Zakat ini wajib kerana berbuka puasa pada akhir Ramadan. Ia kadangkala dipanggil "sadaqat al-Fitr". Telah ditunjukkan sebelum ini bahawa istilah "sadaqah" digunakan dengan maksud zakat dalam Al-Qur'an, Sunnah, dan Syariah. Ia juga dipanggil zakat fitrah (zakat fitrah) atas dasar bahawa ia berasal daripada fitrah makhluk manusia. Jumlah yang dibayar kadangkala dipanggil "fitrah", iaitu istilah terbitan yang hanya digunakan oleh sebahagian ahli fiqh.1

This zakah is caused by breaking the fasting at the end of Ramadan. It is sometimes called "sadaqat al Fitr". It was shown earlier that the term "sadaqah" is used to mean zakah in Qur'an, Sunnah, and Shari'ah. It is also called zakah of human nature [fitrah] on the basis that it is derived from the nature of the human creature. The amount paid is sometimes called "fitrah' which is a derived term used only by some jurists.1

Zakat fitrah diwajibkan pada tahun kedua Hijrah, tahun yang sama ketika puasa Ramadan diwajibkan,² dengan tujuan untuk membersihkan dan menyucikan orang-orang yang berpuasa, serta untuk membawa kegembiraan kepada orang-orang miskin pada hari raya 'Id.

Zakah of fast-breaking was obligated in the second year of Hijrah, the same year fasting Ramadan was obligated,2 in order to purify and sanctify those who fasted and to bring happiness to the poor on the day of 'Id.

Berbeza daripada bentuk zakat yang lain, zakat fitrah dikenakan ke atas individu dan bukan ke atas harta atau pendapatan. Ini bermakna terdapat perbezaan yang ketara dalam syarat-syarat kewajipan zakat, sebagaimana akan dilihat dalam bab dua.

Distinct from other forms of zakah, zakah of al fitr is levied on persons and not on wealth or income. This means there are drastic differences in the conditions of zakatability, as will be seen in chapter two.

Kumpulan perawi melaporkan daripada Ibn 'Umar, "Rasulullah ﷺ telah mewajibkan zakat fitrah Ramadan, sebanyak satu sa' kurma, atau satu sa' gandum barli, ke atas setiap Muslim, merdeka atau hamba, lelaki atau perempuan."3 Majoriti ulama, dahulu dan kini, memahami perkataan "mewajibkan" sebagai menunjukkan kewajipan; oleh itu, zakat fitrah adalah satu kewajipan dalam Syariah yang termasuk dalam kewajipan umum berdasarkan ayat "dan tunaikanlah zakat".4

The group reports from Ibn 'Umar, "The Messenger of God imposed zakah of breaking the fast of Ramadan, at one sa' of date, or one sa' of barley, on every Muslim, free or slave, male or female."3 The majority of scholars, ancient and modern, understand the word "imposed" to indicate obligation; thus, zakah of al fitr is an obligation in Shari'ah included in the general obligation of the verse "and give zakah".4

Nabi (ﷺ) menamakannya zakat dan mewajibkannya ke atas setiap Muslim. Beberapa versi lain yang sahih bagi hadis tersebut menyebut "Rasulullah ﷺ telah mewajibkan . . . ," yang jelas menunjukkan sifat wajib zakat ini.5 Abu al-'Aliyah, 'Ata, dan Ibn Sirin, bersama al-Bukhari, menyatakan bahawa zakat ini adalah wajib.6 Ini juga pandangan Malik, al-Shafi'i, dan Ahmad.

The Prophet (p) called it zakah and imposed it on every Muslim. Some other correct versions of the saying mention "The Messenger ordained . . . ." which clearly shows the obligatory nature of this zakah.5 Abu al 'Aliah, 'Ata, and Ibn Sirin, along with al Bukhari, state that this zakah is obligatory.6 This is also the view of Malik, al Shafi'i, and Ahmad.

Mazhab Hanafi, yang membezakan antara kewajipan [fardu, iaitu yang ditetapkan oleh nas yang qat'i seperti al-Quran] dan tuntutan wajib [wajib, iaitu yang ditetapkan oleh nas yang tidak qat'i, seperti hadis ahad], menganggap zakat fitrah hanya sebagai wajib.

Hanafites, who distinguish between the obligation [fard which is imposed by a clearcut text such as Qur'an], and the requirement [wajib, which is imposed by texts which are not clear-cut, such as single chain sayings] consider zakah of al fitr only wajib.

Menurut mazhab Hanafi, mengingkari perkara fardu adalah kufur, sedangkan mengingkari perkara wajib tidak, kerana wajib bagi mereka ialah kewajipan amali sahaja, manakala fardu ialah kewajipan i'tiqadi. Tiga mazhab yang lain tidak membuat perbezaan sedemikian, maka perkara ini hanyalah perbezaan dalam definisi.

Ibnu 'Abbas berkata, "Rasulullah ﷺ telah mewajibkan zakat fitrah sebagai penyucian bagi orang yang berpuasa daripada perkataan sia-sia dan perbuatan buruk, serta sebagai makanan bagi orang miskin."13 Seorang hamba mungkin telah melakukan perkataan sia-sia, ucapan buruk, atau perasaan yang tidak senonoh selama Ramadan, yang memerlukan penyucian, kerana puasa yang sempurna bukan sekadar menahan diri daripada makan dan minum, tetapi juga menahan diri daripada perbuatan buruk dan ucapan yang menyakiti orang lain. Oleh itu, zakat fitrah diwajibkan untuk menebus sebarang kekotoran dan kekurangan dalam puasa, sebagaimana solat sunat dan solat rawatib menebus kekurangan dalam solat fardu.14

Ibn 'Abbas says, "The Messenger of God (p) imposed zakah of al fitr as a purification of the faster from vain talk and bad doing, and as a food provision for the needy."13 The worshiper may have incurred during Ramadan vain, ill words, or indecent feelings that require purification, since perfect fasting is not merely abstention from and drink, but abstention from ill-doing and offensive speech to others. Thus, zakah of al fitr is obligated to make up for any impurities and imperfections in fasting, just like voluntary and sunnah prayers make up for imperfections in obligatory prayers.14

Selain itu, Hari Raya ('Id) ialah hari kegembiraan, kebahagiaan, dan jamuan, dan golongan miskin perlu dibantu supaya mereka juga dapat membawa kebahagiaan yang sama kepada anak-anak dan keluarga mereka. Zakat fitrah diwajibkan untuk memberi makanan kepada golongan miskin pada hari Raya. Dalam riwayat yang lain, Nabi ﷺ diriwayatkan bersabda, "Jadikanlah mereka [golongan miskin] puas pada hari ini."15

In addition, 'Id is a day of joy, happiness, and feasting, and the poor need help to bring the same happiness to their children and households. Zakah of al fitr is obligated to provide food to the poor on the day of 'Id. In another saying, the Prophet is reported to say, "Make them [the poor] satisfied on this day."15