Zakat dari segi bahasa ialah kata terbitan (masdar) bagi kata kerja zakah. Zakat bermaksud bertambah dan berkembang. Apabila digunakan bagi seseorang, ia bermaksud memperbaiki diri dan menjadi lebih baik.

Zakah in language is an infinitive of the verb zakah. Zakah means to grow and to increase. When it is said about a person, it means to improve, to become better.

Oleh itu zakat ialah keberkatan, pertumbuhan, kesucian, dan kebaikan.1 Dalam Lisan al-Arab dinyatakan, "Akar kata zakat dalam bahasa Arab bermaksud kesucian, pertumbuhan, keberkatan, dan pujian. Semua makna ini digunakan dalam al-Qur'an dan Hadith." Nampaknya paling jelas menurut al-Wahidi dan lain-lain bahawa akar kata "zakat" bermaksud peningkatan dan pertumbuhan. Sebagai contoh, bagi tumbuhan ia bermaksud tumbuh, dan bagi benda-benda ia bermaksud bertambah. Namun, oleh kerana tumbuhan hanya akan tumbuh jika bersih daripada serangga dan benda-benda lain yang memudaratkan, maka kata "zakat" juga membawa maksud kebersihan dan pembersihan. Apabila ia digunakan bagi manusia, maka zakat bermaksud kebaikan dan kesolehan. Seseorang boleh dikatakan "zaki", iaitu dia berakhlak baik, atau seorang hakim boleh "menzakatkan" saksi-saksi, bermakna dia menunjukkan bahawa mereka berada pada tahap yang lebih tinggi dalam kesaksian mereka.

Consequently zakah is blessing, growth, cleanliness, and betterment.1 In Lisan al Arab it is said, "The root of the word zakah in Arabic means cleanliness, growth, blessing, and praise. All these meanings of the word are used in Qur'an and Hadith." It seems to be most obvious according to al Wahidi and others that the root "zakah" means increase and growth. For example, with respect to plants it means to grow and with respect to things, it means to increase. But since plants grow only if they are clean of insects and other detrimental things, then the word "zakah" implies cleanliness and cleansing. If it is used with respect to persons, zakah then means betterment and righteousness. You may say a man is "zaki"; that is, he has good character, or you may say that the judge "zakah" the witnesses to mean he shows that they are of a higher level in their testimony.

Dalam Shari'ah, perkataan zakat merujuk kepada bahagian harta yang ditentukan, yang telah ditetapkan oleh Tuhan untuk diagihkan kepada golongan yang layak menerimanya. Ia juga digunakan untuk membawa maksud perbuatan membayar bahagian ini.2 Menurut laporan al Nawawi daripada al Wahidi, bahagian harta ini dinamakan zakat kerana ia menambah dana daripada mana ia diambil dan melindunginya daripada hilang atau binasa.3 Ibn Taimiyah berkata bahawa jiwa batin orang yang membayar zakat menjadi lebih baik, dan hartanya menjadi suci.4 Pertumbuhan dan kesucian ini tidak terhad kepada harta yang dizakatkan itu sahaja, tetapi turut sampai kepada orang yang membayar zakat, selaras dengan firman Tuhan: "Ambillah zakat daripada harta mereka, supaya dengannya engkau membersihkan dan menyucikan mereka."5 Al Azhari berkata: ia juga menjadikan orang miskin turut berkembang, bermakna zakat menghasilkan pertumbuhan psikologi dan material bagi orang kaya dalam jiwa dan hartanya.

In Shari'ah the word zakah refers to the determined share of wealth prescribed by God to be distributed among deserving categories. It is also used to mean the action of payment of this share2. According to al Nawawi's report from al Wahidi, this share of wealth is called zakah because it increases the funds from which it is taken and protects them from being lost or destroyed.3 Ibn Taimiyah said that the inner soul of the zakah payer becomes better, and his wealth becomes cleansed.4 Growth and cleanliness are not restricted to the zakated assets themselves, but reach out to the person who pays zakah, in accordance to the verse "out of their wealth take zakah that so thou mightest purify and sanctify them".5 Al Azhari says: it makes the poor grow too, meaning that zakah creates psychological and material growth for the rich in his soul and wealth.

Al Nawawi meriwayatkan bahawa pengarang al Hawi berkata: "Hendaklah disedari bahawa zakah ialah perkataan Arab yang sudah dikenali sebelum Islam. Telah masyhur bahawa ia pernah digunakan dalam puisi."

Al Nawawi reports that the author of al Hawi said: "It should be realized that zakah is an Arabic word known before Islam. It is well known that it has been used in poetry".

Sebaliknya, Dawud al-Zahiri berkata bahawa perkataan ini tidak mempunyai sumber dalam bahasa Arab sebelum ia digunakan dalam Al-Quran. Pengarang kitab al-Hawi menjawab, "walaupun ini adalah salah sama sekali, perselisihan mengenai nama tidak memberi kesan kepada hukum-hukum zakat." Dengan mengetahui perkara ini, seseorang tidak dapat mencari sebarang asas bagi dakwaan orientalis Yahudi, Shacht, yang menulis dalam Encyclopedia of Islam di bawah tajuk Zakah bahawa Nabi (ﷺ)

On the other hand, Dawud al Zahiri said this word has no source in the Arabic language before it was used in Qur'an. The author of al Hawi answered "although this is totally wrong, differences about the name do not affect the rulings on zakah." Knowing this, one can find no base for the claims of the Jewish Orientalist, Shacht, who wrote in the Encyclopedia of Islam under the title of Zakah that the Prophet (p)

Baginda Nabi (p) menggunakan perkataan zakah dan terbitannya dengan makna lebih daripada apa yang difahami oleh orang Arab, dan meminjam sebahagian makna perkataan itu daripada orang Yahudi yang menggunakan perkataan Ibrani dan Aramaic "Zakut." Schact berkata: "Nabi (p), ketika berada di Makkah, menggunakan perkataan zakah dan terbitannya dengan makna penyucian. Makna ini mempunyai hubungan rapat dengan perkataan zakah dalam bahasa Arab dan dalam fikiran orang Arab, tetapi perkataan ini dan terbitannya tidak digunakan kecuali dengan makna itu dalam Al-Qur'an, dan ini bukan makna asal bahasa Arab: ia dipinjam daripada agama Yahudi, di mana ia bermakna 'takut kepada Tuhan'.7 Orientalis seperti Schact mempunyai keinginan fanatik untuk mengaitkan sebanyak mungkin konsep, perkataan, hukum, pemikiran dan nilai etika Islam kepada asal Yahudi atau Kristian, atau sekurang-kurangnya kepada mana-mana asal lain, sama ada Timur atau Barat, hanya mengikut kecenderungan bias mereka sendiri. Namun, memadai untuk menolak dakwaannya dengan menyatakan dua perkara berikut:

used the word zakah to mean more than what it meant for the Arabs and borrowed some of the meaning of the word from Jews that used the Hebrew and Aramaic work Zakut." Schact said: "The Prophet (p), when he was in Makkah, used the word zakah and its derivatives to mean cleansing. This meaning has a close tie to the word zakah in Arabic and in the mind of Arabs but this word and its derivatives are not used except for that meaning in the Qur'an and this is not an original Arabic meaning: it is borrowed from Judaism where it means 'fear of God'.7 Orientalists such as Schact have a fanatic desire to attribute as much as they can of the Islamic concepts, words, rulings, thoughts, and ethical values to Jewish or Christian origins or at least to any other origin, be it Eastern or Western, following only the whims of their own bias. It is sufficient however, to disprove his claim by stating the following two points:

Pertama, al-Qur'an telah menggunakan perkataan zakah, dengan makna yang difahami oleh orang Islam sekarang, seawal permulaan zaman Makkah. Ini terdapat dalam surah-surah: 7:156, 19:31 dan 55, 21:72, 23:4, 27:3, 30:39, 31:3 dan 41:7. Sudah dimaklumi bahawa Nabi ﷺ tidak mengetahui bahasa Ibrani atau mana-mana bahasa lain selain bahasa Arab, dan baginda tidak mempunyai hubungan dengan orang Yahudi sebelum berhijrah ke Madinah. Bilakah dan bagaimanakah baginda boleh meminjam daripada orang Yahudi dan agama Yahudi?

Firstly, Qur'an used the word zakah, in the meaning known to Muslims now, as early as the beginning of the Makkan period. This is found in Suras: 7:156, 19:31 and 55, 21:72, 23:4, 27:3, 30:39, 31:3 and 41:7. It is undoubtedly known that the Prophet (p) did not know Hebrew or any other language except Arabic, and that he had no contact with Jews before migrating to Madinah. When and how could he borrow from Jews and Judaism?

Keduanya, ialah sekadar spekulasi yang melanggar metodologi ilmiah apabila seseorang mendakwa bahawa sesuatu bahasa telah meminjam sesuatu perkataan daripada bahasa lain hanya kerana dia mendapati perkataan itu sama-sama terdapat dalam kedua-dua bahasa. Perkataan yang sama sebegitu tidak semestinya bermakna salah satu bahasa meminjamnya daripada bahasa yang satu lagi. Lebih spekulatif lagi untuk menunjukkan salah satu bahasa sebagai peminjam dan bahasa yang satu lagi sebagai sumber pinjaman tanpa sebarang bukti.

Secondly, it is mere speculation that violates scientific methodology for anyone to claim that a language had borrowed a word from another language simply because he finds the word common to the two languages. Such a common word does not necessarily mean that one language borrowed it from the other. It is even more speculative to point out one language as borrowing and the other as borrowed from without any proof.

Zakat seperti yang dikenali dalam Syariah kadangkala disebut dalam Al-Qur'an dan Sunnah sebagai "sedekah", sehingga Al-Mawardi berkata: "Sedekah itu zakat, dan zakat itu sedekah."

Zakah as known in Shari'ah is sometimes called in the Qur'an and Sunnah "sadaqah", to the extent that al Mawardi said "Sadaqah is zakah, and zakah is sadaqah.

Keduanya adalah dua nama bagi perkara yang sama."8 Tuhan (J) berfirman, "ambillah sedekah daripada harta mereka, agar dengannya engkau membersihkan dan menyucikan mereka"9 dan "dan di antara mereka ada orang-orang yang mencela engkau mengenai sedekah-sedekah"10 dan "sedekah-sedekah itu hanyalah untuk orang-orang fakir dan miskin."11,12 Hadis berkata, "Tidak ada sedekah pada apa yang kurang daripada lima wasq. Tidak ada sedekah pada apa yang kurang daripada lima ekor unta dan tidak ada sedekah pada apa yang kurang daripada lima uqiyah."13 Ketika mengutus Mu'adh ke Yaman, Nabi ﷺ bersabda, "Beritahukanlah kepada mereka bahawa Tuhan telah mewajibkan sedekah atas harta mereka, yang diambil daripada orang kaya di antara mereka." Semua nas ini membicarakan zakat dengan menggunakan perkataan sedekah; bahkan pemungut dan pembahagi zakat dipanggil musaddiq. Namun dalam sejarah Islam kemudian, sedekah secara tradisi hanya digunakan untuk pemberian amal sukarela kepada pengemis dan orang-orang yang tidak mempunyai apa-apa. Tradisi sedemikian tidak boleh dibiarkan menyesatkan kita dan mengalihkan kita daripada makna perkataan itu pada masa Al-Qur'an sedang diturunkan. Akar kata sedekah ialah sidq. Hakim Abu Bakr bin al-'Arabi, mengulas tentang penamaan zakat sebagai sedekah, menyatakan bahawa "ia diambil daripada sidq. Sidq ialah kebenaran dalam merealisasikan kepercayaan yang diisytiharkan melalui perbuatan. Akar kata sidq bermaksud merealisasikan dan menyokong sesuatu oleh sesuatu yang lain. Perkataan sadaq (mahar) bagi wanita bermaksud merealisasikan kehalalan hubungan intim melalui akad, dan mahar itu di bawah syarat-syarat tertentu yang diketahui dalam Shari'ah."

They are two names for the same thing."8 God (J) says, "of their wealth take sadaqah that so thou mightest purify and sanctify them"9 and "and among them are men who slander thee in the matter of sadaqat"10 and "sadaqat are for the poor and the needy."11,12 Hadith says, "There is no sadaqah in what is less than five Wasq. There is no sadaqah in what is less than five camels and there is no sadaqah in what is less than five uqiyah."13 Addressing Mu'adh when sent to Yemen the Prophet (p) said "Inform them that God has prescribed sadaqah on their funds, to be taken from their rich." All these texts were talking about zakah while using the word sadaqah, even the zakah collector and distributor is called musaddiq. But In the later history of Islam, sadaqah was traditionally used to mean only Vol.untary charitable donations given to beggars and destitutes. But such a tradition must not be allowed to mislead us and divert us from the meaning of the word at the time when Qur'an was being revealed. The root of the word sadaqah is the word sidq. Judge Abu Bakr bin al 'Arabi, commenting on naming zakah sadaqah, states that "It is derived from sidq. Sidq is truthfulness in realizing declared belief by action. The root sidq means realizing and supporting something by another. The word sadaq (Dowry) for women means realizing the lawfulness of intimacy by the contract and the dowry under specific conditions known in Shari'ah.

Perkataan al zakah disebut dalam al-Quran sebanyak tiga puluh kali.17 Dalam dua puluh tujuh daripadanya, ia dikaitkan dengan solat dalam ayat yang sama. Dalam satu tempat, ia disebut bersama solat dalam urutan ayat yang sama, iaitu "mereka yang merendahkan diri dalam solat mereka" dan "yang sungguh-sungguh menunaikan zakah."18 Meneliti tiga puluh tempat ini dalam al-Quran menunjukkan bahawa lapan daripadanya ialah ayat Makkiyyah dan selebihnya ialah ayat Madaniyyah.19 Sesetengah penulis mendakwa bahawa zakah dikaitkan dengan solat di lapan puluh dua tempat dalam al-Quran,20 tetapi ini adalah satu pembesar-besaran yang jelas. Ini kerana walaupun kita memasukkan tempat-tempat yang mempunyai rujukan tersirat kepada zakah, dengan perkataan seperti berbelanja, memberi pinjaman atau memberi makan turut disebut, kita tetap tidak akan sampai kepada bilangan yang dibanggakan itu. Adapun perkataan sadaqah, dan bentuk jamaknya, sadaqat, ia disebut dalam al-Quran sebanyak dua belas kali, kesemuanya dalam surah-surah Madaniyyah.

The word al zakah occurs in the Qur'an thirty times.17 In twenty-seven of them it is associated with prayers in the same verse. In one place it is mentioned with prayers in the same sequence of verses, this is, "those who humble themselves in their prayers" and "who are active indeed in zakah."18 Surveying these thirty places in the Qur'an shows that eight of them are Makkan verses and the others are Madinan.19 Some writers claim that zakah is associated with prayers in eighty-two places in the Qur'an20, but this is an obvious exaggeration. Since even if we include such places that have implicit reference to zakah, while words like spending, lending or feeding are mentioned, we would not reach that acclaimed number. As for the word sadaqah, and its plural, sadaqat, it is mentioned in the Qur'an twelve times, all of them in Madinan suras.