Setelah meninjau kelebihan dan kekurangan membenarkan pungutan kewangan selain zakat, kita dapati bahawa perbezaan di antara pandangan-pandangan tersebut tidak sebesar yang disangka oleh sesetengah orang. Semua pihak bersetuju dalam beberapa perkara berikut:

After surveying the pros and cons of permitting financial dues in addition to zakah, we find that their differences are not as great as one may think. They all agree on certain points:

A. Kewajipan menyara ibu bapa yang memerlukan.

A. The obligation to provide for needy parents.

B. Kewajipan untuk membelanjakan nafkah bagi kerabat lain yang memerlukan, walaupun terdapat perbezaan pendapat mengenai tahap hubungan kekeluargaan yang termasuk dalam kewajipan ini.

B. The obligation to spend on provisions for other needy relatives, although there are differences as to the degree of relation included in this obligation.

C. Kewajipan memberi bantuan kepada golongan miskin yang sangat memerlukan makanan, pakaian, atau tempat tinggal. Dalam kitabnya Ahkam al Qur'an, al Jassas berkata, "Kewajipan itu secara umumnya ialah zakat, kecuali apabila berlaku keadaan tertentu yang memerlukan pembayaran lain, seperti keperluan makanan bagi orang yang lapar, pakaian bagi orang yang telanjang, atau pengurusan jenazah bagi si mati."1 Serupa dengan ini ialah meminjamkan baldi, periuk, atau kapak kepada mereka yang berada dalam keadaan sangat terdesak, kerana mencegah kemudaratan ialah kewajipan kolektif ke atas semua orang Islam menurut ijma'.

C. The obligation to provide for the deprived who are in desperate need of food, clothing, or shelter. In his Ahkam al Qur'an, al Jassas says, "The obligation is generally zakah, except when certain things happen that require other payments, such. as necessity of food for the hungry, clothes for the naked, or funerals for the deceased."1 Similar to this is lending buckets, cooking pots, or axes to those in dire need, since prevention of harm is a collective obligation on all Muslims according to ijma'.

D. Kewajipan membayar untuk keperluan awam seperti mempertahankan tanah orang Islam, membebaskan tawanan Islam yang ditawan oleh orang kafir, serta merawat penyakit dan meringankan kebuluran. Perkara ini telah disepakati sebulat suara oleh ulama Islam. Dalam Sharh al Minhaj, al Ramli berkata, "Antara fardu kifayah ialah kewajipan mencegah kemudaratan terhadap orang Islam, termasuk menyediakan pakaian kepada orang yang tidak berpakaian dan makanan kepada orang yang kelaparan jika dana zakat dan dana perbendaharaan awam tidak mencukupi. Kewajipan ini dikenakan ke atas mereka yang mempunyai lebihan melebihi keperluan tahunan mereka. Selain itu, kadar bantuan mestilah sama dengan, menurut pandangan yang paling diterima, penyediaan yang mencukupi dan bukan sekadar menampung hidup. Sama seperti makanan dan pakaian ialah keperluan seperti kereta perubatan dan perkhidmatan penting lain."2

D. The obligation to pay for public necessities such as defending Muslim land, freeing Muslim captives taken by unbelievers, and curing diseases and relieving from famines. This is agreed upon unanimously by Muslim scholars. In Sharh al Minhaj, al Ramli says, "Among the collective obligations [furud al kifayah] are the requirement to prevent harm to Muslims including providing clothing to the clotheless and food to the hungry if zakah funds and public treasury funds are not sufficient. This requirement is obligated on those who have excess above their yearly needs. Moreover, the amount of help must equal, according to the most accepted view, the provision of sufficiency and not merely subsistence. Similar to food and clothing are necessities such as medical cars and other necessary services."2

Dalam bahagian keempat disebutkan bahawa al Nawawi, seorang bermazhab Syafi'i, berpendapat bahawa menyediakan keperluan tentera tetap ialah kewajipan orang kaya di negara itu, selain pembayaran zakat. Ibn al 'Arabi dalam kitabnya Ahkam al Qur'an menambah, "Jika zakat dilaksanakan, dan timbul sesuatu keperluan lanjut, orang kaya mesti diwajibkan untuk menyediakan keperluan ini dengan persetujuan sebulat suara. Malik berkata, 'Orang Islam semuanya wajib membebaskan tawanan perang mereka, sekalipun ini menghabiskan seluruh harta mereka.' Lebih-lebih lagi, jika seorang gabenor, dengan tindakan kezaliman, tidak mengagihkan zakat yang telah dikumpulkan, orang kaya tetap mesti menyediakan keperluan orang miskin, menurut pandangan yang saya rasa paling tepat."3 Dalam tafsirnya terhadap al-Qur'an, al Qurtubi menegaskan perkara yang sama: "Para ulama bersepakat bahawa jika timbul sesuatu keperluan selepas agihan zakat, dana mesti dikumpulkan dan digunakan untuk keperluan tersebut."4 Dalam kitabnya al I'tisam, al Shatibi menyimpulkan, "Jika perbendaharaan awam kosong dan keperluan tentera terhadap dana masih belum dipenuhi, sebuah kerajaan yang adil boleh mengenakan cukai ke atas orang kaya yang mencukupi untuk menampung keperluan ini, sehingga perbendaharaan mempunyai dana semula."5

It is mentioned in part four that al Nawawi, a Shafi'ite, believes providing for the regular army is the duty of the country's rich, besides zakah payment. Ibn al 'Arabi in his Ahkam al Qur'an, adds, "If zakah is practiced, and some further need arises, the rich must be obligated to provide for this need by unanimous agreement. Malik says, 'Muslims are all obligated to provide for freeing their prisoners of war, even if this were to take all their wealth.' Moreover, if a governor, by an act of oppression, does not distribute the already-collected zakah, the rich must still provide for the needs of the poor, according to the view I think most correct."3 In his explanation of the Qur'an, al Qurtubi emphasizes the same: "Scholars are in agreement that if a need arises after the distribution of zakah, funds must be collected and used for that need."4 In his al I'tisam, al Shatibi concludes, "If the public treasury is empty and the needs of the army for funds are still not satisfied, a just government can impose on the rich taxes sufficient to provide for these needs, until the treasury has funds again."5

Semua ini merupakan pernyataan yang jelas bahawa terdapat kes-kes yang telah disepakati di mana kewajipan kewangan mungkin wujud selain zakat. Menghairankan, petikan-petikan tersebut datang daripada para ulama yang diketahui berpegang bahawa tiada kewajipan kewangan lain selain zakat, yang menunjukkan bahawa apa yang mereka maksudkan dengan pendirian ini ialah untuk mencegah cukai yang menzalimi dan tidak diperlukan, yang biasanya dikenakan oleh pemerintah dan digunakan untuk kesenangan mereka sendiri serta kesenangan para penyokong mereka. Walau bagaimanapun, ini tidak bermakna tiada perbezaan sebenar antara kedua-dua pihak.

All these are clear statements that there are agreed upon cases in which financial duties may exist in addition to zakah. Amazingly enough, those quotations are from scholars known to believe that there are no other financial duties besides zakah, which reveals that what they mean by this position is the prevention of oppressive and unneeded taxes usually imposed by rulers and used for their own pleasures and those of their supporters. However, this does not mean there are no real differences between the two parties.

Bidang-bidang perbezaan yang sebenar dapat diringkaskan seperti berikut:

The areas of real difference can be summarized as follows:

A. Hak yang wajib dikeluarkan dari hasil pertanian pada waktu menuai.

A. The due right on agriculture at the time of harvesting.

B. Zakat ternakan.

B. Dues on livestock.

C. Hak tetamu.

C. The right of the guest.

D. Hak untuk mendapat bantuan jiran.

D. The right to neighborly help.

Semua ini dianggap sebagai kewajiban oleh orang-orang beriman selain kewajiban kewangan lain daripada zakat, sementara oleh pihak yang menentang ia dilihat sebagai perbuatan kebajikan yang disukai, kecuali dalam keadaan darurat, sebagaimana dinyatakan oleh al-Jassas: "Meminjamkan alat-alat ini (seperti baldi, periuk masak, dan kapak) mungkin wajib dalam keadaan darurat, apabila enggan meminjamkan menjadi punca celaan dan hukuman. Tetapi enggan meminjamkan dalam kes-kes yang tiada keperluan mendesak hanyalah tanda akhlak yang buruk dan moral yang rendah, yang tidak sepatutnya menjadi sifat orang Islam, kerana Nabi ﷺ bersabda, 'Aku diutus untuk menyempurnakan akhlak yang mulia.'6"7

All these are considered obligations by the believers in other financial duties besides zakah while they are viewed as desirable acts of benevolence by the opponents, except in the case of necessity, as stated by al Jassas: "Lending these tools (like the bucket, cooking pot, and axe) may be obligatory in case of necessity, when refusal to lend is a cause for blame and punishment. But refusal to lend in cases where there is no dire necessity is only a sign of bad manners and low morality that is not supposed to be a trait of Muslims, since the Prophet (p) says, 'I was revealed to in order to complete the good moralities.'6"7

E. Perbezaan yang paling penting ialah hak orang miskin untuk diurus dan dibantu daripada harta orang kaya, yang diserukan oleh para ulama yang berpendapat bahawa terdapat kewajipan-kewajipan lain selain zakat.

E. The most important point of difference is the right of the poor to be taken care of out of the wealth of the rich, which is called for by scholars who believe that there exist duties besides zakah.

Kawasan perselisihan ini memerlukan kajian untuk mengenal pasti pendirian yang benar.

These areas of dispute require study in order to discover the correct position.

A. Hak orang miskin terhadap hasil pertanian pada waktu tuaian telah dikaji dalam bahagian ketiga jilid pertama, dan disimpulkan bahawa hak ini, walaupun disebut dalam ayat Makkah, sebenarnya ialah Ushr, iaitu zakat itu sendiri. Hukum awal dalam ayat Makkah itu mengumumkan kewajipan umum, manakala perincian-perinciannya datang kemudian di Madinah.

A. The right of the poor to agricultural produce at the time of harvest was studied in part three of volume one, and it was concluded that this right, though mentioned in a Makkan verse, is in fact the Ushr, which is zakah itself. The early ordinance in the Makkan verse proclaims the general obligation, whose details come later in Madinah.

B. Adapun hak tetamu, jelas dari nas-nas bahawa ini merujuk kepada tetamu asing yang bermusafir di suatu kawasan di mana dia tidak mengenali sesiapa. Ini hampir sama dengan musafir, sehingga Ibn 'Abbas dan beberapa Tabi'in bahkan menjelaskan bahawa musafir itu ialah tetamu.8 Sabda-sabda tersebut dengan nyata menyatakan bahawa hak tetamu ialah untuk dihidangkan makanan dan tempat tinggal.

B. As for the right of the guest, it is apparent from the texts that this means the stranger guest traveling in an area where he knows nobody. This is almost the same as the wayfarer, that Ibn 'Abbas and several Followers even explain that the wayfarer is the guest.8 The sayings explicity state that the guest's right is to be offered food and shelter.

Ini memang berbeza daripada zakat.

This is indeed different from zakah.

C. Memberi bantuan kepada jiran tidak syak lagi adalah wajib, dan enggan memberinya merupakan punca celaka serta mengundang teguran. Kewajipan ini juga berbeza daripada zakat.

C. Extending neighborly help is undoubtedly obligated and its refusal is a cause for woe and severs censure. This due is also different from zakah.

D. Adapun hak orang miskin untuk diberi perhatian dan dibantu daripada harta orang kaya, perkara ini begitu masyhur dalam Syariah sehingga ayat-ayat atau sabda-sabda mengenainya tidak perlu dikemukakan.

D. As for the right of the poor to be taken care of from the wealth of the rich, it is a matter so well-known in Shari'ah that the verses or sayings about it need not be quoted.

Dari semua teks Al-Qur'an dan Sunnah yang dikemukakan sebagai hujah oleh para penentang kewajiban-kewajiban harta selain zakat, jelas bahawa zakat berbeza daripada semua kewajiban kewangan lain ke atas harta. Zakat ialah satu-satunya kewajiban kewangan yang tetap, berkala, dan jelas ditentukan ke atas orang kaya. Ia mesti sentiasa dibayar, tanpa mengira wujud atau tidaknya golongan miskin dan memerlukan dalam masyarakat. Ia dilaksanakan sebagai ibadah kepada Tuhan dan sebagai tanda syukur atas nikmat yang dikurniakan-Nya kepada orang kaya. Ia juga merupakan penyucian bagi harta yang dizakatkan serta jiwa pemilik-pemiliknya.

From all texts of Qur'an and Sunnah presented as argument by the opponents of financial dues beside zakah. It is clear that zakah is distinct from all other financial duties on wealth. Zakah is the only permanent, regular, and well-defined financial obligation due from the rich. It must always be paid, regardless of the existence or non-existence of poor and needy in the society. It is performed as a worship to God and an act of thankfulness for the graces He bestowe on the rich. It is a purification and sanctification of the zakated assets as well as the souls of their owners.

Adapun kewajipan kewangan lain, seperti cukai atau sumbangan yang dikutip untuk membantu golongan miskin apabila hasil zakat tidak mencukupi, kewajipan ini bersifat sementara dan hanya diukur mengikut kadar keperluan. Oleh itu, ia berbeza mengikut keadaan. Kewajipan ini tidak semestinya bersifat individu, sebaliknya bersifat kolektif, dalam erti kata bahawa jika keperluan telah dipenuhi oleh sebahagian daripada pembayar yang paling kaya, maka yang lain boleh dikecualikan. Namun, seseorang tidak boleh melupakan beberapa kes luar biasa, di mana kewajipan kolektif sedemikian menjadi kewajipan individu dan khusus, seperti apabila hanya terdapat seorang sahaja yang kaya dan mampu untuk memberi bantuan.

As for other financial obligations, such as dues collected to support the poor in case of inadequacy of zakah proceeds, these obligations are temporary ad measured only by the amount of need. Consequently, they differ according to circumstances. These obligations are not necessarily individual but collective, in the sense that if the needs are provided for by some of the richest payers, others may be exempted. One must not forget certain exceptional cases, in which such a collective obligation becomes individual and specific, like when there exists only one rich person available to extend help.

Ibn Taimiyah mengulas kenyataan "Tiada kewajipan lain ke atas harta selain zakat":

Ibn Taimiyah comments on the statement 'There are no other dues imposed on wealth besides zakah':

Maksudnya ialah tiada apa-apa kewajipan kewangan selain zakat yang dikenakan semata-mata atas sebab memiliki harta atau aset. Sesungguhnya kewajipan kewangan yang lain memang dikenakan ke atas orang kaya, tetapi bukan semata-mata kerana memiliki aset, seperti menyediakan nafkah untuk isteri, hamba, haiwan ternakan yang dimiliki, ibu bapa yang memerlukan dan kaum kerabat yang lain, membayar hutang yang tertanggung, memberi makan kepada orang yang kelaparan dan memberi pakaian kepada orang yang telanjang. Yang terakhir ini ialah kewajipan kolektif dan bukan kewajipan individu. Kewajipan-kewajipan kewangan ini dikenakan atas sebab-sebab lain, seperti hubungan kekeluargaan atau wujudnya keperluan yang amat mendesak, namun memiliki harta merupakan syarat yang perlu untuk pengenaannya. Oleh itu, memiliki harta berkaitan dengan kewajipan-kewajipan ini seperti keupayaan memperoleh kenderaan untuk mengerjakan haji: haji diwajibkan hanya ke atas setiap Muslim yang mampu melaksanakannya. Adapun zakat, ia diwajibkan dengan sebab memiliki harta, dan mesti ditunaikan tanpa mengira keperluan untuk mengagihkannya. Ia merupakan hak yang wajib ditunaikan kepada Tuhan.