Bu acı verici durumda, Müslümanların içinde yaşadığı koşullarda, bu durumu değiştirmeyi ve İslam Devleti'nin kurulmasıyla temsil edilen iyi alternatifi tüm insanların gözünde gerçekleştirmeyi amaçlayan İslami hareketler ortaya çıkmıştır. Bu İslami hareketler iki yaklaşım benimsemiştir. Birincisi, İslam toplumunu kurmak için davette reformcu yönteme dayanmıştır. Bu nedenle yıkılmış olanı yeniden inşa etmeye ve bozulmuş olanı ıslah etmeye çalışmaya başlamışlardır. İkinci yaklaşım ise değişim yoluna dayanmış ve bozulmanın temellere kadar ulaştığı bir gerçeklikte ıslahın bir faydasının olmadığı görüşünü savunmuştur; dolayısıyla yamalı bir yaklaşım ya da salt ıslah yöntemi işe yaramaz hale gelmiştir.

In this painful situation, in which the Muslims live, Islamic movements have emerged that work to change this situation and establish the good alternative, which is represented in the sight of all people by establishing the Islamic State. These Islamic movements had two approaches; the first relies on the reformist method in the da’wah to establish the Islamic society. So they began to work on restoring what had been destroyed and reforming what had become corrupted. The second approach relied on the path of change and takes the view that there is no benefit in reform in a reality where the corruption has reached the foundations, so the patchwork approach or mere reformation became of no use.

Bu iki yaklaşımın düşünce tarzındaki farklılık, gerçekliğe bakışlarında ve onu tedavi etme yolundaki çalışmalarında da farklılıklara yol açmıştır. Sonuç olarak, çalışma yöntemleri ve davet (da'vah) biçimleri de birbirinden ayrılmıştır.

The difference in the way of thinking of these two approaches has led to differences in the way that they view the reality and the work to treat it. As a consequence, the methods of work and ways of da’wah have differed.

Bu konuda Şer'î hüküm nedir?

So what is the Shar’ee rule regarding this subject?

Şer'î hükmü ortaya koyabilmek için, İslam'daki düşünme yöntemine uygun bir şekilde ilerlememiz gerekir; çünkü şer'î hükmün bilgisine ancak bu yöntem temelinde ulaşmak mümkün olacaktır.

To give the Shar’ee rule, we must proceed according to the method of thinking in Islam. This is because it will not be possible to gain knowledge of the Shar’ee rule except on its basis.

Şer'i yöntemi izlemek, içinde çalışmak istediğimiz gerçekliği anlayabilmemiz, bu gerçeklikle ilgili şer'i delilleri ortaya koyabilmemiz ve ardından onları hükümler açısından kavrayabilmemiz için zorunludur.

Proceeding on the Shar’ee method is imperative for us to understand the reality in which we wish to work, and to produce the Shar’ee evidences relating to this reality, and then to understand them in a legislative manner.

Bilindiği üzere İslam, kâmil bir din olarak, gerçeklik ıslahı gerektirdiğinde ıslahın yolunu, gerçeklik değişimi gerektirdiğinde ise değişimin yöntemini göstermektedir. Peki Şeriat, bugün neyi gerektirmektedir?

It is well known that Islam, the complete deen, indicates the manner of reform when the reality necessitates reform, and the manner of change when the reality demands change. So what does the Shar’a require today?

Her iki durumda da hüküm Allah'ındır ve Şer'î delillere dayanır. Ancak davetin türünü (ıslah mı yoksa değişim mi olduğunu) belirleyen, değiştirmek veya ıslah etmek istenen şeyin gerçekliğidir.

The judgement in both situations is for Allah 􀀬, and is based on the Shar’ee evidences. However what defines the type of da’wah (whether it is reform or change) is the reality of the thing one wishes to change or reform.

Bireylerin zihniyetlerinin, durumlarının, toplumların veya halkların ve milletlerin durumlarının değişimi ne olursa olsun, bu değişim, insanların, toplumların ve durumların üzerine kurulu olduğu temelden başlamalıdır. Çünkü insanın bu dünyadaki davranışını belirleyen bütün parçalı düşünceler ve kavramlar bu temelden doğar. İnsanın mutluluğu ya da sefaleti, milletlerin dirilmesi ya da gerilemesi, bu temele ve bu temele bağlı olan her türlü parçalı veya çevresel düşünceye göre ortaya çıkar.

As for change, whether it is the change of the minds of individuals, or their condition, or of societies or the change of the situation of peoples and nations, it should start with the basis on which human beings, societies, and situations are established. That is because, it is from the basis that all the partial thoughts and concepts that define the behaviour of man in this life emanate. It is according to this basis, and whatever partial or peripheral thoughts are linked to it, that man’s happiness or misery results, and nations revive or decline.

Müslüman veya İslami toplumun dayandığı temel, İslami Akide'dir. Müslümanın ya da İslam Devleti'nin hiçbir eylemi Akide'den ve onun gerekliliklerinden sapmamalıdır.

The basis on which the Muslim or the Islamic society is built is the Islamic ‘Aqeedah. Not one action of the Muslim or the Islamic State should deviate from the ‘Aqeedah and its requirements.

İslah (ıslah), tağyir (değişiklik) anlamını da içerir; ancak yalnızca dalları ele alır, esası değil, çünkü esas sağlamdır. Ya da esası düzeltmek ve arındırmak anlamına gelebilir; tabii ki esasın var olduğu varsayılarak.

As for islah (reform), it includes taghyeer (change), but deals only with the branches and not the basis, owing to the fact that the basis is sound, or it may be to correct the basis and purify it, assuming that it exists.

Eğer temel mevcut olup da üzerine bir bulanıklık çökmüş veya bazı düşünceler onu etkilemiş ve bunlar temele hâkim olmuşsa, burada yapılacak iş ıslah olur, değişim olmaz. Yapılacak iş, temeli aslî saflığına döndürmek ve böylece onu güçlendirmektir; öyle ki etkisi uygulandığında dallarda görünsün. Örneğin, îmanını arındırmak, ondaki bütün kusurları gidermek, yönelişini doğrultmak ve davranışını düzeltmek için Batı kültüründen etkilenmiş Müslümanla çalışılmalıdır. Ayrıca günah işleyen (‘âsî) Müslümanla da, îmanının alanını güçlendirmek, onu Takvâ'ya iten dürtüyü ve günahlardan alıkoyup koruyan caydırıcılığı oluşturmak için çalışılmalıdır. Müslüman birey için geçerli olan, İslâm Devleti için de geçerlidir. Örneğin bir Kâfiri İslâm'a davet etmek istediğimizde, yapacağımız da'vet bir değişim da'vetidir. Çünkü temel, onun üzerine kurulu olan her şey ve ondan çıkan her şey bâtıldır. Dolayısıyla onu doğru temelle değiştirmemiz gerekir. Bu yüzden bir Kâfiri namaza çağırmayız ve onun üzerine kurulu olduğu küfür temelini bırakmasına izin vermeyiz.

If the basis existed but some obscurity came over it, or some thoughts affected it, and it became dominated by this, then the work here will be of reform and not change. The work will be to return the basis to its original purity, and thus strengthen it, so that its effect appears in the branches when they are applied. For example, one must work with the Muslim affected by the western culture, in order to purify his Imaan and remove all the defects from him, so as to correct his direction and rectify his behaviour. One must also work with the Muslim who commits sins (‘aassi) in order to strengthen the area of his Imaan, so as to generate the impetus that pushes him towards Taqwa, and the deterrent that prevents and protects him from sins.What applies to the Muslim individual applies to the Islamic State. For example, when we wish to invite a Kaafir to Islam, our da’wah will be one of change. This is because the basis, everything established on it and whatever emanates from it, are false. So we must replace it with the correct basis. Therefore we do not call a Kaafir to pray, and leave the kufr basis upon which he is established.

Bu, Elçi'nin 􀁕 yaptığı ve şeylerin gerçeğinin işaret ettiği şeydir. Allah 􀀬 bize, kâfirlerin hiçbir amelini, ne kadar iyi olmuş olursa olsun, kabul etmeyeceğini ve hiçbir kâfirin amelinden dolayı Cennet'e girmeyeceğini bildirmiştir; ancak amel, İslâm'ın getirdiği İman'a dayanıyorsa bu başka. Allah 􀀬 şöyle buyurmuştur: “Onların (kâfirlerin, müşriklerin) yaptıkları her amele yönelir, onu savrulup dağılan toz zerreleri kılarız.” [TMQ 25:23].

This is what the Messenger 􀁕 did, and this is what is indicated by the reality of things. Allah 􀀬 informed us that He will not accept any action of the kuffar, however good it may have been, and that no disbeliever will be admitted to Jannah because of his action, unless it is based on the Imaan (belief) that Islam has brought. He 􀀬 said; “And We shall turn to whatever deeds they (disbelievers, polytheists) did, and We shall make such deeds as scattered floating particles of dust” [TMQ 25:23].

Benzer şekilde, İslam'dan dönerek imanını terk eden Müslüman da, bütün ameller boşa gider. Bu nedenle iman, bütün amellerin temeli olmalıdır.

Similarly, the Muslim who commits apostasy and leaves his Imaan, all his actions will be of no avail. Thus Imaan must be the basis of all actions.

Bir Müslümanı davet etmek istediğimizde, bizim da'vetimiz bir ıslah da'vetidir. Çünkü onun sahip olduğu temel doğrudur, ancak her türlü kusurdan ve onun yönelişini ve bağlılığını zayıflatan her şeyden arındırılması gerekir. Temel asıl olarak mevcut olduğu sürece, onu geliştirecek, güçlendirecek, verimli kılacak ve arındıracak her şeye ihtiyaç vardır. Bu gerçekleştiğinde, doğru yöneliş ve sağlam bağlılık ona kazandırılmış olur. Müslüman içki içiyorsa, zina ediyorsa, hırsızlık yapıyorsa, faizle muamele ediyorsa veya İslami da'veti taşımayı ihmal edip İslami yaşam tarzına dönmeyi ertelemişse, onun iman alanını harekete geçirmek onu tedavi edecektir. Kendisine, yaratıcısı ve işlerin yöneticisi olan, kulluk edip itaat etmesi gereken Allah hatırlatılır. Günahının küçüklüğüne değil, Yaratıcının büyüklüğüne bakmalıdır. Yaratıcı ona bir şeyi emrettiğinde veya yasakladığında, bunu yalnızca onun bu dünya ve ahiret için en iyi olanı için yapar. Ayrıca, onu Cehenneme sokacak olan günahların kötü karşılığı ve Kıyamet Günü bulacağı, onu Rabbinin rahmetini hak edenlerden kılacak olan itaatin güzel karşılığı da hatırlatılır. Bu nedenle, Kıyamet Gününün dehşetini, Cehennemin azabını ve Cennetin nimetlerini anlatmaya yoğunlaşmak gerekir. Bu şekilde iman alanı uyarılır, böylece itaate koşar ve günahlardan kendini alıkoyar. Müslüman için meseleler ancak bu yolla düzelir. Bu yüzden bugün bireysel olarak Müslümanlara yönelik da'vetimizde, onların Müslüman olduklarını dikkate almalı, düşünceleri düzeltilmeli ve davranışları ıslah edilmelidir.

As for when we want to invite a Muslim, then our da’wah will be one of reform. This is because the basis he has is correct, but he must be made free from all defects and everything that has made his direction and adherence weak. As long as the basis is present in origin, then it requires whatever will develop it, strengthen it, make it productive and purify it. When that happens he will have the correct direction and the sound adherence. If the Muslim drinks alcohol, commits Zina, steals, deals with Riba or neglects to carry the Islamic da’wah to resume the Islamic way of life, treating his area of Imaan will treat him. He is reminded of Allah the Creator, the Governor of affairs, Whom he must worship and obey. He must not look at how small his sin is, but how great the Creator is. When the Creator orders him or prohibits him from something, He 􀀬 does not do this except for what is best for him in this life and the Hereafter. He is also reminded of the bad recompense of sins, which will admit him to the Fire, and the good recompense of obedience, which he will find on the Day of Judgement and which will make him of those deserving the Mercy of his Lord. So, one should concentrate on mentioning the terror of the Day of Judgement and the torment of Jahannum, and the bliss of the Jannah with him. In this manner, his area of Imaan is aroused, so he rushes forward in obedience and deters himself from sins. The matters will not be rectified for the Muslim, except in this manner. That is why in our da’wah today, to the Muslims as individuals, we must take into account that they are Muslims, and their thoughts must be corrected and their behaviour reformed.

Anayasalarına dayalı olarak kurulmuş devletlere gelince, bunların anayasaları kaynaklara dayanır, bu kaynaklar da bir temele dayanır. Bu mesele incelenmelidir. Devlet, İslam akidesi üzerine kurulmuş mudur ve bunun sonucu olarak Kitap ve Sünnet'i ve bunların yönlendirdiği her şeyi vahyin tek kaynakları olarak almış mıdır? Anayasanın kuralları bundan türetilmiş midir, öyle ki hiçbir kural vahyden sapmasın? Eğer bunu yapıyorsa, bu durumda devlet İslami'dir.

As for the states whose systems are established on constitutions, their constitutions are established on sources, and these sources are established on a basis. This matter must be looked into. Is the State established on the basis of the Islamic ‘Aqeedah, and consequently taken the Kitaab and Sunnah, and whatever they have guided to, as the only sources of revelation? Have the rules of the constitution been derived from it such that no rule deviates from the revelation? If it does this, then the State, in this case, is Islamic.

Eğer böyle bir Devlet'te çok fazla bozulma ve yanlış uygulama meydana gelmişse, o zaman böyle bir Devlet'in değişime değil, ıslaha ihtiyacı vardır; tıpkı Osmanlı'nın son döneminde İslam Devleti'nin durumunda olduğu gibi. Islaha ihtiyacı vardı, ona karşı isyan edilmesi ve onu yok etmek için Batılı kâfirlerle iş birliği yapılması caiz değildi; nitekim sözde Şerif Hüseyin tarafından bu yapılmıştır.

If it happened that in such a State much corruption and misapplication took place, then such a State requires reform and not change, as was the case in the time of the Islamic State during the latter period of the Ottomans. It required reform, it was not allowed to rebel against it and cooperate with Western Kuffar to destroy it, as was done by the so-called Shareef Hussein.

Devletlerin gerçekte İslami akide üzerine kurulmadığı durumda — ki akide, anayasaların, sistemlerin ve yasaların temelidir — o zaman bunları reforme etmek değil, değiştirmek gerekir; bugün Müslümanların yaşadığı devletlerin durumu da budur. Bunlar İslami olmayan devletlerdir, çünkü sistemleri İslam Şeriatı'ndan kaynaklanmamaktadır — "devletin dini İslam'dır" dedikleri halde bile — zira önemli olan uygulamadır, sözler değil; anlam önemlidir, isim değil.

As for when the States are not actually established on the basis of the Islamic ‘Aqeedah, which is the basis of the constitutions, systems and laws, then one is required to change it and not reform it, as is the condition of the States in which the Muslims live today. They are non- Islamic states, because their systems do not originate from the Islamic Sharee’ah - even if they say the religion of the State is Islam - because what matters is the application and not statements; the meaning and not the name.

Bu nedenle, bugün Müslümanları yöneten Devletlerin sistemleri ve anayasaları yalnızca Kitap ve Sünnet temeline dayanmadığından, gerçeklik, rejimin direklerinin ve temellerinin kökten değiştirilmesine dayanan bir değişim çalışmasını zorunlu kılmaktadır. Bu gerçeklik, yamalı kısmi reformla ele alınamaz; aksine kapsamlı, köklü ve devrimci bir değişime dayanmalıdır. Bunu başka bir temele dayanarak ele almaya çalışmak kesinlikle caiz değildir; çünkü bu, mevcut durumu zımnen kabul etmek anlamına gelir, gerçeklik hakkında şer'î olmayan bir talep olur ve gerçeklikte Allah'ın indirdiğinden başka ile hükmedilmektedir. Nitekim mevcut rejimleri ıslah etmek için onlara yönelen grupların, aslında onlarla yan yana yaşadığını ve saflarına sızmak için çalıştığını görüyoruz. Yaklaşımları, ıslah etmek istedikleri gerçekliğe göre kısmîdir, çünkü programları da kısmîdir. Sistemle aralarında diyalog için başlangıç noktası sayılan ortak fikrî temas kanalları oluşturmaya çalışırlar. Bu yüzden yaklaşımları çalıştıkları ülkeye göre renk değiştirir. Ülkeyi İslam rengiyle boyamaya çalışırlar; ancak bu rengin özüne ulaşmaması için, ülkenin İslam dışı özünü koruyan pislikleri olduğu gibi bırakarak, İslam kılığında görünmesini sağlamaya uğraşırlar.

Therefore, since the systems of the States that govern the Muslims today and their constitutions are not established solely on the basis of the Kitaab and Sunnah, the reality obliges to undertake the work of change, which is established on the radical change of the pillars and foundations of the regime. This reality cannot be dealt with based on patchwork partial reform; rather it should be based on the comprehensive, radical and revolutionary change. Any way of dealing with it on any other basis is definitely not allowed, because it is an implicit recognition of it, and because it is a non-Shar’ee demand concerning the reality, and because the reality is ruling by other than what Allah 􀀬 has revealed. That is why we find the groups that turn to the existing regimes to reform them actually coexist with them and work to infiltrate their ranks, and their approaches are partial according to the reality that they wish to reform, because their programmes are partial. They work to create common intellectual channels of contact, considered to be starting points for dialogue between them and the system. Hence their approaches change colour according to the country in which they are working. They try to paint the country with the Islamic colour – whilst retaining the trash that keeps its non-Islamic essence - in order to make it appear in the guise of Islam, but without that colour reaching its essence.

Radikal değişimin davetçilerinin, değiştirmeye çalıştıkları gerçeklikten yaklaşımları bakımından her konuda tamamen ayrıştıklarını da görüyoruz. Bunun sebebi, düşüncelerini inandıkları esasla bağlamalarıdır. Mevcut gerçekliği esas bakımından reddederler. Esas farklı olduğu sürece, ondan çıkan her şey, kendi esasının reddedilmesi sebebiyle reddedilir; bazı kısmi meselelerinde bir benzerlik bulunsa bile durum değişmez.

We also see the da’ees of (radical) change are completely distinguished in everything, regarding their approaches, from the reality which they are working to change. This is because they link their thoughts with the basis that they believe in. They reject the existing reality in terms of the basis. As long as the basis is different, then whatever emanates from it is rejected due to the rejection of its basis, even if there is some similarity in some of its partial issues.

İşte bu yüzden bu yaklaşımın savunucuları, insanları aktarmak istedikleri modelin bütün resmini zihinlerinde taşıyarak yaşarlar. Bu model onları Resulullah ﷺ ve Sahabe dönemine geri götürür. Yaşadıkları gerçekliği, onun temelleri dahil, eleştirirler.

That is why the advocates of this approach live, whilst having in their minds the overall picture of the model they wish to transfer the people to. This model takes them back to the time of the Messenger 􀁕 and his Sahabah. They criticise the reality in which they live, including its basis.

Bu nedenle bu grubun yaklaşımı her ülkede aynıdır; çünkü kâfir sömürgecinin Müslümanları içine soktuğu durumlar aynı ve benzerdir ve bu durumların çözümü de aynıdır.

Therefore, the approach of this group is the same in every country, because the situations in which the kaafir colonialist has placed the Muslims in are the same and similar, and because the solution for these situations is the same.

Batı, Müslümanların sömürgeleştirilmesinin en başından beri, hayatımız için tek yasama kaynağı olan Kitap ve Sünnet'i ortadan kaldırmak için çalıştı. Bunu, İslam dinini hayatımızın gerçekliğinden ve onun düzeninden ayırmaya çalıştığında yaptı ve bunda başarılı oldu. Bu başarısı bize karşı bir kötülük sonucu oldu. Bugün, Batı'nın kendi tasarımına göre yarattığı yapay oluşumlarla, bunlara kökünden değil de ıslah açısından yaklaşan İslami hareketleri görmek garip. Gerçekten de yama yapmak, ne kadar çok olursa olsun, bu gerçekliği düzeltmeyecektir. Şeylerin gerçeğini kavramayan, onların hükmünü de kavrayamaz; böylece doğru çalışmayı ve Sünnet'in güzel örnek alınmasını kaybeder.

The West has worked from the very beginning of its colonisation of the Muslims to remove the Kitaab and Sunnah as the only source of legislation for our life. It did this when it worked to separate the Islamic deen from the reality of our lives and its organisation, and succeeded. Its success was an evil consequence upon us. Today it is strange to see Islamic movements dealing with the artificial entities, which The West created to its design, when they are dealing with them in terms of reform and not uprooting. Indeed, patchwork repair, however much it is, will not rectify this reality. The one who does not comprehend the reality of things will not comprehend their rule, so he will lose the correct work and the good emulation of the Suannah.

Bugünlerde Allah'a davet etmek isteyen kimse, Resulullah'ın şu hadisini unutamaz: "...sonra Nübüvvet yolu üzere bir Hilafet olacaktır." [İmam Ahmed tarafından rivayet edilmiştir]. Nübüvvet yolu üzere, doğru bir Hilafet olmasını isteyen kimsenin, insanların en hayırlısının siyerine uymaktan başka seçeneği yoktur; onun çabaları Allah'ın yardımıyla meyve vermiş ve insanlık için ortaya çıkarılmış en hayırlı Ümmeti yetiştirmiştir. Bu, Peygamberlerin ve onların yolunu izleyenlerin hayatından oluşan tek bir zincirdir. Allah'tan, bu zincirin halkalarından biri olmamızı niyaz ediyoruz. Böylece Mustafa'nın (seçilmiş olanın) siyerine uyarız, insanlar bizi izler ve en şerefli amellerde, en doğru ibadetlerde bir araya geliriz.

The one who wishes to call people to Allah 􀀬 these days cannot forget the hadith of the Messenger 􀁕; “...then there will be a Khilafah on the way of the Prophethood.” [Reported by Imaam Ahmad]. The one who wants it to be a Righteous Khilafah on the way of the Prophethood, does not have any option other than to emulate the Sirah of the best amongst men, whose efforts gave fruit by the help of Allah 􀀬 and brought out the best Ummah raised up for mankind. It is but one chain, which is the life of the Prophets and those who followed their path. We pray to Allah 􀀬 that we are one of its links. Thus, we emulate the Sirah of al-Mustafa (the chosen one), and the people follow us and we gather together upon the most noble of actions and the truest of worhips.