Akıl kullanılarak gerçeklik olduğu gibi kavrandıktan sonra, Şer'î delillerden çıkarılan Şer'î çözüm bu gerçekliğe uygulanır. Çözümün çıkarılmasında akıl, hakem veya kaynak olarak kullanılamaz. Burada aklın işlevi, Şer'î delillerde bulunan çözümü anlamaktır.

After understanding the reality in its true state by using the mind, the Shar’ee solution deduced from the Shar’ee evidences is brought to the reality. It is not allowed to use the mind in deducing the solution as an arbitrator or a source. Here, the function of the mind is to understand the solution that is present in the Shar’ee evidences.

Şeriatı anlamak, grubun şeriatı aldığı kaynaklar hakkında bilgi sahibi olmayı ve şeriatı anlamak için dayandığı, kötü gerçekliği değiştirmek istediği fıkhi ilkeler hakkında bilgi sahibi olmayı gerektirir. Buna göre, insanları götürmek istediği gerçekliğin doğru bir görüşünü ortaya koyar ve içtihat sürecinde, yani istinbat yönteminde izleyeceği metodu bilmiş olur.

Understanding the Shar’a requires us to have knowledge about the sources from which the group takes the Shar’a, and knowledge of the juristic principles on which it relies to understand the Shar’a, and with which it wishes to change the bad reality. Accordingly, it would give the correct view of the reality that it wants to take the people to, and it would have knowledge of the method it will follow in the process of Ijtihaad, ie the method of deduction.