Örneğin, toplumsal farzlar arasında öncelikler sıralamasının başında İslam Devleti'nin kurulmasının geldiğine karar verdiğimizde, bu kararı Kur'an ve Sünnet metinlerinden alırız.

For instance, when we decide that the establishment of the Islamic State comes at the head of the scale of priorities amongst the collective obligations, we take this decision from the texts of the Qur’an and Sunnah.

Allah'ın indirdiği ile hükmetmeyi emreden âyetler çoktur. Allah (SWT) şöyle buyurur:

The verses that obligate to rule by what Allah has revealed are many. He 􀀬 says:

“…Kim Allah'ın indirdiğiyle hükmetmezse, işte onlar kâfirlerdir.” [TMQ 5:44] “…Kim Allah'ın indirdiğiyle hükmetmezse, işte onlar zalimlerdir.” [TMQ 5:45] “…Kim Allah'ın indirdiğiyle hükmetmezse, işte onlar fâsıklardır.” [TMQ 5:47] “Hayır, Rabbine andolsun ki, aralarındaki her anlaşmazlıkta seni (ey Muhammed ﷺ) hakem kılmadıkça iman etmiş olmazlar…” [TMQ 4:65] “Aralarında Allah'ın indirdiğiyle hükmet ve onların keyfî arzularına uyma...” [TMQ 5:49] “Cahiliye hükmünü mü istiyorlar? Kesin inanan bir topluluk için Allah'tan daha güzel hükmeden kim olabilir?” [TMQ 5:50] Bu ayetlerin ve Allah'ın indirdiğiyle hükmedecek İslam Devleti'nin varlığına bağlıdır, bu ve benzeri diğer ayet ve hadisleri içeren metinlere uymak.

“…And whosoever does not judge by what Allah has revealed, such are the Kaafirun (disbelievers).” [TMQ 5:44] “…And whosoever does not judge by what Allah has revealed, such are the zaalimun (unjust, oppressors).” [TMQ 5:45] “…And whosoever does not judge by what Allah has revealed, such are the Faasiqun (transgressors)” [TMQ 5:47], “But no, by your Lord, they can have no Imaan, until they make you (O Muhammad) the judge in all disputes between them…” [TMQ 4:65], “And so judge between them by what Allah has revealed and follow not their vain desires...” [TMQ 5:49], “Do they then seek the judgement of (the days of) Ignorance? And who is better in judgement than Allah for a people who have firm belief.” [TMQ 5:50] Acting upon these texts and other such texts containing other ayaat and ahadeeth depends on the existence of the Islamic State which will rule by what Allah 􀀬 has revealed.

Hudud (ceza hükümleri) kurulmasını emreden âyetler çoktur.

The verses that order the establishment of the Hudood (penal code) are many:

“Hırsızın, erkek ya da kadın olsun, ellerini kesin...” [TMQ 5:38], “Zina eden kadın ve erkeğin her birini yüz değnekle dövün...” [TMQ 24:2], “Namuslu kadınlara iftira atıp da dört şahit getirmeyenleri ise seksen değnekle dövün...” [TMQ 24:4], “…Kim haksız yere ve zulümle öldürülürse (kasten ve hata sonucu olmayan), onun velisine yetki verdik (yani kısas talep etme, affetme ya da diyet alma hakkı)…” [TMQ 17:33], “Allah'a ve Elçisine karşı savaş açanların ve yeryüzünde bozgunculuk yapanların cezası ancak şudur: öldürülmeleri, asılmaları ya da ellerinin ve ayaklarının karşılıklı olarak kesilmesi veya yurttan sürülmeleridir…” [TMQ 5:33] İçki içenin değnekle dövülmesinden, evli zina edenin recm edilmesinden, dişe diş karşılığında kısastan, yaralanmalarda kısas uygulanmasından ve arş (diyet) ödenmesinden bahseden pek çok hadis vardır.

“Cut off the hand of the thief, male or female...” [TMQ 5:38], “The woman and the man guilty of illegal intercourse, flog each of them with a hundred stripes...” [TMQ 24:2], “And those who accuse chaste women, and produce not four witnesses, flog them with eighty stripes...” [TMQ 24:4], “…And whoever is killed (intentionally with hostility and oppression and not by mistake), We have given his heir the authority (ie to demand Qisas, to forgive or receive blood money)…” [TMQ 17:33], “The recompense of those who wage war against Allah and His Messenger and do mischief in the land is only that they shall be killed or crucified or their hands and their feet be cut off on the opposite sides, or be exiled from the land…” [TMQ 5:33] There are many ahadeeth which mention the whipping of the one who drinks alcohol, and stoning the fornicator who is married, tooth for a tooth, qisas (equal retribution) for injuries, and the arsh (blood money)

kısas uygulanmadığında ve Şeriat'ın belirli bir ceza tespit etmediği durumlarda ta'zir (takdiri ceza) uygulanması. Allah'ın meşru kıldığı bu kurallar ve hudud'un uygulanması, Allah'ın indirdiğiyle hükmedecek olan İslam Devleti'nin varlığına bağlıdır.

when qisaas does not take place, and the imposition of the ta’zeer (discretionary punishment) where the Shar’a has not fixed a specific punishment. Acting upon these rules and Hudood, which Allah 􀀬 has legislated, depends on the presence of the Islamic State that will rule by what Allah 􀀬 has revealed.

Allah'ın yolunda cihadın zikredildiği âyetler çoktur.

The verses that mention Jihaad in the path of Allah 􀀬 are numerous.

Örneğin:

For instance:

"Hafif de olsanız ağır da olsanız, Allah yolunda mallarınız ve canlarınızla cihad edin..." [TMQ 9:41], "Allah'a ve ahiret gününe inanmayan, Allah ve Elçisinin haram kıldığını haram saymayan ve hak dini (İslam'ı) din edinmeyen Kitap ehlinden olanlarla, boyun eğerek elleriyle cizye verinceye kadar savaşın" [TMQ 9:29], "...Müşrikler topluca nasıl sizinle savaşıyorlarsa, siz de onlarla topluca savaşın..." [TMQ 9:36], "Fitne (küfür ve şirk) kalmayıncaya ve din yalnızca Allah'ın oluncaya kadar onlarla savaşın..." [TMQ 8:39], "Onlara karşı gücünüzün yettiği kadar kuvvet ve savaş atları hazırlayın ki bununla Allah'ın düşmanını ve sizin düşmanınızı, ayrıca bilmediğiniz ama Allah'ın bildiği başkalarını korkutasınız..." [TMQ 8:60] Bu ayetlere ve benzeri diğer ayet ve hadislere uymak, Allah'ın indirdiğiyle hükmedecek İslam Devleti'nin varlığına bağlıdır. Cihadın Kıyamet gününe kadar süreceğini ve adil bir kişinin adaletinin ya da zalim bir kişinin zulmünün onu ortadan kaldırmayacağını bildiren hadisler vardır. Başka bir deyişle, Müslüman, İslam Devleti'nin var olup olmadığına bakılmaksızın cihada çağrıldığında cihad etmekle yükümlüdür; yani cihad, takva sahibi ya da günahkâr her emir ile birlikte gerçekleşecektir.

“March forth, whether you are light or heavy, strive hard with your wealth and your lives in the path of Allah…” [TMQ 9:41], “Fight against those who believe not in Allah, nor in the Last Day, nor forbid that which has been forbidden by Allah and His Messenger and those who acknowledge not the religion of truth (Islam) among the people of the Book (Jews and Christians), until they pay the Jizyah with willing submission, and feel themselves subdued” [TMQ 9:29], “…and fight the Mushrikeen (polytheists, idolaters) collectively, as they fight against you collectively...” [TMQ 9:36], “And fight them until there is no more Fitnah (disbelief and polytheism) and the deen (worship) will be for Allah alone...” [TMQ 8:39], “And make ready against them all you can of power, including the steeds of war to threaten the enemy of Allah and your enemy, and others besides them, you may not know but whom Allah does know...” [TMQ 8:60] Acting upon these texts and other such ayaat and ahadeeth depends on the existence of the Islamic State that will rule by what Allah 􀀬 has revealed. There are ahadeeth, which mention that Jihaad will continue until the Day of Judgement and the justice of a just person or the injustice of an unjust person will not annul it. In other words, the Muslim is obliged to engage in Jihaad when he is called to Jihaad, whether the Islamic State exists or not, ie Jihaad will take place with every Ameer, whether pious or sinful.

Ancak bugünkü yöneticiler cihad yapmıyor, Allah'ın yolunda cihad emretmiyorlar. Savaş emrettiklerinde, Müslümanların kendi aralarında savaşmasını emrediyorlar. Allah'a ve Ahiret Gününe iman eden erkekler ayağa kalkıp küfür devletçiklerini yıkıp, onların yerine Allah'ın indirdiğiyle hükmedecek tek bir İslam Devleti kuruncaya kadar da bunu sürdüreceklerdir.

However, the rulers today do not engage in Jihaad, nor do they order Jihaad in the path of Allah 􀀬. When they order fighting they order the fighting of Muslims amongst themselves. They will continue to do that until men who believe in Allah 􀀬 and the Last Day rise up and demolish the kufr statelets and, in their place, establish the one Islamic State, which will rule by what Allah 􀀬 has revealed.

Ümmetin dünyaya risaleti taşımasını emreden ve İslam ümmetinin diğer milletler arasında en hayırlı ümmet olduğunu bildiren ayetler pek çoktur:

The verses which make the Islamic Ummah carry the message to the world, and the best Ummah among other nations are numerous:

“Siz, insanlık için çıkarılmış en hayırlı ümmetsiniz; iyiliği emreder, kötülükten alıkoyarsınız ve Allah'a iman edersiniz...” [Âl-i İmrân 3:110], “…Oysa izzet, güç ve şeref Allah'ındır, Resulü'nün ve mü'minlerindir...” [Münâfikûn 63:8], “…Allah, kâfirlere mü'minler üzerinde asla bir yol vermeyecektir” [Nisâ 4:141], “İşte sizi orta bir ümmet kıldık ki, insanlar üzerine şahitler olasınız ve Resûl de sizin üzerinize şahit olsun…” [Bakara 2:143]. Mü'minlerin bir Devleti yokken nasıl bir izzetleri olabilir ve kâfirlerin mü'minler üzerinde bir yolu olmasın denilebilir? Kendi evlerinde bunu yapamazken, diğer milletleri nasıl iyiliğe davet edip kötülükten alıkoyabilirler? Allah'ın indirdiğiyle hükmeden İslam Devleti'nin varlığı olmadan bu mümkün olmayacaktır.

“You are the best of peoples ever raised up for mankind; you enjoin al-ma’roof and forbid al-munkar, and you believe in Allah...” [TMQ 3:110], “…But honour, power and glory belong to Allah, His Messenger, and to the believers...” [TMQ 63:8], “…And never will Allah grant to the disbelievers a way over the believers” [TMQ 4:141], “Thus We have made you a just nation, that you be witnesses over mankind and the Messenger 􀁕 be a witness over you…” [TMQ 2:143] How can there be any dignity for the believers, and the kuffar not have a way over the believers, while the believers have no State? How can they enjoin other nations with the ma’roof and forbid them from the munkar while, in their own homes, they are unable to do this? This will not be possible without the presence of the Islamic State which rules by what Allah 􀀬 has revealed.

Muslümanlara, Allah'ın Kitabı ve Elçisinin Sünneti üzerine biat edecekleri tek bir imamın olmasını emreden birçok hadis vardır:

There are numerous ahadeeth which command the Muslims to have one Imam, to whom they will give pledge on the Book of Allah 􀀬 and the Sunnah of His Messenger:

"Kim bir bey'at (bir Halife'ye verilen bağlılık sözü) olmaksızın ölürse"

“Whosoever dies without having a bai’ah (pledge to a Khaleefah)

"...boynunda bir bey'at bulunmaksızın ölen kimse cahiliyye ölümüyle ölür." "İmam, arkasında Müslümanların savaştığı ve onunla kendilerini koruduğu bir kalkandır." "Kim emirinde hoşuna gitmeyen bir şey görürse, sabretsin; çünkü kim sultandan (İslam'ın otoritesinden) bir karış bile ayrılır ve bu hâl üzere ölürse, cahiliyye ölümüyle ölmüş olur." [Bu hadisleri Müslim rivayet etmiştir.] Sahabe (Allah onlardan razı olsun)

on his neck, he dies the death of jaahiliyyah.” “The Imaam is a shield, behind whom the Muslims fight and by whom they protect themselves.” “If anyone sees in his Amir something that displeases him, let him remain patient, for he who separates himself from the Sultan (authority of Islam) by even so much as a hand span and dies thereupon, he would die the death of Jahiliyyah.” [These ahadeeth reported by Muslim]. The Sahabah (may Allah be pleased with them)

Sahabe, Resulullah'ın ﷺ vefatından sonra bir Halife atamanın farz olduğu konusunda icma' (fikir birliği) etti. Ayrıca her birinin vefatından sonra Halife olarak Ebu Bekir, ardından Ömer, Osman ve Ali'yi (Allah hepsinden razı olsun) belirlemeyi kararlaştırdılar. Tüm Sahabe, hayatları boyunca bir Halifenin atanmasının farz olduğu konusunda hemfikir oldu. Halife olarak atanacak kişi konusunda ihtilaf etmiş olsalar da, bir Halife kurmak konusunda ihtilaf etmediler.

held an Ijma’a (consensus) over the obligation to appoint a Khaleefah (successor) to the Rasool of Allah 􀁕 after his death. They also agreed to establish as Khaleefah Abu Bakr, then ‘Umar, ‘Uthman and ‘Ali, after each had passed away (may Allah be pleased with them). All the Sahabah agreed throughout their lives, over the obligation of appointing a Khaleefah. Although they disagreed over the person who would be appointed as Khaleefah, however they did not disagree over establishing a Khaleefah.

Ayrıca, Müslümanların İslami toplumda yaşamları için ihtiyaç duyduğu şeyler, örneğin sanayi, tıp, hastaneler, fabrikaların kurulması, laboratuvarlar, güç hazırlığı ve benzeri toplumsal yükümlülükler; bütün bu konularda Müslümanlar bunların sağlanması konusunda sorumluluğu paylaşır. Bununla birlikte, bir yandan Allah'a kulluğa dayanan, diğer yandan da davetin ulaştırılması için Müslümanlara güç ve hazırlık sağlayan refahlı bir İslami hayatı gerçekleştirecek şekilde bu konuların tam olarak sağlanması, ancak bu yükümlülüklerin kurulmasını etkin bir biçimde ve İslam'ın doğasına ve amaçlarına tamamen uygun bir şekilde denetleyen bir Devlet aracılığıyla mümkün olabilir.

As well, the things Muslims need for life in the Islamic society such as industry, medicine, hospitals, establishment of factories, laboratories, preparing the power and other such collective obligations; in all these matters, the Muslims share the responsibility of securing them. However, securing these matters in a complete way, that achieves the prosperous Islamic life – which depends on its slavery to Allah 􀀬 from one side, and the preparation and power for Muslims so as to convey the da’wah, from another side – cannot be done except through a State that itself supervises the establishment of these obligations effectively, and in a way that complies completely with the nature of Islam and its objectives.

Aynı şekilde Şeriat, yöneticiye Şeriatın farz kıldığı şeylere halkı bağlı kalmaya zorlama sorumluluğunu yüklemiştir.

Likewise the Shar’a has charged the ruler with the responsibility of compelling the people to adhere to what the Shar’a has made obligatory.

İslam Devleti'nin bulunmadığı durumda, yöneticiye emanet edilen bütün hükümler askıya alınır. İnsanlar da kendilerine ait hükümleri ihmal ettiklerinde, bu hükümlere uymalarını sağlayacak bir yönetici bulamazlar. Bu durumda, halka ait hükümlerin çoğu askıya alınmış olur. Böylece İslam Devleti'nin varlığı, İslam'ın hayat alanında pratik olarak var olmasının temellerinden biri haline gelir. Bu temel ortadan kaldırıldığında, İslam'ın pek çok hükmü de kaldırılmış olur, İslam'ın birçok nassı askıya alınır, Müslümanlar kimliklerini, onurlarını ve güçlerini kaybeder, toprakları işgal edilir ve düşmanları onlar üzerinde egemenlik kurar; bugün olduğu gibi münkerler de yaygınlaşır.

In the absence of the Islamic State, all the rules entrusted with the ruler are suspended. When the people also neglect the rules that pertain to them, they will not find a ruler to make them adhere to these rules. In this case, most of the rules pertaining to the people will be suspended. Thus the presence of the Islamic State will become one of the foundations on which the practical existence of Islam will be established in the realm of life. When this foundation is abolished then a great number of the rules of Islam will be abolished, many of the texts of Islam will be suspended, the Muslims will lose their identity, dignity and power, and their land will be captured and their enemy will have control over them, and the munkaraat will become widespread, as is the case today.