Dalam riwayat daripada Ibn 'Umar, "Rasulullah ﷺ mewajibkan . . . satu sa' kurma atau satu sa' barli . . . ." Abu Sa'id al-Khudri berkata, "Kami dahulu mengeluarkan zakat fitrah ketika Ramadan, semasa Rasulullah ﷺ berada di tengah-tengah kami, dengan satu sa' makanan, satu sa' kurma kering, satu sa' gandum, satu sa' kismis, atau satu sa' keju kering. Kami terus begini sehingga Mu'awiyah datang kepada kami di Madinah dan berkata, 'Saya rasa dua mudd gandum Syam bersamaan dengan satu sa' kurma.' Orang ramai menerima pendapat itu." Diriwayatkan oleh kumpulan perawi, dan lima perawi menambah, "Abu Sa'id berkata, 'Tetapi saya terus mengeluarkannya dengan cara yang biasa saya lakukan'." Oleh itu, petunjuk kedua-dua teks ini ialah satu sa' wajib dikeluarkan bagi setiap orang.

In the saying from Ibn 'Umar, "The Messenger of God (p) imposed . . . one sa' of dates or one sa' of barley . . . ." Abu Sa'id al Khudri said, "We used to pay zakah of breaking the fast of Ramadan, when the Messenger of God (p) was among us, with one sa' of food, one sa' of dried yogurt. We remained this way until Mu'awiyah came to us in Madinah and said, 'I think two mudd of the wheat of Syria is equivalent to one sa' of date.' People accepted that." Reported by the group, and the five reporters add, "Abu Sa'id says, 'but I continued paying it the same way I used to'." Thus, the indication of these two texts is that one sa' is obligatory for each person.

Al Dahlawi berkata bahawa zakat fitrah ditetapkan pada satu sa' kerana "ini mencukupi bagi sebuah isi rumah yang bersaiz sederhana; dengan itu ia memberi kepuasan kepada golongan fakir tanpa membebankan pembayarnya."1 Terdapat ijma' bahawa daripada bahan makanan seperti kurma dan barli, satu sa' adalah wajib. Jika gandum atau kismis diberikan, satu sa' adalah wajib menurut tiga mazhab fuqaha, Abu Sa'id, Abu al Aliah, Abu al Sha'tha, al Hasan al Basri, Jabir bin Zaid, Ishaq, al Hadi, al Qasim, al Nasir, dan al Mu'ayyad bi Allah.2

Al Dahlawi says zakah of al fitr is determined at one sa' because "this is sufficient for an average-size household; thus it provides satisfaction for the poor without burdening the payer."1 There is ijma' that from foodstuffs like date and barley, one sa' is obligatory. If wheat or raisin is given, one sa' is obligatory according to three schools of jurists, Abu Sa'id, Abu al Aliah, Abu al Sha'tha, al Hasan al Basri, Jabir bin Zaid, Ishaq, al Hadi, al Qasim, al Nasir, and al Mu'ayyad bi Allah.2

Hujah mereka berdasarkan hadis yang disebutkan di atas daripada Abu Sa'id. Al-Nawawi berkata, "Hadis ini memberi dua perkara penting: pertama, perkataan 'makanan' digunakan di Hijaz dengan maksud gandum, terutamanya apabila ia disebut dalam hubungan penambahan dengan makanan-makanan lain, dan kedua, ia menyebut beberapa jenis barang yang nilainya berbeza, yang bermaksud kuantiti satu sa' dimaksudkan tanpa mengira nilainya."3 Adapun mereka yang berpendapat ia adalah setengah sa' tidak mempunyai dalil selain kisah Mu'awiyah dan beberapa riwayat lain yang jelas lemah.4

Their argument is derived from the above mentioned saying from Abu Sa'id. Al Nawawi says, "This saying makes two important points: One, the word 'food' is used in Hijaz to mean wheats, especially when the word is used in additive relation to other foodstuff, and second, it mentions several items whose values are different, which means that the quantity of one sa' is intended regardless of the value."3 Those who say it is one half a sa' have no evidence except the story of Mu'awiyah and a few other obviously weak sayings.4

Mengenai kisah Mu'awiyah, majoriti ulama berpendapat bahawa ia paling tinggi hanyalah pandangan seorang Sahabat, yang ditentang oleh Sahabat-Sahabat lain yang lebih mengenali Nabi ﷺ berbanding Mu'awiyah. Namun, kaedahnya ialah apabila para Sahabat berbeza pendapat sesama sendiri, bukti tambahan diperlukan, kerana pandangan seorang daripada mereka tidak lebih berat daripada pandangan mana-mana Sahabat yang lain. Majoriti berhujah bahawa hadis itu sendiri serta kiasan menyokong satu sa' bagi semua jenis makanan yang disebutkan, termasuk gandum, dan Mu'awiyah sendiri mengakui bahawa itu adalah pandangan peribadinya dan bukan sesuatu yang didengarnya daripada Nabi ﷺ.5 Walaupun ijtihad sentiasa dibenarkan, ia tidak diterima apabila terdapat nas.6

As for the story of Mu'awiyah, the majority of scholars believe that it is at best the opinion of a Companion which is opposed by other Companions who knew the Prophet better than Mu'awiyah. However, the rule is that when the Companions disagree among themselves, additional evidence is needed, since the view of one of them does not have more weight than that of any other. The majority argues that the saying itself as well as the analogy are in support of one sa' of all food items mentioned, including wheat, and Mu'awiyah did say it was a personal view and not that he had heard it from the Prophet (p).5 Although ijtihd is always permissible, it is not acceptable when there is a text.6

Abu Hanifah dan pengikut-pengikutnya berpendapat bahawa setengah sa' gandum sudah memadai.7 Ini juga pandangan Zaid bin 'Ali dan Yahya.8 Ibn Hazm berkata, "ia disandarkan dengan betul kepada 'Umar bin 'Abd al 'Aziz, Taus, Mujahid, Sa'id bin al Musayyib, 'Urwah bin al Zubair, Abu Salamah bin 'Abd al Rahman, Sa'id bin Jubair, al Awza'i, al Laith, dan Sufyan." Ibn Hazm juga menyebut riwayat daripada beberapa orang Sahabat dengan maksud yang sama, termasuk Abu Bakr, 'Umar, 'Uthman, 'Ali, 'A'ishah, Asma binti Abu Bakr, Abu Hurairah, Jabir, Ibn Mas'ud, Ibn 'Abbas, Ibn al Zubair, Abu Sa'id. Ibn Hazm menambah bahawa riwayat daripada kesemua mereka adalah sahih kecuali riwayat-riwayat tentang Abu Bakr, Ibn 'Abbas, dan Ibn Mas'ud.9

Abu Hanifah and his disciples believe a half sa' of wheat is sufficient.7 This is also the view of Zaid bin 'Ali and Yahya.8 Ibn Hazm says, "it is correctly attributed to 'Umar bin 'Abd al 'Aziz, Taus, Mujahid, Sa'id bin al Musayyib, 'Urwah bin al Zubair, Abu Salamah bin 'Abd al Rahman, Sa'id bin Jubair, al Awza'i, al Laith, and Sufyan." Ibn Hazm also mentions reports from several Companions to the same effect, including Abu Bakr, 'Umar, 'Uthman, 'Ali, 'A'ishah, Asma bint Abu Bakr, Abu Hurairah, Jabir, Ibn Mas'ud, Ibn 'Abbas, Ibn al Zubair, Abu Sa'id. Ibn Hazm adds that reports from all of them are correct except those about Abu Bakr, Ibn 'Abbas, and Ibn Mas'ud.9

Abu Hanifah dan kumpulannya mengemukakan dalil berikut untuk menyokong pandangan mereka:

Abu Hanifah and his group provide the following to support their view:

Pertama, Abu Daud meriwayatkan daripada 'Abd Allah bin Tha'labah bahawa Rasulullah (ﷺ) bersabda, "Sedekah fitrah ialah satu sa' gandum bagi setiap dua orang."10 Al Hakim meriwayatkan daripada Ibn 'Abbas, yang disandarkan kepada Nabi (ﷺ), "Sedekah fitrah ialah dua mudd gandum." Dua mudd ialah setengah sa'. Al Tirmidhi mempunyai ucapan yang serupa daripada 'Amr bin Shu'aib, daripada ayahnya, daripada datuknya. Abu Daud dan al Nasa'i meriwayatkan ucapan mursal daripada al Hasan bahawa "Rasulullah (ﷺ) mewajibkan sedekah ini satu sa' kurma atau barli, atau setengah sa' gandum."11 Terdapat juga beberapa ucapan lain yang, secara keseluruhannya, berfungsi mengehadkan maksud umum ucapan tentang sa' dengan mengecualikan gandum.12

Firstly, Abu Daud reports from 'Abd Allah bin Tha'labah that the Messenger of God (p) said, "sadaqah of al fitr is one sa' of wheat for each two persons."10 Al Hakim reports from Ibn 'Abbas, attributed to the Prophet (p) "Sadaqah of al fitr is two mudd of wheat." Two mudd is half a sa'. Al Tirmidhi has a similar saying from 'Amr bin Shu'aib from his father from his grandfather. Abu Daud and al Nasa'i report a mursal saying from al Hasan that "The Messenger of God imposed this sadaqah one sa' of date or barley, or half a sa' of wheat."11 And there are a few other sayings that, together, stand to restrict the general implications of the saying on the sa' by excluding wheat.12

Daripada semua hujah dan bukti ini, nampaknya gandum bukanlah makanan yang biasa di Hijaz pada zaman Nabi ﷺ, maka baginda tidak mewajibkan satu sa' ke atasnya. Ucapan yang diriwayatkan oleh al-Bukhari daripada Ibn 'Umar menyokong perkara ini, kerana ia berbunyi: "... satu sa' kurma atau satu sa' barli." Orang ramai menganggap ini setara dengan dua mudd gandum, dan dalam riwayat yang lain: "Orang ramai menganggapnya setara dengan setengah sa'."19 Ibn al-Qayyim memetik Abu Daud: "Diketahui bahawa 'Umar menjadikan setengah sa' gandum setara dengan satu sa' daripada bahan-bahan lain itu."20 Namun, disebutkan dalam dua kitab hadis yang sahih bahawa Mu'awiyah yang melakukannya. Terdapat beberapa ucapan mursal yang saling menguatkan antara satu sama lain. Ibn al-Qayyim kemudian merujuk kepada ucapan daripada Ibn Abi Saghir dan menambah bahawa al-Hasan al-Basri berkata: "Pada hujung Ramadan, Ibn 'Abbas menyampaikan khutbah dari atas mimbar [tempat berdiri penceramah] di Basrah, dengan berkata, 'Tunaikanlah sedekah puasa kamu.' Orang ramai nampaknya tidak memahaminya. Lalu beliau menambah, 'Siapakah di sini yang berasal dari Madinah?'"

From all these arguments and evidence, it seems that wheat was not a common food in Hijaz at the time of the Prophet, so he did not impose one sa' on it. The saying reported by al Bukhari from Ibn 'Umar supports this, since it reads ". . . one sa' of date or one sa' of barley. People considered this equivalent to two mudd of wheat, " and in another version "People considered it equivalent to half a sa'."19 Ibn al Qayyim quotes Abu Daud, "It is known that 'Umar made one half of a sa' of wheat equal one sa' of these other things."20 It is however, mentioned in the two correct collections that Mu'awiyah was the one who did this. There are several mursal sayings that strengthen one another. Ibn al Qayyim then refers to the saying from Ibn Abi Saghir and adds that al Hasan al Basri says, "At the end of Ramadan, Ibn 'Abbas gave a speech from above the minbar [stand of the speaker] in Basrah saying, 'Pay the sadaqah of your fasting.' People seemed not to have understood. Then he added, 'Who here is from Madinah?

Bangunlah dan ajarkanlah saudara-saudaramu, kerana mereka tidak mengetahui. Rasulullah ﷺ

Stand up and teach your brothers, since they do not know. The Messenger of God (p)

"...mewajibkan sedekah ini, satu sa' kurma atau barli, atau setengah sa' gandum, ke atas setiap orang merdeka atau hamba, lelaki atau perempuan, muda atau tua . . . .' Kemudian apabila 'Ali datang dan mendapati harga yang rendah, beliau berkata, 'Tuhan telah mengurniakan kemakmuran kepada kamu; tidakkah kamu menjadikannya satu sa' daripada apa-apa jua?'" Diriwayatkan oleh Abu Daud dan al Nasa'i.

Anehnya, sebahagian tulisan Malikiyyah menyatakan ketidaksukaan terhadap pemberian lebih daripada satu sa', kerana satu sa' ialah ketetapan Syariah dan ia sepatutnya mengikat sebagaimana tidak disukai menambah dalam ibadah.26 Hujah ini kurang meyakinkan, kerana walaupun zakat ialah satu ibadah, ia juga merupakan kewajipan sosio-kewangan, maka membayar lebih daripada yang wajib tidak memesongkannya daripada tujuan-tujuannya; malah, ia lebih baik. Al-Quran berfirman: "Dan sesiapa yang melakukan kebaikan dengan sukarela, maka sesungguhnya itu lebih baik baginya,"27 berkenaan pembayaran pampasan kerana membatalkan puasa pada suatu hari Ramadan (yang merupakan makanan bagi orang yang memerlukan). Ahmad dan Abu Daud meriwayatkan daripada Ubai bin Ka'b bahawa jumlah zakat yang wajib daripada seorang lelaki tertentu ialah seekor unta betina berumur setahun, tetapi lelaki itu mahu memberikan seekor unta betina yang lebih baik kepada pemungut zakat, dengan berkata bahawa unta yang wajib itu terlalu muda untuk dinaiki atau untuk diperah susunya, tetapi Ubai [sebagai pemungut zakat] enggan menerimanya, lalu mereka pergi kepada Nabi ﷺ untuk mendapatkan keputusan. Nabi ﷺ bersabda: "Inilah yang diwajibkan ke atas kamu, tetapi jika kamu mahu memberi lebih secara sukarela, Allah akan memberi ganjaran kepadamu kerananya, dan kami menerimanya." Kemudian baginda memerintahkan agar unta yang lebih besar itu diterima dan berdoa kepada Tuhan agar memberkati harta lelaki itu.28

Strangely enough, some Malikite writings express dislike of giving more than one sa', since a sa' is the Shari'ah prescription and it should be binding just as it is disliked to increase in worships.26 This argument is not very convincing, since though it is a worship, zakah is also a socio-financial obligation, so paying more than is due does not sidetrack it from its objectives; in fact, it is better. The Qur'an says "Whoever volunteers more, it is indeed better for him,27 in regard to compensation payment for breaking the fast of a day of Ramadan (which is the food for a person in need.) Ahmad and Abu Daud report from Ubai bin Ka'b that the required amount of zakah due from a certain man was one one-year-old she-camel, but he wanted to give a better she-camel to the collector, saying that the required one was too young to be used for riding or to give milk, but Ubai [the collector] refused to accept it, and they went to the Prophet (p) for judgement. The Prophet said, "This is what is obligated on you, but if you want to volunteer more, God shall reward you for it, and we accept to take it." Then he ordered the bigger camel to be accepted and prayed God to bless the man's wealth.28

Teks di atas menunjukkan bahawa memberi lebih daripada yang wajib adalah dibenarkan dan diberi ganjaran. 'Ali berkata, "jika Tuhan memberi kamu kemewahan, kamu juga patut memberi lebih."

Telah ditunjukkan dalam jilid pertama kitab ini bahawa satu sa' bersamaan 2176 gram jika diukur dengan gandum. Oleh kerana sa' ialah ukuran isipadu, jika barang yang lebih berat daripada gandum digunakan (contohnya

It was shown in volume one of this book that one sa' equals 2176 grams if measured in wheat. Since the sa' is a volume measure, if an item heavier than wheat is used (e.g.

...beras) lebih daripada 2176 gram hendaklah diberikan bagi menyamakan isipadu satu sa'. Al-Nawawi berhujah bahawa sa', sebagai ukuran isipadu, tidak perlu dianggarkan mengikut berat, kerana bahan makanan mempunyai berat yang berbeza; oleh itu, kuantiti yang sama dengan ukuran isipadu satu sa' mesti diberikan, tanpa mengira beratnya.29 Ibn Hazm menambah bahawa menurut penduduk Madinah, satu sa' ialah 5.33 ratl (dari segi berat), tetapi ia berbeza daripada satu bahan kepada yang lain.30

rice) more than 2176 grams should be given in order to make the volume of one sa'. Al Nawawi argues that the sa', being a measure of volume, need not be estimated in weight, since food items have different weights; thus, a quantity equal to the volume measure of one sa' must be given, regardless of its weight.29 Ibn Hazm adds that according to the residents of Madinah, a sa' is 5.33 ratl (in weight) but it differs from one item to another.30

Ucapan-ucapan tentang zakat fitrah menyebut beberapa jenis makanan, iaitu kurma, barli, kismis, dan yogurt kering daripada susu penuh. Sebahagian riwayat menambah gandum dan jagung. Adakah jenis-jenis ini sahaja yang boleh dibayar? Mazhab Maliki dan Syafi'i berhujah bahawa jenis-jenis ini disebut hanya sebagai contoh, dan kewajipan itu boleh dibayar dalam bentuk makanan yang paling lazim di kawasan pembayar, atau makanan yang paling lazim dimakannya, menurut sebahagian pendapat. Ramai ulama Maliki berpendapat bahawa bulan Ramadan ialah masa ketika makanan yang paling lazim itu ditentukan,31 manakala sebahagian ulama Syafi'i menentukan makanan yang paling lazim itu pada hari 'Id al-Fitri,32 selagi ia dimakan oleh kebanyakan orang. Jika beberapa jenis makanan sama lazimnya, mana-mana daripada jenis tersebut adalah sah.

The sayings on zakah of al fitr mention a few food items, namely date, barley, raisin, and dried whole-milk yogurt. Some of their versions add wheat and corn. Are these the only kinds that can be paid? Malikites and Shafi'ites argue that these kinds are mentioned only as examples, and the requirement can be paid in the form of the most common food items in the payer's area or the most common food .the payer usually eats, according to some. Many Malikites believe that the month of Ramadan is the time during which the most common food item is determined,31 while some Shafi'ites determine the most conmon food item on the day of 'Id al fitr,32 as long as it is eaten by most people. If several kinds are equally common, any of these kinds is suitable.

Sudah tentu, adalah lebih baik untuk memberikan yang terbaik di antara mereka.33

Certainly, it is preferred to give the best among them.33

Sebaliknya, golongan Hanbali berpendapat bahawa zakat fitrah hanya boleh dibayar dalam bentuk salah satu daripada lima jenis yang disebutkan di atas, selagi membayar salah satu daripadanya ada dan mampu dilakukan.34 Abu Hanifah dan Ahmad dinukilkan sebagai membenarkan pembayaran dalam bentuk tepung.35

On the other hand, Hanbalites believe fitrah can only be-paid in the form of one of the five items mentioned above, as long as paying one of them is available and affordable.34 Abu Hanifah and Ahmad are quoted as permitting payment in the form of flour.35

Nampaknya Nabi (ﷺ) menyebut barang-barang ini hanya sebagai contoh, kerana itulah makanan yang dikenali oleh orang Arab pada zaman baginda. Oleh itu, jika beras atau jagung lebih digunakan di sesetengah negeri pada hari ini, maka pembayaran zakat fitrah mestilah dalam bentuk makanan tersebut.

Tiga orang ulama terkemuka tidak menyetujui pembayaran dalam bentuk nilai (uang). Ketika Ahmad ditanya tentang pembayaran zakat al-fitr dengan uang, beliau menjawab, "Saya khawatir hal itu tidak memadai, karena bertentangan dengan sunnah Rasulullah ﷺ." Ketika beliau diberitahu bahwa diriwayatkan 'Umar bin 'Abd al-'Aziz pernah menerima uang sebagai pembayaran zakat ini, Ahmad berkata, "Apakah mereka akan meninggalkan sabda Rasulullah ﷺ demi ucapan orang lain? Ibnu 'Umar berkata, 'Rasulullah ﷺ mewajibkan zakat al-fitr . . . .' dan Tuhan berfirman, 'Taatilah Tuhan dan taatilah Rasul.'"38 Ini juga pandangan Malik dan al-Shafi'i.39 Ibnu Hazm sependapat dengan mereka, dengan alasan bahwa uang hanyalah pengganti, dan suatu pengganti tidak sah kecuali dengan kesepakatan bersama.

The three leading scholars do not approve of payment in value. When Ahmad was asked about payment of zakah of al fitr in money, he answered, "I am afraid it is not satisfactory, since it is in opposition to the tradition of the Messenger of God." When he was told that it is said 'Umar bin 'Abd al 'Aziz used to accept money as payment of this zakah, Ahmad said, "Would they abandon the saying of the Messenger of God for the saying of someone else? Ibn 'Umar said 'The Messenger of God (p) imposed zakah of al fitr . . . .' and God says 'Obey God and obey the Messenger.'"38 This is also the view of Malik and al Shafi'i.39 Ibn Hazm shares the same view, on the grounds that money is only a substitute payment, and a substitute is not valid except by mutual agreement.

Oleh kerana zakat adalah hak Tuhan, seseorang tidak boleh berunding untuk menggantikannya dengan sesuatu yang lain.40

Since zakah is due to God, one cannot negotiate a substitute.40

Sebaliknya, al-Thawri, Abu Hanifah dan murid-muridnya berpendapat bahawa adalah dibolehkan membayar zakat fitrah dalam bentuk nilai. Pendapat ini juga diriwayatkan daripada 'Umar bin 'Abd al-'Aziz dan al-Basri.41 Ibn Abi Shaibah meriwayatkan daripada 'Awn, "Saya mendengar surat 'Umar bin 'Abd al-'Aziz dibacakan kepada 'Adi di Basrah (tempat beliau menjadi gabenor). Surat itu menyatakan bahawa setengah dirham bagi setiap orang mesti dipungut daripada semua penerima gaji."42 Al-Hasan diriwayatkan berkata, "Dibolehkan membayar zakat fitrah dalam dirham."43