1. Miskin dan fakir.

1. Poor and needy.

2. Pekerja dalam pentadbiran zakat.

2. Workers in zakah administration.

3. Mereka yang hatinya sedang dijinakkan.

3. Those whose hearts are being reconciled.

4. Membebaskan hamba sahaya.

4. Freeing slaves.

5. Mereka yang berada di bawah tanggungan.

5. Those under labilities.

6. Di jalan Tuhan.

6. In the way of God.

7. Musafir.

7. Wayfarers.

8. Isu-isu berkaitan kategori yang layak menerima.

8. Issues about deserving categories.

9. Golongan yang Zakat Tidak Boleh Diberikan kepada Mereka.

9. Categories to whom zakah cannot be Given.

Seperti solat, zakat dalam Al-Qur'an ialah satu prinsip umum tanpa banyak perincian.

Like prayer, zakah in the Qur'an is an aggregate principle without much detail.

Al-Qur'an tidak memberikan kadar, nisab, jenis-jenis harta yang wajib zakat, atau syarat-syarat kewajipan zakat. Sunnah, baik yang berupa ucapan mahupun perbuatan, memberikan perincian tentang zakat. Sunnah, sebagai sumber syariah yang kedua selepas al-Qur'an, adalah amat penting bagi sebarang penjelasan mengenai zakat.

Qur'an does not give rates, nisab, kinds of wealth that are zakatable, or the conditions for zakatability. Sunnah, verbal and practical, provides the details of zakah. the second source of Shari'ah after the Qur'an, Sunnah is essential for any explanation of zakah.

Allah berfirman, "Dan Kami telah menurunkan kepadamu Al-Zikr (Al-Qur'an) agar engkau menerangkan kepada manusia apa yang telah diturunkan kepada mereka, dan supaya mereka memikirkan."1 Abu Daud meriwayatkan bahawa seorang lelaki berkata kepada Sahabat 'Imran bin Husain, "Wahai Aba Nujaid, engkau menceritakan kepada kami hadis-hadis yang tidak kami dapati dalam Al-Qur'an." 'Imran berasa marah lalu berkata kepadanya, "Adakah engkau mendapati dalam Al-Qur'an, 'Pada setiap empat puluh dirham, satu dirham wajib dikeluarkan', 'pada setiap sekian-sekian ekor kambing, seekor kambing wajib dikeluarkan', dan 'pada setiap sekian-sekian unta, sekian-sekian wajib dikeluarkan'? Adakah engkau mendapati semua itu dalam Al-Qur'an?" Lelaki itu menjawab, "Tidak." Kemudian 'Imran bertanya, "Dari mana engkau mengambil semua ini? Engkau mengambilnya daripada kami, dan kami mendapatinya daripada Nabi ﷺ," dan beliau menyebut perkara-perkara lain yang serupa.2

God says, "And We have sent down unto thee the message that thou mayeth explain clearly to people what is sent for them, and that they may give thought."1 Abu Daud reports that a man told the Companion 'Imran bin Husain, "O Aba Nujaid, you tell us sayings that we do not find in the Qur'an" 'Imran was upset and told the man, "Dido you find 'On each forty dirhams, one dirham is obligated', 'on each so and so Goat, one Goat is obligated,"and 'on each so and so camels so much is obligated? Did you find all that in the Qur'an?" The man answered, "No." Then 'Imran asked, "Where do you get these from? You took them from us and we got them from the Prophet (p)," and he mentioned other similar matters.2

Walaupun zakat dibincangkan di dalam al-Quran sebagai satu konsep yang menyeluruh, bidang-bidang tempat ia boleh dibelanjakan telah disebut secara khusus di dalam al-Quran; ia tidak diserahkan kepada pemerintah atau pengulas untuk memutuskannya mengikut kehendak hati mereka. Pada zaman Rasulullah ﷺ, sebilangan individu yang tamak cuba mengambil sebahagian daripada hasil zakat, tetapi apabila Nabi ﷺ tidak memberi perhatian kepada mereka, mereka mencela dan mengecam Nabi ﷺ sehingga Tuhan menurunkan ayat-ayat yang mencela ketamakan mereka dan mendedahkan kemunafikan mereka. Ayat-ayat yang sama itu kemudiannya menyebut golongan yang berhak menerima zakat: {Dan di antara mereka ada yang mencela engkau (Muhammad) mengenai pembahagian sedekah. Jika mereka diberi sebahagian daripadanya, mereka berpuas hati, tetapi jika mereka tidak diberi, lihatlah, mereka menjadi marah. Alangkah baiknya jika mereka berpuas hati dengan apa yang Tuhan dan Rasul-Nya berikan kepada mereka, dan berkata: "Cukuplah bagi kami Tuhan; Tuhan dan Rasul-Nya akan memberi kepada kami dari kurnia-Nya; kepada Tuhan sajalah kami berharap." Itulah yang paling bijaksana. Sedekah itu hanyalah untuk orang-orang fakir dan miskin, dan para amil yang mengurusnya, untuk mereka yang hatinya baru dijinakkan kepada kebenaran, untuk hamba yang dibebaskan, untuk orang yang berhutang, untuk jalan Tuhan, dan untuk orang musafir. Demikianlah ketetapan daripada Tuhan, dan Tuhan Maha Mengetahui lagi Maha Bijaksana.}3

Although zakah is discussed in the Qur'an as an inclusive concept, the areas where it can be spent are specifically mentioned in the Qur'an; they are not left to rulers or opinionators to decide according to their whims. At the time of the Messenger (p), some greedy individuals attempted to take some proceeds of zakah, but when the Prophet did not give them attention, they criticized and censured the Prophet so much that God sent verses deploring their greed and uncovering their hypocrisy. Those same verses go on to name the categories that deserve zakah: "And among them are men who slander thee in the matter of the distribution of sadaqat. If they are given part thereof, they are pleased, but if not, behold, they are indignant. If only they had been content with what God and His Apostle gave them, and had said, 'sufficient unto us is God, God and His Apostle will soon give us of His bounty, to God do we turn our hopes.' That would have been the wise course. The sadaqat are for the poor and the needy, and those employed to administer the funds, for those whose hearts have been recently reconciled to Truth, for those in bondage and in debt,. in the cause of God, and for the wayfarer. Thus is it ordained by God, and God is full of knowledge and wisdom."3

Abu Daud meriwayatkan daripada Ziad bin al Harith al Sada'i, "Aku datang kepada Rasulullah ﷺ dan memberikan bai'ahku kepada baginda." Perawi itu menceritakan kisah yang panjang, kemudian menyambung, "Seorang lelaki datang kepada Nabi ﷺ dan berkata, 'Berikanlah kepadaku sebahagian daripada hasil sedekah.' Rasulullah ﷺ bersabda, 'Allah tidak menyerahkan pembahagian sedekah kepada seorang Nabi mahupun kepada sesiapa pun yang lain. Dia sendiri telah menetapkan pembahagiannya kepada lapan golongan. Jika kamu tergolong dalam mana-mana golongan ini, aku akan memberikan kepadamu apa yang berhak kamu terima.'"

Ahli ekonomi dan ahli sosiologi menyatakan bahawa dalam sistem percukaian, penentuan penggunaan hasil kutipan adalah lebih penting daripada pengumpulan dana itu sendiri, kerana kerajaan biasanya mempunyai sumber yang mencukupi untuk mengutip cukai dengan cekap dan adil. Penyelewengan lebih kerap muncul dalam penggunaan dana-dana ini. Adalah penting bahawa hasil zakat diagihkan dan tidak disimpan dalam perbendaharaan negara, sebagaimana yang dilakukan sebelum Islam oleh maharaja dan raja-raja dengan pungutan yang mereka kenakan ke atas rakyat mereka. Sejarah menceritakan bahawa dalam kebanyakan kes, cukai dikenakan ke atas golongan lemah dan miskin untuk dibelanjakan secara mewah oleh raja dan pembesar.

Economists and socioldgists note that in taxation systems, the determination of the usage of proceeds is more important than the collection of funds, because governments usually have sufficient means to collect taxes efficiently and justly. It is in the usage of these funds that misconduct appears more often. It is essential that the proceeds of zakah be distributed and not kept in the treasury of the state, as was done before Islam by emperors and kings with the levies they imposed on their subjects. History tells that in most cases, taxes were imposed on the weak and poor to be spent luxuriously by kings and lords.

Dengan kemunculan Islam, zakat diwajibkan sebagai bantuan kepada golongan miskin dan lemah, tetapi perlu untuk menetapkan golongan yang berhak dengan firman Tuhan sendiri.

With the emergence of Islam, zakah was imposed as a relief to the poor and weak classes, but it was necessary to specify the deserving categories with words of God Himself.