang dalam masyarakat mereka.

In imposing zakah, Islam is distinct from all religions and legislations, as confessed by most writers of many origins. If Muslims would only establish this pillar of their religion, no poor or needy or persons under pressure of debts would ever exist in their societies.

Malangnya, ramai orang Islam mengabaikan kewajipan ini, dan akibatnya mendatangkan kemudaratan kepada agama dan bangsa mereka. Maka mereka menjadi bangsa yang paling teruk dalam urusan politik dan kewangan, sehingga mereka bahkan kehilangan kawalan ke atas negara mereka sendiri dan menjadi bergantung kepada bangsa lain, termasuk dalam mendidik anak-anak mereka. Kanak-kanak Islam hari ini dididik di sekolah-sekolah mubaligh Kristian, lalu mereka hilang kepada bangsa mereka dan menjadi hamba kepada orang asing. Apabila mereka ditanya, "Mengapa kamu tidak mendirikan sekolah sendiri dengan prestasi yang tinggi, daripada menghantar anak-anak kamu ke sekolah mubaligh?" mereka menjawab, "Kami tidak mempunyai sumber kewangan untuk berbuat demikian." Hakikatnya, mereka tidak mempunyai semangat, akal dan kemahuan untuk melaksanakan agama mereka. Dan mereka melihat dengan mata kepala sendiri orang lain membelanjakan harta untuk membiayai sekolah serta pertubuhan kebajikan dan politik. Maka saya menyeru kepada orang Islam yang telah kehilangan agama mereka, dan dengan itu sesungguhnya telah kehilangan kehidupan dunia mereka: "Orang-orang yang melupakan Tuhan, Dia menjadikan mereka lupa akan diri mereka sendiri. Mereka itulah orang-orang yang fasik." Mereka yang menyeru kepada pembaharuan masyarakat Islam perlu bermula dengan menyelamatkan sisa-sisa agama dan maruah, dengan menubuhkan organisasi untuk mengutip zakat dan mengagihkannya mengikut Syariah. Mereka mesti menyedari bahawa bahagian untuk memerdekakan hamba mesti digunakan untuk membebaskan rakyat yang menderita akibat penjajahan, jika tiada lagi sesiapa dalam belenggu perhambaan, dan bahagian "pada jalan Tuhan" mesti digunakan untuk mengembalikan semula sistem Islam melalui bentuk jihad yang gemilang, yang memelihara Islam daripada serangan orang-orang kafir. Mereka mesti membelanjakan harta untuk menyeru kepada Islam dan mempertahankan nilai-nilainya melalui penulisan dan ucapan, sekiranya pertahanan dengan senjata tidak dapat dilaksanakan. Kita mesti menyedari bahawa jika semua, atau sebahagian besar, umat Islam menunaikan zakat dan membelanjakannya mengikut peruntukan yang sewajarnya, itu sudah cukup untuk mengembalikan kegemilangan Islam, merampas semula apa yang telah dirampas daripada tanah umat Islam oleh orang asing, dan menyelamatkan umat Islam daripada perhambaan kepada orang kafir. Perkara ini hanya boleh dilakukan dengan membelanjakan satu persepuluh atau satu perempat daripada satu persepuluh daripada harta yang dimiliki oleh orang kaya. Kita melihat dengan mata kepala kita sendiri bahawa ramai orang yang menguasai tanah-tanah umat Islam membelanjakan lebih daripada itu untuk bangsa dan ideologi mereka sendiri, sedangkan mereka tidak pun diwajibkan oleh Tuhan mereka.7