Ayrıca günümüzdeki İslami çalışmada gereken bütünlük ve dengeyi savunan Müslüman aktivistler de vardır; diğerleri ise kısmi yaklaşımı ya da aşırı yaklaşımı öne sürmektedir.

There are also Muslim activists who put forward the idea of integration and balance required in the present Islamic work, whilst others suggest the partial approach or the excessive approach.

Bütüncül yaklaşım, bir yönle veya parçalı bir meseleyle sınırlandırıp diğer bölümleri ve yönleri dışarıda bırakmanın caiz olmadığı anlamına gelir.

The integral approach means the impermissibility of restricting it to one aspect or partial thing to the exclusion of other parts and aspects.

İslami metodolojinin özelliklerinden biri, ibadet sistemi, ekonomik sistem, toplumsal sistem, siyasi sistem ve askeri sisteme sahip olmasıdır. Peygamberlik döneminde ortaya çıkan ilk İslami çalışma da eksiksizdi. Böylece Allah'ın Resulü ﷺ, İslami çalışmaya her yönüyle bağlı kalmış ve onu izlemiştir. Sahada da olsa ahlaki öğretide de o bir Murabbi (eğitici) idi; eğitim alanında bir öğretmen, cihad alanında bir lider ve planlamada bir yol göstericiydi. İslami çalışma, her zaman ve her yerde Resulullah ﷺ'in izinden gitmeyi bizlere farz kılar ve onun yolunu izleyip izlememekte hiçbir seçim hakkı yoktur.

Part of the characteristics of the Islamic methodology is that it has a system of worship, an economic system, a social system, a political system and a military system. The first Islamic work in the time of the Prophethood was also complete. Thus, the Rasool of Allah 􀁕 adhered to and followed the Islamic work in all its aspects. Whether in the field or in moral instruction, he was a Murabbi (educator), in the field of education he was a teacher, in the field of Jihaad he was a leader, and in planning he was a guide. The Islamic work obliges us to follow the footsteps of the Rasool 􀁕 in all times and places, and there is no choice in whether to follow his way or not.

İslami çalışmadaki bunun karşısında yer alan yaklaşım, parçacı yaklaşımdır; yani kişinin kendisini İslami çalışmanın yalnızca bir yönüyle sınırlaması. Onlar yalnızca buna bağlanır ve bunun ötesine geçmezler. Yalnızca bu parçalı çalışmaya inanır, diğer her şeyi reddederler. Parçacı çalışma, çalışmada çokluğa ve parçalanmaya yol açar ve insanların çabalarını dağıtır. Kur'an, İsrailoğulları için parçacı çalışmayı reddetmiştir. O, şöyle buyurur: "Kitabın bir kısmına inanıp bir kısmını inkar mı ediyorsunuz? Sizden böyle yapanların cezası, bu dünya hayatında rezil olmaktan başka nedir? Kıyamet gününde ise en şiddetli azaba döndürülecekler." [TMQ 2:85]. Savunucuları ayrıca, Câhiliyye'nin meydan okumasının ve onun dayanışmasının, İslami çalışmada bütünleşmeyi zorunlu kıldığını da ileri sürerler.

In contrast to this is the partial approach in the Islamic work, which is to restrict oneself to one aspect of the Islamic work. They adhere to this only, and do not overstep it. They only believe in this partial work and reject everything else. Partial work causes plurality and fragmentation in the work, and scatters the efforts of the people. The Qur’an rejected the partial work for the Children of Israel. He 􀀬 says; “Do you believe in a part of the scripture and reject a part? Then what is the recompense of those who do so among you, except disgrace in this life, and on the Day of Resurrection they shall be consigned to the most grievous torment.” [TMQ 2:85]. The protagonists also add that the challenge of Jahilliyah and its solidarity obliges integration in the Islamic work.

Bu grup Müslüman aktivistler, bütünleşik İslami çalışmanın her parçasına layık olduğu ağırlık ve ölçüyü vermede bir denge bulunması gerektiğini düşünmektedir; aksi takdirde bazı şeylerde eksiklik, bazı şeylerde ise aşırılık ortaya çıkacaktır. Bu denge, öncelikler mantığının dikkate alınmasını gerektirmektedir.

This group of Muslim activists thinks that there should be a balance in giving every part of the integrated Islamic work its due weight and measure, otherwise it will lead to deficiency in some things and excessiveness in others. This balance requires the consideration of the logic of priorities.

Kısacası, bütünleşme (integration) fikri İslam'ı bir bütün olarak ele alır. Bu nedenle grubun çalışması kapsamlılıkla nitelendirilmelidir. Denge, her bir yönle, her biri için uygun olan değer ve ölçülere göre ilgilenmeyi gerektirir. Bu konuda fazlalık olmamalıdır, aksi takdirde aşırılığa yol açar; eksiklik de olmamalıdır, aksi takdirde kusurlara yol açar.

In short, the idea of integration deals with Islam as a whole. Thus the group’s work must be characterised by comprehensiveness. Balance obliges that one be concerned with every aspect, according to values and measures suitable for each one. There should be no increase in it, otherwise this will lead to exaggeration, neither should there be deficiency, otherwise this will lead to defects.

Entegrasyon ve denge yasaları, şeylerin ve eylemlerin doğasını yönetir. Bunlar, Müslüman ve gayrimüslim tarafından gözlemlenen yasalardır. İnsan, bu yasaların hayatındaki varlığının önemini hisseder ve sonuçların amaçlandığı gibi ortaya çıkması için bunları gerçekleştirmeye çalışır.

The laws of integration and balance control the nature of things and actions. They are laws that are observed by the Muslim and the non- Muslim. He feels the importance of their presence in his life, and he works to realise them, so that the results come as intended.

Ancak şunu fark etmek gerekir ki şeylerin bütünleşmesi ve dengelerinin sağlanması hakkındaki hüküm akla dayanır; eylemler hakkındaki hüküm ise Şeriat'a dayanmasıyla ayrılır.

However one must notice that judgement on the integration of things and achieving their balance depends on the mind, as opposed to judgement on actions, which relies on the Shar’a.

Bu, aklın şeylerin hakikatini ve bu hakikati oluşturan unsurları ile sabit oranları kavramasından kaynaklanır. Bu alan uzmanların alanıdır ve bu konuda şu Peygamber hadisi geçerlidir: "Dünya işlerinizi siz daha iyi bilirsiniz." [Müslim tarafından rivayet edilmiştir].

That is because the mind comprehends the reality of things and the elements that make up the reality and fixed ratios. This is the area of the people of expertise, and the following hadith of the Messenger 􀁕 applies to it; “You are are more knowledgeable about the affairs of your dunya.” [Reported by Muslim].

Yani çiftçi, doktor, motor ve tamirci; her biri kendi alanında ve kurallarında uzmandır. Her biri bu (uyum ve denge) yasasını gerçekleştirmeye çalışır.

So the farmer, doctor, engines and mechanic, each one of them is expert in his field and its rules. Each one tries to achieve this law (of integration and balance).

Ameller ise Allah tarafından belirlenmiştir ve bunlar hakkında Resulullah ﷺ'in şu hadisi geçerlidir: "Bizim işimizden (dinimizden) olmayan her amel reddedilir." [Buhârî ve Müslim tarafından rivayet edilmiştir]. Bunlar hakkında şu Şer'î kaide de geçerlidir:

As for the actions, they are determined by Allah 􀀬, and the following hadith of the Messenger 􀁕 applies to them; “Every action which is not based on our matter (deen) is rejected.” [Reported by Bukhari and Muslim]. The following Shar’ee principle also applies to them:

"Aslında, fiiller Şer'î hükme göre değerlendirilir." Bunun sebebi, bir fiili hasen (iyi) ya da kubh (kötü) olarak değerlendirmenin, fiilin kendisinden değil, insanın o fiil hakkındaki düşüncesine bağlı olmasıdır. Müslüman, fiillerini inandığı düşüncelere göre değerlendirir. Fiil Allah'ın emir ve yasaklarına uygunsa hasendir; aksi takdirde kabihtir.

‘In origin, actions are adhered to according the Shar’ee rule.’ That is because judging upon actions as hasan (good) or qubh (reprehensible) is subject to man’s consideration of this action and not from the action itself. The Muslim will judge upon his actions according to the thoughts he believes in. If the action is according to the orders and prohibitions of Allah 􀀬 then it is hasan (good), otherwise it is qabeeh (reprehensible).

Şer'î ilke şöyle der: "Hasen, şeriatın hasen olarak tanımladığıdır; kubh ise şeriatın kubh olarak tanımladığıdır." Bu nedenle Müslüman, işlerde uyum ve denge sağlamak istediğinde, diğer her insan gibi aklına dayanır. Ancak bunu eylemlerde gerçekleştirmek istediğinde, bunun Şer'î kurala uygun olması gerekir.

The Shar’ee principle states: ‘The hasan is what the Sharee’ah has defined as hasan and qubh is what the Shar’a has defined as qubh.’ Therefore, when the Muslim wishes to realise integration and balance in things, he depends upon his mind like any other human being. As for when he wishes to realise it in actions, it must be according to the Shar’ee rule.

Bir başka mesele de şudur: bütünleşme ve denge yasası, Şeriat'ın gerektirdiği yükümlülüklerin miktarını, bunu aşmadan dikkate alır. Bu da şu ayrıntıları gerektirir: İslam eksiksizdir. Bütün Müslümanlar, yani İslam Ümmeti, İslam'ın tamamını üstlenir.

There is another issue that is, the law of integration and balance takes into consideration the size of the work required by the Shar’a without being exceeded. This requires the following details; Islam is complete. All Muslims, ie the Islamic Ummah, undertake the whole of Islam.

İslam Ümmeti; bireylerden, gruplardan ve Halife'den oluşur.

The Islamic Ummah consists of individuals, groups and the Khaleefah.

Bunların her biri, kendilerine özgü kurallarla yükümlü kılınmıştır.

Each one of these has been entrusted with rules specific to them.

Böylece birey olarak Müslüman, Şeriat'ın bireyden talep ettiği şeyi üstlenir. Grup, bir grup olarak kendisinden talep edilen şeyi üstlenir. Halife de halife olarak kendisine emredilen şeyi üstlenir.

Thus, the individual Muslim undertakes what the Shar’a requires of him as an individual. The group undertakes what is required from it as a group. The Khaleefah undertakes what he has been ordered to undertake as a Khaleefah.

Müslümanlar, bireyler olarak, cemaatler ve halife gibi üzerlerine düşen her şeyi yerine getirseydi, işin bütünlüğü ve kapsamlılığı gerçekleşmiş olurdu.

If the Muslims, as individuals, undertook all that they are required to undertake, just like the jama’ah (group/s) and the Khaleefah, then the completeness and comprehensiveness of the work will have been realised.

Vazifelere dair herhangi bir eksiklik (bireyde, grupta ya da Halife'de) eksiklik gösteren kişiyi, kendisinden istenenler bakımından noksan kılar ve o kişi günahkâr olur.

Any shortcoming (in the individual, group or Khaleefah) regarding the obligations will make the one with the shortcoming deficient in regards to what was required from him and he will be sinful.

İslam, Halife bulunmadan tam olarak var olamaz. Dinin pek çok hükmünün onun varlığına bağlı olması, onun varlığını bir farz kılar ve Halifeyi kurmak için çalışmayı da bir farz kılar. Buna göre, Halifeyi kurmak için çalışan bir grubun bulunması Şer'i bir yükümlülüktür. Dolayısıyla grup, Hilafet Devleti'nin kurulması yoluyla dinin kurulması için gerekli olan her şeyi üstlenir. Bu, İslami yaşam tarzını yeniden başlatma çalışması olarak bilinen şeydir. Bu, Şeriatın ondan talep ettiği bütünlüktür; ancak bu, dinin bütünü değildir. Din bütünüyle grubun sorumluluğunda değildir ve grup onun bütününü ele almakla da yükümlü kılınmamıştır. Aksine, Şeriat, grubun bazı hükümleri, mesela Hudud'u uygulamasını yasaklamıştır. Dolayısıyla grup Halifenin rolünü üstlenmez; onun yerine, Halifenin kendisine düşen görevi yerine getirebilmesi için Halifeyi kurmak üzere çalışır. "Halkın emiri bir çobandır ve sürüsünden sorumludur." [Müslim'in rivayeti] "...Şüphesiz Allah, onlara emanet ettiği şeyler hakkında soracaktır." [Müslim'in rivayeti] Burada şuna dikkat çekmek isteriz: Müslüman, İslam'a bütünüyle inanır ve genel olarak ona çağrıda bulunur. Bununla birlikte, Şeriatın kendisinden istediği şeyi ve birlikte çalıştığı gruptan kendisinden istenen şeyi yerine getirebilmek için gereken ayrıntıları benimser. Bu ayrıntılardaki herhangi bir eksiklikten dolayı Allah ﷻ tarafından hesaba çekilecektir.

Complete Islam cannot exist completely without the presence of a Khaleefah. The fact that many of the rules of the deen depend upon his presence makes his presence an obligation, and the work to establish a Khaleefah an obligation. Consequently having a group that works to establish the Khaleefah is a Shar’ee obligation. Thus, the group undertakes everything required to establish the deen through the establishment of the Khilafah State. This is what is known as the work to resume the Islamic way of life. This is the totality required from it by Shar’a, and it is not the whole of the deen, which it cannot deal with, neither is it entrusted to undertake it. Rather it is prohibited by the Shar’a from undertaking the implementation of many rules, like the Hudood for example. Thus the group does not take up the role of the Khaleefah; it rather works to establish the Khaleefah so that he can undertake what is required of him; “The Ameer for the people is a Shepherd and he is responsible for his flock.” [Reported by Muslim] “...Indeed Allah will ask about what He has entrusted them with.” [Reported by Muslim] Here we would like to draw attention to the fact that the Muslim believes in Islam completely and calls to it in general. However, he adopts in detail what he needs in order to perform what is required of him by the Shar’a, and what is required of him from the group that he works with. He will be accounted for any deficiency in these details by Allah 􀀬.

Aynı şekilde, Halife de Şeriat'ın bireysel olarak yükümlü kıldığı şeyleri yerine getirir. Yani namaz kılar, oruç tutar, hac yapar, zekat verir ve anne babasına bakar; zina, faiz, yalan ve aldatmadan uzak durur.

Similarly, the Khaleefah will undertake what is required by the Shar’a as an individual. So he prays, fasts, makes Hajj, gives zakah and looks after his parents, and he abstains from adultery, usury, lying and deception.

Halife olarak üzerine düşen Şer'î yükümlülükleri de üstlenir. Bu bağlamda kanunlar çıkarır, cihad ilan eder, Müslümanları korur, Allah'ın indirdiği ile hükmeder ve hudûdu uygular. Bunlardan herhangi birinde bir eksiklik olursa, Allah onu bundan hesaba çeker.

He also undertakes what the Shar’a requires from him as Khaleefah. So, he passes laws, declares Jihaad, protects the Muslims, rules by what Allah 􀀬 has revealed and applies the Hudood. Allah 􀀬 will account him for any deficiency in any of these.

Bu, Şer'î hükümlerin uygulandığı gerçekliktir. Grup, kendisinden neyin istendiği ile neyin istenmediğini ayırt edebilmesi için bu gerçeklik açık olmalıdır. Dolayısıyla Halife'den istenen şey gruptan istenmez. Grup kendi gerçekliğini tanımlarsa, kendisinden istenenin boyutunu da tanımlayabilecek ve böylece bundan sorumlu tutulabilecektir. Bu, entegrasyon açısından böyledir.

This is the reality on which the Shar’ee rules apply. It must be clear for the group so that it can distinguish between what is required from it and what is not required. Hence what is required from the Khaleefah is not required from the group. If the group defined its reality, it will be able to define the magnitude of what is required from it, and hence will be accounted for it. This is from the angle of integration.

Grup, kendisinden neyin gerektiğini belirledikten sonra, gerekenin bir yönüyle sınırlanırsa, bir yönünü diğerini dışlayarak yaparsa, ya da bir yönüne diğerinin aleyhine olacak biçimde hak ettiğinden fazla önem verirse veya çalışmasında öncelikleri gözetmezse, gerekli dengesini kaybedecektir. Ancak şunu unutmamalıyız ki öncelikleri belirleyen akıl değil, Şâri'dir. Dolayısıyla grubun çalışması siyasi niteliktedir ve İslam Ümmeti üzerinde uygulanmasını istediği bir ideolojiye dayanmaktadır. Akîde, da'veti birincil konuma yerleştirir, çünkü her dalın üzerine kurulduğu temel ve bütün şer'î hükümlerin ilgili olduğu esastır. Hilâfetin kurulmasına yoğunlaşmak geniş bir kapsam taşımalıdır, çünkü birçok hüküm ona bağlıdır ve bu yüzden o, "Farzların tacı" olarak bilinir. Bu nedenle grup, bütünlüğünü ve dengesini bu bakış açısının dışında gerçekleştirmeye çalışırsa, Allah'ın kendisine yüklemediği bir şeyi üstlenmiş olur. Çoğulculuktan yakındığı gibi eksiklik ve dengesizlikten de yakınmaya devam edecektir. Şikâyet eden ve ağlayan, pusulasını kaybettiği için yolunu şaşıran bir grup haline gelecektir.

After the group has defined what is required from it, it will lose the required balance if it restricted itself to one aspect of what is required, to the exclusion of another aspect, or it only concentrated on one aspect, and gave it more attention than it deserves at the expense of another aspect, or if it did not consider the priorities in its work. However we must remember that it is the Shar’a and not the mind that decides what the priorities are. Thus the work of the group is political, and it is established on an ideology which it wishes to be implemented upon the Islamic Ummah. The ‘Aqeedah takes the prime position in the da’wah, because it is the basis upon which every branch is established, and to which all the Shar’ee rules are related. Concentrating on the establishment of the Khilafah must have a wide scope, because many rules are dependent on it, and that is why it is known as the ‘Crown of the Furood (obligations).’ Therefore, if the group strives to realise its integration and balance outside this viewpoint, then it has charged itself with what Allah 􀀬 has not charged it with. It will continue to complain of deficiency and inbalance as it complains of plurality. It will become a group that complains and weeps, and loses its way because it has lost its compass of direction.

İslam metodolojisinin özellikleri bir ibadet sistemine, ekonomik sisteme, sosyal sisteme, siyasi sisteme ve askeri sisteme sahip olmasıysa, o halde grubun bu sistemlerin tümüyle bağlantısı nedir?

If the characteristics of the Islamic methodology are that it has a system of worship, economic system, social system, political system and military system, then what is the group’s linkage with all these systems?

Grup, Allah'ın (SWT) hükmünü (yönetimini) tesis etmek amacıyla kurulmuştur. Allah'ın (SWT) hükmü tesis edildiğinde, çeşitli İslami sistemler de tesis edilmiş olur.

The group has been established to establish the Rule of Allah 􀀬.When the Rule of Allah 􀀬 has been established, then the various Islamic systems have been established.

Ekonomik sistemde, arazi ve mülkiyetle ilgili Şer'i hükümler ile üretim ve iç ve dış ticaretle ilgili diğer hükümler vardır. Şâri', tüm bu hükümleri ve benzeri diğer hükümleri Halife'ye emanet etmiştir. Bunların korunmasının sorumluluğunu üstlenen, topluluk değil, Halife'dir.

In the economic system, there are Shar’ee rules relating to land and ownership, and other rules relating to manufacture, and domestic and foreign trade. The Legislator has entrusted all of these rules and other such rules to the Khaleefah. It is the Khaleefah and not the group that assumes the responsibility of looking after them.

Siyasi sistemde Devlet, Şer'i tarafından konulmuş ilke ve direklere dayanarak kurulur; örneğin Halife, mu'avinler (yardımcılar) gibi.

In the political system, the State is established on principles and pillars laid down by the Shar’a, such as the Khaleefah, the mu’awineen (assisstants)

valilere, kadılara, idari sisteme ve Ümmet Meclisine (Meclisü'l-Ümme). Halifenin zorunlu yetkileri vardır, mu'avinlerin (yardımcıların) ve valilerin de öyledir. Ordunun görevleri vardır, idari sistemin ise kendi alanı vardır. Peki bu grubun bu şeylerin herhangi biriyle ne ilgisi var?

to the wulaah (governors), qudaah (judges), administrative system and the majlis al-Ummah (Council of the Ummah). The Khaleefah has his mandatory powers and so do the mu’awineen (assisstants) and the wulaah (governors). The army has its tasks, and the administrative system has its area. What has the group got to do with any of these things?

İslam ordularının hazırlığı ve onların var oluş amacını gerçekleştirmesi, yani İslam davetini dünyaya ulaştırmaktır.

The Islamic armies and their preparation are to realise the aim for which they exist, which is to convey the Islamic da’wah to the world.

Hazırlığın yalnızca taktik düzeyde değil, küresel düzeyde olması gerekir. Taktik düzeyde olan, Müslümanın makineli tüfeğini nasıl söküp takacağını, nasıl kullanacağını ve el bombasını nasıl atacağını öğrenmesidir. Bilindiği üzere bir ferdin sahip olabileceği silahlar vardır, yalnızca devletlerin sahip olabileceği silahlar da vardır. Bu da hazırlığın tanklar, topçu, uçaklar, nükleer güç ve uzay kullanılarak gelişmiş bir düzeyde olmasını gerektirir. Laboratuvarlar, silah fabrikaları, havalimanları ve eğitim merkezleri de kurulmalıdır; bunların yanında söylediğimiz şeylerin dışında daha birçok şey de vardır. Peki grubun bunların hiçbiriyle ne ilgisi var? Peygamber ﷺ, Sahabelerini hazırlayıp eğitirken bunu bir grubun sorumlusu olarak değil, bir devletin yöneticisi olarak yapıyordu. Peygamber ﷺ'yi örnek almak, bu bakış açısını aşmamalıdır.

The preparation has to be on the global level and not just on the tactical level, where the Muslim learns how to disassemble his machine gun, use it and throw a grenade. It is well known that there are weapons that an individual possesses, and weapons that only states can possess. This necessitates that the training be of a sophisticated level using tanks, artillery, aeroplanes, nuclear power, and outer space. Laboratories, arms factories, airports, and training centres should also be established; and many other things beside what we have mentioned. So what has the group got to do with any of these things? The Messenger 􀁕, when he used to prepare and train his Sahabah, did not do that as someone responsible for a group; rather he did that as a ruler of a State. The emulation of the Messenger 􀁕 should not go beyond this view.

Gruba bu sistemlerin sorumluluğunu üstlenmek görevi değildir. Aksine grup, bu görevin sorumluluğu kendisinde olan Halife'yi kurmalıdır; çünkü bu sistemleri hayata geçirmek onun görevidir. Eğer Ümmet, Halife'nin kurulmasını ihmal edip onun görevlerini üstlenmeye çalışırsa, Şeriat'ı tahrif etmiş olur.

It is not the duty of the group to assume the responsibility for these systems. Rather the group has to establish the Khaleefah who, in his role, realises these systems because that is his responsibility. If the Ummah neglected the establishment of the Khaleefah, and tried to undertake his tasks, then it has distorted the Shar’a.

Grup, Allah 􀀬 kendilerine bu imkânı verdiğinde insanların yönetileceği sistemleri fikren benimsemekle yükümlüdür. Bu nedenle grup, İslam sisteminin yapısını ve Devletin anayasasını ortaya koyar. İnsanlara İslam'ın hükümlerinin genel bir tablosunu sunar; böylece insanlar onun sorunlarını çözme gücünü görebilir.

The group is obliged to adopt intellectually the systems which it wishes the people to be ruled by when Allah 􀀬 grants them the ability to to this. Thus the group sets out the structure of the Islamic system and the constitution of the State. It gives a general picture of the rules of Islam to the people, so that they can see its ability to solve their problems.

Ardından Allah'ın ibadetini gerçekleştirmeye yönelirler; saf Şeriat hükümlerini uygulayarak ve onun bereketinden faydalanarak.

They then proceed towards achieving the worship of Allah 􀀬, by implementing the pure Sharee’ah rules and enjoying their blessing.

İslam'ın küçük bir kısmını taşımaya ilişkin görüş sahiplerinin bahsettiği küçük kısma gelince; eğer bu cemiyetler hayır ya da ahlaki cemiyetler ise, ya da Kur'an'a hizmet etmek gibi tek bir Şer'i kural üzerine kurulmuş cemiyetler ise, bu tür dernekler kabul edilebilir; yeter ki üyeleri bir Şer'i kural etrafında bir araya gelsin. Ancak bu çalışma ile dini kurmak istediklerini iddia ederlerse, onlara şunu söyleriz: Onlar planlanmış Şer'i yöntemden sapmışlardır ve bu kısmi çalışmaları reddedilmiş olur.

As for the small part (of Islam) mentioned by those who hold an opinion about carrying only a small part; if they are charitable or ethical societies, or societies that are established on a single Shar’ee rule, such as taking care of the Qur’an, then such associations are acceptable, as long as their members come together on a Shar’ee rule. However, if they claim that through this work they want to establish the deen, then we say to them they have deviated from the planned Shar’ee method, and their partial work becomes rejected.

Allah'ın 􀀬 indirdiği ile hükmü geri getirmeye çalışan grup, bunun için gerekli olanı yerine getirmelidir; yani Halife'nin hükümlerini ya da ferdin hükümlerini kendisi için almamalı, kendisini Müslüman topluluğun tamamı değil, Müslüman topluluğun bir parçası olarak görmeli ve amacını Allah'ın 􀀬 hükmünün kurulması ve İslami yaşam tarzının yeniden hayata geçirilmesi olarak belirlemelidir. Ardından amacına ulaşmak için yapılan çalışmada ihtiyaç duyduğu her şeyi benimsemelidir: Doğru İslami 'Akîde'yi ve buna bağlı düşünceleri benimsemeli, benimsediği 'Akîde ile gençlerini (shabab) uygun şekilde hazırlamalıdır. Amacına ulaşmasına yardımcı olacak yöntemi, insanların hükmedileceği anayasayı ve Müslümanlar arasında yaygın olan yanlış düşüncelerin çürüklüğünü açıkça gösterecek, hatalı kavramları düzeltecek düşünceleri de benimsemelidir. Ayrıca gruba katılan bireyin, dindar bir Müslüman birey olabilmek için bireysel yükümlülüklerini yerine getirmesini talep etmelidir; inanç, ibadet, toplumsal muamelat ve ahlak gibi konularda gereklilikleri yerine getirmelidir. Çalışmasını, ilişkileri İslam'a dayanan ve Hilafet Devleti tarafından korunan İslami toplumu kurmaya odaklamalıdır. Sonra yöneticilerin ve onların efendilerinin eylemlerini izlemelidir ki Müslümanlar için neyin planlandığını bilsin. Grup bunu halka açıklamalı ve onun yerine Ümmet için iyi olanı, yani Şer'i hükümleri benimsemelidir. Müslümanlara zalimce davranan o Tağutlardan iktidarı fiilen almak için çalışmalıdır. Bütün bunlar yapıldığında, bu grup kendisi için gerekli olan her şeyi yerine getirmiş olacaktır.

The group that works to restore the ruling by what Allah 􀀬 has revealed should fulfill what is necessary for it, namely: it should not take the rules of the Khaleefah, or the rules of the individual for itself, and not consider itself to be the whole Muslim community but rather a group from the Muslim community, and define its objective as the establishment of Allah’s 􀀬 rule and the resumption of the Islamic way of life. It should adopt then everything it needs in the work to achieve its objective, so it should adopt the correct understanding of the Islamic ‘Aqeedah and the thoughts that relate to it, and prepare its shabab properly with the ‘Aqeedah it adopts. It should also adopt the method that will help it to achieve the objective, the constitution with which the people would be ruled, and also the thoughts that help to show clearly the fallacy of the false thoughts prevalent amongst Muslims, corrected the erroneous concepts. It should also demand that the individual who works with the group should fulfil his individual requirements so as to become a pious Muslim individual. So he should fulfil the requirements in things such as the beliefs, worships, societal transactions and morals. It should focus its work on establishing the Islamic society, whose relationships are based on Islam, and guarded by the Khilafah State. Then it should monitor the actions of the rulers and their masters so as to know what is planned for the Muslims. The group should expose this to the people, and in its place it should adopt what is good for the Ummah; the Shar’ee rules. It should work to practically seize the power from those Taghut who treat the Muslims ruthlessly. If all this has been done then this group would have fulfilled all that is necessary for it.

Grubun kültürü geniş olmalı ve çalışma alanı da geniş olmalıdır. Bu nedenle grup, gerekli olan her şeyi üstlenmelidir ve bu da birçok şeyi kapsar. Eylemleri gerekli bir denge içinde yürütmelidir; böylece bir spor derneğine, bir ahlak derneğine ya da bir ekonomik kuruma dönüşmez... bunun yerine siyasi yaklaşımını ve siyasi çalışmasını korur. Dolayısıyla düşünceleri, ümmetin işlerine bakma ve ümmetin çıkarlarını benimseme yönünde olur.

The culture of the group should be extensive, and the field of its work should be wide. Consequently, the group must undertake everything that is required, and this encompasses many things. It should perform the actions with the required balance, so it does not turn into an athletic, ethical association or an economic institution... rather it preserves its political approach and political work. Thus, its thoughts are those of looking after the affairs and the adoption of the Ummah’s interests.

Bu nedenle, söz konusu biçimde yapılan kısmi çalışma reddedilir. Gerekli olanı da olmayanı da kapsayan grubun geniş yaklaşımı da reddedilmesi gereken yanlış bir anlayıştır.

Therefore, partial work in the aforementioned manner is rejected. The wide approach of the group that encompasses what is required and what is not required from it, is also an erroneous understanding that is rejected.