Kâfir Batı, kendi yaşam tarzını insanların izlemesi gereken yol olarak dayatmayı başardığında, Müslümanlar kimsenin imrenmediği entelektüel, toplumsal, ekonomik ve siyasi koşullar içinde yaşadılar. Müslümanlar, akîdelerine ters düşen düşüncelere göre yaşadılar. Bu nedenle, akîdelerinden kaynaklanan düşünceleriyle, ümmetin kabul etmediği yabancı bir düşünceden kaynaklanan hayata dair Batılı düşünceleri uzlaştırmaya çalıştıklarında, doğru yönelimlerini ve kişiliklerini kaybettiler. Bu yanlış, cehaletleri ve işleri temellerinden kavrayamamaları yüzünden zihinlerine sızdı. Bağdaşmayanı, İslam ile ona karşı olan şey arasında uzlaştırmaya çalıştılar. Sağlanan faydayı Şeriatın hedefi hâline getirdiler. Her yorumu kabul etmeye, her uydurmayı haklı çıkarmaya razı oldular. Bunun sonucunda insanların ekonomik ve toplumsal hayatı çelişkilerle dolup taştı. Siyasi güçler, bu yabancı düşünceleri Müslümanların özgün düşüncesinin pahasına yoğunlaştırmaya kararlıydı.

When the Kaafir West managed to impose its way of life as the way that people should follow, the Muslims lived through intellectual, social, economic and political conditions that were the envy of none. The Muslims lived according to thoughts that contradicted their ‘Aqeedah. Hence, they lost the correct orientation and their personality when they tried to reconcile their thoughts, that emanate from their ‘Aqeedah, with the western thoughts about life, which emanate from a foreign thought that the Ummah did not accept. This falsehood penetrated their minds owing to their ignorance, and inability to take matters from their foundations. They reconciled the irreconcilable, between Islam and that which contradicted it. They made perceived benefit the goal of the Sharee’ah. They were content to accept any interpretation and justify any fabrication. Owing to this, the economic and social life of the people became full of contradictions. The political forces were intent on concentrating these foreign thoughts at the expense of the original thought of the Muslims.

Bu çok kötü durumun gölgesinde, yabancı tarafından şekillendirilen bu yanlış düşünce ve kavram sürülerine, sapkın duygulara ve siyasi koşullara karşı durmak amacıyla İslami gruplar ve partiler ortaya çıkmaya başladı.

It was in the shade of this very bad situation that Islamic groups and parties started to emerge, in order to face these hordes of erroneous thoughts and concepts, deviant emotions, and political circumstances shaped by the foreigner.

Parti veya grubun panzehir ya da şifalı merhemi bulundurması gerekirdi. İnsanları, yönlendirmesi altında izlemeleri gereken doğru çizgiyi, insanları yakacak olan eğri çizgiyle birlikte ortaya koyması gerekirdi. İnsanlara şöyle demesi gerekirdi: "Şüphesiz bu, benim dosdoğru yolumdur; ona uyun, sizi O'nun yolundan ayıracak diğer yollara uymayın." [TMQ 6:153] Parti veya grup, hedefe ulaşmasını sağlayacak niteliklere sahip olmalıydı. Bu nitelikler; düşüncede açıklık, hedefe ulaşma iradesi, bilinçli bir insan topluluğunu hazırlamak, Ümmeti hazırlamak ve yöntemin kurallarına bağlılıktır.

The party or group was supposed to have the antidote or the healing balm. They were supposed to draw out the straight line that the people should follow under its guidance, alongside the crooked line whose fire will burn the people. They were supposed to say to the people; “And Verily, this is my Straight path, so follow it, and follow not (other) paths, for they will separate you away from His Path.” [TMQ 6:153] The group or party was supposed to have qualities that would enable it to achieve the aim. These qualitites are the clarity of thought, the will to achieve the aim, preparing an aware collection of people, preparing the Ummah and adherence to the rules of the method.

Fikir açısından, grupta en yüksek konumda yer alması gerekir. Grubun görüşüne göre fikir, bütün insanların yönelmesi gereken hakikattir ve insanlığın yolunu aydınlatan hidayettir. Allah'ın kullarına bağışladığı bir rahmettir. İnsanlığı hevânın karanlığından çıkaran bir nurdur. İnsanın fıtratına uyan, aklını ikna eden ve kalbine huzur veren fikirdir. Hayata mutluluk veren ve umut yaratan fikirdir. İnsanın yaşadığı hayatla ilgili bütün sorularını cevaplayabilecek derinlik ve kapsamlılığa sahiptir; onu hayatın öncesi ve hayattan sonra gelecek olanla doğru bir şekilde ilişkilendirir. Onu Yaratıcısıyla doğru biçimde bağlar, öyle ki amacını anlar ve sonuna kadar ona mutluluk getirir.

In terms of the idea, it is supposed to assume the highest position in the group. In the view of the group, the idea is the truth, which all the people should turn to, and it is the guidance that lights the path for mankind. It is the gifted mercy from Allah 􀀬 to His servants. It is the light that takes mankind out of the darkness of desire. It is the one that fits man, agrees with his natural disposition, convinces his mind and gives his heart tranquillity. It is the one that gives happiness to life and creates hope. It has the depth and comprehensiveness that makes it capable of answering all of man’s questions about the life that he lives, and links him properly with what is before life and what is to come after it. It links him correctly with his Creator, such that he understands his objective and brings him happiness until the end.

Bu fikre inanan grup veya topluluk, bu fikir yaygınlaşmadığında münkerin ve batılın serbestçe yayılacağına, nefislerin peşinden gidileceğine, zulmün yaşanacağına ve karanlığın yayılacağına da inanır. Dar ve zorlu bir hayat insanları uykusuz bırakır; bu yüzden onların hiçbir zaman hoşnut olduğunu görmezsin. Tabiatları da huzur bulmaz, zihinleri de tefekkür hâlinde olmaz.

The group or party that believes in this idea, also believes that when it is not prevalent, that munkar and falsehood will spread freely; whims will be followed, oppression will occur, and darkness will spread. A narrow difficult life will leave the people sleepless, so you will never see them contented. Neither will their nature be at ease or their minds in a state of contemplation.

Grubun her şeyden önce üzerinde durması gereken mesele, ruhunu ve varlık sebebini oluşturacak olan Fikrah'a (düşünceye) ulaşmaktır.

The foremost issue that the group must be concerned with is to arrive at the Fikrah (idea), which will form its spirit and reason for its existence.

Onu koruyacak, saflığını muhafaza edecek ve ona ait olmayan her şeyi ondan ayıklayacaktır. Onun yabancı düşüncelerle karıştırılmasına izin vermeyecek ve yabancı temellere dayanarak ortaya konulan diğer çağrı ve fikirler karşısındaki tutumunu da belirlemeyecektir. Belki de fikrin saflığı, grubun vizyonunda netlik olmasını gerektirir. Vizyondaki bu netlik, Şer'i hükmün doğru bir çıkarımla anlaşılmasıyla sağlanacak ve bu hüküm İslami Akîde'ye dayanmalıdır.

It will look after it, preserve its purity, and remove anything that is not from it. It will not allow it to be mixed with foreign thoughts and it will not decide its position regarding other calls and ideas proposed on a foreign basis. Perhaps the purity of the idea requires clarity of vision for the group. The clarity of vision will be by understanding the Shar’ee rule via a correct deduction, and the rule should be based on the Islamic ‘Aqeedah.

Fikir berraklığını, saflığını, kristalleşmesini ve belirginliğini yitirdiğinde, kendine özgü niteliğini kaybetmiş olur; artık ışık, hidayet ya da bahşedilmiş rahmet olmaktan çıkar. Varlık sebebini yitirmiş ve diğer akımlar gibi olmuş olur; gerçeklik karşısında yenilmiş, gerçekliği etkileyip ona şekil vermek yerine, gerçeklikten etkilenen ve onun olması gereken hale getirilmek yerine kendisi şekil değiştiren bir hale gelir.

When the idea loses its clarity, purity, crystallisation and distinctness, it would have lost its special character, and it will no longer be the light, guidance or the gifted mercy. It would have lost its reason for existence and become like the other movements; defeated in the face of the reality, which could affect it instead of it affecting the reality, and reshaping it instead of it reshaping the reality into what it should be.

Fikir, insanlarının zihinlerinde ne kadar berraklaşırsa, o fikri pratikte aktarma yöntemi de o kadar berraklaşır. Hedefin netliği, fikrin netliğinden gelir. Hedefe ulaşma yöntemi, diğer şer'i hükümler gibi, düzenlenmiş şer'i kurallardan oluşur.

The more the idea is crystalised in the minds of its people, the more the method of delivering it practically is crystalised. The clarity of the objective comes from the clarity of the idea. The method for achieving the objective consists of regulated Sharee’ah rules, like any other Shar’ee rules.

İdeolojik grup veya parti, ideolojiye her koşulda bağlı kalır. Bunun nedeni, ideolojik fikrin, ona inanan ve onu çağıran kişiyi, fikrin onayladığı durumlar dışında başka hiçbir kaynaktan bir şey almaktan alıkoymasıdır. Temel bir fikir olduğu için, meseleleri kendi temellerinden inceleyerek başlar ve insanın bu evrendeki varoluşunun anlamına dair belirgin bir cevap verir. Her yan düşünce bu temel düşünceden alınır ve ondan kaynaklanır. Böylece insanın hayata dair düşünceleri, şeyler hakkındaki kavramları ve eylemlere ilişkin hükümleri, hepsi temel düşünceyle aynı türden olacaktır.

The ideological group or party adheres to the ideology in every situation. That is because the ideological Fikrah prevents the one who has conviction in it and calls for it from taking anything from any other source unless the Fikrah approved it. Since it is a fundamental idea, it begins with the study of matters from their basis and it gives a distinct answer to the meaning of man’s existence in this universe. Every peripheral thought is taken from this fundamental thought and emanates from it. Then man’s thoughts about life, concepts about things and judgement on actions will all be of the same type as the fundamental thought.

İslam'ın yapısı tamamdır ve tek bir tuğlası bile eksik değildir. İçindeki her şey birbiriyle tam bir uyum içindedir, çünkü hepsi yaşamın kurallarına ve yaratılışın doğasına uygun, tek ve sabit bir fikri temelden kaynaklanır.

The structure of Islam is complete and has nothing missing even if it is a single brick. Everything in it is in complete harmony with everyting else because it emanates from one constant intellectual basis that agrees with the norms of life and nature of creation.

Dolayısıyla İslam'a iman eden kimse için helal ve haram, eylemlerinin ve şeylere bakış açısının ölçütü haline gelir; fayda ise değil.

So whosoever believes in Islam, the halaal and haraam become the criteria of his actions and his viewpoint towards things, and not benefit.

Bu, fayda kavramının insanın değil Allah'ın hüküm koyucu olduğu fikriyle uyumlu olmasından kaynaklanmaktadır. Müslüman için mutluluk, en çok hazza ulaşmak değil, Allah'ın rızasını kazanmaktır. Onun hayatı, Allah'a kulluk ve O'nun emrine teslimiyet üzerine kurulu olur; hiçbir kısıtlamadan kendisini özgür kılacak olan özgürlükler fikri üzerine kurulu bir hayat değildir. Temeli kabul eden, ondan doğan her şeyi de kabul etmek zorundadır. Bir şeyi değiştirmek isteyen, temelden başlamalı ve yan düşüncelerle temel arasındaki uyumu gözetmelidir. Grubun başlaması gereken ideolojik fikir ve ideolojik davet budur. Bu nedenle Müslümanların, sistemlerinin ya da gruplarının İslam'ı başka bir şeyle karıştırması kabul edilemez. Aynı şekilde, mevcut yönetimlerin İslam'ı, örf gibi Şer'î olmayan diğer kaynaklarla birlikte bir hukuk kaynağı yapması ya da diğerleri arasında ana kaynak yapması da kabul edilemez. Ayrıca İslami grupların, İslam'a dayanırken aynı zamanda İslam'a yabancı Batı düşünceleri gibi karışık şeyleri benimsemesi kabul edilemez. Bu, yenilgiden başka bir şey değildir; Allah ve O'nun mümin kulları buna razı olmaz.

This is because the concept of benefit is in harmony with the idea that man is the one who legislates and not Allah 􀀬. Happiness for the Muslim is when he attains the Good pleasure of Allah 􀀬, and not the greatest amount of enjoyment. His life becomes one of servitude to Allah 􀀬 and surrender to His command, and not a life based on the idea of freedoms, which would make him free from any constraints. Whoever accepts the basis must accept whatever originates from it. Whoever wishes to change, must start with the basis and observe the harmony between the peripheral thoughts and the basis. This is the ideological Fikrah and ideological da’wah from which the group must start. Hence it is not acceptable that the Muslims, their systems or groups mix Islam with something else. Likewise, it is not acceptable from the current regimes to make Islam one of the sources of legislation, along with other non-Shar’ee sources, such as customs, or to make Islam the main source amongst others. In addition it is not acceptable that Islamic groups take a mixture of things, like being established on Islam as well as other western thoughts that are foreign to Islam. This is nothing short of defeat, which Allah 􀀬 and His believing servants do not accept.

İşte bu yüzden, itikadı "Lâ ilâhe illallah Muhammedun Resûlullah" — Allah'tan başka ibadete ve itaate layık hiçbir ilâh yoktur ve Muhammed ﷺ Allah'ın Resûlüdür — esası üzerine kurulmuş olan bütün İslâmî grupların, hayata dair kurallarını almak için doğuya veya batıya gitmeleri caiz değildir. Her düşüncenin itikattan kaynaklandığından ve sahih Şer'î kaynaklardan alınıp, bunların ayrıntılı delillerinden çıkarıldığından emin olunmalıdır.

That is why all the Islamic groups whose ‘Aqeedah is established on the basis of ‘Laa ilaah illallah muhammadur rasoolullah’ - there is none worthy of worship or obedience except Allah 􀀬 - are not allowed to go to the east or west to adopt their rules about life. One must ensure that every thought emanates from the ‘Aqeedah, and that it is taken from the authentic Shar’ee sources, and deduced from their detailed evidences.

Bu soruyu İslam'ın temel kelime-i tevhidi "Lâ ilâhe illallâh Muhammedun Rasûlullâh" ile sosyalizmin, demokrasinin ve milliyetçilik ile vatanseverliğin "İslam'dandır" denilmesi arasındaki uyumsuzluk üzerinden sormaktadır. Sosyalizmin "Tanrı yoktur, hayat yalnızca maddedir" fikrine dayandığı, demokrasinin dinin hayattan ayrılması (laiklik) anlayışıyla kurulduğu, milliyetçiliğin ise İslam'ın kınadığı kabilecilik üzerine temellendiği ifade edilmektedir. Bu nedenle sorulan, bu görüşlerin kelime-i tevhidle nasıl bağdaştırılabileceğidir.

How can ‘Laa ilaah illallah muhammadur rasoolullah’ be in harmony with the statement that socialism is from Islam, even though it is established on the idea that ‘there is no god, and life is just matter’? How can it be in harmony with the statement that Democracy is from Islam, even though it is established on the idea of ‘separation of religion from life’ or the view that nationalism and patriotism are from Islam even though they are based on tribalism, which Islam has shown to be despicable?

"Lâ ilâhe illallah Muhammedün Resûlullah" sözü, yasama yetkisinin yalnızca Allah'a ait olduğu anlamına gelir. Bu hüküm, yasama konusunda başkalarıyla katılım yapmak ya da başkalarının bizimle katılım yapması görüşüyle nasıl uyum içinde olabilir?

How can ‘Laa ilaah illallah muhammadur rasoolullah’, which means legislation is only for Allah 􀀬, be in harmony with the view that we should participate with others, or others should participate with us, in legislation?

"Lâ ilâhe illallâh Muhammedun resûlullâh" kelimesinin, alçakgönüllülük, boyun eğme ve âlemlerin Rabbine kulluk üzerine kurulu olduğu hâlde, insanı her konuda egemen kılan Batı sistemlerindeki özgürlük anlayışıyla nasıl bir uyum içinde olabileceğini; insanın bir Tanrı'ya, ancak bu Tanrı'ya boyun eğmesinin kendi arzu, istek ve çıkarına uygun olduğu ölçüde boyun eğdiği bir düzende bunun nasıl mümkün olabileceğini sorabiliriz.

How can ‘Laa ilaah illallah muhammadur rasoolullah’, which is established on humility, subservience and worship to the Lord of the worlds, be in harmony with the idea of freedom that is present in the western systems, when it makes man the sovereign in everything? He does not submit to a God, except according to how much this agrees with his whims, desires and benefit.

Gerçekten, İslam akidesini korumak, ondan çıkan her şeyi korumak demektir. Aksi takdirde, Allah'ın (SWT) ve kullarının onaylamadığı uzlaşmacılığın kıskacında grubun karakteri kaybolurdu.

Indeed, guarding the Islamic ‘Aqeedah means guarding whatever emanates from it. Otherwise, the character of the group would be lost in the grip of reconciliation, which Allah 􀀬 and His servants do not approve of.

Fikrin berraklık, saflık, belirginlik ve kristalleşme açısından korunabilmesi için, gerçekliğin etkisinden uzaklaştırılması, koşullarına teslim olmaktan kurtarılması ve her türlü uydurma, değiştirme ve pazarlıktan uzak tutulması gerekir.

In order to preserve the idea in terms of clarity, purity, distinctness and crystallisation, it must be removed from the effect of the reality, and from surrendering to its circumstances, and it should be placed far away from any fabrication, alteration and bargaining.

Tıpkı davetçinin toplumu kendi vizyonuna göre değiştirmek istemesi gibi, toplumun da kendine özgü yanlış kavramları ve düşünceleri, siyasi koşulları ve toplumsal düzeni vardır. Bu durum, davetçiye ve onunla değişim için çalışan gruba baskı uygulamaktadır.

Just as the da’wah carrier wishes to change the society according to his vision, society has its own erroneous concepts and thoughts, political conditions and social order. This puts pressure on the da’wah carrier and on the group that he works with for change.