Sebagai kewajiban yang telah ditetapkan oleh Tuhan, zakat bukanlah sekadar sedekah yang diserahkan kepada individu untuk dilaksanakan menurut kehendak mereka, dan pelaksanaannya pun tidak bergantung pada kemurahan hati orang-orang kaya. Sebaliknya, zakat merupakan sebuah institusi kesejahteraan sosial yang diawasi oleh negara, sekaligus pajak yang teratur dan dikelola oleh sebuah organisasi awam yang berautonomi.

As a confirmed obligation from God, zakah is not merely a charity left to individuals to implement, nor is its fulfillment dependent on the benevolence of the wealthy. Zakah is rather a social welfare institution supervised by the state, and an organized tax administered by an autonomous public organization.

Peranan negara dalam pengumpulan dan agihan zakat paling kuat disokong oleh ayat yang menyebut "pekerja-pekerja zakat"1 sebagai salah satu golongan yang berhak menerima zakat. Ayat ini menjadi bukti yang nyata bahawa perlu wujud sebuah organisasi khusus dengan pekerja-pekerja yang memperoleh pendapatan mereka daripada bajet organisasi tersebut. Lebih-lebih lagi, Tuhan berfirman, "Ambillah sedekah daripada harta mereka agar engkau dapat membersihkan dan menyucikan mereka".2 Perkataan "ambillah" ditujukan kepada Nabi ﷺ sebagai ketua negara Islam, sehingga apabila Abu Bakr menggantikan Nabi ﷺ sebagai ketua negara, beliau terus menggunakan kuasa negara dan badan penguatkuasaannya untuk mengumpul dan mengagihkan zakat. Para ulama mengakui bahawa kata kerja "ambillah" dalam ayat di atas ditujukan kepada Nabi ﷺ dan kepada sesiapa yang menguruskan urusan umat Islam selepas baginda.

The state's role in the collection and distribution of zakah is best supported by the verse that mentions "the workers on zakah"1 as one of the categories to whom zakah is distributed. This verse is explicit evidence that there should be a specialized organization with workers who derive their incomes from the budget of this organization. Moreover, God says, "Out of their wealth take a sadaqah so thou might purify and sanctify them".2 "Take" is addressed to the Prophet as head of the Islamic state, to the extent that when Abu Bakr succeeded the Prophet (p) as head of state, he continued using state authority and its law enforcement body to collect and distribute zakah. Scholars recognize that the verb "take" in the above verse is addressed to the Prophet (p) and to whoever runs the affairs of Muslims after him.

Dari segi Sunnah, terdapat sabda-sabda yang mengesahkan bahawa mentadbir zakat ialah salah satu tanggungjawab negara Islam. Al Bukhari, Muslim dan lain-lain meriwayatkan daripada Ibn 'Abbas bahawa Nabi ﷺ berkata kepada Mu'adh ketika baginda mengutusnya ke Yaman, "Beritahu mereka bahawa Tuhan mewajibkan sadaqah ke atas harta mereka, untuk diambil daripada orang kaya di antara mereka dan diberikan kepada orang miskin di antara mereka. Jika mereka taat kepadamu dalam hal itu, maka berhati-hatilah supaya jangan mengambil harta mereka yang paling berharga . . ." Sabda ini menunjukkan bahawa zakat diambil daripada orang kaya dan diberikan kepada orang miskin oleh negara. Al Hafiz Ibn Hajar berkata, "Sabda ini menjadi bukti bahawa negaralah pihak berkuasa yang mengambil zakat dan mengagihkannya. Mereka yang enggan membayar dipaksa untuk berbuat demikian."3 Al Shawkani memetik perkara yang sama daripada Ibn Hajar dalam kitabnya Nail al Awtar.4 Selain itu, terdapat beberapa sabda yang memberi arahan kepada pekerja zakat, yang dipanggil al su'at atau al musaddiqin. Kebanyakan sabda ini disebut dalam bab kedua bahagian keempat. Terdapat juga banyak sabda yang menasihati pembayar zakat tentang tingkah laku mereka terhadap pemungut zakat.

As for Sunnah, there are sayings that confirm that administering zakah is one of the responsibilities of the Islamic state. Al Bukhari, Muslim and others report from Ibn 'Abbas that the Prophet told Mu'adh when he sent him to Yemen, "Inform them that God obligates sadaqah on their wealth, to be taken from the rich among them and rendered to the poor among them. If they obey you in that, carefully avoid their dear wealth . . . " This saying indicates that zakah is taken from the rich and rendered to the poor by the state. Al Hafiz Ibn Hajar says, "This saying is evidence that the state is the authority that takes zakah and distributes it. Those who refuse to pay are forced to do so."3 Al Shawkani quotes the same from Ibn Hajar in his Nail al Awtar.4 Additionally, there are several sayings which instruct workers on zakah, who were called al su'at or al musaddiqin. Most of these sayings are mentioned in chapter two of part four. There are also many sayings that advise payers on their conduct towards the collectors.

Selain daripada al-Qur'an dan Sunnah, dakwaan bahawa negara Islam bertanggungjawab ke atas pengumpulan dan agihan zakat disokong oleh amalan sebenar Nabi ﷺ dan Khalifah-khalifah yang mendapat petunjuk selepas baginda. Ibn Hajar dalam al-Talkhis menyatakan bahawa perkara bahawa Rasulullah ﷺ dan para khalifah baginda menghantar pemungut zakat adalah sangat masyhur. Al-Bukhari dan Muslim meriwayatkan daripada Abu Hurairah bahawa Nabi ﷺ menghantar 'Umar sebagai pemungut zakat. Mereka meriwayatkan daripada Abu Humaid bahawa "Nabi ﷺ mengambil seorang lelaki dari kabilah al-Azd bernama Ibn al-Lutbiyah sebagai pemungut zakat." Mereka juga meriwayatkan bahawa 'Umar mengambil Ibn al-Sa'di untuk tugas tersebut. Abu Daud meriwayatkan bahawa Nabi ﷺ

In addition to Qur'an and Sunnah, the assertion that the Islamic state is responsible for collection and distribution of zakah is supported by the actual practice of the Prophet (p) and the Wise Successors after him. Ibn Hajar in al Talkhis notes that the fact that the Messenger of God (p) and his Successors sent zakah collectors is quite famous. Al Bukhari and Muslim report from Abu Hurairah that the Prophet (p) sent 'Umar as a collector of zakah. They report from Abu Humaid that the "Prophet (p) employed a man from the tribe of al Azd named Ibn al Lutbiyah as zakah collector." They also report that 'Umar employed Ibn al Sa'di for that job." Abu Daud reports that the Prophet (p)

Beliau mempekerjakan Ibn Mas'ud sebagai pemungut zakat. Ahmad meriwayatkan bahawa Nabi ﷺ mengutus Abu Jahm bin Hudhaifah dan 'Utbah bin 'Amir sebagai pemungut zakat, dan daripada Qurrah bin Da'mus bahawa "Nabi ﷺ mengutus al-Dahhak bin Qais sebagai pemungut zakat." Al-Hakim meriwayatkan dalam kitabnya al-Mustadrak bahawa Nabi ﷺ mengutus Qais bin Sa'd dan 'Ubadah bin al-Samit sebagai pemungut zakat, dan al-Walid bin 'Uqbah sebagai pemungut zakat dari kalangan kabilah Bani al-Mustaliq.

employed Ibn Mas'ud as zakah collector. Ahmad reports that the Prophet sent Aba Jahm bin Hudhaifah and 'Utbah bin 'Amir as zakah collectors, and from Qurrah bin Da'mus that "the Prophet sent al Dahhak bin Qaid as zakah collector." Al Hakim reports in his al Mustadrdk that the Prophet sent Qais bin Sa'd and 'Ubadah bin al Samit as zakah collectors , and al Walid bin 'Uqbah as collector of zakah from the tribe of bani al Mustaliq.

Al-Baihaqi meriwayatkan daripada Al-Shafi'i bahawa Abu Bakr dan 'Umar biasa menghantar pemungut zakat. Dalam satu riwayat yang diriwayatkan oleh Al-Shafi'i daripada Ibrahim bin Sa'd daripada Al-Zuhri, ditambah bahawa mereka tidak melewatkan pemungutannya setiap tahun.

Al Baihaqi reports From al Shfii'i that Abu Bakr and 'Umar used to send zakah collectors. In a version reported by al Shafi'i from Ibrahim bin Sa'd from al Zuhri, it is added that they did not delay its collection every year.

Al Shafi'i, dalam pendapat terdahulunya, meriwayatkan bahawa pada tahun kemarau, 'Umar menangguhkan zakat, kemudian mengutus pemungut-pemungut zakat untuk mengambil dua kali ganda pada tahun berikutnya. Ibn Sa'd meriwayatkan dalam al Tabaqat bahawa Nabi ﷺ mengutus pemungut-pemungut zakat kepada kabilah-kabilah Arab pada hilal bulan Muharram tahun 9 H. Hadis ini juga dinukilkan oleh al Waqidi dalam Maghazinya.5 Ibn Sa'd menamakan pemungut-pemungut zakat dan kabilah-kabilah yang mereka diutus kepadanya. Menurutnya, Nabi ﷺ mengutus 'Uyainah bin Hisn kepada bani Tamim untuk memungut dan membahagikan zakat, Buraidah bin al Hasib kepada Aslam dan Ghifar, 'Abbas bin Bishr al Ashhali kepada Sulaim dan Muzainah, Rafi' bin Makith kepada Juhainah, 'Amr bin al 'As kepada Fazarah, al Dahhak bin Sufyan al Kilabi kepada bani Kilab, Busr bin Sufyan al Ka'bi kepada bani Ka'b, Ibn al Lutbiyah kepada bani Dhubian, dan seorang lelaki dari Sa'd Hudhaim kepada kaumnya. Ibn Sa'd menambah, "Rasulullah ﷺ memerintahkan pemungut-pemungutnya supaya hanya mengambil daripada lebihan harta, dan menjauhi harta terbaik milik pembayar zakat."6

Al Shafi'i, in his former opinion, narrates that in the year of famine, 'Umar postponed zakah, then sent collectors to take twice as much in following year. Ibn Sa'd reports in al Tabaqat that the Prophet (p) sent collectors to Arab tribes on the crescent of al Muharram year 9 H. This saying is also cite by al Waqidi in his Maghazi.5 Ibn Sa'd names zakah collectors and tribes to whom they were sent. The Prophet, he says, sent 'Uyainah bin Hisn to bani Tamim to collect and distribute zakah, Buraidah bin al Hasib to Aslam and Ghifar, 'Abbas bin Bishr al Ashhali to Sulaim and Muzainah, Rafi' bin Makith to Juhainah, 'Amr bin al 'As to Fazarah, al Dahhak bin Sufyan al Kilabi to bani Kilab, Busr bin Sufyan al Ka'bi to bani Ka'b, Ibn al Lutbiyah to bani Dhubian, and a man from Sa'd Hudhaim to his tribe. Ibn Sa'd adds, "The Messenger of God (p) told his collectors to take only from the surplus and to avoid the top-notch assets of the payers."6

Ibn Ishaq menyebut lagi beberapa pemungut lain yang diutus Nabi (s.a.w.) ke pelbagai suku dan wilayah di Semenanjung Arab. Contohnya, baginda mengutus al Muhajir bin Abi Umayyah ke San'a', Zaid bin Labid ke Hadramawt, 'Adi bin Hatim ke Tai' dan bani Asad, al 'Ala' bin Hadrami ke al Bahrain, dan Ali ke Najran.7 Dalam al Taratib al Idariyah, al Kattani memetik Ibn Hazm dalam Jawami' al Siyar yang berkata: "al Zubair ialah kerani zakat yang dilantik oleh Rasulullah (s.a.w.); semasa ketiadaan al Zubair, Jahm bin al Salt dan Hudhaifah bin al Yaman menggantikannya."8 Al Kattani juga memetik Ibn Hajar dalam al Isabah yang menamakan sahabat-sahabat yang dilantik oleh Nabi (s.a.w.) untuk tugas ini. Antaranya ialah al Arqam bin Abi al Arqam, Hudhaifah bin al Yaman, Kafiyah bin Sab' al Asdi, Kahl bin Malik al Hudhali, Khalid bin al Barsa', Abu Jahm bin Hudhaifah, Khalid bin Sa'id bin al 'As, Khuzaimah bin 'Asim al 'Ukali, dan lain-lain.9 Maka jelaslah bahawa Nabi (s.a.w.) hampir meliputi seluruh Arab dengan pegawai-pegawai zakat. Baginda (s.a.w.) memberikan mereka nasihat dan arahan tentang cara melayan pembayar zakat dan memungut jumlah yang betul. Baginda juga memerintahkan mereka supaya mengelak daripada mengambil harta terbaik milik pembayar, dan apabila mereka pulang, baginda kadang-kadang meminta laporan lengkap tentang apa yang mereka lakukan.10

Ibn Ishaq names yet other collectors the Prophet (p) sent to various tribes and provinces of the Arabian peninsula. For example, he sent al Muhajir bin Abi Umayyah to San'a', zaid bin Labid to Hadramawt, 'Adi bin Hatim to Tai' and bani Asad, al 'Ala' bin Hadrami to al Bahrain and Ali to Najran.7 In al Taratib al Idariyah, al Kattani quotes Ibn Hazm in Jawami' al Siyar as saying "al Zubair was the zakah clerk appointed by the Messenger of God (p); in al Zubair's absence, Jahm bin al Salt and Hudhaifah bin al Yaman used to substitute for him."8 Al Kattani also quotes Ibn Hajar in al Isabah as naming Companions employed for this job by the Prophet. These include al Arqam bin Abi al Arqam, Hudhaifah bin al Yaman, Kafiyah bin Sab' al Asdi, Kahl bin Malik al Hudhali, Khalid bin al Barsa', Abu Jahm bin Hudhaifah, Khalid bin Sa'id bin al 'As, Khuzaimah bin 'Asim al 'Ukali, etc..9 Thus it is obvious that the Prophet (p) covered practically all Arabia with zakah officers. He (p) provided them with advice and instructions on how to treat payers of zakah and collect the right amount. He also instructed them to avoid the top-notch wealth of payers, and when they came back, he sometimes used to ask them for a full account of what they did.10

Para ulama sepakat bahawa "Pemerintah wajib melantik pemungut zakat kerana Nabi ﷺ dan para Khalifah selepas baginda mengutus pemungut zakat, dan kerana sentiasa ada orang yang memiliki harta tetapi tidak mengetahui cara menunaikan zakat yang wajib ke atasnya, serta orang yang tidak suka membayar zakat itu disebabkan ketamakan."11

Scholars agree that "The state must appoint collectors of zakah because the Prophet (p) and the Successors after him sent collectors, and because there are always people who own assets but do not know how to pay their due zakah, and people who dislike such payment out of greed."11

Pemilik harta yang wajib dizakatkan dinasihatkan untuk membantu para pemungut zakat dan tidak menyembunyikan mana-mana bahagian daripada harta mereka. Jarir bin 'Abd Allah meriwayatkan, "Satu kumpulan orang Arab badwi datang kepada Rasulullah ﷺ dan berkata, 'Sebahagian pemungut zakat telah menzalimi kami.' Maka Rasulullah ﷺ bersabda, 'Hendaklah kamu menggembirakan para pemungut zakat kamu.'"12 Jabir bin 'Atik meriwayatkan bahawa Nabi ﷺ bersabda, "Akan datang kepada kamu orang-orang yang kamu tidak suka [pemungut zakat]. Apabila mereka datang, sambutlah mereka dan biarkan mereka melakukan apa yang mereka mahu. Jika mereka berlaku adil, pahalanya untuk diri mereka sendiri, tetapi jika mereka berlaku zalim, dosanya juga ditanggung oleh diri mereka sendiri. Untuk menyempurnakan zakat kamu, perlulah kamu menggembirakan mereka, supaya mereka mendoakan kamu."13 Anas meriwayatkan bahawa "seorang lelaki bertanya kepada Rasulullah ﷺ, 'Jika aku memberikan zakat kepada orang yang engkau utuskan, adakah aku telah menunaikannya di sisi Allah dan Rasul-Nya?' Nabi ﷺ menjawab, 'Ya, jika engkau memberikannya kepada utusanku, maka engkau telah terlepas daripada kewajipan itu di sisi Allah dan Rasul-Nya. Engkau berhak mendapat pahalanya, dan jika kemudian ia diselewengkan, dosanya ditanggung oleh sesiapa yang mengubahnya.'"14

Owners of zakatable assets are advised to help collectors and not hide any part of their wealth. Jarir bin 'Abd Allah says, "A group of nomadic Arab came to the Messenger of God (p) and said 'Some zakah collectors did us an injustice.' The Messenger of God (p) said, 'you must please your collectors'"12 and Jabir bin 'Atik narrates that the Prophet (p) said, "People that you may not like [collectors] shall come to you. When they come, you should welcome them and let them do what they want. If they do justice, the result will be on their own souls, but if they do injustice, the punishment will also be on their own souls. It is necessary for completing your zakah that you please them, so they will pray for you."13 Anas narrates that "a man asked the Messenger of God (p), If I give zakah to the person you send, would I be fulfilling it as far as God and His Messenger are concerned?' The Prophet answered, 'Yes, if you give it to my messenger, you are freed from that obligation as far as God and His Messenger are concerned. You deserve its reward, and if it is tampered with later, the sin is on whoever changes it."14

Sahl bin Abi Saleh meriwayatkan bahawa ayahnya berkata: "Aku mempunyai harta yang telah mencapai nisab zakat. Aku bertanya kepada Sa'd bin Abi Waqqas, Ibn 'Umar, Abu Hurairah dan Abu Sa'id al-Khudri sama ada aku harus mengeluarkan zakat itu sendiri atau menyerahkannya kepada pemerintah. Kesemua mereka memerintahkan aku supaya menyerahkannya kepada pemerintah, dan tiada seorang pun daripada mereka yang berbeza pendapat." Dalam riwayat lain pula disebutkan: "Aku berkata, 'Tidakkah kamu lihat apa yang dilakukan oleh pemerintah ini?' Ketika itu ialah zaman Bani Umayyah. 'Patutkah aku tetap menyerahkan zakatku kepada mereka?' Kesemua mereka menjawab, 'Ya, kamu wajib menyerahkannya.'" Riwayat ini dicatat oleh Sa'id bin Mansur dalam kitab Musnadnya.15

Sahl bin Abi Saleh narrates that his father said "I accumulated a zakatable amount of wealth. I asked Sa'd bin Abi Waqqas, Ibn 'Umar, Abu Hurairah, and Abu Sa'id al Khudri whether I should distribute zakah myself or give it to the government. They all ordered me to pay it to the government non of them disagreed." Another version reads, "I said, don't you see what this government does? 'It was at the time of the Umayyads. Should I still give it my zakah? They all answered 'yes, you must.'" This is reported by Sa'id bin Mansur in his Musnad.15

Ibn 'Umar berkata, "Bayarkanlah sedekah kamu kepada sesiapa yang mengurus urusan kamu. Jika dia berbuat baik, dialah yang akan diberi ganjaran pahala, dan jika dia berbuat jahat, dosanya ditanggung oleh dirinya sendiri." Qaz'ah meriwayatkan daripada Ibn 'Umar, "Berikanlah kepada mereka [para pemerintah] zakat kamu walaupun mereka meminum arak." Al Nawawi berkata, "Kedua-dua kenyataan ini diriwayatkan oleh al Baihaqi melalui rangkaian sanad yang sahih atau baik."16 Al Mughirah bin Shu'bah pernah bertanya kepada seorang hambanya, yang menguruskan hartanya di al Taif, "Apakah yang kamu lakukan dengan zakat harta aku?" Pengurus itu menjawab, "Saya mengagihkan sebahagiannya dan saya membayar sebahagian lagi kepada kerajaan." Shu'bah bertanya, "Mengapa kamu berbuat demikian?" Dia menjawab, "Mereka membeli tanah dan mengahwini wanita dengan apa yang kami berikan kepada mereka." Shu'bah berkata, "Berikanlah kepada kerajaan, kerana sesungguhnya Rasulullah ﷺ telah memerintahkan kita untuk memberikannya kepada mereka." Diriwayatkan oleh al Baihaqi dalam kitab al Sunan al Kabir beliau.17

Ibn 'Umar says, "Pay your sadaqat to whoever runs your affairs. If he does right, it is his soul that will be rewarded, and if he does evil, it is on himself." Qaz'ah reports from Ibn 'Umar." Give them [the rulers] your zakah even if they drink wine. "Al Nawawi says "these two statements are reported by al Baihaqi via correct or good chains."16 Al Mughirah bin Shu'bah once asked a slave of his, who was managing his assets in al Taif "what do you do with the zakah on my wealth?" The manager said, "I distribute part of it and I pay part to the government." Shu'bah said, "Why do you do that?" He answered, "They buy land and marry women with what we give them." Shu'bah said, "Give it to the Government, for the Messenger of God (p) indeed ordains us to give it to them." Reported by al Baihaqi in his al Sunan al Kabir.17

Ayat-ayat, hadith dan pendapat para Sahabat yang telah disebutkan di atas menunjukkan bahawa pada prinsipnya, zakat mesti diuruskan oleh pemerintah Islam. Ia merupakan tanggungjawab penting bagi negara Islam dan badan zakat awam.

The above mentioned verses, sayings and opinions of Companions indicate that in principle, zakah must be administered by the Islamic government. It is an important responsibility of the Islamic state and the public zakah organization.

Seseorang mungkin bertanya: jika tujuan agama-agama ialah membangkitkan hati nurani manusia, menerangi manusia dengan kebenaran, dan mendorong mereka berkelakuan secara ideal melalui dorongan cinta kepada Tuhan atau takut akan azab-Nya, mengapa Islam perlu campur tangan dalam pengurusan masyarakat, dan bukannya membiarkan perkara itu kepada pihak berkuasa politik? Jawapan kami ialah bahawa hujah ini mungkin berkaitan dengan agama-agama selain Islam, tetapi Islam itu ialah akidah dan sistem, nilai akhlak dan undang-undang, kitab panduan dan sebuah negara yang teratur.

One may ask, if the purpose of religions is to awaken human conscience, enlighten people with truth, and induce them to behave ideally by the drives of love of God or fear of His punishment, why should Islam interfere with the organization of society instead of leaving this to political authorities? Our answer is that this may be relevant to religions other than Islam, but Islam is both creed and system, moral values and laws, a guiding book and an organized state.

Dari sudut pandang agama ini, manusia tidak dapat dibelah menjadi bahagian-bahagian, satu untuk agama dan satu lagi untuk kehidupan duniawi, dan kehidupan itu sendiri tidak dapat dipisahkan kepada ketaatan kepada Kaisar dan ketaatan yang berasingan kepada Tuhan. Kehidupan adalah satu kesatuan; begitu juga manusia; begitu juga seluruh alam semesta, yang semuanya tunduk kepada Tuhan, Yang Maha Esa dan Maha Perkasa. Islam membawa panduan yang menyeluruh dan sejagat, yang memberi kebebasan dan maruah kepada individu serta kebaikan dan kebahagiaan kepada masyarakat. Dalam kerangka yang bersatu ini, sistem zakat dilaksanakan dengan menyerahkan urusan pengutipan dan pengagihannya kepada negara. Islam menanamkan keinginan untuk membayar zakat dalam hati orang-orang beriman, manakala negara diamanahkan dengan pengutipan dan pengagihan zakat, atas sebab-sebab penting yang berikut:

From the point of view of this religion, human beings cannot be dissected into departments, one for religion and the other for worldly life, nor can life itself be partitioned into allegiance to Caesar and separate allegiance to God. Life is one unit; so is the human being; so is the whole universe, all submitting to God, the One and Mighty. Islam brings forth comprehensive and universal guidance which gives liberty and dignity to the individual as well as betterment and happiness to society. Within this unified framework, the system of zakah is enacted assigning the collection and distribution to the state. Islam implants the desire to pay zakah in the hearts of believers while entrusting the state with zakah collection and distribution, for the following important reasons:

Jika zakat diuruskan oleh negara, ia mesti dijalankan secara bebas kerana Tuhan menentukan agihannya dalam al-Quran. Oleh itu, zakat hendaklah mempunyai perbendaharaan dan badan pentadbiran yang berasingan, diawasi oleh negara Islam. Ayat tentang agihan zakat secara tersirat merujuk kepada autonomi ini dengan memperuntukkan satu bahagian kepada pekerja zakat. Amalan sejarah umat Islam pada zaman pemerintahan Islam ialah menubuhkan beberapa perbendaharaan kecil dalam negara. Empat perbendaharaan kecil dikenal pasti dengan jelas dan diterangkan oleh mazhab Hanafi.

If zakah is handled by the state, it must be run independently since God determines its distribution in the Qur'an. Thus, zakah should have a separate treasury and administrative body supervised by the Islamic state. The verse on zakah distribution refers implicitly to this autonomy by assigning a share to the workers on zakah. The historical practice of Muslims during the reign of Islam was to establish several sub-treasuries in the state. Four sub-treasuries are clearly identified and described by Hanafites:

1. Zakat.

1. Zakah.

2. Jizyah dan Kharaj.

2. Jiziah and Kharaj.

3. Harta rampasan perang dan rikaz (rikaz bukan zakat, menurut mazhab Hanafi).

3. War booty and rikaz (rikaz is not zakah, according to Hanafites).

4. Harta yang hilang dan dijumpai.19

4. Lost and found assets.19

Ahli fiqh biasanya membahagikan harta yang wajib dizakatkan kepada dua kumpulan. Harta zahir ialah harta yang kelihatan dan boleh dikira dengan mudah oleh orang selain pemiliknya. Ia termasuk hasil tanaman dan ternakan. Harta batin pula ialah harta yang mudah disembunyikan oleh pemiliknya. Ia termasuk wang dan aset perniagaan.

Jurists usually divide zakatable assets into two groups. Apparent assets are those that are visible and can easily be counted by people other than the owner. They include agricultural crops and livestock. Non-apparent assets are those that can easily be hidden away by the owner. They include money and business assets.

Adapun harta yang kelihatan (al-amwal azh-zhahirah), para fuqaha hampir sebulat suara sepakat bahawa pengumpulan dan pengagihan zakatnya mesti dilaksanakan oleh pemerintah. Zakatnya tidak boleh dibiarkan kepada individu, terutama kerana terdapat banyak riwayat bahawa Nabi ﷺ mengutus para amil beliau untuk memungut zakat daripada harta-harta ini. Jelas bahawa pemerintah bertanggungjawab menguatkuasakan pengumpulan ini dan mesti memerangi mereka yang enggan membayar zakat ini, sebagaimana yang dilakukan oleh Abu Bakar selepas kewafatan Nabi ﷺ.20

As for apparent assets, jurists agree almost unanimously that the collection and distribution of their zakah must be undertaken by the state. Their zakah should not be left to individuals, especially since we have many reports that the Prophet (p) sent his collectors to take zakah on these assets. It is obvious that the state is responsible for enforcing this collection and must fight, if necessary, those who refuse to pay this zakah, as Abu Bakr did after the death of the Prophet.20

Mengenai harta yang tidak zahir, telah disepakati bahawa pemerintah berhak untuk memungut dan mengagihkan zakatnya. Walau bagaimanapun, para fuqaha mempunyai beberapa pendapat mengenai penguatkuasaan pembayarannya kepada kerajaan.

As for non-apparent assets, it is agreed that the state has the right to collect and distribute their zakah. However, jurists have several opinions about enforcing its payment to the government.

Mazhab Hanafi berhujah bahawa zakat ke atas harta yang tidak zahir hendaklah diserahkan kepada pemilik harta untuk diagihkan. Mereka menambah bahawa walaupun pada prinsipnya, negara mempunyai hak untuk mentadbir zakat jenis ini, sejak zaman 'Uthman tugas tersebut telah diserahkan kepada pemilik harta. Penyerahan ini tidak menghapuskan kuasa negara untuk menyelia pembayaran zakat ke atas harta yang tidak zahir. Jika negara dimaklumkan bahawa pemilik harta di sesuatu kawasan tidak membayar zakat ke atas harta mereka yang tidak zahir, pembayarannya boleh dikuatkuasakan oleh pihak berkuasa penguatkuasaan undang-undang awam. Zakat ke atas harta perniagaan boleh dikutip oleh negara sekiranya harta tersebut sedang diangkut dari satu tempat ke tempat lain, tetapi jika harta perniagaan tidak diangkut, ia diperlakukan sama seperti harta tidak zahir yang lain.

Sebelum saya memilih salah satu pendapat ini, saya perlu menyebut bahawa hampir semua fuqaha bersepakat dalam dua perkara. Pertama, negara Islam mempunyai hak untuk memungut dan mengagihkan zakat ke atas semua harta, sama ada yang zahir mahupun yang tersembunyi. Hak ini lebih ditekankan jika terdapat syak bahawa rakyat tidak begitu bersemangat untuk menunaikan zakat mereka sendiri. Sesetengah fuqaha bahkan menyatakan bahawa segala perbezaan mengenai peranan negara timbul berkenaan keadaan apabila kerajaan tidak mentadbir zakat, tetapi apabila kerajaan mentadbirnya, golongan fuqaha itu mendakwa terdapat ijma' mengenai kewajipan menyerahkan zakat kepada negara.32 Walaupun mereka yang berbeza pendapat tetap menerima prinsip bahawa apabila pungutan zakat dijalankan oleh negara, zakat mesti diserahkan kepada negara, kerana ia merupakan isu yang diperselisihkan dan mana-mana isu yang diperselisihkan boleh diselesaikan dengan keputusan politik, sama seperti pertikaian undang-undang yang diputuskan melalui penghakiman mahkamah.33 Kedua, persetujuan kedua ialah jika negara mengabaikan pungutan zakat, pemilik harta mesti mengagihkan zakat mereka sendiri. Ini berdasarkan hakikat bahawa zakat ialah satu bentuk ibadah dan kewajipan agama yang mesti dilaksanakan oleh setiap individu, sehingga jika sebuah kerajaan berani membebaskan rakyat daripada membayar zakat, umat Islam mesti mengagihkan zakat mereka sendiri secara berasingan.

Before I select one of these opinions, I should mention that almost all jurists agree on two points. Firstly the Islamic state has the right to collect and distribute zakah on any and all assets, apparent and non-apparent. This right is emphasized if there exists suspicion that people are not so eager to pay their zakah by themselves. Some jurists even state that all differences with regard to the role of the state arise about the case in which the government does not administer zakah, but when it does, those jurists claim there is ijma' on the obligation of giving zakah to the state.32 Even those who disagree, accept the principle that once zakah collection is carried out by the state, zakah must be given to the state, because it is a disputed issue and any disputed issue can be settled by a political decision like legal disputes that are decided by court judgements.33 The second point of agreement is, if the state neglects zakah collection, owners of assets must distribute their own zakah. This is based on the fact that zakah is a form of worship and a religious obligation that must be fulfilled by each individual, to the extent that if a government dares to exempt people from paying zakah, Muslims must distribute their own zakah independently.

Setelah dua perkara kesepakatan sebulat suara ini difahami, kita boleh beralih kepada perbezaan pendapat mengenai sama ada kerajaan mempunyai kuasa untuk memungut zakat ke atas harta yang tidak zahir. Pada pandangan saya, setelah meneliti teks-teks tentang pemungutan zakat dan kuasa negara Islam, teks-teks tersebut tidak membezakan antara harta yang zahir dan harta yang tidak zahir. Dinyatakan bahawa negara Islam diwajibkan mentadbir kedua-dua pemungutan dan pengagihan zakat, tanpa sebarang pengecualian. Pemahaman ini disokong oleh perkara-perkara berikut:

Sebahagian ulama membezakan antara harta yang zahir dan harta yang batin berdasarkan amalan sebenar Nabi. Mereka berhujah bahawa tiada bukti yang meluas atau kukuh sampai kepada kita yang menunjukkan bahawa Rasulullah ﷺ mengutus pekerja untuk memungut dan mengagihkan zakat ke atas wang dan aset perniagaan, sebagaimana baginda lakukan berkenaan harta zahir. Oleh itu, sebahagian ulama terkemuka berpendapat bahawa dibolehkan sama ada memberikan zakat yang wajib ke atas harta batin kepada kerajaan atau mengagihkannya secara langsung, dengan syarat ia dilakukan dengan penuh kebenaran dan tanpa membezakan antara penerima. Abu 'Ubaid berkata, "Ini, pada pendapat saya, ialah pandangan ulama Sunni di Hijaz dan Iraq. Mengenai emas, perak, dan aset perdagangan, kaum Muslimin dipercayai untuk menunaikan kewajipan ini, manakala zakat ke atas ternakan, bijirin, dan buah-buahan hanya boleh diuruskan oleh pemerintah Islam. Pemilik tidak boleh menyembunyikan zakat yang wajib daripada pemerintah Islam. Jika pemilik mengagihkan yang terakhir ini sendiri, ia tidak memenuhi kewajipan itu, dan zakat mesti diberikan semula kepada negara. Nas-nas yang kita miliki daripada Sunnah dan para Sahabat menyokong pembezaan ini. Kita dapati bahawa Abu Bakar memerangi golongan murtad untuk memungut zakat yang wajib ke atas ternakan. Beliau tidak berbuat demikian bagi zakat yang wajib ke atas emas dan perak." Abu 'Ubaid kemudian memberikan beberapa riwayat untuk menyokong pendirian ini, tetapi apabila kita meneliti dengan teliti kenyataan-kenyataan yang dipetiknya, kita dapati semuanya membicarakan keadaan luar biasa, seperti rasuah dalam pemerintahan dan badan zakatnya, dan bukan keadaan biasa. Ini jelas daripada hakikat bahawa pandangan-pandangan sedemikian muncul hanya selepas kekacauan politik dan komplot yang membawa kepada pembunuhan 'Uthman. Abu 'Ubaid meriwayatkan, melalui sanadnya sendiri, bahawa Ibn Sirin berkata, "Sadaqah itu dibayar kepada Nabi ﷺ"

A few scholars distinguish between apparent and non-apparent wealth on the grounds of the actual practice of the Prophet. They argue that no overwhelming or widespread evidence reaches us which shows that the Messenger (p) sent workers to collect and distribute zakah on money and business assets, as he did with respect to apparent wealth. Consequently, some leading scholars argue it is permissible either to give the zakah due on non-apparent wealth to the government or distribute it directly, provided that this is done with righteousness and without discrimination between recipients. Abu 'Ubaid says, "This is, I believe, the view of Sunnite scholars in both Hijaz and Iraq. As far as gold, silver, and trade assets are concerned, Muslims are trusted to fulfill this obligation, while zakah on livestock, grain, and fruits must only be administered by the Islamic government. Owners must not hide due zakah away from the Islamic government. If owners distribute the latter on their own, that does not satisfy the requirement, and zakah must again be given to the state. The texts we have from Sunnah and the Companions warrant this distinction. We see that Abu Bakr fought the apostates in order to collect zakah due on livestock. He did not do that for zakah due on gold, and silver."41 Abu 'Ubaid goes on to give a reports in support of this position, but upon close examination of his quoted statements, we find them all speak about exceptional circumstances, such as corruption in government and its zakah agency and not normal situations. This is obvious from the fact that such opinions come about only after political unrest and conspiracies that led to the killing of 'Uthman. Abu 'Ubaid reports, via his own chain, that Ibn Sirin says "The sadaqah was paid to the Prophet (p)

Perkara ini dibincangkan oleh Profesor Khallaf, al Hasan, dan Abu Zahrah dalam kuliah mereka mengenai zakat di Damsyik pada tahun 1952. Mereka berkata, adalah wajib bagi kerajaan untuk mengambil tanggungjawab memungut zakat ke atas semua harta, yang zahir dan yang tidak zahir, atas dua sebab. Pertama, ramai orang kini telah mengabaikan kewajipan ini ke atas semua harta mereka. Mereka tidak memenuhi syarat-syarat wakil yang diberikan oleh Uthman dan para ulama selepasnya, dan para fuqaha menyatakan bahawa jika orang ramai tidak menunaikan kewajipan mengagihkan zakat yang wajib ke atas harta mereka yang tidak zahir, maka pihak negara boleh mengambil alih semula kewajipan ini, dan bahawa jika orang ramai secara umumnya tidak membayar zakat mereka, pihak negara mesti memaksa mereka untuk berbuat demikian.

This matter is discussed by the Professors Khallaf, al Hasan, and Abu Zahrah in their lecture on zakah in Damascus 1952. They say, It is imperative that the government take responsibility for collecting zakah on all wealth, apparent and non-apparent, for two reasons. Firstly, many people now abandoned this obligation on all their wealth. They do not fulfill the terms of agency given by Uthman and scholars after him, and jurists state that if people do not fulfill the obligation of distributing zakah due on their non-apparent wealth, the state may take charge of this obligation again, and that if people do not in general pay their zakah, the state must force them to do so.

Kedua, kebanyakan harta yang dahulunya tidak nyata kini telah menjadi nyata, terutama stok perdagangan dan aset kewangan, kerana para peniaga biasanya menyimpan rekod perakaunan bagi perniagaan mereka. Peraturan yang sama yang digunakan untuk mengira cukai ke atas pendapatan dan keuntungan mestilah digunakan berhubung zakat yang diwajibkan oleh God untuk golongan miskin dan fakir. Wang dan aset kewangan kebanyakannya disimpan di bank, dan mengetahui baki akaunnya pada akhir tahun adalah perkara yang mudah. Kita tahu bahawa para fuqaha sepakat bahawa jika harta yang tidak nyata menjadi nyata, tanggungjawab memungut zakatnya kembali kepada negara. Hakikat bahawa institusi al-Ashirin kekal semasa dan selepas zaman Uthman menyokong pendapat ini, kerana al-Ashirin dahulu memungut zakat ke atas barangan dagangan yang diangkut dari satu tempat ke tempat lain. Oleh itu, keupayaan untuk mencapai dan mengira harta yang tidak nyata jelas bermakna ia sepatutnya dilayan sama seperti harta yang nyata.50

Secondly, most formerly non apparent items of wealth have become apparent today, especially trade inventory and monetary assets, since merchants usually keep accounting records for their businesses. The same rules that apply to calculating taxes on income and profit must be used with regard to zakah obligated by God for poor and deprived. Money and monetary assets are mostly deposited in banks, and knowing their balances at the end of the year is an easy matter. We know that jurists agree that if non-apparent items of wealth become apparent, responsibility for the collection of their zakah reverts to the state. The fact that the institution of al Ashirin remained during and after Uthman's period supports this point, since al Ashirin used to collect zakah on merchandise being transported from one place to another. Thus, the ability to reach and count non-apparent items, obviously means they should be treated like apparent items.50

Memberi kuasa kepada negara untuk menghukum mereka yang tidak menunaikan kewajiban zakat dan mengambil jumlah yang wajib secara paksa merupakan satu penegasan atas peranan penting negara dalam pengumpulan zakat.

Authorizing the state to penalize those who do not fulfill the obligation of zakah and to take the due amount by force is itself an assertion of the state's vital role in zakah collection.

Mazhab Hanafi berpendapat bahawa pegawai zakat hanya boleh menerima pengakuan pembayar sekiranya ia disahkan dengan sumpah. Pembayar boleh mendakwa bahawa pembayaran telah dibuat kepada pegawai lain, bahawa dirinya berhutang, atau sebarang faktor lain yang mengurangkan atau menghapuskan kewajipan membayar zakat. Mazhab Hanafi menambah bahawa jika kemudian didapati, walaupun bertahun-tahun kemudian, bahawa penyataan yang dibuat di bawah sumpah mengenai pembayaran zakat adalah tidak sah atau palsu, maka zakat yang wajib hendaklah dipungut. Pegawai zakat tidak boleh menerima sebarang dakwaan bahawa zakat ke atas harta zahir telah dibayar secara langsung oleh individu tersebut.51

Hanafites believe that zakah officers my only accept payers' disclosures if ascertained under oath. A payer may claim payment is made to another officer, being in debt, or any other factor that reduces or eliminates zakah payment. Hanafites add that if it is discovered, even years later, that a statement made under oath about the payment of zakah is invalid or false, the due zakah must be collected. Zakah officers must not accept any claim that zakah on apparent wealth was paid directly by the individual.51

Namun, pegawai (amil) mungkin menerima pernyataan yang dibuat di bawah sumpah bahawa zakat bagi harta yang tidak zahir telah pun diagihkan kepada golongan yang berhak oleh pembayar sendiri.52

However, the officer my accept a statement made under oath that zakah on non-apparent items was already distributed to deservants by the payer himself.52

Mazhab Maliki menegaskan bahawa sekiranya seseorang enggan membayar zakat, zakat tersebut mesti dikutip secara paksa, selagi diketahui bahawa pembayarnya adalah kaya, sama ada dia memiliki harta zahir mahupun harta batin. Pemenjaraan boleh dikenakan sebagai hukuman bagi kes-kes tertentu penafian pembayaran zakat. Dikatakan juga bahawa kerajaan Islam boleh mengambil tindakan sehingga mengisytiharkan mereka yang enggan membayar zakat sebagai pemberontak dan memerangi mereka sehingga zakat yang wajib itu dapat dikutip.53

Telah disepakati bahawa mereka yang menafikan kewajipan zakat itu sendiri dilayan seperti orang murtad, dengan syarat mereka tidak mempunyai alasan, seperti baru memeluk Islam sehingga belum memahami sepenuhnya segala hukumnya. Tiada juga perselisihan bahawa zakat mesti dipungut secara paksa jika pembayarnya enggan memberikannya tanpa paksaan.56

It is agreed upon that those who deny the obligation of zakah itself are treated like apostates, provided they have no excuse, such as being very new to Islam, and therefore not having yet grasped all its requirements. There is no disagreement also that zakah must be collected by force if payers refuse to give it without use of force.56

Namun begitu, para ulama tidak sependapat mengenai pengenaan denda ke atas mereka yang enggan membayar zakat. Sebahagian, termasuk Ishaq, satu riwayat daripada Ahmad, al-Awza'i, dan pendapat lama al-Shafi'i, berpendapat bahawa denda sebanyak separuh daripada harta pembayar mesti dikutip bersama jumlah zakat yang wajib, selaras dengan sabda yang disebutkan di atas. Adapun majoriti, termasuk pendapat terkemudian al-Shafi'i, berpendapat bahawa hanya jumlah zakat yang wajib sahaja mesti dikutip. Pendapat ini berdasarkan tiga perkara:

However, scholars do not agree about imposing a fine on those who refuse to pay zakah. Some, including Ishaq a report from Ahmad, al Awza'i, and the older opinion of al Shafi'i, believe a fine of half the payer's wealth must be collected along with the due amount, in accordance with the saying mentioned above. As for the majority, including the later opinion of al Shafi'i, only the due amount of zakah must be collected. This is based on three points:

A. Ungkapan "Tiada apa-apa yang diwajibkan ke atas harta selain zakat."57

A. The saying "Nothing is obligated on wealth except zakah."57

B. Zakat ialah satu ibadah, dan tidak menunaikan sesuatu ibadah bukanlah alasan yang menyebabkan denda dikenakan.

B. Zakah is a worship, and not fulfilling a worship is not a reason that incurs fines.

C. Ramai orang enggan membayar zakat pada zaman Abu Bakr. Walaupun Abu Bakr memerangi mereka yang enggan membayar, tiada riwayat daripada beliau mahupun mana-mana para Sahabat yang menyatakan bahawa denda kewangan dikenakan ke atas mereka yang dipaksa membayar zakat.58

C. Many people refused to pay zakah during Abu Bakr's time. Although Abu Bakr fought those who refused to pay, no report is available from him or any of the Companions that a financial fine was imposed on those who were forced to pay zakah.58

Para ulama Muslim berbeza pendapat mengenai pembayaran zakat kepada kerajaan yang zalim. Sebahagian berpendapat ia dibenarkan tanpa syarat, dan sebahagian lain mengisytiharkannya haram dalam semua keadaan, dengan pelbagai pandangan di antara dua ekstrem tersebut.

Muslin scholars differ on paying zakah to oppressive governments. Some believe it is unconditionally permissible, and others declare it prohibited in all cases, with whole spectrum of views between these two extremes.

Adapun mereka yang berpendapat bahawa membayar zakat kepada kerajaan yang zalim adalah dibenarkan secara mutlak, hujah utama mereka diambil daripada beberapa ungkapan yang disebutkan oleh pengarang al-Muntaqa seperti berikut:72

As for those who say it is unconditionally allowed to pay zakah to oppressive governments, their main argument is derived from a few sayings mentioned by the author of al Muntaqa as follows:72

A. Diriwayatkan daripada Anas bahawa seorang lelaki berkata, "Wahai Rasulullah, jika aku menyerahkan zakatku kepada wakilmu, adakah aku telah menunaikannya di sisi Allah dan Rasul-Nya?" Nabi ﷺ bersabda, "Ya, jika kamu menyerahkannya kepada wakilku, maka kamu telah menyempurnakannya di sisi Allah dan Rasul-Nya; kamu mendapat pahalanya, dan dosa mengubahnya ditanggung oleh sesiapa yang mengubahnya."73

A. It is reported from Anas that a man said, "O Messenger of God, if I give my zakah to your commissioner would I be fulfilling it as far as God and His Messenger are concerned?" The Prophet said "Yes, if you give it to my commissioner, you have completed it from the point of view of God and His Messenger; you get its reward, and the evil of tampering with it is on whoever tampers with it."73

B. Diriwayatkan daripada Ibn Mas'ud bahawa Rasulullah ﷺ bersabda, "Akan ada selepas pemergianku nanti sikap pementingan diri dan perkara-perkara yang kamu tidak setujui." Orang ramai bertanya, "Wahai Rasulullah, apakah yang akan engkau perintahkan kepada kami ketika itu?" Baginda menjawab, "Tunaikanlah kewajipan yang ada padamu, dan mohonlah kepada Tuhan apa yang menjadi hakmu."74

B. It is reported from Ibn Mas'ud that the Messenger of God said, "There shall be selfishness and matters you disapprove of after I am gone." People said, "O Messenger of God, what would you order us to do then?" He answered, "Fulfill the obligation that is on you and ask God for that which is yours."74

C. Diriwayatkan daripada Wa'il bin Hajar: "Aku mendengar Rasulullah ﷺ menjawab, ketika ditanya oleh seorang lelaki, 'Apakah pendapat tuan jika kami mempunyai pemerintah yang menghalang kami daripada mendapat hak kami, namun mereka tetap menuntut hak mereka daripada kami?' Baginda bersabda, 'Dengar dan taatlah. Mereka menanggung beban atas apa yang mereka lakukan, dan kamu menanggung beban atas amalan kamu.'"